7461 resultaten.
De wind en de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Zacht zucht de fluister van de wind
over moeder aarde
het stormt niet
maar een warme glans
van liefde
bouwt bruggen en kastelen
vriendschap
straalt van noord oost naar zuid west
ze vangt het op met beide handen
haar voeten dansen vrede
ze wil dat verder dan over de horizon
fluisteren tot waar
nu nog de bomen kaal van tak
in de wortels…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden
op een reis die niet bestond
al zag hij nog een laatste maal
zijn schouders op de golven dansen
als een dronkenman die slepend
er zijn evenwicht niet vond
Het was te lang -te lang geleden
dat de wind hem had gemeden
maar nu zuchtte hij zijn ogen
waarna hij het venster sloot
de dood was verder…
Studietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 De poes roept en leidt m’n aandacht
Verder af naar haren en stof:
Het werk wacht: ik houd huis.
Maar ik moet terug naar mezelf
Om samen te werken. Ik zwijg
Tegen een muur van papier.…
Haast
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
684 die grote appel daar aan ’t eind van de tak
daar moet hij heen, dat is zijn doel
eventjes rusten nu… even op het gemak
ademrust, hartkloppend benauwd gevoel…
snel weer verder, het angstige duister komt
voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil
maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…
Spijt
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.838 pas wat ik kwijt ben
mijn ware vrouw en nummer één
degene die mij liefhad
kon laten lachen en huilen
wat heb ik toch een spijt
dat zal ik nooit meer vergeten
want jou ben ik kwijt
een lege plek voor de rest van mijn leven
is er een kans dat je me vergeeft
me weer kan liefhebben en van me houden
ik zou er alles voor doen
om met jou verder…
Rozen in je haar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
697 harten openden onstuimig
draaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen bloemen
de hemel zuchtte uit haar zon
ik gaf je sterren om te stralen
tot je echt niet verder…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar verdween,
ze dreven onhoorbaar verder…
Meer dan vriendschap, Conan
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
3.256 tussen Den Haag en Gent
loopt een lijn, die verder reikt
dan je met je blote oog
kunt bekijken
de liefde voor Amsterdam
voor Zeeland en Parijs
vindt er zijn middelpunt
zoals de wind zich nestelt
in de kruintjes
van de eik, de beuk en de berk
in de gevleugelde vrijheid
van de adelaar
die met scherpe blik
de wereld overvliegt
de klanken…
Aanroep
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.273 Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat,
en samen gaan wij verder, onbevreesd.…
Vandaag in Groningen
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
932 Ook hier waren sterren in een koude nacht
voorbodes van een Elfstedentocht
Snurken en schurken eindelijk voorbij
een warme douche wacht, nadat
bokalen met vloeibaar goud zijn gevuld
Wat de dag verder nog brengt
hij kan niet meer stuk
Hoe afwezigheid van slaapgeluid
een nieuwe morgen vult
Ik hoop dat jij nog slaapt
het is hier zes uur drie…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen, voorzichtige adem
van gesprekken en luisteren
in doorzichtige lijven, voorzichtige scheuren
van het verleden gebeuren,
vol hartelijkheid, en houden van
welkom in een nieuw land
maar altijd denkend aan
verlaten huis en haard, zwervend
in eenzaamheid, niet veel verder…
Net heb ik
gedicht
2.1 met 66 stemmen
18.465 Net is het schip vertrokken, zeilt aan wind
de verte in en de raven bevolken de boeg
en spiegel de ander in jezelf van veel verder
ga ik vaart maken ga ik zeggen wie ik ben
en zo kunnen we dan eindelijk samen zijn.
------------------
uit: 'Zone', 1998.…
Kerstgedachte
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
2.797 Nu even niet denken aan ellende
een land verder valt een bom.
Kerst, vrede, harmonie,
het is toch allemaal zo krom.
Opeens lijkt alles zo vredig en goed,
geduldig aan de kassa wachten.
plaats voor een vriendelijke groet,
in het teken van de kerstgedachten.…
- Tegenlicht -
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.090 Herders liepen vastberaden sneller
met hun grote kuddes en de honden
verder op een zeer verharde onbegane weg.…
Heb je zien huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
949 knallen
Door tranen bewogen de mist ingegaan
Heb je gevochten gehaat en vergruizeld
Benijdt en vergiftigd de rust uitgemoord
Heb je genoten gevlogen geduizeld
En al wat bedroefde de keel toegesmoord
Ben je gekweld in je bedje gekropen
Gewurgd door de eenzaamheid ondergegaan
Ben je gevlucht en dan ondergedoken
In sleur en om niets weer verder…
Kom
gedicht
3.7 met 21 stemmen
10.036 Ontelbaar maal toeval, gestapeld
wegwijzer naar meer, verder, altijd
dezelfde afval van stenen en verzen.
