6467 resultaten.
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
'k Zie de zomer vergaan
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
780 Nu kijk ik naar hun stengels verdroogd en verdord
wachtend tot de herfst hen in grijze nevel omvormt.
Alleen wind en regen zingen hun lied
het ééntonig geruis van verborgen verdriet
mijn ziel neemt die droeve klanken van de dood met zich mee
en alle leven ebt weg, lijk een ster-re-vende zee.…
Broer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 Ben je dood of ben je een
vluchteling in de spinsels van
mijn brein, de boter is zacht
als het warm is, maar smeert
in ongenade het brood in stukken
als de koelte met brokken wordt
gesneden
je loslaten is als een trage vlinder in
de herfst
ik wil je gedenken, je gedenken
op jouw manier, zoals je was
gewoon met simpele woorden
iemand…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Herfst, met ergens 't sterven van weer
een blad of bladzijde die vol geschreven
nu wordt gesloten, een leven uitzwaait,
al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…
Naakte Aap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
515 Feuilles mortes zien we in de herfst
Als dode afgestorven bladeren
Onbegraven naakt en blootgesteld
Aan weer en wind en Wodans elementen
Stof in wederkeer vergaan tot stof
Sterveling, als tijdelijk passant,
Strijdt om het bestaan al duurt het even
Een korte spanne tijds is hem vergund
Een intermezzo in de eeuwigheid
Stof vergaan…
zielsverwacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 ik vervolg alleen de weg
die ons ook samenbracht
door het mooie levensbos
mee en tegen de stroom
zoals wij dat altijd deden
in de pracht van de dagen
van ons heerlijk samenzijn
ook deze dag ademt vol
wat ik nooit heb verloren
toont mij zoals de herfst
de kleur van jouw bestaan
in nu verscheiden licht
zijn wij altijd samen nog
briljant…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 waar vroeger
het klimaat
zich rustig
liet beschrijven
in proces en
statistiek lijkt
de strijd op straat
te worden beslecht
vooral als bomen
al in vroege herfst
hun bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen…
Wilde Wingerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Hoe het je verder zal vergaan -
de herfst zal het bekokstoven.
Zeker is dat je niet zult sterven:
straks barsten weer je bessenzaadjes...!…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 in de herfst: die prachtige kleuren.
ruik je ook die bijzondere geuren?…
Cookies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.812 'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,'
aldus mijn adellijke collega,
de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen
'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars
Doch…
Waar ik van hou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
452 met de vele woorden
die mijn fantasie prikkelen
de woorden die in mijn gedachten
willen wonen
ik hou van het kaarslicht
dat alles mooier maakt
het licht dat me laat verlangen
naar de romantiek
van vroeger
van de lichtjes buiten
als ze schijnen in de duisternis
vrolijk dansend
met de schaduwen
van de bomen
ik hou van de herfst…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Herfst - een kwetsbaar blad
in de wind, nog even maar,
dan is het voorbij
Het blad laat los zonder
haast, al wist het dat vallen geen einde
is maar een mild terugkeren naar wat het altijd al was.
De lucht vangt het op zonder oordeel, en even lijkt alles gewichtloos.…
De boom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Het rafelt maar, het rafelt maar:
De wol verlaat de bomen
Iedere winter valt het zwaar
Zo bloot erdoor te komen
Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt
Zijn armen zijn bevroren
Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt
De strijd lijkt hij verloren
De draad herpakt, het lijkt een droom:
Opeens staat hij te spinnen
Er komt weer breisel aan de…
Het is koud op zolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Mijn 70e winter
Het is koud op zolder
Het hout van de vloer kraakt als die krimpt
De vos blaft in de nacht
waar de maan zijn eerste kwartier vindt
Ik warm mij tussen twee dikke dekken
Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in
Wil met gedachten nog wat tijd rekken
Maar de slaap heeft het gewin.
Droom van warme chocolade
De houtkachel…
Regen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Lijkt het weer van slag
zie het als compensatie
voor alle droogte…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 De wind heeft de regen
meegenomen naar de stad,
maar uit de immer voortjagende
wolken vallen
de seconden,
rood als herfstbladeren
van een Amerikaanse eik,
dit schiereiland
in de tijd in.
