5887 resultaten.
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 kans
Maar excuseer me als ik niet mee met je speel
Want ik blijf wachten in de wind
Wachtend tot het tij mijn hart verkilt
Alleen en onbemind
Gevoelens voor de eeuwigheid verspild
Tot een nieuwe tijd begint
Voor de pijn die pas na eeuwen wat verstilt
De fases van de maan in de kamers van mijn hart
Het eb en vloed van kleine rode…
REISBILJET COLUMBARIUM
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 verlegen
Vlaams genegen
Juist als jij krimp ik ineen
Bij spoorwegovergangen
Kopstations,vertreksignalen
Zijsporen
Problemen met wissels
Lange, donkere tunnels
Herfstblad op de rails
Vertraging en het angstig
In de gaten houden van de
Noodrem
Ik zit op het goede spoor
Ik zit in de juiste trein
Jij gaf jezelf groen licht bij rood…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Gij koninklijk gediert,
dat met uw rode poten
en hermelijnen mantel zwiert
en vaart onder de zon.
Hoe blinkt uw dons, als sneeuw
zo fijn,
hoe is de glans op 't
hermelijn
als van de zonne zelf.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 de natuur tovert haar kleuren
in oranje, rood en geel
kastanjes en paddenstoelen
vormen een geheel
de vruchten zijn rijp
de oogst kan beginnen
de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet…
Pijn in hoofd en billen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Tevergeefs, geen enkel geneeskrachtig kruid meer voor zijn
brandende en steeds zwellende rood aangelopen billen.
Zonder de pijn daarin nog te verstillen.
Zijn kleding paste niet meer dus ging hij verder door het leven in een ton.
Met enkel nog zijn hoofd boven de ton en zijn voeten onder de ton.
En toen begon ook zijn hoofd te branden.…
sneeuwruimen
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
753 Dit alles minzaam overpeinzend schuif en veeg ik lekker door
‘k heb koude voeten, ’n kop vol snot en rode konen en ik hoor
het “dankjewel” al van de oudjes; da’s genoeg; dáár schuif ik voor!…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 wereldleiders
praten en praten
beloven en beroven
papieren dossiers
als bladgoud bedrukt
vanuit gouden paleizen
op het rode pluche
en strak in het pak
kaviaar en champagne
en stalen gezichten
ontkennend belichten
dat ze zijn gezwicht
voor de armoede
in plaats van het
met economische winst
te laten verdwijnen
in plaats van brood…
het Plein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 fluisteren de stenen
van het Rode Plein; Revolutie, Revolutie, Revolutie!
twitteren de mezen, de merels en de mussen elkaar,
ze pikken kruimeltjes van de drommen toeristen
die rusteloos dwalen langs de oude glorie van het plein.
Het is stil en het gromt in het hart van de Beer.…
oprecht rechtop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
616 fjorden en druipsteen rijpend op metaal
mevrouw natuur is weer eens met vormen aan de haal
bonte kleuren, bombastische kleurschakeringen
tot een gebrek zwartgeblakerd weergeeft
hout versteend in de tijd waarin het leeft
't was vast een ontzettend creatieve boktor
die groeide volgens levenslijn en waarderingen
de rode loper geeft de volledige…
Dit ben ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Rood.
Verzorgend, genoeg liefde om te geven.
Sociaal snakkend naar nieuwe levens.
Zwak maar zo sterk.
Uitgaand van de eigen kracht van de mens en ons geniale brein.
Mijn geniale brein.
Houd van het randje.
Eeuwig balancerend.
Houd me in leven.
De roes is weg.
De lucht is geklaard.
Ik begrijp er niets van.
Toch is het helder.…
Sneeuw van de Mimosa
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 De Fado als toonsoort
gewogen als metafoor van
geweldloze geesten in de
revolte van rode anjers, een
nieuw begin maar altijd tot
aan het reeds geopende graf.…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 de oevers lange slagen lawaai en
getoeter aan een hoge draad worden trams zingend
door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot
over het water verglijdt tijd in een golvende plooi achter een motorboot
maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten zakt
de schaduw van een brug in de grijze rivierarm zonder
iets te beschadigen rode…
- Afscheid is een te groot woord -
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.050 Je bent niet weg, ik buig,
een rode roos, je bent nog hier...
liefde stelt mij in de gelegenheid,
ik leg liefde dankbaar aarzelend neer.…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Berusting die ons zomerwoon
Zolang omsluipt
En met haar vale kille draden
Al nader-wevend ons bekruipt,
Zag ik van-ver, een bleke hoon,
In de spelonk der diepe paden, -
Zelfs zij was rood en schoon!…
Elegie van de varkens
gedicht
2.0 met 1 stemmen
5.069 Nee
meer houd ik van het klimop dat omhoog klimt)
Hun slagtand uitgerukt als zij op de lopende band
het moederlijf uittrekken, exodus heet Egypte,
de rode zee door van hun verlossing, stro tegemoet
en de messenrijke afgodsbeelden van de mens.…
Wintergedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 De grote pekelstrooiwagens in de straat
met hun knipperende rode lichten
in de donkere vroegte
rijden al zwaaiend zout en pekel.
De kinderen op kussens zacht als de leliebloem
slapen nog met hun beer en knusse pop.
