8623 resultaten.
Op je gewacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Kom bij ons
met je pijn
om je last te delen.
We slaan vleugels
om je heen
en dan
onverwacht
een dolksteek.…
Zwerver
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 Eenzaamheid had een te diepe wonde in zijn ziel geslagen
verlaten in zijn droefheid baande hij zich een weg
in het nachtwoud waar hij fantaseerde over erotische dwergen
kabouters hielpen hem met het opruimen
van zijn verpauperde uitgewoonde woning
de huurschuld werd betaald door een stinkrijke mecenas
die begon te kwijlen bij de neurotische…
XIV -naar buiten - (1903 - 1907)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Een bevende dauw
zweeft in mistige schaduwen
wiekend heen en weer
De schone wereld
nog eenmaal op z'n schoonst
Als ik ga scheiden
In het verweyen -
Indrukken optekenen
van onderzeekoeien
Wind door de bomen
Van de nymphen golven
vocht in de grotten
Schone in haar sonnet
ze komt van een ver eiland
onbereikbaar -…
XV - aan het open raam - 1907
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 in voorjaarsregen
ruist de smeltende sneeuw
met vergeten stem
een dichter met vier
zijn eerste gedicht kwam pas
met veertien jaar -
een wond met roofies
hoe heet kan je ze eten
de korstjes op je lip
bysshe een poging
de mot is aangetrokken
tot de morgenster
naar het oude nest
waar stilte geen stilstand is
waait het raam open…
XVII -de leegte - 1909
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 licht aan het einde
van een besneeuwde tunnel
een heel lage zon
eindeloos verwacht
een toekomende lente
in grote leegte
moeras met knoeten
onhoorbaar en onzichtbaar
onder de beten
formeel meesterschap
en een langlijvig insect
op zoek naar het lot
stilte geen stilstand
waar de deur openwaait
naar het oude nest…
leemte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 leemte...
nacht werd woestijn zonder oase
bergen verbrokkelden tot vallend gesteente...
als lawaai oplost geeft dat stilte
licht dat wegkwijnt wordt duisternis
warmte die wegebt wordt kilte
en wee je gebeente als jij straks verdwijnt
ontstaat er zooo'n leemte…
Vergane droom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
655 Door de achterbuurten van Parijs
liep een moede man hinkend en grijs
zijn afgezakte jeans op de rand versleten
en in een plastiek zak zaten restjes eten
als jong artiest was hij hier gekomen
maar het bleef bij illusies en dromen
copains en coppines had hij genoeg gehad
en ieder avond dronken ze zich samen zat
zij sliepen in de straten…
de stilte voorbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 als de stilte valt
in 't voorbijgaan
is het moeilijk op te tillen,
bevroren is je gestalt'
je wilt het zo graag pakken
omhelzen en... en zoveel willen,
in een ontvankelijke houding staan
doch je ontwaart enkel lamme takken
en het luchtledige is niet te verslaan
op dat moment heb ik weet
van het bestaan
je voelt geen binding met
het…
"Daar was laatst een meisje loos"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 Zonder gevoel vat het licht warm noch koel
een eenzaamheid die verdriet in zich draagt,
met vrijheid schermt in beweging zonder doel
omdat er niets om tijd en aandacht vraagt,
een wezen zich vanwege niets beklaagt;
een ledig zijn dat tegelijkertijd
de krachten spaart en splijt in zinloosheid
omdat niets moet of meeneemt in een stroom,
niets…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven.
Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was.
Buiten ging het leven door, maar ‘t hare
ging niet verder dan het glas.
Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten…
Blokkade en aardbeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel me volledig geblokkeerd
wegen zijn afgesloten, ook binnen-weggetjes
alle grote slagbomen zijn dicht
de grens van het toelaatbare is bereikt
ook de grens van het tolereren,
incasseren, moraliseren, beheren en archiveren
ik houd het echt langer niet meer vol
de donkere nachten zijn lang en leeg
en de gedachten zijn kil, koel, koud…
Papillon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Ik heb mij gewenteld in woorden zoals
een drenkeling naar wrakhout snakt, maar
mijn donkere Jonasjaren zijn voorbij en
de lyrische walvis spuugt mij uit, ik
beland in de chaos van de eindeloze leegte
ik strompel als een melaatse door de
nieuwe middeleeuwen, verguisd door de wrede
rijken en de magere uitstraling van hun
kille harten. De vijand…
Geheugengolf
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
581 Veel volk op straat.
Geen bekenden.
Een tsunami van herinneringen
Baant zich een weg
In de zee van mensen
Tussen oude gevels
Om ons te vervoegen.
Zij zijn van beton,
Maar wij wijken niet.…
Vroeg Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ver gedruis van ontwakend verkeer,
een vroege tram die de remise verlaat,
donkere huizen in nog stille straten,
gevels die zich in de verte verliezen
in de ochtendnevel die daar nog hangt.
