801 resultaten.
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 hoe in het oorspronkelijk bejegend jargon
het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie…
Boze Opzet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 De mensen hier
zijn niet helemaal volwassen
Ze leven langs ongemakken heen
Dus dan ga ik het maar regelen
Als een ouder voor hun bestwil
Commentaar hoort erbij
Dat doet me niks, we moeten door
Wie niet handelt, wordt gehandeld
en mijn eigen voorkeuren
komen niet uit de lucht vallen
Ik heb ervaring
Ik hak en veeg de spaanders weg
Ik…
Respect
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 veelal toebehoorden
die stabiliteit is totaal
verpulverd door een
totale defragmentatie
van respect voor elkaar
het medemenszijn is
volledig losgelaten om
er zelf beter van te worden
ja ten koste van dat
dat heeft de schepping
finaal de das omgedaan
die arrogante houding
door de pressie van de
grote bek heeft de mens
zichzelf deze hak…
Echtpaar
gedicht
3.7 met 48 stemmen
27.888 Het deeg is stevig om de haak gekneed,
Een kwestie van gevoel en blijven kijken
Dan klinkt opeens een simultane kreet
We zien het paar een hoogtepunt bereiken,
De dokter en de visser hebben beet
--------------------------------------------------------
Uit: 'De tweede ronde', zomer 2001.…
Sleur
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.696 Vraag mij hoe het ervoor staat met het leven
En ik zal zeggen: Mij gaat alles goed
Ik heb over niks te klagen
Er is niks wat mij verdriet
Toch is er iets niet in de haak
Ik kan de vinger niet op leggen
Maar het lege gevoel in me dat groeit
Gevoel te leven zonder reden
Gevoel te leven zonder hart
Te leven als een robot, die puur zijn taken doet…
De paradox van slaap
gedicht
3.2 met 20 stemmen
10.939 Wat richt die vogel/ziel
op hoge stelt/hakken uit?
Op het tipje van je tong begint de wacht.…
traplopen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
861 over de treden van een lange trap
gaan in lange schreden je stappen
ze gaan naar boven waar het goed is
en laten het verleden achter zich
vloeiend dragen zij je lichaam boven
waar handen slechts langs je strijken
drukken de hakken ver in het tapijt
de reling is een onnodige houvast
even kijk je om naar wat er ooit was
maar dat heeft slechts…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 een saffraangele maan
uit zoveel zonniger tijden
scheert de paarse toppen
van jouw oude horizon
zij lijkt jou zo schraal
zo droef voorbij te glijden
en sleurt jouw oude dromen
in haar gouden kraters mee
je stappen werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden…
VERLANGEN
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.153 Wat toeft gij, dat een vruchtloos haken,
Als middagbrand, mijn bloei verzeng'.
Zal nooit ... ach, nooit! de stond genaken
Die u mijn wensen tegenbreng'?
Genees het hart, aan u geschonken;
Eer 't in zijn duldloos wee verkwijn';
En laat, uit UWE hand gedronken,
Mij 's levens kelk tot vreugde zijn!…
G_sus Tokio rock
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.398 de avond reggae roemba,
mijn parade van hakken, glitter-riem
een glimmend geluid, wie is die mooiste
man, begrijpende toyota
zwoele beat, maar ik giraffe trots
baby, ben zo eenzaam dansen
G-sus Tokyo rock
de ochtend:
helemaal nie armani
vanachter de balie, daar
de laatse nagel voor mevrouw
kroeshaar kietelt, kokosolie
bara bara, ik zie…
Feestpiraat
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.367 Niets had hij te vieren
Hij liet alles los
Dichten deed hij als
Aan touwen zwieren
Met woorden op een klos
Eenmaal weer aan land
Stak hij graag van wal
Dan had hij zich weer vastgezet
In een spraakwaterval
Eenmaal na het hijsen
Met niets in de hand of haak
Stelde hij verkeerde eisen
Of alles aan de kaak
En weg was zijn gezag
Hij vergat…
Kwikzilver
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.841 Kwikzilver noem je mij
grijze haren spreken een
andere taal en dansend
ren ik voor jou uit
hoofdschuddend vraag je
wanneer ik volwassen word
onmiddellijk weerspreken
twee stralende ogen deze zin
lachend spring ik van de hak
op de tak over paaltjes op die
ene kade waar schepen liggen te
wachten op aankomend vertrek
met beide armen…
schakeringen onderweg
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.323 parmantig paradeert puntig de pointe
hand in hand met provocerend proza
een wonderlijke optocht
ontrolt zich aan mijn ogen
opgetogen, terneergeslagen
eeuwige trouw, op de hak genomen
liefdesmijmering, vers in geheugen
lettergepenseeld vergezicht
een bontje met een kort lontje
verwondering, verbazing, woede
liefkozing en oorwassing
doodsklok…
Mooie Marie
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.190 Mooie Marie op haar hoge hakken
een bontje, niet van echt te onderscheiden
blond gelokt en nagels rood gelakt
heeft vele mannen moeten verleiden.