Ik moet nog rekensommen maken.
De eerste vissen vinden hun blaas en ademwak.…
Het bewegende duister
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
474 Er draven massa’s merries door de nacht
hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken
welke de akkers bedekken onder rode gloed
van de huidig blijvende oorzaak
het is alsof de paarden spreken: wij bewaken
het gebeente van de rustende gestorvenen
want onder de drukte heerst het meest stille
der stilte
witte kelken vangen het geluid van ons draven…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 contouren van jarenlang passeren
liggen verborgen in de spiegel
een raam zonder uitzicht op wat komen gaat
of gepasseerd en vergeten is
alleen dit magische moment kaatst in mijn gelaat terug
mijn zwanenzang bewaar ik voor later
deze ruit is stom en doof
bewaart discreet al onze intieme ontmoetingen
kent mij in alle dwarse zwarte vormen
en het rood…
hout, aarde en liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 alles is tijd
in de ronde van de zon
om twaalf uur zal ik afscheid nemen
met een beetje aarde in mijn handen
ik zal naar hem wuiven
op het pad van bloemen
en bij het zien van de hemel
een gedicht neerleggen
niets is tijd in het zeggen
van een woord
*
het land van duizend heuvels
Afrikaans hout
zo zacht en sterk
en rode…
Zomer.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 We moeten onze huiden branden
in de middagzon, dringend drinken, ons bezatten
in het rode avondvallen. Onze strijdliederen moeten
nog rollen over het stof van nevelwegen vol valse noten.
In oktober mag het sneeuwen.…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 De vraag wat geweest is of
zal worden gloeit na als een
rode blos.
Er daalt een blad naar het
afwachtend mos, omdat hier
en daar het loof verdorde.
Na december gaan de trossen
los, op de vlucht gejaagd
door de oude woeste horde.
Er komt in mij een vreemd
soort onbehagen. Een diep
in mij knagend gevoel.…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 ' Hoe lokt ons 't wild
In luwt' van maagdelijke bossen; —
Een ongerepte wereld geeft
Aan elk haar tarwe, aan elk haar trossen,
Aan ieder wat zij weeldrigst heeft; -
Dáár dagen ze op, de Rode Wilden,
Maar brengen kostb're pelterij, —
Onmenselijke! wie dan gij
Stiet ze uit tot zij hun spietsen drilden
Op kind en grijze?…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Is niet je wang
in 't kwijnend gloeien zacht rood-goud, wijl blonder
d'aêr blauwig blankt in 't witte licht-gezang?
Je ogen schijnen, bij die wondere speling
van glanzen, in gelij ke klaarheid uit;
't ziek lamplicht smelt, en in al wijd're streling
zie, hoe de zon je lieve hoofd omsluit!…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Het blad van de bomen is dieper groen,
de eerste bruintinten laten zich ontwaren
het krentenboompje, 't eerste rode blad.
De bessen geplukt en tot jam verwerkt,
genoeg voor de komende maanden.
De eerste gewassen worden geoogst
en akkers bewerkt, voor nieuwe aanplant.
In het voorjaar komt de verrassing.…
Henk Vonhoff
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 En met
zijn postuur zou dat niet
slechts met de afdruk in het
rode pluche van zijn zetel
gelukken.
Vóór nieuwe infrastructuur en
tegen demonstraties;
bij Henk Vonhoff gold het belang
van de bestuurlijke prestaties.…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Ontvlucht het oneindig zwart,
tot aan het rood van het hart.
Bleke tragedie, bloeiend in de lucht,
bemin al wat u omvat.
Oh instrument vol gouden klanken,
speel uw spirituele spel.
Heerser met fluwelen stem,
streel het oor met al wat u vertelt.…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 En rood de klimop
En groen de kleine vliegende bladluizen
Met z’n allen opgeschrikt
Door mijn gewroet in de struik.
Russula daar sta je, dik te zijn
En inktzwam, te druipen in het gras
Vijverwater, waar zijn de vissen
Jij slikt de bruine lelie bladeren in.…
Bijbel en kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 1952
werd de Bijbel al in mijn maag gesplitst
niet dat ik al kon lezen
maar er werd veelvuldig voorgelezen
eerst kinderlijk tot steeds meer met volwassen stem
toen ik zelf goed kon lezen
ik zal tien geweest zijn
las ik de Bijbel in een adem uit
het Hooglied sloeg ik grotendeels over
al die druiven, die ranken, die borsten
ik kreeg er wel rode…
Een groene kerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
824 Dat kerstmis dit jaar warm en groen zal zijn
om geen rode haard vraagt en glühwein
ook dikke jassen, mutsen blijven in de kast
brengen bij het drukke winkelen alleen maar last
het lijkt of wij Kerstmis vieren in oktober
met kerstballen en glitter als gouden lover
geen berijmde bomen en bevroren grachten
in de kortste dagen en de langste nachten…
de liefde en de lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 aan weidse plas
de lente bruist, de liefde groeit
zo de kwistige schilder met kleuren knoeit
tooien zij zich in vurige jassen
laten de wnter in stilte verassen
jij lief, mijn lente
jij lente, mijn lief
uitstralend verwarmen
beschermend omarmen
de lente taant, de liefde gloeit
van binnenuit, hecht vergroeid
in groen, in blauw, in rood…