8894 resultaten.
Volle maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
361 Hij blikte in de verte,
Gedachteloos gleed zijn blik
Tot ver achter de kim,
In bleek maan en sterrenlicht.…
Het vooruitziend geweten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
210 Maar kijk eens door de nevel naar het pad
dat voor je ligt, ver weg van het kabaal en u.
Stel dat de avond valt en alles zwijgt,
en jij de balans opmaakt van de strijd.
Welk handelen is het dat dan de zegen krijgt,
gezuiverd door de zeef van tijd?…
Gisteren waren al mijn problemen weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Nu geloof ik in gisteren, zo ver, zo dichtbij,
De zon scheen helder, de lucht was blauw,
En alle zorgen bleven stil, alsof ze het niet wisten,
Lachende gezichten om me heen,
In die momenten bestond alleen zijn niet.
De herinneringen dansen door mijn hoofd,
Geluk voelt soms als een vluchtige zucht.…
Alleen nog stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
214 Alleen de stilte van ’t verse graf.
Tijd heelt alle wonden,
Vooralsnog overheerst alleen de pijn,
En zwijgende monden.
Vergeefs poog 'k te kijken naar voren,
Maar door de pijn in ’t heden,
Kan me te weinig daar nog bekoren.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Een plek waar ik samen met haar
Tussen de bloemen, bedwelmd door gezang
Van vreemde vogels, hemelsbreed voelbaar,
Het perspectief zou richten op elkaar:
Deze hunkering, mijn verlangen plaagt,
Maar mijn liefde is wat dit vers uitdraagt.…
aan het kortste eind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
112 de sleep slaaft zich voort
en woelt de bodem alsof
er een “ hurricane “ gisteren
wil passeren in de volgorde
van vandaag
of dat lukt is niet de vraag, aan het
“ langste eind sjorren “ brengt slechts
vermoeide ledematen, het vergt tijd
om alle zetels te pellen van het stof
tot aan de veren
dan hangt aan de “ kortste tijd duwen “
sjofel…
Eb, geen vloed!
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
118 Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt
keek ik naar naar tankers aan de horizon
geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend
op ijle klanken van een englenkoor
dat op het scherm niet nader werd genoemd
Doch vloed spoelt in het algemeen
nooit zacht
de tijd terug, doch veeleer met
een kracht
die zeehelden trotseerden
in de eeuw…
Waar zal het zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
40 Logeren doe ik in jouw brief
in een bed achter de komma
slaap ik mijn dwaze dromen
waar zal het zijn
vraag je, maar we zijn
op weg naar nergens
we reizen zonder koffers
langs de rafelige randen
van het voorzichtige papier
de verlegen horizon
is een rechte streep
ver weg van het nu en hier
hier tussen de getekende zinnen door…
Familie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
6.608 Ik ben ver van jouw armen,
ver van jou en je familie.
Maar dat alles heeft geen belang...
Ik ken je adres niet,
niet de stad waar je woont,
niet je naam...
Arm, rijk of bastaard,
blank, zwart of bizar,
ik herken je gezicht...
En je zoekt een gelijkenis
en je zoekt het oord
waar ik soms vandaan kom...…
Heimwee
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.177 je alles
warme handen op mijn rug
scherpe nageltjes die herinneringen achterlaten
bekende adem
een bevriezende muur
ik kan je niet aanraken
ik voel je niet
ik zie je niet
ik weet alleen dat je van me houdt
een stem
ze klinkt zo dichtbij
als is ze mijlen ver
een gevoel, een emotie, een..…
't verlies van mijn moeder.
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.609 ze is nu ver van mij vandaan,
maar de mooie herinneringen blijven bestaan.
ze zijn voor mij gigantisch speciaal,
op een moeilijk moment wanneer ik ze erbij haal.
een leuke en lieve zin, ja, dat hadden wij,
daag, ik ga, ie el griekse ei.
maar waarom moest je nu al gaan?
ik ben nu zo ver van je vandaan..…
jongen
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.048 … oneindig ver van mij vandaan…
gevangen nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.050 weg zoeven van voorbijrijdende auto's
een vliegtuig heel ver boven mijn hoofd
dat het gezang van ontwakende vogels voor even verstoort
en de wind die zacht tussen het gras gaat ruisen
en mijn tranen
net als de dauwdruppels droogt
in mijn handen houd ik
het laatste beetje nacht stevig vast
het licht maakt me weer zo bang vandaag...…
kerstboom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.473 Vol lampen stond hij net als ik straks, voor u hier bij de schouw
Ver weg van waar ik eigenlijk kom, ver weg van wie ik hou
Ik stond daar fier te groeien, mijn takken in de wind
Mijn wortels diep en stevig door een ieder zo bemind
Ik was nuttig in het leven en zorgde voor uw lucht
Maar kom nu aan mijn einde, een traan een laatste zucht
Ook…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’…
Bénin vie locale
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
699 Béninoise Béninoise,
neen, het is niet wat u denkt
Zwoel vochtig heet
gekleurde panjes heen en weer
heerlijk vers gebakken brood
hoogtorende op haar hoofd
donker gevlochten haar
met kleurkralen weliswaar
Béninoise Béninoise,
neen, het is niet wat u denkt
Union des femmes verenig u
maak u sterk ... hoe arm ook
werkende dag in dag uit…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 Zie ik je staande turen uit de grote raampartij
naar die stammenrij met hun kalende kruinen,
het gefonkel in de heg van weer dat verse dauw
zie ik je sjansen om waar ook schaduwen dansen.
