5616 resultaten.
Als de lente komt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
384 Voorjaarsontwaken
elk nieuw leven warm onthaald
de aarde vergroent
Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin
dagen blauw verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn stromend bloed kleur van de groene bladeren aanneemt
Ik raak van de weg en beland in het eerste kwartaal tegelijk blijft tijd doortikken.…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Natuur explodeert
met een fluweelzachte knal
in geuren en kleuren
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met menig roep of zang.…
Als het zomer wordt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
585 Niets is zo bijzonder als het gewone om ook
even stil te staan bij het stromend water waar lagen blauw in
elkaar overvloeien terwijl deze tinten zich ook vermenigvuldigen in de open
hemel waar zon zich van haar beste kant laat zien door licht en warmte te delen met ieder.…
De herinnering leeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Herinneringen
dankbaar en dierbaar ze zijn
zij vliegen nooit weg
Kijk naar het blauw van het water, het doet mij
denken aan de kleur van jouw ogen, je liefdevol portret
met de tranen van vreugde en verdriet weerspiegelt even mee
Herinneringen licht of vervaagd afgedrukt op een klein stukje hersenvlies.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Wegzakkend gevoel
het laatste blad aan de boom
angst om te vallen
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Naar zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Op welke wijze het ritme van mijn ademhaling de rui-
sende bewegingen van het water gelijkmatig volgt, golven die aan-
en afrollen tegelijkertijd geven ontwakende emoties en gevoelens zich over
aan het harmonisch blauw met voorbij schuivende bonte wolkenflarden; een stilte nabij.…
Als de zee spreekt
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
512 Wanneer ook nog eens het blauw in verschillende
tinten vloeit in een ongekende cadans van waar einde nog niet
is geschreven of gesproken op hetzelfde moment stimuleren je enthousiast
onvermoeibaar en zonder een klacht mijn grote bewondering en verwondering voor jou.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Stilte verschijnt
aan de blauwe avondhemel
de natuur in rust
Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Cirkel van leven
reis van een bijzonder blad
ons leven, een blad
Hoe plots ik het levenslicht zie uit de
buik van een knop waar ik langzaam me ontvouw in
een wijde wereld terwijl mijn armen strekken naar blauwe hemel
de plek waar ik ook word omhelsd door allerhande takken delend liefde met elkaar.…
Zomers
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
505 Ontluikende hemel met her en der wolken verspreid
waar witte tinten de beste en mooiste route tekenen of schilderen
in een zijdezacht penseelstreek terwijl elke vorm van drukte wordt vermeden
Op welke wijze hart en zintuigen uitleven in rust en ruimte van een wonderlijk blauw decor.…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 Je gunt meer geuren en kleuren in het leven
waar de dagen verlengen met gele velden, groene weiden
onmetelijke blauwe lucht en her en der witte wolk; heldere nacht nabij
zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare loopt over naar ongekend geluk en voorspoed.…
De architectuur van de scheiding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
140 Blauwe schermen flitsen in de nacht:
statistieken, embargo’s, verschuivende fronten.
Terwijl aan de uiterste rand
een kind simpelweg een hand zoekt om vast te houden.
Macht is een spel van harde contouren.
Maar de aarde zelf kent enkel stroming.…
De hittegolfkomedie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
195 Het zwembad is onze oase, blauw en fris,
maar zelfs het water voelt lauw, wat is dit toch een gemis.
De avonden brengen wat koelte, dat is waar,
maar de muggen zijn weer terug, het is een jaarlijks gebaar.
We lachen om de hitte, wat kunnen we anders doen?
Met zonnebrand als parfum en hoedjes als kroon.…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 In de zachte adem van de avond
waar het water langs riet fluistert
en bomen hun verhalen dragen
in een taal die niemand ziet,
staan wij tussen het groen stil
de lucht nog warm van zon
zijn kleuren gevangen in touw en hoop,
klaar voor een reis door blauwe luchten.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Dus huil maar niet al te lang om de rouw,
De hemel kleurt heus wel weer prachtig blauw.
Het prille begin en het einde dat nadert,
Is slechts hoe de natuur haar kinderen verzamelt.
De indianenvader sluit zachtjes zijn ogen,
De strijd is gestreden, de cirkel is rond.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Blauw verval daalt neer over de daken.
De muren van de flats zijn kouder nu,
een kille huid van steen die ons omsluit,
en de weinige bomen die we hebben
verliezen hun bladeren zonder haast,
alsof zij weten van de tijd en het verlies.
Het sterft in purperen gedaanten op het plein.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Blauw verval druipt van de daken.
De muren worden koud.
Een kille huid van steen. Het omsluit ons.
En de bomen? Een paar maar.
Ze verliezen hun blad. Zonder haast.