Hier en daar gloort al licht door een gordijn,
bij de gracht een man die zijn hondje uitlaat,
snelle stappen passeren aan de overkant,
een jonge vrouw…
Oudnieuws
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 waar is geluk
als het buiten regent
en het licht
als droefenis valt
voorbij het afscheid
spreek je dan over een gezicht
dat zwicht voor het gewicht
van de vergrijsde lucht
die zucht met reden
of door het lot wordt weggeleid
kan zijn dat gewoon dit ogenblik
wordt afgesneden en opgeteld wordt
bij dat allles wat toch vergaat en men enkel…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De kalender telt zijn jaren en steeds maar weer ouder,
zijn vrienden sterven en steeds weer meer alleen.
De tijd krijgt meer haast en verliest zijn dagen,
ze sluipen ongemerkt langs hem heen.
Uit de TV jubelt het kerstfeest zijn kamer binnen
met altijd maar weer dezelfde mensen.
Ze zijn allemaal nog zo jong en zo mooi,
vrolijk Kerstfeest en…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Weemoedig staart ze naar haar handen,
handen die troosten,
handen die zorgden,
handen die kookten,
handen die streken.
Waar waren ze ook weer voor?
ze friemelt met een zakdoen,
strijkt haar rok glad,
kijkt schichtig om zich heen,
om vervolgens weer te blikken
op die doelloze handen!
Handen die ooit nooit stillagen
maar nu alleen nog:
rusteloze…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Zuster moet je kijken, mijn dijken breken door,
de varens en de distels overwoekeren het spoor.
Waarheen nu nog te lopen,ik dreig gauw te vergaan,
er is geen ander baken dan het schijnen van de maan.
Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken.
Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar…
Het bruggetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Langzaam loopt hij het bruggetje op
om precies in het midden stil te staan
eenzaam starend in het heldere water
geen oog over voor alles om hem heen
ooit stonden ze hier samen
kusten elkaars spiegelbeeld
als hij z'n ogen maar sluit
staat ze weer naast hem
kan hij haar bijna aanraken
maar met ogen open
is ze weer verdwenen
het liefst blijft…
verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 In de spiegel
Ik kijk
Zoek
Jij kijkt me vragend aan
Ook jij zoekt
Ik vind mezelf niet meer
Zoek betekenis
Je kijkt me aan
Nù ben ik daar…
Ik heb je al die jaren verwaarloosd
De wereld had mijn aandacht
Ik was bezig
En nu sta ik stil
Ik sta stil
Weet niet meer waarheen
Waarom
Met wie
Met jou daar, in de spiegel
Je lijkt zo ver weg…
Alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ik lach
Ik lach de dag tegemoet
Zoals het hoort
Elke zorg in de kiem gesmoord
Het voelt zo leeg
Ik ben zo op
Doch, zoals het hoort
Doe ik elke dag terug voort
En door en door en door
En alles wat ik zie, is wat ik niet meer heb
Maar, zoals het hoort
Alsof niets mijn rust verstoord…
Wil met je praten
Terug, samen, als een team
Het is niet…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Het gras, ik weet het nog
het gras waarin jij lag
te lachen naar mijn lach
de tijd verstrijkt, maar toch
jouw bloemen bloeien nog
ze geuren heel de dag
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?
Zo vredig kan het…
Leeg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
655 Als de wereld
oorverdovend, oogverblindend ook,
me omarmt,
insluit
in het oog van de orkaan van leegte,
dan verblijf ik
op een lege zolder van gemis.…
Een vriend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
612 hij voelt zich niet thuis in zijn huis
waar stilte pijn doet aan zijn oren
hij zou zo graag weer stemmen horen
een kinderlach, het leefgedruis
zijn lijf is oud, zijn hart bevroren
maar buiten hoort hij het geruis
van verse sneeuw en windgesuis
hij wil niet langer binnen smoren
hij gaat de bergen in en zingt
weemoedig echoot zijn gezang…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Winterstille maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De maan gaat ongezien
voorbij het sterrenlicht
zacht, maar zo ver weg
warmte geeft hij niet
ik voel me weer een nacht
weer een nacht
een nacht
ik voel me weer een nacht
alleen, een zwarte maan
een zwarte maan
zwarte maan
waar niemands licht op schijnt
Ik adem ja en nee
of morgenvroeg de zon
zal schijnen in mijn tuin
of er iemand…
Anders dan zij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
704 In het voorbijgaan
Ze zien je niet
Als je langs hen loopt
De woorden die je spreekt
Ze horen je niet
Als je zachtjes met ze praat
Anders dan zij
graag gezien en zelfbewust
Vrij om zichzelf te zijn
Diep verscholen
stille tranen
Als je intens verdrietig bent
De kwetsbaarheid
Gevoel van onvermogen
Omdat je anders bent
Anders…
Verdwijntruc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 (voor Sophie Heesen)
In het zwart op jouw stoere, zwarte
racefiets snelde je voorbij. Een vorm
van afschermen. Sfinxachtig.
Op zoek naar hem, die je zo intens blijft
missen. Die nu anders verschijnt, maar
nog dieper verbonden.
Vanaf de bank voor het oude stadhuis keek
ik naar de zangeres in het groene jurkje.
Ze gaat naar Zuid-Frankrijk…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Op een bankje
begroeid met mos
ze zat roerloos
gefixeerd op
de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak…