Hartenkreten over afscheid

verscheurend was het afscheid het ging ook veel te snel ik wilde het niet eindigen maar het lot deed dit wel met vochtgevulde ogen kijk ik weemoedig voor mij uit zonder goede reden stapte jij ertussenuit zoveel geschikte dagen die jij kon vullen met je lach ik moet het accepteren dat je het einde eerder zag pijnlijk is de voortgang…

Een oude man wandelt, mompelt, strompelt. Hij kijkt naar de hemel... Voelt zich onbehagelijk, maar volgt de weg die hij is ingeslagen. Zijn adem zwaarder, grauwer zijn gelaat. Zwijgzamer dan weleer, de tijd prangt en hij die eenzaam sterven zal op een dag dat hij er naar verlangt.…

langzaam zonder licht van de zon zonder de maan verdwijnt de tijd gewijd aan anderen open zijn mijn ogen als ik zie hoe ik jou verlies sluit mijn ogen in spijt omdat je ogen mij mijn ogen de tijd het licht vermijden…

Elke dag een lach op haar gezicht Ogen die altijd stralen Met haar lijkt al je pijn verlicht Je hoeft nooit alleen te dwalen Een prachtig hart van goud Nog nooit iemand ontmoet Van wie iedereen zo houdt Er is alleen maar voorspoed Bij haar zijn er altijd zonnestralen En anders is er nog het maanlicht Ze is altijd aan het stralen Nooit…

Je bent nu niet meer hier, en ik mis je elke dag Je bent nu zo ver weg, maar ik zie nog altijd je lach. Ik draag je constant bij me, in herinneringen en mijn hart. Ik merk het als ik aan je denk dan voelt het heel apart. Ik wil het niet laten merken, aan mijn geliefden om mij heen. Maar het beïnvloedt mijn doen, daar kan zelfs ik niet…

we zetten af en alles verdwijnt in de verte reislustig water zee goede reis tegen alles afzetten ver verder de leegheid tegemoet…

Snelle luchten passeren de hemel, vluchtig als de tijd. Symbool van leed dat is geleden. vervaging van de strijd. Zon die strijdt om haar plekje, als hoop aan de horizon. Zij deed de wolken en regen verbleken, zoals de donkere nacht niet kon. Vooruitgegaan door regenbogen, als bannieren van de overwinning. Helaas won het niet…

veranderd verankerd voor altijd in mijn leven en wij gaven geven namen nemen zonder reden bel je me even en vandaag is zoals toen vandaag was en ik belde…

Twee jaar geleden kwamen wij elkaar weer tegen,  Ik zag dat als een heel groot zegen. Met mijn  huwelijk ging het niet zo als het zou moeten zijn, In ondervond weinig liefde en veel pijn.  Ik zette een punt achter mijn getrouwde leven  Om mij vervolgens aan jou te geven.  Een moeilijke maar heerlijke tijd hadden wij samen,  Tijden dat wij het…

De krant weet zoveel maar aan weten heb ik niets meer nu ik alleen wil zijn. Met mijn verdriet kan de NRC zoveel niet nu ik een raam ben met een boom ervoor. Ik ben de herfst en lente. Ik ben de klok en de zucht naar vroeger en op goede dagen de adem naar morgen. Ik zal het buitenland wel missen. En de kookrubriek. En de ingezonden…

Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land volgt mij naar dat dromenland waar wij zullen dansen mijn liefste daar op het maanverlichte strand waar de zee onze liefde deelt de branding onze voeten streelt Omarmt en overlaadt mij met kussen houdt mij vast mijn liefste verwarmt mijn hart voor het gaat rusten droogt die liefdevolle traan…

Ik maak me schuldig aan het ongeloof, als iemand me iets verteld, wat ik niet vertrouw, ik maak me schuldig aan wantrouwen als ik voel, dat iemand niet de waarheid verteld, ik maak me schuldig om dingen te deleten die mijn aandacht niet waard zijn, zo ik er al over nadenk, ik maak me tevens schuldig aan het feit niet alleen dingen en berichten…

Als alle bladeren zijn gevallen en de boom weer leeg is dan vult mijn brein zich met wortels vanuit de grond van mijn hart het verleden verlaten alle gedachtes in het hier en nu maar herinneringen blijven van de bomen die tegen over mij stonden die ik zag, toen ik het licht zag de wortels van de bomen zijn spiegels van mijzelf al zijn…

een baan een passie een leven mijn leven mezelf mijn leven verliezen of met passie kiezen voor vergeten tijd vergeten liefde wie mij kent weet wat ik verlies nu ik kies zij weten zo zoveel meer dan ik kan zeggen…

De pijn in mijn hart gaat niet voorbij, blijft me achtervolgen telkens hoe je lachte. De pijn in mijn lijf blijft bij me, als ik denk hoe je naar me keek.…

