36198 resultaten.
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed,
Dat bloemen strooit in bos en wei,
En vogels zingen doet;
Toch schildren zon en lentedag
U trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…
Jongeling
gedicht
3.0 met 6 stemmen
13.243 Auto’s kunnen rijden in een waas van weemoed
naar de duinen naar het feest
met het meisje dat mee moet
naar de villa waar je al eerder bent geweest
naar het feest dat woedt
van de zon die ondergaat
tot de zon die opkomt als je naar bed gaat
met het meisje dat mee moet
en dat drankzuchtig en desolaat op de piano staat
huilend van liefde die…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Die mij is als een schaduw aan mijn zij,
maar is de zon pal boven op,
dan ben ik even zonder,
dan is zij even opgelost
en is er alleen nog maar het wonder!…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 De laan gloedt ver, de bank staat ledig,
De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt
Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig,
Al henen vlerkend wit en wijd...…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 Mijn grote liefde mag ik niet
aanraken, komt zomaar langs
waar de zon een vrij spel speelt
met blije vogels en konijnen
op een uitgestrekt lachend grasveld
mijn grote liefde krijg ik niet
zo ver is het park, dichtbij
hier vandaan
in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 -Ik wil naar haar toe
naar de grens van zon en maan
met vier is het minder eenzaam-
hij aarzelde slechts een ogenblik
Het bankje bleef weer alleen achter
een spoor van licht liep in het water
naar twee zwemmende figuurtjes
die langzaam verdwenen aan de kim…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Ik keek in de zon, in het nevelmeer....
Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 zon is te ontberen,
Met haar vergulde gloed,
Hoort zij er bij...…
Overal en negens thuis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
501 die gaat voor het betere, waar de zon nog
meer schijnt.
Ik ben als een kind met vele hoeders,
het eeuwige kind. Dat eens naar tijd een plaats
zal worden gehoord door die hoeder, die
de bescherming van één leven verwoordt.…
teveel gevraagd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als de zon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand
gisteren nog
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’
in alles wat wij deden
nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen
vertel mij daarom dus…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 De lange achtermiddagen aan boord
Waarin de zon op vale golven gloort,
Tussen de wolken uit, of door een lek
In 't hemeldak licht droop op 't gore dek.
De lege achtermiddagen aan boord
Waarin de zon, door een gesloten poort,
Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn
Op een portret valt als een streep karmijn.…
Twee koffers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
673 Mijn neef ist ein Berliner -
hij is geboren in de Britse zone
en heeft daar nog een tweetal
koffers staan
de ene in het oosten van de
tussen Sovjet-Unie, Frankrijk,
de VS en Groot-Brittannië
verdeelde
internationale zone
van de hoofdstad van het rijk
dat toen te boek stond als de
Democratische
maar de facto
communistische…
Onverlicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 of een telkens terugkerend verdriet,
of blijft de magere hoop
bevestigd aan een blijvend
onvermogen, als leeuwerik
die z’n blik verheft naar
een loden lucht en een
vierkante zon, waarin hij
z’n talent zelf besmeurd?…
Woningsdag, dat wringt voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wat is er allemaal niet gebeurd
zeg maar de afgelopen 40 jaar van
30 april 1980 'geen woning, geen kroning’
tot a.s.
27 april 2020 ‘geen koningsdag, maar woningsdag’
er is veel gebeurd maar intrinsiek weinig veranderd
inzake de waarborging van een woning voor iedereen
we hebben nu Zijne Majesteit Koning Willem Alexander,
de zoon van…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Geliefden maken liefde,
van leven, stof en zon.
Schrijvers schrijven.
Kinderen spelen.
Dichters dichten.
Mijn dood zal niet mijn einde zijn.
Onze geboorte niet hoe het begon.
We wonen in ons wonderlijke huis,
waarin ik altijd wonen blijf.…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het grasveldje barstensvol met madeliefjes,
die hun gouden hartjes,
richten naar de zon.
En bij de ondergaande zon,
klinkt een lieflijk koor,
van merels, elkaar toezingend,
hoe hun geluk begon.
