7546 resultaten.
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Verstild wandelt bezwerende daadkracht
door het kleffe zwart, schept met wonderhanden
luchtig kruim voor de maandenlange nacht.
Het duister binnen de zachte wanden
is al wat daar woont een vertrouwde wacht.
Warme wil om te bestaan blijft branden!…
Losgeraakt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 …continenten zijn kil, kaal en ledig
weer slaat de Babylonische
spraakverwarring toe
men vliegt elkaar steeds meer in de
haren achter hun muren waar
beschaving afbrokkelt
reeds vroeg worden huizen als
cachotten met hete hangijzers
gegrendeld
nachten zijn zwart en lang
met dode straten waar ouderen
zichzelf kreunend voortslepen
naar een…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie en najaarsblues
de heldere lach van een spattend kind
en boven zwarte…
De mollen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.230 Bij zijn opgedroogde zwarte Styx graaft Charon
de veerman, zijn roeispanen klauwen geworden,
wachter van de ivoren poorten en oogschaduw;
aarde geworden zwijgen de vliegende mythen
onder de zilveren gesp van De Dolfijn en Zwaan
bij de onderaardse Styx, de boot van gebeente.…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.
't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooide wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanten,
Asters en gladiolen.…
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 De schors bewaart het hart
dat ik ooit in bomen heb gekerfd,
de kern blijft, de stam zo zwart als
mijn gedichten vol fabels zijn geverfd.…
De zon en mijn balkon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Zittend op mijn balkon,
gezicht
genietend in de zon,
bedenk ik,
dat ook nu ik moet genieten
van de warmte van de zon,
wetend,
dat ie met een paar uur,
weer vertrekt
van mijn balkon,
om plaats te maken
voor het avondrood,
overlopend in de donkere
nacht,
met aan de zwarte hemel
de maan
en hier en daar een ster.…
Op reis naar de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.172 Damp stijgt op klimt naar omhoog
Op deze plaats dit stukje aarde
Nat van tranen, groeien witte lelie bloemen
Naar de kleuren van de regenboog
Damp stijgt op klimt naar omhoog
Op deze plaats dit stukje aarde
Tranendal, "bloeit de papaver bloem"
Haar zwarte hart verspreidt over de aarde
Ik zie je weer, liggen tussen witte muren
Bleke lippen…
Alles gaat voorbij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Roze en lichtblauwe kaartjes en
de witte zwart omrand.
Geboorte en dood een vicieuze circel,
een leven lang.
Het gaat voorbij, alles gaat voorbij.
Onverbiddelijke natuur maakt geen verschil
in rang of stand.…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Kat in zwarte tijd,
ontsprongen uit de dans,
verjongt uit negen levens.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een zwerftocht,
woorden op de ruit.
Prent van heilig dier
verlies van oneindige liefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
haar bank bleef overeind,
schijn aangelengd met water.…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 Ik dek mijn kwetsbaarheid af met een zwart laken
Als een matador dans ik met mijn opponent
maar ik steek 'em niet
Eens zouden we weleens vrienden kunnen zijn…
Nimmer zwijgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Op de rug van de geest
werd met zwarte inkt
geschreven als graffiti
op een verouderd hart en
op ongerept papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje
een kortstondig streven had.…
De ziel van een gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 Daaronder grazen op de stille heide kuise
schapen van een braakliggende taal, gedreven door
herders van de ledigheid, ten prooi gevallen aan het
mechaniek van zwarte wolven in hun deemoedigheid.…
De perfecte toon?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 geruisloos en met virtuositeit bespeeld
een natuurlijkheid om wars van alles de
klarinet te behagen in de animositeit van de fluit,
zoekende op de geharste snaren in
de gaten van de eenzaamheid
oprechtheid van puur geluid geblazen
die een perfecte toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van de stemming
op de strakke toetsen van zwart…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik kom hier als het kan
ieder jaar om mijn land
te groeten, zittend aan
de rivier
een stille tuin vol groen
wonderlijke vlinders
een strakblauwe lucht
genietend van mijn familie
zie een blozend, donker
meisjes gezicht, zwart haar
gevangen in goudgeel licht
ik flirt een beetje met haar
dat is zo de gewoonte daar
groet de buurman…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 Steeds sneller gevangen in
de jaren sluipt de melancholie
door de versleten vingers
de ziel raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
De gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Als ze blond is en je wil kastanjebruin,
mahonie of zelfs zwart, dan wil zij jou wel
ter wille zijn, een kleine moeite als zij straks
haar hoofd op je schouder te ruste legt
Ook al haar haren telt zij mee
voor het kleurrijke in het bestaan
jij mag haar doen wat of jij wil
zij wil slechts overgave en passie
Wie verliest blijft onderdanig…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Toen werd het donker als de zwarte nacht,
minder nog dan een ademtocht; het was voorbij.
Het monster had zijn wrede taak volbracht,
het marktplein werd een ware doodsvallei.
Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.…
ZELFKANT
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.729 De walm van stoomtram en van blekerij
Of van de ovens waar men schelpen brandt
Is meer dan tijmgeur aanstichter van dromen,
En 't zwarte kalf in 't weitje aan de rand
Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd
En in één beeld met sintels opgenomen.…
Tuinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.597 Grauwe tuin in donkre vrede:
't Is vaarwel, zwart paradijs.
Toekomst, zonnedag, verleden
nog eens halfbewust doorschreden,
Heerlijk niets, mijn levensreis.…
Roffel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Je ziet hem echt de tuin niet binnenkomen,
maar dan schiet er wat roods tussen de bomen
met zwart en wit, het is een pracht gezicht.
Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar,
precies aan ’t einde van een sinus-boog
(het was haast niet te volgen met het oog)
in ’t hoogste topje van de hazelaar.…
Een mooie dag om stilte te verscheuren
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.393 oud-strijders staan te beven aan de kant
de blikken op zwart-wit - en het gebeurt.
gewoon omdat het kan. omdat één man.
het is de wet van nederland. bij ons
moet alles vroeg of laat een keer gebeuren
dus dan ook dit. elkeen zoekt naar het licht
als hamsters in een bak met open deuren.…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Terwijl ik op mijn hartelieve wacht
Maak ik in gedachten grauwe foto’s:
De boogbrug met zijn natte kinderkopjes,
Het stille groene water in de gracht,
De zwarte deur met zeven deurbelknopjes,
De man die op zijn hartelieve wacht.
Een fietser rijdt me bijna van de sokken.…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 door het vervlakken van het zicht
ik kan de wisseling niet meer aan
van het voortdurend strijdend licht
de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid urenlang wil dragen
met het consistent aanwezig zijn
perspectieven zijn verdwenen omdat
de zon al lang niet meer heeft geschenen
het voorjaar niet wil vlotten waar zwarte…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er valt een steen
op zwarte aarde
voordat jouw reis
met Hem begint
God gaf, maar heeft
een hand genomen
en voert haar verder
als Zijn kind.…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…