Alle inzendingen over schoonheid herfst

6467 resultaten.

Sorteren op:

het verlaten huis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg zijn dromen over metaforen en dankbare herinneringen, nu staat het met hout gestut tegen de steigers van de werkelijkheid gebogen muren die nederig buigen tegen de ondergang van welvaart kreunen nu de herfst haar takken met geweld door de scheuren naar binnen mompelt het gezin vertrokken…
elze11 oktober 2015Lees meer >

'k Zie de zomer vergaan

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
Nu kijk ik naar hun stengels verdroogd en verdord wachtend tot de herfst hen in grijze nevel omvormt. Alleen wind en regen zingen hun lied het ééntonig geruis van verborgen verdriet mijn ziel neemt die droeve klanken van de dood met zich mee en alle leven ebt weg, lijk een ster-re-vende zee.…
Greta Casier27 augustus 2017Lees meer >

Broer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Ben je dood of ben je een vluchteling in de spinsels van mijn brein, de boter is zacht als het warm is, maar smeert in ongenade het brood in stukken als de koelte met brokken wordt gesneden je loslaten is als een trage vlinder in de herfst ik wil je gedenken, je gedenken op jouw manier, zoals je was gewoon met simpele woorden iemand…
elze22 oktober 2017Lees meer >

Daar in de verre

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
Herfst, met ergens 't sterven van weer een blad of bladzijde die vol geschreven nu wordt gesloten, een leven uitzwaait, al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…

Naakte Aap

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Feuilles mortes zien we in de herfst Als dode afgestorven bladeren Onbegraven naakt en blootgesteld Aan weer en wind en Wodans elementen Stof in wederkeer vergaan tot stof Sterveling, als tijdelijk passant, Strijdt om het bestaan al duurt het even Een korte spanne tijds is hem vergund Een intermezzo in de eeuwigheid Stof vergaan…
Max9 maart 2020Lees meer >

zielsverwacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
ik vervolg alleen de weg die ons ook samenbracht door het mooie levensbos mee en tegen de stroom zoals wij dat altijd deden in de pracht van de dagen van ons heerlijk samenzijn ook deze dag ademt vol wat ik nooit heb verloren toont mij zoals de herfst de kleur van jouw bestaan in nu verscheiden licht zijn wij altijd samen nog briljant…

De strijd op straat

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
waar vroeger het klimaat zich rustig liet beschrijven in proces en statistiek lijkt de strijd op straat te worden beslecht vooral als bomen al in vroege herfst hun bladeren laten vallen beuken winden meteen in agressieve buien op de kale stammen breken jonge loten af laten de vroegste knoppen zonder enig mededogen verdrogen…
wil melker18 februari 2022Lees meer >

Wilde Wingerd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Hoe het je verder zal vergaan - de herfst zal het bekokstoven. Zeker is dat je niet zult sterven: straks barsten weer je bessenzaadjes...!…
K.Bladzij11 oktober 2022Lees meer >

Nederland

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
in de herfst: die prachtige kleuren. ruik je ook die bijzondere geuren?…

Cookies

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.812
'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,' aldus mijn adellijke collega, de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen 'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars Doch…

Waar ik van hou

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
met de vele woorden die mijn fantasie prikkelen de woorden die in mijn gedachten willen wonen ik hou van het kaarslicht dat alles mooier maakt het licht dat me laat verlangen naar de romantiek van vroeger van de lichtjes buiten als ze schijnen in de duisternis vrolijk dansend met de schaduwen van de bomen ik hou van de herfst…

Kwetsbaarheid

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 325
Herfst - een kwetsbaar blad in de wind, nog even maar, dan is het voorbij Het blad laat los zonder haast, al wist het dat vallen geen einde is maar een mild terugkeren naar wat het altijd al was. De lucht vangt het op zonder oordeel, en even lijkt alles gewichtloos.…
CB11 november 2025Lees meer >

De boom

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Het rafelt maar, het rafelt maar: De wol verlaat de bomen Iedere winter valt het zwaar Zo bloot erdoor te komen Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt Zijn armen zijn bevroren Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt De strijd lijkt hij verloren De draad herpakt, het lijkt een droom: Opeens staat hij te spinnen Er komt weer breisel aan de…

Het is koud op zolder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Mijn 70e winter Het is koud op zolder Het hout van de vloer kraakt als die krimpt De vos blaft in de nacht waar de maan zijn eerste kwartier vindt Ik warm mij tussen twee dikke dekken Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in Wil met gedachten nog wat tijd rekken Maar de slaap heeft het gewin. Droom van warme chocolade De houtkachel…

Regen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
Lijkt het weer van slag zie het als compensatie voor alle droogte…
geeraardt29 september 2019Lees meer >

