11459 resultaten.
Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 'Zeffe doen', zei ik
en ik brandde mijn vingers
ik was een grote meid, ik wilde alles
wat mijn broer mocht
Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs
op mijn Norton, in mijn leren jas
met toegedichte emblemen
de scheldgedachten
van bange mensen
die me mijden
ongeschikt verklaren
en mijn beurt overslaan
'Schaam je', zeggen ze
maar ik…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou zijn
van mijn schilderij
maar jij wilde…
dromen in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 de zon was zich vergeten
er was niet één zuchtje wind
wolken hingen in files
boven, in't blauwe gebint
ik kon altijd tekenen
met wolken drijvend op een vlaag
een figuur of wat ik wilde
maar vandaag was alles vaag
het uur hield halt, de dag stond stil
de lucht kon zo niet blijven
tot ineens het grijs wit kleurde
en jouw beeld boven kwam…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
Aardse essentie
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 ik wilde zo
graag de zorgen
van jouw gezicht
wissen je handen
pakken om samen
weer energie
te gaan delen
de lift omhoog
naar nieuwe
horizonten of
omlaag naar
minerale bronnen
het leven genieten
in aardse essentie
de warme geosfeer
die in eigenheid
geluk geeft dat in
zeer ruime mate
voorradig is omdat wij
die spirit rechtstreeks…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 hier in het mij zo vertrouwde UMCG
hangt tegenover mijn bed
een poster van plafond tot benee
van boven zee zwevende meeuwen
hoog langs het zwerk
vannacht namen ze mij met zich mee
ik voelde de wind als
het föhnen van mijn haren
en onder mij de wild
opspattende woelige baren
en toen ik wakker werd
van het tijdens het nachtelijk uur
beleefde…
Het besluit om lief te hebben
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
472 Nergens specifiek op uit
Er hing najaar in de lucht
We kwamen samen in een zucht
En er lag een besluit
Voor minder deden we het niet
We wilden immer leven
Uitgekotst of ingewreven
Het hele lied
Dan neemt ze ongewild de benen
Laat haar gaan omdat het moet
Leeg tot in je tenen
Een ieder gaat het goed
Behalve misschien die ene
Gemis…
Verboden vrucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
313 Zij kwijnt weg in stil verdriet,
Hunkerend naar zij zo verlangde,
Wat zij wilde, kreeg ze niet,
Haar gemoed zo zeer prangde.
Zo gaat de tijd aan haar voorbij,
Tot op zekere lentedag,
Een heer op jaren kwam langszij.
Zo proefde ze op haar oude dag,
Van d’verboden vrucht,
Die zij nooit meer had verwacht.…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…
Bevrijding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Ik ben echt
de man die ik met open ogen
in de spiegel zie, ontdaan
van zieligheid
en, wat er ook gebeurt
ik ben nu vrij, mama
mooier dan de man
die jij wilde zien, die ik was
omdat alles dan gemakkelijker leek
maar die nar ben ik niet
meer, ik begin opnieuw
desnoods zonder jou
Je hoeft niet te huilen
ik wil niet meer
dat ik nooit…
Morgen Witte Donderdag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
304 Hij wist dat nu het einde zou beginnen
't verraad, verloochening en pijn,
maar wilde afscheid nemen en nog leren
wat het betekent echt beminnen.
Een teken liet Hij na, in brood en wijn,
en hoe zijn vrienden Hem konden gedenken.
Dat doen de priesters nu, die bij ons zijn
en die we dan vandaag ook willen danken.…
De witte wieven*
poëzie
3.0 met 7 stemmen
3.477 Met een slingerende rinkeling
tinken klokjes door de wilde schokken,
magisch voort en almaar voortgetrokken
zwiert de kring.…
Kijk in je hart en je zult me zien
hartenkreet
1.7 met 31 stemmen
4.553 Als een bliksem viel het nieuws mijn leven binnen
Wilde zoveel zeggen maar wist niet waar te beginnen
Terwijl jij jouw zonsverduistering voor je zag
Leefde ik verder, zonder iets te vermoeden die dag
De dood kwam op je af als een losgeslagen wild beest
Het is een wonder maar jij bent het lot te slim afgeweest
Mijn engel, vergeet alle ruzies…
afscheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.335 Denk terug aan mij als ik ben weggegaan
Vertrokken en door weemoed overmand
Niet langer voel ik nog de warmte van je hand
Die mij deed aarzelen als ik wilde gaan.