Ze kennen de tijd. Het verlies.
Het sterft op het plein. In purper.
Het zomergroen? Eerst zo dapper.
Nu moe. Het trekt zich terug.
Geen vlucht, welnee. Pure overgave.…
lichtpunt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.029 Verwek de ijswind die de poorten slaat
en blauwe vluchtelingen baart
die sidderen achter de poort
die siddert in haar scharnieren.
En ik borrel van ongemak,
zoals kokende pek klaar staat voor de belagers.
Maar altijd blijft er een lichtpunt.…
Blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
923 Een blauwe avond, net als toen:
de maan zeilt door de rode wijn
in floers gehuld - net zoals toen -
een nachtegaal, geur van jasmijn...
een avond en een nacht als toen,
er schittert kil een bleke ster,
lichtloos geflonker zoals toen,
een tanend dwaallicht van heel ver.…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 De herkenning is als de blauwe zwaan,
geurloos drijft ze op de nostalgische onderstroom
en zuigt haar stuwend naar hogere vluchten.
Onze monden roeren traag en bedreven
de zuurstof doorheen de gesmolten lava,
om sterk en bindend ijzer te smeden.…
blijf bij je fiets!
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.562 zeggen alleen met zoon
zij sprak man wat een blinkding pracht exemplaar
mijn blik ving gezeten achter het scherm de foto
van een prachtfiets waar woont u ik ben er zo
even later kling kling - zij stonden saam daar
namen de geur van hun oliebol mee naar binnen
de dame begon te bakkeleien in klinkende zinnen
geef-vlug-trug ik heb mijn blauwe…
Warmte
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.451 Tenzij je in blauwe crypten en open visioenen mij jouw liefde verklaart.
Dan zal ik met jou de wolken verkennen in de hooibergen van het leven.
Waarin zij zal blijven in jouw verankerde bestaan,
maar wij de passie zullen vieren.
Durf je dat?…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 plunderend met niets onziende wreedheid
wind kreunt door takken van sombere beuken
en fluistert hees het oude verhaal
van moord geweld en wetteloosheid
duizendjarige eiken heilige plekken
offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed
wodan en donar rijdend door de lucht
kruisen op kapellen en schedels aan gevels
angst voor het geweld van blauwe…
droom
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.482 tenzij je in blauwe crypten en open visioenen
mij jouw liefde verklaart.
dan zal ik met jou de wolken verkennen
in de hooibergen van het leven.
waarin zij zal blijven in jouw verankerde bestaan
maar wij de passie zullen vieren.
durf je dat?
dan zal de eeuwige in ons spreken en ons zijn liefde tonen!…
Toneelleven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.380 je danst opeens door het leven
je proeft de zoete loksmaak
van die blik in haar blauwe ogen
die openstaande kasteeldeur
van haar voor jou gereserveerde hart, daar
waar het anker werd uitgegooid
zinkend op een bed van gouden suikers
op de bodem van je verliefde ziel
en alles wat daartussen zit
en wat zij met liefde noemt
wat jij haar genegen…
Troost voor Sint
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Sint wilde over dat aanbranden,
een pan zwart als roet
echt niet lezen,
want had in deze
zo zijn best gedaan zijn huis
in goede staat te verlaten
Maar, welk een troost,
toen hij in de gaten,
dat er een wit doosje,
blauw deksel stond op de tafel in tuin
met een kaart van de winter
met gevels en witte daken.…
eeuwig mijn lief
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
914 ik zie en voel hoe licht jij danst en zweeft
langs de morgendauw en de ochtendkoelte,
en Venus knipoogt stiekem naar de zon
je bent mijn lief, mijn eeuwig lief,
je ogen zijn als blauw kristallen,
je bent mijn lief, mijn eeuwig lief,
je haren blond als gouden golven,
je bent mijn lief, mijn eeuwig lief,
je stem, zwoel, diep en helder,
je…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 het eigenlijke zijn ingebonden tenen
dag vier
ik ben vingertikkende als een rekenmachien
is het geschrevene een hoofdrekening
dag vijf
wat regeert hier is niet de hemel
niet een schepper
het is het papier en de boekjes
en programma's waar opgedraven wordt
men interviewt er gemaakte onsterfelijkheid
wat dikteert is
een paar blauwe…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 schildert haar vol blauwe en roze tinten,
en scherp tekent het silhouet van de gierzwaluw,
Hermes heeft mij de jaloezie van de goden verklapt,
immers, de gierzwaluw bemint in de open, wijdse lucht,
de gierzwaluw zweeft van laag naar hoog, luid roepend,
mooie, honderd dagen vogel, jij kent je getal,
jij kent je grenzen in tijd, in lucht, in…