De regen voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
De wind heeft de regen meegenomen naar de stad, maar uit de immer voortjagende wolken vallen de seconden, rood als herfstbladeren van een Amerikaanse eik, dit schiereiland in de tijd in. Volgend jaar zullen ze er weer zijn als rode russula’s tussen andere bladeren. Een kikker springt weg voor mijn voeten, op zoek naar water…

Kritiek

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Filosofie is soms kunst, kunst soms oogmerk voor hogere gedachten, met lyriek overladen woorden, tot een vorm, tot beeld schoonheid is geen eis, is bron voor de kritiek smaak maakt elke kunst en poëzie minder We moeten prijzen wat kwetsbaar wordt gedeeld niet neigen naar een vlotte vorm van repliek want voor begrip is dat de grootste hinder…

Mijn Muze

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Jij bent mijn droom; Gulzig geschapen Mijn lente ontluikend Ontdaan van haar vacht Jij bent mijn visie; Gadegeslagen Jouw schoonheid die schittert Gelijk een robijn Bij dag en bij nacht.…

Vannacht......

hartenkreet
3.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Ik voel de stilte om me heen Een gevoel van eenzaamheid Zoveel mensen lief voor mij Maar ik mis jouw tederheid Als een klimop om mijn hart Zit jij diep in mij verweven Ik mis je vriendschap je liefde Gevoelens die blijven zweven De zon streelt nu zacht de dag Een parfum vol met rozenlucht Geraakt door al die schoonheid Voel ik geluk…
car25 mei 2005Lees meer >

wees mijn bruid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.468
geschapen smart rust je hand op mijn schouder en stuur mij zacht naar beminde wouden waar de ruis van vele zielen mij zullen dragen in voorbijgaande koude wees mijn bruid al is het voor even, een tel van eeuwigheid, streef voorbij wat was niets bleef nog heel draag mij om te weven door het ven van engelen lacht mij de schoonheid…

Louter droefheid

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 11.777
'k Heb schoonheid uit mijn pijn gewrongen. Mijn lieve pen heeft mooi gezongen. Ik stap in bed. Ik geeuw en zucht.…

wat liefde was dacht jij verdriet

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
ik heb de dagen omgekeerd weken van het stof ontdaan maanden kenden geen beweging meer de jaren waren al vergaan ik zocht je buitenkant warmte zat van binnen met schoonheid aan de hand kon ik opnieuw beginnen we hebben veel gepraat verstonden ook dezelfde woorden beseften later waar het echt om gaat dissonanten maakten geen akkoorden…

Graan en druiven (sonnet)

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Ik maai je schoonheid weg en in die pijn word jij herboren tot wat vreugde geeft.…

Bezwangerd door ....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
gezichtsveld dominerend getekend tegen een onbestendige horizon gemarkeerd en ingesloten door grijs-zwarte wolken slechts gevormd door hun overvloedige lading bevochten door de zon ruimte prijsgevend voor een kortstondig samenspel gebogen als een lans met een overvloed aan kleuren eeuwig verankerd lijkend bijna wereld overspannend vol schoonheid…
Harry.S29 september 2003Lees meer >

De vermoeide tot zijn bibliotheek

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.676
Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen, Eenzame baaien, steden dichtbevolkt, Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt, Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen, Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt, Chaos, geordend en tezaam gebonden, Naar wetten, overtreden en geschonden, Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…

Liefde

poëzie
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 5.714
Het vurig hart des jonglings, haast nog kind, Gevoelt een rijke en ongekende weelde Wanneer hij zachtheid, liefde, schoonheid vindt, Zoals die nooit het jong gemoed nog streelde. Hij ziet de jonkvrouw, de met schoon bedeelde... En die geen zege wil, zij overwint.…

WIT EN ZWART

poëzie
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.245
Daar staat ze mij nu, mooi en mals, te grondewaard de schone hals gebogen... en, verdwenen, zo drage ik, verre weg, eensgangs, heur' witte en zwarte schoonheid, langs de ratelende schenen.…

Waar het Friese land .....

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
worden mijn grenzen omzoomd pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind blote voeten in het gras voelen leven de natuur omarmt mij als haar kind, even word ik door hartstochtelijke stilte bemind in dit stukje land wortelt verlangen naar het een zijn met de vochtige grond zij heeft mij in hart en geest gevangen slaat met zuivere schoonheid…
metha3 augustus 2004Lees meer >

De schittering van de hemel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
elke klinker op elkaar afgericht dat resulteert in een uniek meesterstuk het tafereel laten omspannen door sterren die schittering naar de aarde stralen niemand die hun weg kan versperren waardoor ze met veel liefde worden onthalen met gedachten in het geheel blijven hangen mij naar boven laten blazen door wind in een web met alle schoonheid…
bert vos15 september 2004Lees meer >

Ik zal mooi dood-gaan

poëzie
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.887
Want als enig goed, Rest mij de schoonheid nog, een korte duur. Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur Naar mijn gedachten in hun brede stoet, Die álle schoon zijn, en niet één die doet, Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur.…