Mooie Marie uit veel besproken wijk
met botox opgevulde lippen
nonchalant haar tas over haar schouder
weet dat niemand aan haar kan tippen.…
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de grond ging kraken
het rommelde, de lava moest eruit
gestremd scharlaken bloed, we bleven haken…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 Gemorst zoals roestige spaken
in het wiel kraken en de as
slingerend draait om de behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want…
Van Haren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
822 Dat komt wanneer de tijd verglijdt
en elke dag een beetje meer
iets van de hak en zolen slijt,
met krassen in het bovenleer.
Ook met de veters is iets mis,
die vaker slepen over straat,
hetgeen niet ongevaarlijk is
omdat het bukken moeilijk gaat.…
gebakken lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 ze verkopen als zoete broodjes
zijn woorden lijk gebakken lucht
klieven de schedels der onwetenden
ze hakken in hun hersenpan
het laatste restje waarheid
kan zich slechts stil verschuilen
achter een welgeklede leugen
de beste van alle werelden
het antwoord voor de massa
die alleen maar waarom vraagt
en dan verder met het leven gaat
zonder…
boomklevers blijven plakken
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
771 bij opwinding trilt tirr
rap in loofbomen klimt
even snel op als neer
vast gekleefd aan stammen
men noemt ze echte holenbroeders
modder is hun metselspecie
in schors zoeken zij de spleetjes
voor nauwe broedse holletjes
dwangmatig in metseldrang
ze modderen al maar door
voor spechten zijn ze echter bang
klimmerts die in de nesten hakken…
‘Vet vreedzaam’ staken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
771 Toch weer iets geleerd
Hoe loopt het als je protesteert
Onderwijs kost knaken
Als een scholier niet aan kan haken
Vernieuw dan flink wat zaken
Zodat het gezond kan blaken
Politici blijven kwaken
In een pak van laken
School is geen uren schaken
Van saaiheid moet men braken
De jeugd wil er voor waken
Met enthousiaste kaken
Schreeuwt…
de verleiding voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
4.177 heksenlaarsjes
onder leren coat gekleed maar schaarsjes
van adeltakken die zwaar zijn doorgezakt
ze monstert elke kerel van top tot teen
komt hij zonder schaamrood op zijn kaken
klaar op borsten met getatoeëerde draken
en denk niet daar draai ik snel omheen
je bent al in de ban van haar zwarte lusten
vleselijk sloeg ze je verliefd aan de haak…
beestjes
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.202 Als mieren rennen ze door m'n kop
Miljoenen gedachten, uit het niets
Niet te stoppen
Nooit rust in die kolonie, altijd rennen
Door elkaar, over elkaar, buitelend
Springend van de hak op de tak
Stomme mieren, gedachteloos rennen ze rond
Ik wou dat ik ze kon vangen
Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen
Ze blijven komen 7 dagen per week…
Gij, die ik zoet te slapen leide
poëzie
3.0 met 13 stemmen
2.285 - Kind van mijn vreze en van mijn haken:
leg zoet uw kake aan mijne kake,
leg 't hoofdje naast mijn kommer-hoofd...…
Windkracht 12 ?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
640 zwaard vast liet lopen,
bolde winddruk 12 zeilen
met de kracht van de
gordiaanse knopen en van
een vaste koers verstoken,
stuurloos met een gebroken
kompas, gedoemd in een
laatste reis de klippen te
verleggen, viel tegen innerlijke
natuurkracht niets te winnen,
vanuit ingehouden windstilte
ankers te lichten, gelopen
knopen door te hakken…
Sombere Kerst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
983 Al die afgekapte dennebomen vind ik zonde en
niet geschikt voor de biechtstoel, liever ben
ik voor eeuwig vegetarisch en haak ik aan bij
de ware traditie van Franciscus.…
Handtas
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
978 Maar mijn hakken worden hoger met de minuut
De gegeerde prooi vink ik nu snel, absoluut.
Daar pronkt het jurkje van mijn dromen, het zit als gegoten
Wat een pech, bankpasje vergeten, dat overkomt ook de groten.
Wat zalig, die pantoffeltjes, ze zijn echt kras
'k Dommel tevreden in en vergeet die domme handtas.…
Profetisch vers
gedicht
3.4 met 13 stemmen
4.415 Het lichte vers slaat danig aan het hakken
Een volrijm hamert op een halfrijm in
De vage titel ligt daar zwaargewond
Het schema neemt het vele wit te pakken
Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 O, gij daar op hoge hakken
Die uw kuiten doen verheffen
En heupen stuwen
Tot een gewei van een edelhert
Mij overkomt de ware zin
U, eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken…