7685 resultaten.
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
Jij was zo anders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.361 In jouw ogen
zag ik het heldere licht
van verlangen
naar ondeelbaar samenzijn
een vaste belofte
van onbekommerd rusten
in elkanders dromen
de ultieme vervulling…
Liefde tussen twee zielen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.251 Ik verlang naar een pure,
Oprechte liefde,
Die door een diepere
Zelfs goddelijke dimensie
Gedragen is.
Ik heb geen zin meer
In lijfelijke liefde
Die niet bezield is
Maar beperkt is in de tijd
En ruimte tot een orgasme.…
Liefde tussen twee zielen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.397 Ik verlang naar een pure,
Oprechte liefde,
Die door een diepere
Zelfs goddelijke dimensie
Gedragen is.
Ik heb geen zin meer
In lijfelijke liefde
Die niet bezield is
Maar beperkt is in de tijd
En ruimte tot een orgasme.…
Dover
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
5.043 Ik dacht, fijn ik ga nu met pensioen,
en hoef gelukkig niets meer te doen,
maar mijn vrijheid is heel beperkt,
ik verlang soms naar de rust van mijn werk.
Op het kantoor kon ik het werk uitdelen,
nu loopt mijn vrouw mij te bevelen,
dan moet er in de tuin worden gewerkt
en ook heeft zij weer een kapotte dakpan opgemerkt.…
Tentamen Mondeling
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.945 betrapt
bij mijn stille, heimelijke gevoelens,
door het donkere vuur dat smeulend oplicht
in de blauwe spiegels van je ogen,
terwijl ik de lastige vragen stel,
dansen grillige vlekken schaamteloos
langs de ronding van je mooie borsten,
je weet geen enkel antwoord, je stamelt,
je bloost en zwijgt, je witte bloesje wijkt,
een hevig verlangen…
uit vrijheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.304 hoe dicht
kan perfecte imperfectie
bij het volmaakte komen
als leesrozen
tussen woorden groeien, verlangen
zichtbaar wordt in het lettertasten van
schoonheid (zachtgelijnd)
hoe dicht
zal ik je vinden wanneer je
in mijn denken ligt, touwtje springt
met ieder seizoenslicht
in oceanen van papier duikt
-golvend- en poppenscheepjes…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 Er is de hete lucht, het dromen
van altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,
er is het ongekend verlangen
om zomaar mens te zijn, ook hier,
het heimwee naar echt durven leven,
en weet ik veel, maar alles went
al hoop…
Violatie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.733 Klein meisje, onbevangen
Zo puur en zo sereen
Een traan voor wat verdween
In andermans verlangen
Haar kinderlijke pracht
Genomen door de wind
Geen vrouw maar ook geen kind
Gevangen in de nacht
En 's avonds huilt ze zacht
Tot haar dromen haar bevrijden
Uit haar wanhoop en haar lijden
En laten zweven in de pracht
Ze wil alleen maar schrijven…
Groene ogen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.317 Groene ogen vol verlangen,
De toekomst lonkt, omarm hem, krachtig,
Ogen stralen, branden!
Groene ogen sterk en machtig,
Het leven terug in eigen handen,
Sterk, bewust, háár groene ogen, prachtig!…
Samen...
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.615 Samen verliefd
Mijn god...vlinders overal
Ik vind je de mooiste
van allemaal
Samen verliefd
De wereld telt even niet mee
Samen verliefd
Je zuigt de liefde uit mijn ogen
Geeft mij passie in de puurste vorm
Uitdagend flirt ik met jou
Samen verliefd
Versmelten in vurig verlangen
Samen verliefd
Zachte vingers strelen
Het beleven van intens…
Zo de steen bedoeld is
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
949 Dat staat geschreven in je woorden,
vruchtbaar maar immer wankel, zoals elke onzekerheid
tussen waarheid en leugen
waaruit het verlangen groeit naar stilte
in de schalen van onze schepping.
Vandaag niet, zo voel ik. Ik kan nog houden
van het leven en de steen in
mijn hand.…
BRANDEND VEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Ik wring en wrijf en lig te woelen,
vlij mijn verlangen aan jouw zachte borst,
kom weer open, golf van voelen
en krijg verschrikkelijke dorst
naar nieuwe woorden, vrije lijnen,
verse vellen voor mijn oercontouren,
een pen die een punt zet achter oude pijnen
en haakjes opent voor wat mij mag beroeren.…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Als de wind weer weemoed waait,
loom, donkerblauw en vol verlangen.
Zich ritselend laat vangen,
standvastig blijft, niet draait.
Kan ik eenzaam, lange uren staren
naar jouw glimlach in mijn glas.
Je ogen, je mond, hoe mooi je was.
Maar de dood speelde al door je haren.…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
De edelsteen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 en niet verwend
alsof iets haar voor hem bestemde
ze leerden van elkaar de zon
de wind en ook verdriet waarderen
in het houden van vandaag
verlangden ze ook morgen te proberen
ze vereeuwigden gevoel
weefden uit een zoekend leven
een gezamenlijk besef in
het nieuw ontluikend geven
hun projectie was een vrouw
geboren uit gedeeld verlangen…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Verlangend naar wat ik zou doen
als ik hier niet hoefde zijn
lach ik mee zonder te weten waarom
en verstar ten slotte tot zwijgen
waarin ik meer en meer word
iemand die vol zit met overbodige belevenissen
iemand met een onnodig lichaam
iemand die ertussenuit wil knijpen
voordat de tijd toestemming geeft om te gaan.
-------------------…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Ik voel verlangen in je blikken
maar nog nimmer werd daarbij
ook werkelijk mijn naam genoemd.
Je bent vergeten me te roepen
zodat mijn handen doelloos lijken
en mijn liefde vragend buiten staat.…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Vandaag zweven ze weer de lucht in
Heerlijke mooie ronde witte dekens
Die mij doen denken aan schapen
Met hun zachte dons vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken
ontwaken woorden uit een winterslaap
ik zal van wat ik dichten wil niet wijken
ofschoon er wolven zijn een enkel schaap
de groene grassen rond de stenen eiken
verlangen…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 daar gaat ze, stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 wie groot wil zijn
moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand
had hij niet zijn persoonlijk geloof
ver verwijdert van de kerk
was hij misschien door zichzelf
in eenzaamheid en armoede vergeten
ontving hij aalmoezen
van een moreel verwaarloosde staat
of had hij geen slaapplaats
in zijn verlangen…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.
Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
Verdriet van binnen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 Er zijn zoveel dingen waar ik naar verlang.
Als die dingen niet kunnen, maakt me dat verdrietig en soms bang.
Wensen die zich niet vervullen, zo veel vragen die ik niet kan onthullen.
Mensen kunnen niet begrijpen wat ik nou voel,
wat er in mij omgaat en wat ik nu eigenlijk bedoel.
Ik heb zoveel maar ook weer niet.…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Laat mij mijn
weg maar gaan,
deze ruimte is
mij te verheven,
mij te schikken
naar diegene die
de grenzen stelt,
die eenzijdig te
bewaken, en in
eigen flexibiliteit
verstrikt geraken,
zal stikken in
verlangen, vrij te
ademen, denk niet
dat ik mijzelf al ken.…