7864 resultaten.
tranenregen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.666 lenteregen
druipend van de bedroefden
rondom de langwerpige kuil
sparrentakken gestoken
in de randen van het graf
kerstgroen zonder blijdschap
druppels kletteren op blank hout
onwillig langzaam en schokkend
verdwijnend door groen in de aarde
voor altijd
even dacht hoopte ik
dat je niet wilde verdwijnen
je kist bij ons boven zou blijven…
Ragfijn en dun
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 Vol warmte en belangstelling
langst zo blijven leven.
Misschien is dat wel het doel.…
Kinderwens
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.651 hoop dat jullie inmiddels inzien;
zonder kids kun je óók gelukkig zijn
En wie weet op een onverwacht moment
gebeurt er toch ineens een wonder
Niets staat namelijk vast in het leven
dat maakt het dan ook zo bijzonder
Jullie hebben gelukkig veel vrienden
die jullie vriendschap en liefde geven
en zoals ik jullie heb leren kennen
blijven…
Violen strijken zachtjes neer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
760 speel muziek
in het klankbord van je ogen
verwonderd zing je van verdriet
voor het applaus
heb ik te lang gebogen
hoog zet ik de tonen aan
in ijlte van verlangen
met grote koren
laat ik mijn emoties gaan
je blikken blijven aan me hangen
bassen dreunen hun refrein
in ritme van de paring
genot is stil doet pijn
passie wint we delen…
katjestijd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
733 aangeplant
door ferme knotters zompig aan de waterkant
twee meter hoog van hun kop worden bevrijd
zachte bosbeheerders splijtende stammen
bijen vlinders zoeken nu hun honingklieren
wij in vazen om geurend lente mee te vieren
zeg knotwilg zeg Nederland je zegt dammen
twijgjes in zand om golven te weerstaan
teentjes om op te lopen en te blijven…
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 Er zit een dikke scheur in mijn trots
Ik, stoer en altijd sterk als een rots
Moet nu toch toe gaan geven aan mijn lijf
Mijn benen, heupen en knieën alles is stijf
M'n rug staat zo krom als een banaan
'k Moet om de dertig passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Dit noemden ze liefde
Je handen trillen en zijn wit
De spiegels in je ogen breken
Je huilt onderhuidse tranen
En je bent zo koud geworden
Je verbrandt de bladeren
En onder je voeten brand de zon
De kleuren worden vager
En porseleinen gezichten breken
IJsjes smelten voor je ogen
En je handen glijden weg
Er is geen reden meer om te blijven…
waar zijn de woorden
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
622 schrijven en waarom hier
woorden om te uiten hoe ik me voel
woorden zeggen die ik bedoel
maar welke woorden vertellen wat ik wil
welke woorden maken nu eigenlijk het verschil
welke woorden geven goed aan
wat ik kwijt wil en waar komen ze vandaan
teveel gevoel is niet makkelijk te omschrijven
waardoor het steeds maar weer gedachtes blijven…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 dwalende verspringende gedachten
blijven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van…
onnoemelijk veel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.419 e dwarrelt in mijn drukke hoofd
ik voel je door m’n lichaam stromen
ik hou van jou, hou van jou, ik
kan onmogelijk van je los komen
als ik je zou willen vergeten
zou dat zonde zijn van m’n tijd
want jij zal maar blijven spoken
en eigenlijk wil ik jou echt niet kwijt
wat jij betekend voor mij,
dat gaat zelf mij te boven
het is veel, heel…
De ontbrekende schakel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Blijven zoeken heeft geen zin.
Ik ben verdwaald op mijn eigen pad.…
Diepe gedachten
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.705 Zoekend naar de juiste woorden
Malend door mijn hoofd
Waar blijven toch de antwoorden
Denk ik in mijn achterhoofd
Steeds vraag ik me af
Waarom moest het zo gaan
Dan dwaal ik met mijn gedachten af
En blijf ik er even bij stilstaan
Ik hou me sterk, ik hou me groot
Wil niets laten merken
Geef me liever niet zo bloot
Moet dit alleen verwerken…
In stilte
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.961 Laat het stil worden vanavond
nu de lome lucht drukt op mijn hart
zoals de dreigende avond
toen de dood
al naast je zat
om je te halen
Laat het net zo stil blijven
als toen
na het steunend ademhalen
en de laatste zucht
plotselinge rust
als van dat ene moment
wanneer de weeën stoppen
en de bevrijdende
geboorte inzet
De dood openbaart…
adieu, mijn lief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 elkander
los te laten
vaarwel voor mij,
uit verwarring gekomen
om met jou
mijn droom te beleven
vaarwel voor jou,
je was er, maar ook niet
de bitter wordende band
moet verbroken
zodat het leven
z’n onbekende weg kan gaan
we vrij moeten zijn
om onze rust te vinden
de vergleden droom
zei ik te gaan
maar van binnen zullen
tranen blijven…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Keren we huiswaarts verwaaien in de wind
sporen van de dood die aan ons kleven;
ik zal me haar altijd blijven herinneren
zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Tijd voor ons
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.518 heb je tijd, zit het mee dan geef je me een zoen
en kunnen we even wat bijpraten
Wanneer je handen me dan strelen, warm en zacht
duurt de nacht lang voor ons allebei
Na afloop kijk ik naar je met een lach
je zegt lieve woordjes en ik voel me vrij
Daarna sla je je arm om me heen
het lijkt alsof je me nooit meer los wilt laten
en voldaan blijven…
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 "
is mijn antwoord heel beleefd:
"Zonder deze odyssee, waarin
dichters wel eens overdrijven, naar
eer en geest de pennen blijven slijpen
om de taal naar tijd te laten rijpen".
"Op het juiste uur geoogst,
de dood kan overstijgen,
een reis intens beleefd,
en is geen schrale troost,
waarin dicht en daad herleeft."…
Ik stond aan jullie graf
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.203 stromen
toen het graf van Ko en zijn dochter
het leek opeens zo kort geleden nog
Maar toen ik naar de datum keek
leek het een lang vervlogen tijd
ik weet opeens weer hoe ik jullie mis
en voelde me zo teneergeslagen
Ik heb mijn tranen weggeveegd
want ik weet; zo is het goed
de pijn van het verleden slijt
maar het leven in het hart zal blijven…
Ontroostbaar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.801 langzaam voel ik hoe hete vochtige tranen
zich een weg zoeken
via mijn wangen naar beneden
onder aan mijn kin
blijven de druppels hangen
aarzelend, of ze wel of niet zullen vallen
eenmaal gekozen
vallen ze met grote snelheid
tegen de vloer te pletter
onafgebroken
loopt het vocht
uit mijn neus
om zich langzaam te vermengen
met het zoute…
Geboorte
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
872 Een wens vervuld voor iedereen
een unieke geboorte een dag voor Kerst,
zo blijven we stil staan bij dit heerlijke
feit en kijken niet meer naar de rest.
Van harte welkom klein wonder
van de daken wil ik schreeuwen
er is een kleindochter bij en ik weet, het
gebeurt al eeuwen.…
De witte sneeuw
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.947 Ik weet het niet, aandachtig wil
Ik mijmrend blijven kijken
Naar ’t sneeuwgezicht en voelen stil
De droom er van, de rijke.…
De laatste uren van dit jaar
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
726 De kleine dingen, die blijven belangrijk
want zoveel dat niet de kranten haalde
heeft mensen geraakt en veranderd,
heeft kinderen doen groeien.
Laat ons maar danken en elkander dragen,
want kort is het leven en soms hevig de haat.
Veel gaat voorbij, alles eigenlijk, maar
dat weten we soms pas te laat.…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 als ik de natte aarde ruik en schuil
klinkt plots een echo, roep van lang geleden
een duif misschien of toch een wijze uil
dan ga ik naar het bos, ben moegestreden
de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
Liefde
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.343 er werd mij laatst gevraagd
hoe ik liefde associeer
en hierdoor uitgedaagd
schreef ik deze woorden neer
een bad vol rozen rood
niet altijd willen winnen
maar trouw tot in de dood
liefkozen en beminnen
bijvoorkeur uren praten
kussen, vrijen, strelen
elkaar in waarde laten
interesses blijven delen
hartstochtelijk verlangen
naar ruimte…
de Eeuwigheid treedt in
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.140 stel de Eeuwigheid treedt terstond in
alles staat stil omdat God het zo wil
duiven hangen vluchtig buiten de til
gelden fladd'ren uit gleuven na de pin
kunstschaatsters blijven in hun spagaat
pestvogels worden van dwaalgast vaste gast
Van Gaal houdt R.Koeman gejaagd op de kast
naaisters klitten aan naald en draad
horen en zien zullen compleet…
Geel
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.403 je ogen tonen moe
jouw strijd om overleven
als toekomst zoek is
leven ziek
wat nog op te geven
dan buig jij je over boeken
duikt in elk geschrift
richt je zelf op leren
almaar meer
omdat het bloed verplicht
je zwakke lijf vereelt
van zware studienachten
als slaap gedachten overstemt
en jij de donkerte in rent
om bij de les te blijven…
‘Vet vreedzaam’ staken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
771 Toch weer iets geleerd
Hoe loopt het als je protesteert
Onderwijs kost knaken
Als een scholier niet aan kan haken
Vernieuw dan flink wat zaken
Zodat het gezond kan blaken
Politici blijven kwaken
In een pak van laken
School is geen uren schaken
Van saaiheid moet men braken
De jeugd wil er voor waken
Met enthousiaste kaken
Schreeuwt…
Uit het hart
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.916 Jouw prinses wil ik graag blijven
Dat is iets van jou en mij
Maar samen leven, samen verder
is er voor ons helaas niet bij.
Ik kan niet in de toekomst kijken
het leven is een grillig pad
Pijn en verlangen kan eindigen
als liefde, een weldadig bad...…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 1895
--------------------------------------------------
* irrequietum - onrustig, rusteloos
beiden - wachten, blijven
altijdonvolborentheid - altijd herhaalde geboorten…
Wiron
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.929 met mijn lijf en mijn doen
Ik keek vaak genoeg in de zon,
denkend aan jou
Jij verliet mij
en liet de deur op een kier staan
Deelde alles met anderen
en was mij eigelijk al vergeten
Zo druk met het delen
van je gevoel, lijf, liefde en leven
tot je door een kier mij weer zag
en me een kus toeblies
Tranen zijn mijn geweten
en ze blijven…