802 resultaten.
NIETS VERMOEDEND
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Guur is juli in de Lage Landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Overhelt, in al zijn voegen kraakt
‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen
Nee, er is geen enkele hulp voorhanden
Woest is wind bepaald niet welbespraakt
Guur is juli in de Lage landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Brand een vuur en laat ook dit schip stranden
Als je…
Beddengoed
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.868 spuugzat
het laken in zweet gedrenkt
van lui geworden plannen
en gekheid op een stokje
elk gevoel hopeloos mat
kussen volgestort van tranen
gezwollen leed en zelfbeklag
kringen die naar drank ruiken
doorgerookte Javaanse Jongens
het matras biedt valse steun
een bodemloos geworden put
echolood van diepe ellende
de ratten verlaten het schip…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 schuin als een zinkend schip
zou ik vergaan en ik schreeuwde
als een leeuw, helaas maakte
ik de indruk van een windvaan.
(een aasgier vloog om de
mast heen, piepend en blééf
er omheen vliegen...)…
De aarde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
939 komt het terug
telkens weer, langzaam of vlug
de wereld draait door ondanks pijn en verdriet
stoppen bij leed, dat doet de globe niet
maar in je hart, alsook in je ziel
is ’t soms net, alsof er een stukje afviel
van die mooie planeet
die gewoon ‘aarde’ heet
Telkens weer, komt het terug
is het niet langzaam dan gaat het wel vlug
of er een schip…
Windkracht 12 ?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
640 Als luchtig avontuur
bedoeld, hebben we het
schip getuigd, werd
door angsten overspoeld
een jachtig galjoen, als
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauw wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard vast liet lopen,
bolde winddruk 12 zeilen
met de kracht van de
gordiaanse knopen en van
een vaste koers…
EINDPUNT IN ZICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.420 Reeds met ’t eindpunt in zicht
ging jij ‘t laatste pad betreden
Je verlangde naar rust wellicht
in de eeuwigheid na het heden
Met de laatste adem om je lip
sloeg jij de laatste kadeweg in
In de verte naderde al ’t schip;
langer wachten, had geen zin
Met al de rust in je lieve hart
bezag jij mij een laatste maal
Op je uiterlijk niets…
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 In de angstwekkende, bewogen nacht
wordt het sterke schip Titanic verslagen
door een schimmig spel van nevelvlagen
met drijvend ijs vol onnozele kracht.
Als herten, verward door grote drijfjacht,
rennen reizigers rond, vloeken, klagen.
Voor sommige zwemmers mag hulp dagen,
honderden mensen zijn prooi der boze macht.…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Het reddende schip, bij 't ochtendgloren,
schept krachtig, gehaast een eeuwig ogenblik:
geschiedenis, die ieder blijft bekoren.
De Carpathia, vol opluchting en schrik,
is een opbeurende taak beschoren:
de helden van de vergane Titanic.…
Thuishaven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
642 Maar tot nog toe leef ik voort
op mijn groot en veilig schip,
in de hoop om sterk genoeg
ooit mijn touwen uit te gooien.
En terug te keren naar
mijn thuishaven.…
Veronica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Een hele generatie is ermee opgegroeid
denkende dat dit schip nooit zou zinken
als de politiek zich er niet mee had gemoeid
zouden haar geluiden nog steeds klinken
die vertrouwde stemmen van de dj’s
met tussendoor het geluid van de jingles
de hits van de Bee Gees en de O’jays
wie genoot er niet van al die singles
de laatste minuten met de…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Er vaart een schip, het is een veronachtzaamd iets.
Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
huivering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 Een schip schuift voorbij, een zwerm meeuwen
stort zich op een weggegeworpen bakje friet.
De zon verdwijnt zonder veel schouwspel
achter de flatgebouwen aan de overkant.
Onder ons drijft iemand op z'n buik voorbij,
maar dat lezen we pas de volgende ochtend in de krant.…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 winter
dat eens het verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch verklaren
schepen de stranden tot
ongemarkeerde havens
en ligt het hart aan bakboordzijde
te wachten op de schermutselingen
met de piraterij uit sprookjesboeken
in het bijzijn van een blije geest
dan zij, mijn bevaren en tot
wel bevonden schip…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Voorbij de horizon...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Mijn schip nadert zijn bestemming.
Al mijn illusies zijn gestorven.
Ik staar verwonderd naar de horizon.
Voorbij de horizon leeft de liefde.
Daar is de bron te vinden.
Daar eindigt ons onbegrepen leven.
Daar, waar het ooit begon.…
Een beter ei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 *
Het is zoals het is,
Je bent zoals je bent
Er zijn er meer als jij
Maar wat doet dit met mij
Je proza-poëzij
Je egowoordenbrij
Je zelfbeeld op een rij
Schip zonder averij
Bloem zonder honingbij
Wat doet dit beeld met mij
Zinloos, je mijmerij
Autist-rijmelarij
Leg lege huls opzij
Aan leegte ver voorbij
Leg eens een beter ei…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Liefde Apart Tezamen, ieder eigen
muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen
voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 vader is niet meer
de laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken
al varen wij nog mijlen ver
je ogen zullen ‘t schip…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten.
Zij duldt van tijd geen dwang, zelfs als zijn zeis
De jeugd en glans rooft van haar lippenrood:
Tijd deert geen liefde op zijn korte reis
En heeft geen vat op haar tot aan de dood.…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 Er woedt een zware storm
op de noordzee
het schip van staat loopt
zware averij
laatst schoof een boot uit spanje
nog langszij
'quo vadis? riep niklaas,
kom met ons mee!'
"Quo vado?…
De moeder de vrouw
gedicht
3.7 met 199 stemmen
51.709 Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren.
-------------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten (1934)…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 De storm die is gaan luwen
heeft mijn schip verbrijzeld
Zwaar gewond lig ik gegijzeld
op wrakhout in de open zee
In de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend…
Betrouwbaar.
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.167 Daarom blijft ons schip zeewaardig,
kan het menige storm trotseren.
En wat een ánder daar van vindt,
ach, wat kan het ons ook déren.
We weten wat we aan elkaar hebben
en dat is voldoende, vindt je niet?
Op elkaar kunnen rekenen zeg nu zelf,
waar of je dat tegenwoordig dan nog ziet?…
S t r o o m
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 zwemt mijn weten
- papieren blaadje van een vlinderbloem -
jou zal ik zijn, in jou wil ik heten
een nieuwe naam nooit eerder genoemd
in mij kabbel jij je klaterend lied
- snaterend spel van klanken -
in mij woon jij in verborgen gebied
en biedt mij je grazige flanken
stroom,wees water en houd niet op met zijn
- bolle zeilen van mijn schip…
De ontdekker
poëzie
4.5 met 1009 stemmen
4.294 Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog.
Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog.
Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…