7279 resultaten.
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven -
en wat geweest is
niet zéér blijft kleven
Dat elk seizoen
een nieuw gelaat weeft
van steen eik en zee…
geef mij een kleur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 en degene die dansen, beginnen te dansen
degenen die huilen beginnen ook
en ik hoor een stem die roept
kan iemand die hongerig is
zijn eten delen
stilt het zijn honger
als hij het weinige geeft wat hij heeft
wees verbroken brood
geschonken wijn
breek de muren van je bodemloze honger
want alle mensen zullen zeelui zijn
tot de zee hen zal…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het zand en de wind wilden wat,
wilden spelen met ‘t water,
de zee spelen met ‘t strand
haar herinnering golvend verinneren,
alles wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 En ons bestaan
is niets dan een druppel water in de zee.
Wat wij doen
neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee.
Stof in de wind
't is niet meer dan stof in de wind.
Met al je geld
koop je geen minuutje van je leven bij.
Wees bedacht
alles waar een mens naar tracht gaat snel voorbij.…
come back-titanic
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 kom terug
klinkt een stem in 't water
alsof het een vreemde is
eentje uit later
uit de toekomst
die hier nu nog niet hoort
uit een donker waas
en niets gaat meer voort
slechts nog de waterige, onweerstaanbare blik
van een verloren, zinkend schip
kom terug
klinkt haar stem nog eens helder over zee
sleurt alleen pijn en verdriet mee
slechts…
Bloemen op een zondagskleed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
678 Voor Micheline
haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
ze weet
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
ze gelooft
in de streling…
Vijf dichters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er was eens een groep meeuwen
schreeuwend vlogen zij rond
de zee bleef onverstoorbaar doorgaan
met eb en daarna vloed
vijf dichters zaten op een duin
pakten papier en pen
elk hoorde iets anders
in het luide krijsen
de eerste schreef een elegie
de tweede beweende eenzaamheid
de derde zag de wanhoop van een mens
de vierde tierde…
Losse stenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.298 aan het einde van de dag
verdelen strepen je huid
breken centimeters je lange haar
het uur trekt langzaam aan
op de hei zie ik ogen
de paarse zee worden
jouw rug die langs mijn hand loopt
tekent het land dat we bevolken
vanaf het bankje waar we zitten
hangen we onze ogen in de bomen
we herinneren ons die plek
waar jij de wolken vergat…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.
't Is voorjaar, en een stem zingt in ons beiden
Dat ik zeer sterk ben, en nu zaaien wil.…
Je dialoog vervlakte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 jij hebt de palmbomen
nooit zien groeien
op het eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit…
Beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Hij en zij
samen op het strand
langs de waterkant
hand in hand
Allebei
alleen maar zwijgen
nadenken
terwijl donkere wolken dreigen
Jij en ik
de golven spoelen aan
het wordt vloed
blijven we of zullen we gaan
Beiden
zo kwetsbaar in de natuur
zeggen niets maar begrijpen elkaar
op het late uur
Ik en jij
als de golven van de zee…
Een lent van vaerzen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.152 Was die gondel mijn levensbootjen,
Ik nam je, mijn lieve, er in mee,
En wij zwierven daar hoog in den hoge,
Alleen op de onmeetlijke zee.
En had ik genoeg van je zoentjens,
Genoeg woordjens van liefde gehoord,
Ik nam je, een, twee, drie, in mijn armen,
En… gooide je over boord!…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Achter weilanden weiden, daar weer achter
dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen?
De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.…
In confrontatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 ik heb het landschap uitvergroot
groen in duizend tinten
op maagdelijk linnen gladgestreken
maar aan pigmenten kleefde dood
wilde het vitale en de
oerkracht van de zee weergeven
golven vangen in hun schuimig grijs
zelfs geen waterspat bleef hangen
zag de storm schimmig jagen
voelde uit donkere wolken regen vlagen
striemend pal in mijn…
Slagen in het water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 4 zeezwemtochten)
In een minuut 60 slagen
Worden 3000 per tocht
Met vier kom je op 12000
Rekenkundig onderzocht
Tel daarbij de trainingsuren
Binnen buiten heel jaar door
Brengen we 300.000 keren
Onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
Vroeg bezorgd de dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 's nachts is
het niet
pluis
TINGELINGELING lachend
de lucht
in veilig
warm in
de arreslee
zwevend boven
wattenwitte wolken
golvende zee
volgeladen met
de buit
terug naar
mijn winters
verre land
sorry aardige
mensen voor
het ontstane
verdriet
voor deze
weldoener nu
ongespaard geld
voor alcohol
gokken wiet/speed…
Indo-Europeaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
722 Het kleine dorp is als een zee van rust
Ik dobber vredig door de stille straten
In mijn geheugen vielen flinke gaten
Al lang ben ik op hun verhaal belust
Als van de kerk de zoete klank mij kust
Verminderen ze plots, alle hiaten
Ik duik de diepte in; jouw doen en laten
En word me van je inhouden bewust
Je had vast ook een njai in je verleden…
Bedankt lieve schrijvers
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.707 Bedankt
bloeiende bloesembomen
voor de fleurige beeltenis
aan het voorjaar gegeven
bij de rivier
die ik ook wil bedanken
voor de krachtige waterstroom
die meandert
naar de zee van verlangen
en vlinders
die niet rusten voor culinaire buiken
ik ben ze hartelijk dankbaar
voor hun lustig gefladder
de wijnboeren uit het Zuiden…
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 En maakt er de geur der zwam
hier-binnen u langzaam lam:
geur der zee vol amber is broos als
bij rijzende uchtend de vlam
die geurt der vluchtige rozen.…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard
en doorzichtig, als een kort moment tussen
gesloten wolken die altijd onderweg zijn
het is nog te helder voor schemer, deze
plek heet afstand, onthou de geur van zee…
Haar blauwe verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 met goddelijke stranden
waar jij cultuur
streelt met je intens
gevoelige handen en
geestelijk godinnetje speelt
je vertrok plots
ogen op morgen
een zwevende blik die
zich niet makkelijk schikt
jij wilde leven
balanceren op de
breuken van tijd
tussen verleden en heden
ik heb je gevonden
in de blik van zon
jij draaide weg van zee…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt in de zee…
Op de vloedlijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
545 Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt
niet zomaar in, die slaat jou heen en weer
van lichte hoop naar golven van oud zeer
die tegengaan. Zolang dat nat jou vat,
zie jij geen weg om voort te gaan, verkeer
jij tussen wat er volgt en wat jou had.…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 we tooien je met de
veren van de sterke
arend die zo hoog
vliegt dat hij dichter
bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Woorden van zee strekken zich in kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 wilt
Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed de liefde met de zee…
VANG ME
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 zwart ondoorgrondelijk
peilloos diep
helder zo intens en
hemels blauw
behorend tot de val die ze
voor me schiep
mysterieuze zwoele warmte
helder klare koele kou
zwevend boven een eindeloze zee
grijzer dan de meest grijze meeuw
en ik zweef in gedachten met je mee
groener dan de eindeloze weiden
wie kan zoiets fraais vermijden
in ieder…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet via beek en rivier
naar de zee…