Denk terug aan mij zoals ik ben geweest
Met jou vaak een van lichaam en van geest
De bossen waar we liepen hand in hand
Bij maan de duinen en het strand.…
Streekverhaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
784 Een reisadvies ten lange leste:
Ga desnoods naar Sneek,
maar nimmer naar het wilde Westen;
't is een boevenstreek.…
[Roeshoofd hemelt]
gedicht
3.6 met 27 stemmen
19.447 Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde
en sprak mij aan om hiervandaan te gaan
maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij
in gesprekken die ik al zo vaak gevoerd had
zonder zicht op toonzaamheid
of zelfs maar dunne trucs
waarmee je doorgaans
een kapotte nacht doorkomt.…
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
2.2 met 21 stemmen
13.218 Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde
en sprak mij aan om hiervandaan te gaan
maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij
in gesprekken die ik al zo vaak gevoerd had
zonder zicht op toonzaamheid
of zelfs maar dunne trucs
waarmee je doorgaans
een kapotte nacht doorkomt.…
Diepzinnig ratelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
865 ( voor Simon Vinkenoog )
Hij wist zoveel, die drukke man,
ik vraag me toch wel af of hij het
zelf bevatten kon, maar toch, hij
viel maar door, dat woeste water,
bedolven raakte ik, bedolven, een
lawine van invallen, uitvallen en
muizevallen, gevuld met vette kaas,
voor wie maar happen wilde, de
ijzeren klem verbrijzelde je nek,
maar goed…
Merel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.031 Ze wilde
kijken bij haar belaagster in de isoleer.
En voor het eerst sinds ze hier werkte was
ze bang. Voor haar eigen veiligheid….
Dat wilde ze niet nog een keer.…
Als onze kinderen niet meer gaan.....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
711 Natuurlijk probeerden wij ons geloof over te dragen
We wilden onze kinderen graag voorgaan in ’t geloven
Dat hebben wij indertijd bij hun doop mogen beloven
We wilden graag antwoorden op alle geloofsvragen.…
Geen zegen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 Over koningen die niet wilden leren,
en keizers met al hun eigenbelang?
Zij regeerden allen met harde hand,
dát wel, maar vaak zonder verstand.
Het tij dat niet meer wilde keren,
maakte het gepeupel onzeker en bang.
Regenten die het niet konden laten,
regeerden bij de macht van granaten.…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Maar langs hoge hemelbanen
pelgrims in hun grijze dracht,
trekken daar de wilde kranen
en verdwijnen in de nacht.
-------------------------------
uit: Gedichten (1939)…
Zwaar vereenzaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 (voor Marilyn Monroe)
Ook al had je psychotherapie van een sterk
Freudiaans gerichte psychiater, dat je met
je sexappeal liefdevolle aandacht wild was
duidelijk te laat, je ouders waren weg,
opgelost als zeepbellen. Niemand in het
publiek kon je trauma's helen, dat was
een zinloze gedachte, supermooie vrouw!…
En toch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.098 ze was alleen iets meer ontspannen
als ze geregeld iets dronk
(ze wilde nooit als haar Moeder zijn)
want zij was gelukkig, zij had het fijn
neen, zoals Moeder wilde ze niet zijn
vanavond naar de film samen met
haar man.…
Als je kinderen niet meer gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Natuurlijk probeerden wij ons geloof over te dragen
We wilden onze kinderen graag voorgaan in’t geloven
Dat hebben wij indertijd bij hun doop mogen beloven
We wilden graag antwoorden op alle geloofsvragen.…
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
3.6 met 5 stemmen
7.069 Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde
en sprak mij aan om hiervandaan te gaan
maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij
in gesprekken die ik al zo vaak gevoerd had
zonder zicht op toonzaamheid
of zelfs maar dunne trucs
waarmee je doorgaans
een kapotte nacht doorkomt.…
Wellicht lieve vrouw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Dan wilden ook jouw voeten dansen
zag je eekhoorntjes voorraad begraven
winters boden volop knusheid en warmte.
Er was geen bestorming van rouwbrieven
wel die twinkel in je ogen aan het ontbijt.…
Sentimental journey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 We sprongen wild in de golven
en schreeuwden: ''huizenhoog!''…
Hoge nood
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Ik wilde op huis aan, zij wilde nog verder,
Passeerde zodoende Maison Van den Herder.
Haar ogen begonnen heel vrolijk te twinkelen,
En vol schrik besefte ‘k: nog immer geen pinkelen.
‘Alleen even kijken, ik wil echt niks kopen,
Jij houdt het wel vol, toch? Ga jij maar wat lopen.’…
het boerenorgie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
917 niemand die echt oog
voor mij had
toen ik de dorsvloer verliet
en stiekem naar buiten
wilde glippen,
enkel de moeder knipoogde en
sprak mij nog aan met de woorden:
– wanneer je nog eens zin hebt,
kom gerust even binnenwippen – !…