Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Hoop

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
is Een venster van hoop Dat licht geeft bij ieder hartzeer Een venster van hoop Het heelt en sterkt je elke keer weer Denk niet dat het voorbij is, zelfs in ’t donkerste uur Schijnt er een licht als een vlammend vuur Blijf zoeken naar je licht in het venster van hoop Stop met het vechten met je eigen hart Het is tijd om die schaduwen…

Een handvol zand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
Ze plukte ervaringen, voelde vreugde, soms ook leed, in de schaduw lagen dingen waarmee ze geen raad weet. Zoals het fragiele weefsel van leven, broos en teer, de kleuren op het schilderspalet gaven nog niets weer. Soms fladderde ze als een vlinder, ze voelde zich dan vrij en ongehinderd.…
J van Dijck11 december 2023Lees meer >

mijn liefste

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
tekortschieten om mijn liefde jou te verklaren is dit alles wat ik zeggen kan jij bent mijn begin en mijn jaren je bent mijn toen, mijn nu, mijn altijd tot het einde van mijn dagen mijn alles, mijn leven, mijn wereld jij hebt mijn hart voor altijd veroverd met jou zie ik sterren aan de hemel voel ik warmte van zonnestralen je bent het licht dat schaduw…

Toekomst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 233
ooit begon In het eerste licht Van de pasgeboren zon Toekomst groeit in scheurtjes Van vandaag Voedt zich uit de bodemlaag Ademt onze gedachten Draagt zij onze krachten
als getijden naar de zee Met eeuwig geduld Waar zij een nieuw idee Nog in schemernevel hult Achter gesloten deuren Van hoge gebouwen Beweegt zij zwijgzaam In de schaduw…

Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 279
neer in de geschiedenis met bittere, verwrongen leugens maar nog steeds, als stof, rijs ik door de modder van Mechelen door de longen vol inkt door de jaguarogen van stadsgoden die ons eten terwijl wij denken dat het wolken zijn toen de bergen zwegen toen de wind de namen stal toen het kind de kamer uit was en de schaduw…
anna10 maart 2026Lees meer >

Componeren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 250
wat ik gewaar word vult mijn ziel en gedachten en voel het gewoel om de juiste rang en kracht een gevecht om de plek waar elk beeld wil wachten om aan te sluiten bij de wijs die komt, in de traagheid, luid dan wel verstild, in de schaduw van het zachte .…

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde een storm die geen weerbericht ooit voorspelde. Mensen kwamen als kleine karavanen, met woorden, handen en flarden van jouw lach.…

Daar waar de engelen zijn

hartenkreet
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Vannacht is de nacht dat ik droom Een droom met een slotvraag bij het ontwaken Weer een onbeantwoorde vraag Vragen die leiden tot één antwoord Het antwoord dat schuilt in de zon Warmtebron van de maan Energiebron van het leven Die alles aan het licht brengt Openbaring van het ongeziene Ongezien schoon is de fantasie De fantasie die een schaduw…
Johan17 oktober 2002Lees meer >

Dichotomie

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.815
In de schaduw van het gebouw, duidelijk als een telwoord, staan weke, afstotende wonderdieren. Zij doen slechts hun plicht, en wij, mijn ordebroeder en ik, wij wissen het zweet van tussen de ogen der aarde, vaal als een doodziek paard. Van rubber, niet meer.…

DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
Gij viert uw Feest en zit getroost, Te midden van uw talrijk kroost, In schaduw van uw lovertent, Als Mozes u heeft ingeprent.…

Leve het sinterklaasfeest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
sinterklaasfeest een feest vol sentimenten van compassie zijn hen die we afdoen als zeurpieten, idioten of fanaten hebben soms gelijk de schreeuwende meerderheid krijgt uiteindelijk ongelijk onverminderd moeten we putten uit het hart Pieten in kleuren is toch veel vrolijker dan het voor anderen onheus gevoelde zwart stap over je eigen schaduw…

Tante Pietje.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Ik zie je zachte ogen lachen naar mij, maar in je schaduw hangt zij, het kindje wat je zo mist. Een foto aan de muur, waar ik een beetje bang voor ben. Een foto van jouw kindje, in een wit satijnen doodskist. M’n lieve tante Pietje, sjok, sjok, sjok, jij achter mijn en ik achter jouw rok.…
aagje fama3 februari 2021Lees meer >

Rezazadeh

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
in welke regel moet ik het stotteren van de zon uitleggen   laag na laag, wolk na wolk  als we van elkaar slechts schaduwen herkennen   in welke taal kan ik je omarmen   zodat je blijft   in welke taal moet ik de zee oproepen, naar de bladeren luisteren   in de spiegels van rivieren   of met de oren van rotsen?  …
Xander10 maart 2025Lees meer >

mij; totaal aan gort (1)

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
worden (28) en de opvolgende vlucht naar ‘t Oosten van lang geleden om ’t herstel na ’t lijden te versnellen in ‘n afgelegen oord zo de eerste beschikking in één volmaakt woord kon komen onder vastgestelde sterren en voldoende opgetelde dromen (32) maar ‘à Romania’ zou ‘t zonachtige grensgeval verschijnen die tegelijkertijd ook alles in ’n schaduw…

'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.547
perverse stad heeft de hemel weer gitzwart gevat zij het dat veertigduizend mijlen onder de leest het lente was, en met het eerste stemgeluid van het wijsgerig lichaam brult het beest varende wolken en flikkering van water vluchten in een schaar boven het gras een gruwelijke dolk van inkt serveert mij overdadig veel schater mijn eenzame schaduw…
Petrarca12 april 2005Lees meer >

Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.011
Zo zal mijn zangeres u roemen onder maan en 's werelds duist're nacht, en schaduwen versmaen om 't zalig licht, totdat de geest van 't lijf gescheien, zal waardig zijn erkend te juichen met uw reien.…

een dag

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.269
niet door gespikkelde vlinders of de wind bezochte wegen een huis de struik in een berm bevroren regenwater verdwijnt aarde onder een witte in lichtstralen verpakte glinsterende oppervlakte tekenen diezelfde wolken van weer wat nevel voorbij de koude morgen springen vlokjes het licht in een welving van horizonnen laten vinger voor vinger schaduwen…
Rozalie Hirs28 december 2012Lees meer >

Duizenden namen zijn er gewist

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.928
Waarheen leidt de weg in sloten van drek en verwaarloosde schaduwen. Wormen wriemelen in buiken. Neem me mee – neem me mee Ik strompel op golven van fatalisme. Bescherm mij, de amper levende zoon van een moeder en een vader, beroofd van een amper opgebouwd leven.…

Tussen gangen van licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
Hij weet de weg en ik ook - al is het een weg die kronkelt door twintig jaar van stemmen, vragen, schaduwen. Aan de houten tafel staan twee vreemde apparaten, stil als dieren die niets verklappen. Vandaag ben ik stabiel genoeg om niet bang te zijn voor wat zwijgt.…

het onbedoelde zelfportret

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 401
externaliseren per direct opzij “jij blijft in het ongewisse over (in)humane bekommernissen naar de zin van jouw bestaan hoef jij nooit te gissen de mens besteedt een leven lang aan vissen naar de waarheid hoopt die schromelijk te vinden in het moment van doodgaan” “rijkelijk laat” repliceerde de verbouwereerde vijver in de betrekkelijke schaduw…
R.E.N.S.22 maart 2026Lees meer >

COLMA

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.439
Genoeg, 't scheen de minnaar, Die ze eenmaal beminde Om 't eeuwig te doen - Een hut en zijn schaduw Verzwelgt in haar harte Een troon zonder hem!…

IN TE SPERAVI

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.301
De ziele is uit uw lijf gelicht, geen verwe en voert ge, en donker valt, gesperteld, onder ‘t manelicht, de schaduwe uwer boomgestalt: het leven is uit hage en heg, de vriendschap en de vreugde is weg! Wat laat gij ons?…

DE HAVELOZE.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Ik zoek de schaduw van een boom: Dáár schijnt me althans de rust beschoren; Maar 'k meen des drijvers stem te horen, Te midden van mijn korte droom. De aard heeft een plek voor al haar bloemen, Een nestje voor elk vogelkijn: Mocht ik een bloemtje, een vogel zijn! Thans kan ik niets het mijne noemen.…

een wandeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
voor hij het pad neemt in een stad zonder horizonnen daalt de avond in straten die stilte weigeren gieren draaien hun schaduwloze cirkels en wolken volgen de windpaden voorbij een verdwijnende zon en de tong zoekt verkoeling in een koortsig ademende mond bleke lijven klauteren uit onderaardse gangen zoeken de schaduw van torenhoog beton…
Kees Visser8 december 2021Lees meer >

mij; totaal aan gort (2)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
droom stort in als de fundering niet gedragen wordt waaroverheen ‘n felle lichtkrans de adem vertraagd stokte daar was niet meer tegen op te bidden of te overbieden ‘et lux (56) exivit’ dertien minuten zijn niks in ’t geheel van de oneindigheid en voor de aardigheid zou ’n tunneleffect niet hebben misstaan maar na dat niks waande de schaduw…

NAAR HET WIER VAN BOSPHORUS RUIKT MIJN PEN

netgedicht
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Omsluit de radeloosheid van het utopia Jou ook af en toe Op die momenten Wanneer de schaduwen van bajonetten Opdoemden onder de lantarenpalen Terwijl de schittering van de sterrenhemel Die hoop begon te krijgen Boven de daken van de sloppenwijken Zich vermengde met de glinstering van de schepen Die altijd in de verte passeerden?…

Logeerkamer van de dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Hoe ik de uren van de nacht in schaduwen over het plafond zag trekken, daar dacht ik aan, terwijl jij de kleur uit je ijsje zoog en met de heesheid van een oude kraai, zei dat je van me hield. En dat ik, met de gebroken stem van een huilend kind, zei dat ik ook van jou hield. En van je zou blijven houden.…

Op Treurschoenen Door Het Volle Leven

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
================= Kruidvatmeisje achter glas en doorkijk – zit er tevreden, frisgedoucht en nat bij een flatscreen from hell een dichter schuift voorbij in de schaduw, op treurschoenen staat hij daar onder bomen, gedachten te roken als een shamaan zonder volk.…

hoe zij.......

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
nachten dat wij zwichtten al tastend met fluisteringen dichtten hoe zij het zout likt van mijn handen en dan tussen haar tanden sist jij, nu niet, nooit, ooit weer, nu verdrink ik je mijn karakterloos meer hoe zij mijn maalsteen vermaalt, vergruist de kamer wordt een instant graf waar ik als een hond naar de wormgaten blaf hoe zij de schaduwen…
Kees Visser20 december 2021Lees meer >

Odysseus’ verhaal; na de val

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 77
Toen, in dat verleden, waarover zoveel is gezegd en geschreven, verdraaid en zwaar overdreven, - daarom treed ik nu uit de schaduw naar voren met mijn verhaal, als reactie op onzin die, door de donkerste eeuwen heen, tot op de dag van vandaag, over mij en mijn daden verkondigd zijn.…
R.E.N.S.30 september 2026Lees meer >