En groen, overal groen,
geelgroen, blauwgroen, grijsgroen.
Groener dan groen.…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Die mij is als een schaduw aan mijn zij,
maar is de zon pal boven op,
dan ben ik even zonder,
dan is zij even opgelost
en is er alleen nog maar het wonder!…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
Mediterraan licht grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 Snel hebben
Je ogen zich
alle tinten blauw
aangemeten die
zij vonden in het
zee spel van het
prettig warme water
waar ook in het
diepste zwart de
felste emoties
contrasteerden
in subtropische
schakeringen
speelden zon
en schaduw
wisselingen op
je snel bruinende
huid waar zachte
markant ingetogen
lichte lijnen de
reikwijdte van…
Ontwarren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 Ze kwam me ergens voor bedanken
we raakten aan de praat
en ‘k vroeg haar even binnen
‘t Ging over dochters, zoons, kinderen
en klein, oma worden, zijn
Zij denken moest
aan wat ik ooit gezegd
dat mijn zoon wilde
bij mijn dochter geboren
Ik dat nu niet meer wist,
zij die zin zomaar naar boven vist.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Zon hoog in de lucht
bomen en stad verstillen
licht laat alles staan
Onder de verzengende
zon van de middag wordt elke indruk
een langzame stroom die door mij heen beweegt,
een heldere stilte waarin het zinderende licht zich dieper nestelt.…
Voor en na de eclips
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 Ik had je bericht op m'n beeldscherm zien staan
toen ik plotseling om 3 uur wakker schoot
gewekt door de maan
die de zon voorbijschoof
gisteravond, maar dat stelde
ondanks alle komkommercommotie
tegen beter wetend meteoconsult
in deze gematigde zone
van 52 graad noorderbreedte
per saldo geen ene moer voor
Zeker de helft van 't gemeenzame…
De zon breekt zo dadelijk door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Het is alweer voorjaar en toch voel,
het miezert, eventjes geeft de hemel
uit het wolkendek zon op rantsoenbonnen.
Alsof daken van huizen opeens zwart
bekleed met duizenden kraaien en kauwen
de tijd mensen een heftige oorveeg geeft.…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de heide zeurde ik,
Zo zonder gedachte,
Een oud liedje neurde ik,
Het zonneke lachte.
Over de hei ging ik,
- Een luierend feestje -
Uit de hemel ontving ik
Een lievenheersbeestje.
Over de hei sloofde ik,
Om mij gonsde een bietje,
Voor 'n wijfje, geloof ik,
Zong een leeuw'rik zijn liedje.
Over de hei stapte ik,
Zocht…
Zonsondergang
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.890 Neen: 't is een springplank van geelflikk'rend hout;
Ginds ergens hangt, die hier de aanloop begon;
Ik zie duid'lijk, dat 't spits toepuntend goud
Uitsteekt buiten de kromme horizon;
Onzichtbaar naast zijn helle roof, de zon,
Is de Gigant, die vallend vast hem houdt.…
Een goede gave...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 God biedt het echte leven aan,
door de gave van zijn Zoon.
Antje.…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën…
Lieveling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.080 dag allerliefste lieveling
de scheur, zo rauw, zo groot
geef hem terug , zijn vlees, zijn geest
zonder hem ben ik bloot
half, leeg, lomp, reddeloos
ik zoek en zal blijven zoeken
oh god verzorg hem in uw liefde
wind hem in uw doeken
hij is mijn man, mijn leven
hij is ook uw zoon
bemind zijn is uw grootste gift
en leek zo doodgewoon…
de kleine dingen van het leven
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.872 ik ben bij mijn oudste
zoon hij is op vakantie
komt morgen terug
gister was hij jarig
als kadootje ben ik
zijn huis aan het soppen
zijn ramen aan het lappen
ik lijk wel gek
maar ik moet wel zuinig
zijn en dit is toch ook
een mooi kado maar nu
heb ik de computer aangezet
voor een peuk
en 'n glas water
voor de kater
tegen de vlooienjeuk…