Dit kostelijke plekje is voor kinderen en ons een lust
'n uitzicht dat ons steeds met verse moed wakker kust.…
Twee weken vieren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Dat klokslag middernacht één
van de vrienden schrijft samen te willen komen
Dat 's morgens héél vroeg een héél vroegere vriendin van ver feliciteert
Dat als je de deur uitstapt daar een krukje met krokant croissant
en sap en plant en kaart
van dichtbij vriendin
Dat je luncht met zoon en dochter in het park,
't gesprek als kleefkruid aan…
Voorjaarsblauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Bovendien is het de plaats bij uitstek waar allerlei vogels
elkaar wegen kruisen en verse klanken worden geademd tegelijk ver-
stoord door een wirwar van getrokken witte strepen die vliegtuigen achterlaten zodat
de prachtige luchtbeelden en haar schakeringen vervagen tot een chaotisch en ongeregeld leven.…
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Bovendien zijn zij niet de enigen die van zich laten
horen of zien: de eenheid in verscheidenheid van een mooie om-
liggende natuur net zoals allerlei gevleugelde badend in vers najaarsregenwater
Op hetzelfde moment dobberen mijn emoties en gevoelens een ogenblik lang in een herfst-dip.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Bovendien zijn zij niet de enigen die van zich laten
horen of zien: de eenheid in verscheidenheid van een mooie om-
liggende natuur net zoals allerlei gevleugelde badend in vers najaarsregenwater
Op hetzelfde moment dobberen mijn emoties en gevoelens een ogenblik lang in een herfstdip.…
de dansende vakkenvuller
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
716 een vak
heel de dag zie ik
allerhande spullen
van blikken en dozen
van koffie met gebak
mijn leven is zo schraal
en bitter als dit bier
mijn leven is zo zinloos
als het vullen van vakken hier
ik zie de mensen komen
ik zie de mensen gaan
ze maken alles leeg
en laten niks staan
maar in het weekend
dans ik met mijn ogen dicht
niet zo ver…
Maître Renard
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.007 De vos
met zoete stem
en droef gehuil
al oud der dagen
zei hem:”Stuur maar met de handen los
in de richting van zoiets als woud of bos”
Dat doende viel hij in de vers gegraven kuil
met open ogen, die niet zagen
Ze hielden hem
horende doof
met woorden kozend lief
als “positief en perspectief”
voortdurend in hun greep
Nu rest nog…
Herinnering 1976.
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
921 Ik had graag jouw naam willen schrijven
in boekjes, en op velletjes papier
verlangen naar jou is altijd gebleven
maar je moest gaan ver van hier.
Je hartje heeft tot het laatste geklopt
en op een morgen was het voorbij
het was opeens stil in m'n buik
het was over voor jou en voor mij.…
Verleidelijke lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.417 Helaas is hij te ver gegaan
Nu moet ik binnen spelen!…
In mijn gedachten
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.958 Je blijft leven in mijn gedachten
overal waar ik ga, zal jij ook gaan
ik heb je altijd heel dicht bij mij
al ben je hier nog zo ver vandaan
Iedere stap neem ik samen met jou
ergens diep in mijn hart en hoofd
al kan ik je niet meer vasthouden
het vuur is nog altijd niet gedoofd
Ik vraag me wel eens hardop af
zou er ooit nog iemand komen…
DE BLAUWE STAD (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
922 werkers
en nijvere middenstanders ooit
beeldbepalend waren met karig
inkomen wonen primaire levens-
behoefte was soberheid gestaag
opvallende verbeteringen schiep
nu worden vierkante kilometers
bevlekt met hogere prijsklasse
aan te ondiep gekunsteld water
autochtoon bestraft met beperkt
bereikbaar zijn het Blauwe Lint
valse tooi van verse…
verdwaal ik in je lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
799 na je te kussen
als dat uiteindelijk mag
verdwaal ik in je lach
ik zie je handen
zonder banden
vingers hebben
snel vrij spel
ze strelen zacht
mijn huid en langzaam
gaan de lichten uit
wij spelen
zonder woorden in
klanken die elkaar verstaan
zinnen zitten nu van binnen
letters hebben afgedaan
de melodie van liefde is
ons al ver…
adel in stand
netgedicht
4.4 met 44 stemmen
3.563 ooit was ik geheel vrij in de adel gelogeerd
bij Freule Franchine I.W.Q Oeuwtewaal tot Sliptegen
ten kastele Heucheneut niet ver van Wanperzegen
waar blauw bloed met acte de présence werd gefrappeerd
het gebeurde dat de Freule geschrokken op sprong
zij zag plots de hooischuur op en neer hippen
en dacht dat er twee olifanten lagen te wippen…
de sirenes aan hun graf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
858 voorbij het koren rijpen
rijdt de dorser naar zijn loon
waar vroeger boeren bundels bonden
groeien granen uit een kloon
bomen krijgen nu de lengte
van de plukkers van het fruit
de takken zijn vol vruchten
en de herfst al ver vooruit
waar is de boerderij gebleven
het rieten dak, de lange stal
er staan geen bomen langs de dreven
de voedersilo…