Wie de weg volgt, over puin klimt
groeit met de berg bij elke stap.
Wie afdaalt van de kraterrand
zeult met gemis aan binnenkant.
Kom waar wind stil ligt:
ik laat mijn stenen waaien.
-------------------
uit: 'Thule', 1991.…
- Tot onder de huid -
netgedicht
3.8 met 42 stemmen
619 gedachten,
tot de pigmentcellen dringt het door,
het kleinere alledaagse
versterkt de hardnekkigheid
karakters, komen chaotisch tot leven,
meerstemmig onder de huid gekropen
krassen de huid tot bloedens toe open
vrij makkelijk het minst schadelijke kiezen
doorgaan, verder op de enge smalle weg,
waar wij niet passen en wij niet horen,…
´Dicht z´n dicht´
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
502 ultieme zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij de leegte van zinne,
elke streek bevat een woord
gedreven bouwt hij voort,
versjouwt zich aan de droes
van de tijd, in roes
ontstaan beelden in de ziel
van de dag die op hem wacht,
buigt meewarig over tekst
en uitleg die hij bracht,
strekking niet begrepen
onvermogen verder…
Leve de camouflage!
gedicht
1.9 met 11 stemmen
5.469 Laten we de dierenwereld verder vergeten...
Het oninteressante is aandoenlijk als een tas,
Abstract als een koekje, schoon als een bril.
Het oninteressante is nieuwsgierig als een kapstok,
Vrij als een zeem, schitterend als een tafel.
Laten we de wereld van de dingen vergeten, en snel...…
voor Herman, verloren maan
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
647 ik sluit de nacht
en proost op duisternis
hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen
zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk
onder de huid van een volle maan
zachter proevend
en nog verder
ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt
zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou
gestoffeerd op het eerste gezicht,…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 En met een blik, waarin de liefde woont,
Drijft hij de witgewolde wolkjes verder...
En ziet naar hen, de heide en de' avondgloed.…
Voor vrienden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
652 oogopslag
aan de waterkant, waar dove netels
- in hun soort - zijn vertaald en
op de blaren werden terugbetaald in
geboorte en de dood, een levenslicht
zag in een broos geheel, waarin de
essentie werd gevouwen, verval
gekozen uit de diepste pijn zonder
daarover te moeten rouwen, maakt
een einde aan de sleet, is dat
tijdperk gedoemd tot verder…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen,
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder…
Zonder iets extra's
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
887 je ligt
iets extra's over wat je toen hebt meegemaakt
iets extra's omdat het nu verleden is
fijne herinneringen zijn soms niet zo fijn
niet zo fijn omdat het nu niet voortduurt
niet zo fijn omdat het nu verleden is
niet zo fijn omdat je het nu mist
misschien wel fijn voor later
een beetje later dan dit moment
in de nabije toekomst
verder…
Altijd weer die relatiegerelateerde dingen.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.112 En verder alles wat er in het hier en nu gebeurt en behoort te gebeuren in een relatie.
Dus altijd moet en zal het weer gaan over een relatie.
En niet onbelangijk wat er in het hier en nu en in de verte
straks weer gebeurt in die ontmoeting.
En hoe zal die ontmoeting dan geschieden en in welke relatievorm?…
Nacht-schaduw
netgedicht
4.8 met 70 stemmen
1.324 zal gaan schijnen
op een nieuwe dag waarin
ik je langzaam zie verdwijnen
als een schaduw van een
glimlach in het gras
alsof al dat licht
teveel voor je was
maar jij wacht tot de dag
voorbij zal gaan
dan steek jij voor mij
het licht weer aan
als een kaars in een
langzame schemer
daar vind ik jou terug
altijd dichtbij, nooit verder…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
I'm singing in the rain
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
805 I’m singing in the rain, ik zing het nu hardop
natter dan nat worden kan niet,
dus denk ik dat ik nu maar stop, naar huis en verder zing,
mijn plunje uit doe en de douche verblijdt
met een toch al hele natte, zeg maar doorweekte meid!…
Verzorgingshuisverhuizing
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
2.979 Smullen van een ijsje,
opgewekt weer verder
tot in de late uren,
moe maar toch voldaan
de holle klanken horend
kijkend in de ruimte,
bedenkend dat morgen
in omgekeerde vaart
alles opnieuw begint
voor die bejaard
‘t verzorgingshuis verruilen.…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…