Volgend jaar
zullen ze er weer zijn
als rode russula’s
tussen andere bladeren.
Een kikker springt weg
voor mijn voeten,
op zoek naar water…
Kritiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.017 Filosofie is soms kunst, kunst soms oogmerk
voor hogere gedachten, met lyriek
overladen woorden, tot een vorm, tot beeld
schoonheid is geen eis, is bron voor de kritiek
smaak maakt elke kunst en poëzie minder
We moeten prijzen wat kwetsbaar wordt gedeeld
niet neigen naar een vlotte vorm van repliek
want voor begrip is dat de grootste hinder…
Mijn Muze
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.516 Jij bent mijn droom;
Gulzig geschapen
Mijn lente ontluikend
Ontdaan van haar vacht
Jij bent mijn visie;
Gadegeslagen
Jouw schoonheid die schittert
Gelijk een robijn
Bij dag en bij nacht.…
Vannacht......
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.623 Ik voel de stilte om me heen
Een gevoel van eenzaamheid
Zoveel mensen lief voor mij
Maar ik mis jouw tederheid
Als een klimop om mijn hart
Zit jij diep in mij verweven
Ik mis je vriendschap je liefde
Gevoelens die blijven zweven
De zon streelt nu zacht de dag
Een parfum vol met rozenlucht
Geraakt door al die schoonheid
Voel ik geluk…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even,
een tel van eeuwigheid,
streef voorbij wat was
niets bleef nog heel
draag mij om te weven
door het ven van engelen
lacht mij de schoonheid…
Louter droefheid
gedicht
3.3 met 23 stemmen
11.777 'k Heb schoonheid uit mijn pijn gewrongen.
Mijn lieve pen heeft mooi gezongen.
Ik stap in bed. Ik geeuw en zucht.…
wat liefde was dacht jij verdriet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 ik heb de dagen omgekeerd
weken van het stof ontdaan
maanden kenden geen beweging meer
de jaren waren al vergaan
ik zocht je buitenkant
warmte zat van binnen
met schoonheid aan de hand
kon ik opnieuw beginnen
we hebben veel gepraat
verstonden ook dezelfde woorden
beseften later waar het echt om gaat
dissonanten maakten geen akkoorden…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Ik maai je schoonheid weg en in die pijn
word jij herboren tot wat vreugde geeft.…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd lijkend
bijna wereld overspannend
vol schoonheid…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…
Liefde
poëzie
3.3 met 27 stemmen
5.714 Het vurig hart des jonglings, haast nog kind,
Gevoelt een rijke en ongekende weelde
Wanneer hij zachtheid, liefde, schoonheid vindt,
Zoals die nooit het jong gemoed nog streelde.
Hij ziet de jonkvrouw, de met schoon bedeelde...
En die geen zege wil, zij overwint.…
WIT EN ZWART
poëzie
4.5 met 14 stemmen
3.245 Daar staat ze mij nu, mooi en mals,
te grondewaard de schone hals
gebogen... en, verdwenen,
zo drage ik, verre weg, eensgangs,
heur' witte en zwarte schoonheid, langs
de ratelende schenen.…
Waar het Friese land .....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
808 worden mijn grenzen omzoomd
pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind
blote voeten in het gras voelen leven
de natuur omarmt mij als haar kind, even
word ik door hartstochtelijke stilte bemind
in dit stukje land wortelt verlangen
naar het een zijn met de vochtige grond
zij heeft mij in hart en geest gevangen
slaat met zuivere schoonheid…
De schittering van de hemel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 elke klinker op elkaar afgericht
dat resulteert in een uniek meesterstuk
het tafereel laten omspannen door sterren
die schittering naar de aarde stralen
niemand die hun weg kan versperren
waardoor ze met veel liefde worden onthalen
met gedachten in het geheel blijven hangen
mij naar boven laten blazen door wind
in een web met alle schoonheid…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Want als enig goed,
Rest mij de schoonheid nog, een korte duur.
Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur
Naar mijn gedachten in hun brede stoet,
Die álle schoon zijn, en niet één die doet,
Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur.…