Jij laat me achter, de zon zakt weg Kou komt er voor in de plaats Vragen vervullen mijn hoofd Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen Ze willen laten zien dat het donker niet overwint Maar ik denk met mijn ogen dicht Scherm mij af tegen de hoop Tegen het licht wat wil schijnen Mij het donker uit wil leiden Ik laat mij zelf achter in…

niet is moeras dat leeft in mist dat heet geen ras en vergeet de list het bolwerk verlegt rare gave iedereen terecht lam van de agaven in een maatschappij kleuren in de pot strijken ligt mij wie en wat is eigenlijk zot de pelgrim en kalk leuren samengesteld de tijd droogt op geld geteld hoe is het mop? V gaat verder haven…

Samen beleefden we een pak plezier. Je ging mee op trektocht door de Roemeense bergen. We verzeulden samen kilo’s boodschappen. 's Zondags op familiebezoek. Alles kon, je stond klaar. Mijn trouwe metgezel. We deden ook niet àlles samen. Dansen op dinsdag bijvoorbeeld, dat deed je niet mee. Een pintje pakken in stad liet je aan je voorbij…

voorbij de stilte zijn je woorden je gedachten dichtbij alleen met mijn woorden mijn gedachten is de stilte van mij…

De balansen van onze levens liggen uiteindelijk niet ver uit elkaar noch de verlies- en winstrekeningen Om maar de zwijgen van het korte persoonlijke, de liquiditeit het langere, de solvabiliteit en op termijn, de rentabiliteit Want als het onze tijd is vraagt niemand zich nog af hoe het met zijn of haar persoonlijke cash-flow zit of…

Moet soms genomen worden Tegen wil en dank Bescherming tegen hen die kwaad willen Spelen met gevoel Onduidelijk zijn Weinig respect tonen voor hen die slechts goed bedoelen Is er dan maar één optie.. Je trekt je terug uit het strijdtoneel…

Je was een dromer, vader Dat heb ik van jou Je was een zoeker, vader Dat heb ik van jou Ik hou je nog even in mijn armen, vader Jij deed het voor mij, ik nu voor jou Tot later…

Waarom heeft het zo moeten aflopen? Want zo ben ik absoluut niet groot gebracht Deze wereld is een oerwoud Maar wanneer beide ouders er voor je zijn Voelt dat voor een kind heel erg veilig en vertrouwd Een kind zal dan later tegen beide ouders kunnen zeggen Mam en pap … Weet dat ik veel van jullie hou Jullie zijn de besten Jullie zijn altijd…

Ik zat bij je aan bed jouw hand in de mijne je hand was warm een heerlijk gevoel want soms was je hand koud en dan werd ik bang want je was al oud ik kan nog steeds niet begrijpen dat dat mijn laatste avond was samen met jou het ging té snel je had pijn ik wilde dat je geen pijn had ik wilde je helpen een infuus in het ziekenhuis…

woorden als de nacht van ons weerklinken tot de avond de schemer verliest de nacht het donker verlaat de morgen het licht ontwaakt tot de tijd woorden als de nacht van ons vergeet…

Je hebt ons gedragen en gebaard En jezelf echt nooit gespaard. Steeds bleef je paraat Ons altijd moed ingepraat. De kloek waakte over haar kuikens, altijd Onvermoeibaar, dapper, steeds tot alles bereid. Nooit kunnen wij je genoeg bedanken Ik heb niet genoeg woorden of klanken. Onvoorwaardelijke liefde, ze bestaat Ik geloof niet dat…

Ik kan niet meer verder ben uitgeput Het wachten, het hopen, het heeft geen nut Er is bij jou geen enkele wil om te praten, te lijmen, het blijft maar stil. Mijn liefste, mijn maatje, ik weet het niet meer emoties razen, mijn hart doet zeer Tien lange jaren, ineens voorbij niet meer samen, maar "ik" en "jij". Ik moet met je breken, definitief…

Daar stond jij dan en wat sta ik daar. Zo aan de deur voor heel even maar. Keek je naar mij ?, en ik naar jou ? Kreeg ik nog adem, ... ging dit ooit nog voorbij ? Zo voor even, zo aan de deur zonder enige vlucht. Ik zag jouw gezicht, jouw alles ... kreeg ik nog lucht ?…

Ze wisten, dit wordt ons laatste jaar, ze wisten, dit wordt ons laatste samenzijn, ze wisten, dit wordt onze laatste maand, ze wisten, dit wordt onze laatste week, ze wisten, dit wordt onze laatste dag. En zo, nam iedereen afscheid van hem, zo, nam jij afscheid van iedereen, op een waardige wijze, niet mensonterend, aan allerlei…

Woorden die jij zei, gebaren zo mooi gemaakt. Dagen vervlogen en uren trokken voorbij. Alles wat toen was en alles wat bleef. Maar één ding weet ik zeker: graag was ik bij je. Na dagen en nachten, na belevenissen en streven ben ik je niet vergeten; nog steeds in mijn gedachten.…