753 resultaten.
Tijd vertragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
563 Jaren vliegen spontaan voorbij,
terwijl dagen kruipen mogen.
Minuten kunnen stil gaan staan.
Herinneringen koesteren,
is oude kennis vergaren.
Is denken in verleden tijden.
Geloof in verwachtingen,
spiegelt onze toekomst voor.
Hoop, die nooit doet leven.
Tussen verwachting en herinnering,
wacht de werkelijkheid op ons.…
...voor jou, enkel jou...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Ik wil je voelen
dicht bij mij
even weg willen kruipen aan jouw zij
je zoenen
zacht
dat is al
wat ik heb gedacht
en
toch wel stilletjes had gehoopt,
gewacht...
Hoe kan ik afstandelijk blijven
terwijl
alles wat in mij zit,
naar jou toe wil drijven.…
Halloweennacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 de heksen en spoken
vliegen door de donkere lucht
ze komen ruzie stoken
zijn niet bang van een griezelig gerucht
ze schetteren en schreeuwen
ook de vleermuizen komen eraan
gelijk een bende hongerige spreeuwen
zitten ze achter de bezem van de heksen aan
de zwarte spinnen in hun spinnenwebben
kruipen onrustig en zoeken
naar vliegen en insecten…
Groeien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 De blaadjes
kruipen uit de knoppen die een winter lang beschutting
boden maar die nu voor hen te eng gebleken zijn.
Het groent en groent, het lacht en zingt nu overal
waar struiken fraai zich tooien met een jong verlangen
naar licht en vrolijkheid, waar mensen nog van leren.
Hoe kunnen wij nog boos zijn of elkander toch negeren?…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Wanen van de dag hoor ik angstig kruipen,
en krimpend op de terugtocht gaan.…
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 asfalt kleine gaatjes
op één viel mijn oog
't had de vorm van een hart
ik werd er blij van
en dacht aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere beestjes
eruit zullen kruipen…
Ja
gedicht
3.2 met 4 stemmen
8.449 Natuurlijk, voorbodes kruipen onder de huid, dansen
mee als je danst, rennen mee als je rent, hangen
ook op de bank, zitten daar en later gaat Haper
aan de haal met je dromen, teistert een winter
de oude rivier die wil stromen.…
Het kabouterlied
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
442 Er wonen veel kabouters
In het paddenstoelenhuis
Ze hebben het leuk ingericht
Ook al zijn ze zelden thuis
Als het ’s avonds donker is
Bezoeken ze de mensen
Ze kruipen in hun dromen
En bekijken daar hun wensen
Ze zien veel pijn en veel verdriet
En ook veel moeilijkheden
Er is veel angst en veel paniek
En onverwerkt verleden
Ze pakken…
Mantel
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
1.753 Mag ik onder Uw mantel kruipen
Als een klein onschuldig kind
Dat bij moeder schuilen wil
Tegen storm, regen en wind
Mag ik stilletjes daar zitten
Op mijn knietjes, biddend zacht
Luistert U dan naar mijn beden
Overdag en in de nacht
Mag ik delen in Uw liefde
Met allen die Uw kinderen zijn
Mogen wij bescherming vinden
Ook al…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 onder de wolken
zonder goden
kruip je niet
door de modder
leer je lezen
en schrijven
met ‘t vuur
in je schenen
en schoppen
onder je hol
dat stinkende
beetje tegenwind
of zo‘n vleugje
rinkelend geraas
van ‘n nitwit
of ‘n hekjesnerd
als je niet binnen
lijntjes opfleurt
verandert daar
niks nie’ aan
alleen ’n dwaas
(‘caseum…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 waar om mij slechts werd gelachen
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
als vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid
dit zou wel ver gaan, als ‘t dicht blijft stromen
ondanks ‘t pieken van de zieke dagen
en pijnen als terugkerende plagen
waardoor ik lijdzaam kruipen…
Regeneratie
gedicht
3.1 met 55 stemmen
14.888 Als ik wegloop
mors ik een hoop
dode manen
en kruip-organen,
en ikzelf dool,
zo dun dan
zo fijn van vrees
als een Chinees
symbool
voor 'man',
(één lijn
voor gebaar,
en één voor voet,
waaruit bij mij
nog wat inkt bloedt)
heen.…
OP WEG
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
887 al lopend
vanaf daar
vanwaar je vertrok
kom je er achter dat
wat je vergeten was
wilde vergeten
wederkomt
telkens
opnieuw
zou je kunnen huilen
zou je weg willen kruipen
diep weg
daar waar niemand je kwetsen kan
onder de dekens van jouw verdriet
aangedaan
door hem
de pijn
de angst
de nachten zonder slaap
de teleurstelling…
bidsprinkhaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.244 laat de kevers maar kruipen
hij richt zich liever op, schijnheilig
met fatale vangarmen
jager van de tropen
bij vlagen kannibaal
wiegend op lenige poten
fopt en tergt hij de hagedis
voelsprieten op een wendbare kop
ogen meten de diepte van het veld
tasten alles af wat dichtbij beweegt
vaak roerloos in zijn schutkleur
soms waggelt…
De startbaan
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
