5363 resultaten.
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil
En toen op slag een scherpe klauw
Vogels…
Het kind in mij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
943 levend voor mij
En waar ik ook ben, daar ben jij altijd
In m'n hoofd, in m'n hart, ik raak je nooit meer kwijt
Je reist steeds met me mee, naar landen overzee
In elke boot of trein of arreslee
Je houdt me op de been, nee ik ben nooit alleen
Je zingt in mij, je maakt me vrij
Je schrijft in mij, je dicht in mij, het kind in mij
De vogel…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 men vindt hier op den akker
Geen vogel meer die zingen wil,
Niets schijnt er levendig, niets wakker,
Maar alles is er dood en stil
Alleen, op bomen hooggewassen
Zit eenzaam soms een raaf te krassen;
Alleen, bij ’t windrig, buiig weer,
Hoort men van verre een jachtroer knallen,
Of ’t rundvee loeien op de stallen; -
Hier is op ’t veld geen vreugde…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 En buiten vliegen de lieve vogels
En ik mag nu moe zijn,moe zijn,moe zijn en slapen zolang als ik nog leef…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 blijkt net als de rest van het eiland
giftig en uiterst brandbaar te zijn
Er is ook een grot, pal onder de heuvel
met plexiglas ramen en een teflon portaal
met trappen van kevlar en gangen van nylon
en precies in het midden een donkere zaal
het heeft gangen en nissen van plastische stoffen
en in iedere erker een kristallijn vat
waarin vogels…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 met natte haren, open monden
ze fluisteren door mijn longen:
ren
ren
ren
zelfs als de bergen je naam al hebben ingeslikt
zelfs als de wind je gezicht heeft gestolen
zelfs als de maan alleen nog maar een natte doek is
ik rijs op
als stof dat brandt
als een ei dat eindelijk breekt
en uit de scherven komt geen vogel…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 en wat al nietjes
zo bezig waren zij
met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin
snel gaven zij ons te verstaan
met klapperende vleugels
hun ogen felle kogels:
alleen ‘roekoe’ was toegestaan
‘gereserveerd voor vogels…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 De stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels in de verte.
Klokken luiden vroom gebed.
Geluiden van de boerenerven, koeien,
honden, paarden, schapen vullen
en verluiden een schitterend decor.
Mijn tas gevuld met dromen.
Ik leg me neer op bed en laat ze komen.…
En de Engel knikt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.398 Van vogels klinkt de mooiste zang. Wat ooit vaal was wordt helder,
Wat lelijk is lijkt het mooiste wat er bestaat.
Haar woorden klinken als het prachtigste gezang, haar prachtige gezicht straalt als goud.
In haar ogen lees ik angst, twijfel. Maakte ze een fout?
In haar ogen lees ik angst. Maakte ze een fout?…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.683 En 't liedje, dat die vogel zingt,
't is of 't mijn eigen ziel ontspringt
in 't lauwe duister!
'k Leef heel een eeuw in éne stond....
o Zoen mij, zoen mij wang en mond,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!
o Hart, wat zijt gij arm en bloot,
zie! 'k wilde wenen...
o Hart! wat zijt gij ruim en groot!…
Muziek die liefde speelt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
869 in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
immense gewelven en bogen
sterren in een sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
de kamertjes zijn knus
de lucht is koel
kleurt en geurt naar bloemen
hooi en zonnig zomerfruit
de ramen open laten vlaagjes
natuur naar binnen lopen
stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels…
Kom droom maar mee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
668 droom in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
gewelven en bogen
sterren aan het sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
kamertjes zijn knus
de lucht is koel kleurt en geurt naar
bloemen hooi en zonnig zomerfruit
door open ramen waaien
vlaagjes natuur naar binnen
de stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Nu juichen de bossen,
Nu leven de weiden;
Wat aantal geluiden
Doorgalmen het luchtruim;
En roemen als goedheid
De Schepper der lente,
Die de aarde verheugt,
Nu loeien de koeien;
Nu briesen de paarden;
Nu blaten de lammren,
En geitjes en schapen;
Nu snorren de insectjes;
Nu zingen de vogels;
't Geroep van de koekkoek,…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 En de vogels takjes met bloemen weer naar mij brachten.
Werd ik ook wat waanzinnig.
En uiteindelijk word ik vrij
Mijn hondje vind het fijn en ik ook.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Ik lees in vogels en in wolken
boven rietkraag, poel en woud
ook die weide van de leesplank -
kleuren waar ik toch van houd.
zomer 2015…
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 LACH
doet de vogel
ik hoorde hem spotten,
maar toen ik hem spotte
vloog hij op, was hij weg
of was het er een
met wie niet viel te spotten?…
Amsterdam, die lieve stad en Halsema
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 ongekende inventiviteit van horeca-ondernemers
resulteert in expoitaties van grote pleinterrassen
de (commerciele)kunstateliers, musea, theaters
draaien ze met afstand, maar worden gecompenseerd
het kerk-, synagoge en moskee-bezoek viert hoogtij
angst is veelal de basis tot gebed of meditatie
de lucht wordt schoner, de natuur rukt op
meer vogels…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Leef natuurlijk, wild en magisch:
beleef de bossen, bergen, grotten;
stroom met beek, rivier en zee;
vlieg met de vogels in de storm
en brand je vingers aan het vuur.
Draai mee met het wiel;
leef, lijd en word wijs
want aan het einde van de reis,
voorbij het verlangen, leer je:
Jij bent Godin en Jij bent God.
Wees Gezegend !!!…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 onbreekbare eik
liepen de spanningen danig op
de voorheen kranige boom sprak
“we zijn van de ogen in de zin beland
waar ik eerst geen verband zag
lopen mij de tranen nu over de bast
door een opwellend en ongekend verlangen”
zijn stem klonk hol en vol tegelijk
de eik schrok van het grote belang
de aandacht die werd geschonken
de zang van vogels…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 plek verdienen
hoop opgeblazen is en wraak losbrandt
als alles twaalf jaar stil zou blijven staan
elk moment dat een tafereel bevriest
hoeren door langvergane taal kruipen
één boom die nacht binnen wil staan
zonder dode wijl kortbezochte maan
haar laten we maar haar gang beschrijven
de nieuwe burcht moet niet meer zo nodig
een emmerende vogel…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 En eenmaal op een dag in Mei,
Was 't kind zo moe, zo loom;
Hem leek de brede, bruine heî
Wel 't landschap uit een droom;
De vogels zongen ginder ver,
Als zweefden ze op een gouden ster
Hoog boven zorg en nood,
En kweelden zoet en zongen er
Voor 't Kindeke van de Dood.…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 belasten
en blaas de rook
strak voor mij uit
u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in mijzelf
wordt ingeluid
als de zon verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel…
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 De aard heeft een plek voor al haar bloemen,
Een nestje voor elk vogelkijn:
Mocht ik een bloemtje, een vogel zijn!
Thans kan ik niets het mijne noemen.
't Is ál voor mij verboden grond:
Ik zou geen zode durven steken,
Ofschoon ik ook in woeste streken
Een lapje dorre heide vond.
“Voort!…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Het donkert en de bomen worden muren,
het kind een frêle vogel in een kooi van schimmen.
In de struiken huivert leven:
ongezien en geheimzinnig. Ook het kind huivert.
Dan splijt de stilte onverwacht.
Pal voor bet kind staat hij zijn zware kop
onrustig been en weer te schudden
en snuift haar geur en ook haar angst.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 mijn dag kent vele nachten
En in deze oceaan van mensen
Wil ik niet als gewonde worden gevonden
Ze herkennen mij niet, niet mijn ogen
In het ovaal van mijn gelaat gebogen
Om een verlangen in mij geboren te zien
Als een silhouet die muren van de straten wil behangen
Om mezelf te bekoren
Ik laat me dragen op de armen van de wind
Als een vogel…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 rond
en mijn jonge kind; de hond Midon maar snuffelen
verbluft door de geur, de stilte, het zicht op de bomen
en in elk voorjaar weer een verschillend groen
en de avondzon die geelrood gloeit, boeit
want ik ben zoveel meer in de natuur, in 't groen
maar ook minder met heel weinig senang tevreden:
het eendje in de plas, het hoge gras, de vogels…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.027 En wat zou er edeler zijn dan het scheppen
van schone gewassen, uit vormloze stoffen,
van runderen, reeën en kleurige hoenders,
van vogels en honderden soorten van vissen
en honderden soorten van planten en wezens,
die dan op hún beurt de natuur weer verrijken:
de stamloze wortels en stompen van halmen.…
Op Treurschoenen Door Het Volle Leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
549 .'
de vogel knikt met zijn kringloopkop
“iedereen is van de wereld,”
papegaait hij terug
voor de lol sloopt hij groene kastanjes
en werpt ze me voor de voeten
(doen ze om hun snavels scherp te houden)
ja, ik ben ook een papegaai,
sloop alles om mijn snaveltje soepel te houden,
en zing daarna een valse noot,
die trilt door merg en been…
Ik ben geen Zeeuw maar ik ben wel zunnig en zeer milieubewust!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 chillend
en natuurlijk de fiets, niet elektrisch
natuurlijk trappen soms tegen de klippen op
de elektriciteit meer uit, dan aan
aardgasvlam doorgaans op de kleine pit
wassen op 30, wit/bont noodgedwongen gescheiden
binnenste buiten op droogrekjes voor de zonnige ramen
ik leef met het natuurlicht, vroeg slapen
en met de k(l)ippen en vogels…