2.238 Als ik in het donker naast je kruip
me languit laat vallen op het bed
is het eventjes stil, nooit voor lang
wanneer ik het dekbed pak en
me daarin rol
schuift de eerste wolk over me heen.…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 het monster klauwt mijn ziel open
in één ademtocht word ik teruggeworpen naar de kamer
verduisterd in ieder klein verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 …het broderietje kruip ik over, ‘t kuise
blozende vergood ik, schroomvol ruisende
de rode gewaden als bijna-dode wingerdbladen
om haar heen, een ruif is zij mijn haverkist,
mijn stoof van suikering, de kozende struise
een struikje broos, ik heb mijn hand op dit
broodje gelegd – de ruiker van haar konen
rozen, zij is het blote fruit aan mij geopend…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt ander onkruid met gulle glans
de tranen van mijn onbeweeglijk blad
kerft het geluk nieuwe nerven
de oude boze bomen bollen dan rap
een koepel van zwarte schaduw
om te verteren, om te onteren
het licht dat altijd mijn landschap raakt
gaat waar het maar kruipen…
In de bloei van schone dromen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
772 Sluit de luiken, bijt in ‘t stof
Waar de wil schuurt in osmose
oogt het glanzend weten dof
Elke toedracht is onzeker
in dit avontuurlijk ‘feest’
Donkere nachten kruipen bleker
over een daglichtschuwe geest
Nu die tomeloze veelvraat
energie en gift verspilt
- zo ’t geweten dieper knaagt
reikt de winterkou zijn deken
met een vorstelijk…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Daar krauw'len uit de schurft luizen en maaien:
Ze zien verbleken de onschaadlijke dweil,
En machtloos-verre tanden groenig laaien:
Lovend hun luizengod in luizenstijl
Gaan dankbaar ze naar bed, en vroom en geil
Kruipen ze zwetend op elkaar en n.....…
Dat boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Ik voel je warmte en kruip tegen je aan.
Vertel je zachtjes over dat boek.
Hoe mooi en vrij hun verhaal was, hun bestaan.
Ik zeg: Jij bent mijn grote vis zwemmend in het meer.
Jij bent mij huis met dat witte hek.
Jij bent de laatste waarmee ik zoen en de laatste waarmee ik vrij.
Dat boek... dat boek zijn wij!…
Latent tot de lente
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Latent tot de lente
verschuilen zij zich
als entiteiten zonder ID,
verbreken de ketens
als fabelwezens
zwevende virale schimmen
Voor ieder ongrijpbaar,
ontsnapt uit de fles,
tonen de geesten
in wazige mist
hun valse karakter
op klaarlichte dag,
onstuitbaar, niet
langer te dimmen
Kruipen bij voorkeur
bij nacht en ontij
in…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met miljoenen
fakkels en vreugdevuren ontsteken
om zo de stilte van eenzaamheid
met aandacht passend te verlichten
waar de klaagzang van het verlies
in droevige stemmen krachtig oprijst
kruipen…
MELK EN HONING ZONDER WONING
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
795 Begin je wooncarrière onder de brug
en als je last krijgt van je rug
kruip je voor een poos
in een kartonnen doos
Want in dit land van melk en honing
zoek je vergeefs naar een woning
Brazilië kan ik aanbevelen
Ook daar lig je op straat
Maar met aangename temperaturen
kan dat minder kwaad…
ONS VALENTIJN GEHEIMPJE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
616 en is ‘t iets dat bestaat uit zeven getallen
Nee nee, nu zit je op het verkeerde spoor
het gaat mij namelijk niet echt om daden;
‘t Is beslist iets leuks voor je innerlijk oor
zodat je door ons liefdesland kunt waden
Op ‘t eind van dit dichtje is ’t mysterie op
dan ook begrijp je hetgeen ik je hier vertel
Dan kruip je wederom uit die…
Kon ik je maar haten.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
561 Ik moet leren van mezelf te houden, en anderen zullen moeten kruipen voor mijn liefde.…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Daar krauw'len uit de schurft luizen en maaien:
Ze zien verbleken de onschaadlijke dweil,
En machtloos-verre tanden groenig laaien:
Lovend hun luizengod in luizenstijl,
Gaan dankbaar ze naar bed, en vroom en geil
Kruipen ze zwetend op elkaar en n.....
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1919)…
Daar lig je lief te slapen
hartenkreet
3.1 met 44 stemmen
3.243 Ik kan de slaap niet vatten,
kijk naar jou en geniet van je glimlach,
zacht kruip je tegen me aan, om je te warmen,
ik laat je graag dichter komen.
Daar lig je lief te slapen,
je ligt duidelijk te genieten,
voelt je zichtbaar veilig en vrij,
ik bij jou en jij bij mij.…
Door raam van dorpskerk
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.245 Ginds op de muur ligt fel de zonneschijn,
Verdeeld door lijntjes in rechthoek'ge vakken:
De ronde schaduwen kruipen op, en zakken
Plots'ling, alsof het grote vliegen zijn.
Naar dominee staren, handen gevouwen,
In de armenbank oude mannen en vrouwen:
Hij spreekt over 't geluk in bet're Landen.…