Alle inzendingen over schip

802 resultaten.

Sorteren op:

NIETS VERMOEDEND

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Guur is juli in de Lage Landen Als de Niets Vermoedend water maakt Overhelt, in al zijn voegen kraakt ‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen Nee, er is geen enkele hulp voorhanden Woest is wind bepaald niet welbespraakt Guur is juli in de Lage landen Als de Niets Vermoedend water maakt Brand een vuur en laat ook dit schip stranden Als je…

Beddengoed

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.868
spuugzat het laken in zweet gedrenkt van lui geworden plannen en gekheid op een stokje elk gevoel hopeloos mat kussen volgestort van tranen gezwollen leed en zelfbeklag kringen die naar drank ruiken doorgerookte Javaanse Jongens het matras biedt valse steun een bodemloos geworden put echolood van diepe ellende de ratten verlaten het schip…

angstdroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
schuin als een zinkend schip zou ik vergaan en ik schreeuwde als een leeuw, helaas maakte ik de indruk van een windvaan. (een aasgier vloog om de mast heen, piepend en blééf er omheen vliegen...)…
c. paris18 november 2009Lees meer >

De aarde

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
komt het terug telkens weer, langzaam of vlug de wereld draait door ondanks pijn en verdriet stoppen bij leed, dat doet de globe niet maar in je hart, alsook in je ziel is ’t soms net, alsof er een stukje afviel van die mooie planeet die gewoon ‘aarde’ heet Telkens weer, komt het terug is het niet langzaam dan gaat het wel vlug of er een schip…

Windkracht 12 ?

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
Als luchtig avontuur bedoeld, hebben we het schip getuigd, werd door angsten overspoeld een jachtig galjoen, als vliegende Hollander overtuigd, geankerd in een nauw wambuis, gekapseisd in ondiep water, waar het lot het zwaard vast liet lopen, bolde winddruk 12 zeilen met de kracht van de gordiaanse knopen en van een vaste koers…
pama18 april 2010Lees meer >

EINDPUNT IN ZICHT

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.420
Reeds met ’t eindpunt in zicht ging jij ‘t laatste pad betreden Je verlangde naar rust wellicht in de eeuwigheid na het heden Met de laatste adem om je lip sloeg jij de laatste kadeweg in In de verte naderde al ’t schip; langer wachten, had geen zin Met al de rust in je lieve hart bezag jij mij een laatste maal Op je uiterlijk niets…

't GESCHIEDDE

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
In de angstwekkende, bewogen nacht wordt het sterke schip Titanic verslagen door een schimmig spel van nevelvlagen met drijvend ijs vol onnozele kracht. Als herten, verward door grote drijfjacht, rennen reizigers rond, vloeken, klagen. Voor sommige zwemmers mag hulp dagen, honderden mensen zijn prooi der boze macht.…
Han Messie20 februari 2012Lees meer >

GEZONKEN

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
Het reddende schip, bij 't ochtendgloren, schept krachtig, gehaast een eeuwig ogenblik: geschiedenis, die ieder blijft bekoren. De Carpathia, vol opluchting en schrik, is een opbeurende taak beschoren: de helden van de vergane Titanic.…

Thuishaven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 642
Maar tot nog toe leef ik voort op mijn groot en veilig schip, in de hoop om sterk genoeg ooit mijn touwen uit te gooien. En terug te keren naar mijn thuishaven.…
Meeske23 februari 2013Lees meer >

Veronica

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Een hele generatie is ermee opgegroeid denkende dat dit schip nooit zou zinken als de politiek zich er niet mee had gemoeid zouden haar geluiden nog steeds klinken die vertrouwde stemmen van de dj’s met tussendoor het geluid van de jingles de hits van de Bee Gees en de O’jays wie genoot er niet van al die singles de laatste minuten met de…
Ron Blok15 januari 2014Lees meer >

Alde Feanen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Navigeren zonder zicht op de overzijde terwijl ver weg een hoorn wenkt varen we blind op de boeien van het verleden schepelingen zijn we, schamel ons schip en het gerafelde zeil schipbreuk is een dreigend letsel eilanden drijven langszij als reddingssloepen met zielloze masten onbegaanbaar wordt de waterweg peddelend gaan we voort tot…

Rood Jacht

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Er vaart een schip, het is een veronachtzaamd iets. Het was er niet en nu zit ver in zee Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend, Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn. Het is wellicht van balsahout. Het lijkt niet voor de vaart bestemd. Is alles er bewaaid met zout? Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…

Boot vluchtelingen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Ze waren uitverkocht en lagen als steile doden op de levende have van het schip, drenkelingen die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest voor de bodem van de zee namen die vertekend op het dek liggen te verbleken met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind hadden geraapt uit…
elze30 juli 2015Lees meer >

huivering

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
Een schip schuift voorbij, een zwerm meeuwen stort zich op een weggegeworpen bakje friet. De zon verdwijnt zonder veel schouwspel achter de flatgebouwen aan de overkant. Onder ons drijft iemand op z'n buik voorbij, maar dat lezen we pas de volgende ochtend in de krant.…

gisteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
winter dat eens het verleden het nu trotseert met het antwoord van het heden waarom dán toch verklaren schepen de stranden tot ongemarkeerde havens en ligt het hart aan bakboordzijde te wachten op de schermutselingen met de piraterij uit sprookjesboeken in het bijzijn van een blije geest dan zij, mijn bevaren en tot wel bevonden schip…
elze5 maart 2020Lees meer >

twee pennen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ik ben het schip dat loopt op de klippen ik ben de…

Voorbij de horizon...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Mijn schip nadert zijn bestemming. Al mijn illusies zijn gestorven. Ik staar verwonderd naar de horizon. Voorbij de horizon leeft de liefde. Daar is de bron te vinden. Daar eindigt ons onbegrepen leven. Daar, waar het ooit begon.…

Een beter ei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
* Het is zoals het is, Je bent zoals je bent Er zijn er meer als jij Maar wat doet dit met mij Je proza-poëzij Je egowoordenbrij Je zelfbeeld op een rij Schip zonder averij Bloem zonder honingbij Wat doet dit beeld met mij Zinloos, je mijmerij Autist-rijmelarij Leg lege huls opzij Aan leegte ver voorbij Leg eens een beter ei…

Landmatroos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Liefde Apart Tezamen, ieder eigen muziek, eigen gewoonten, de mijne wil ik best veranderen voor iets fijners, maar niet zomaar voor jou, niet zomaar voor anker gaan in het kabbelende water van een haven, geen golven meer breken met het schip aan mijn voeten mijn borsten onaanraakbaar begeerd, niet meer de boeg zijn die de handen van…
Zywa3 juli 2021Lees meer >

in de stilte tussen lijken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
ik ben storm jaag het water op in woeste grijze golven ze slaan kusten dood maken het land erachter troosteloos in watersnood ik kap de trossen van de ankers die al schrapen doe de zeelui in afgrijzen snel het schip verlaten snijd de life-lines door, hun sterven heeft geen enkel oor ik ontketen kracht de orkaan jaagt nu volledig…

Vaarwel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
vader is niet meer de laatste schoor is weggeslagen het is een vreemd gevoel en 't doet een beetje zeer ons eigen lief en leed voortaan alleen te moeten dragen er is niemand meer vooraan het schip vaart nu op eigen kracht in 't midden van de oceaan de dageraad ver achter ons en ginder lonkt de nacht angstig zijn we niet want wij…

Liefje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
ligt achter ons we zijn ervan bevrijd de kinderen met goede wind verzeild gekoesterd en geklonken en waar de diepte is gepeild de bittere herinneringen in zee gezonken ik heb je in de bloei gekend jij zag mijn wilde streken en gaandeweg werd onze horizon vanaf dezelfde plaats bekeken al varen wij nog mijlen ver je ogen zullen ‘t schip…

Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 680
De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt; Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten. Zij duldt van tijd geen dwang, zelfs als zijn zeis De jeugd en glans rooft van haar lippenrood: Tijd deert geen liefde op zijn korte reis En heeft geen vat op haar tot aan de dood.…

Quo vadis, nsc

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
Er woedt een zware storm op de noordzee het schip van staat loopt zware averij laatst schoof een boot uit spanje nog langszij 'quo vadis? riep niklaas, kom met ons mee!' "Quo vado?…

De moeder de vrouw

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 51.709
Het schip dat zij bevoer kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren. Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer, en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren. O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer. Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren. ------------------------------------- uit: Nieuwe Gedichten (1934)…

Mijn leven

netgedicht
3.2 met 80 stemmen aantal keer bekeken 18.116
De storm die is gaan luwen heeft mijn schip verbrijzeld Zwaar gewond lig ik gegijzeld op wrakhout in de open zee In de lucht volgen gedwee twee zwarte zeezwaluwen Jij bent niet meer of bent ver weg, van mij heen gedreven Met jou de helft van mijn leven Waarom nam de wind mij niet Nu sterven, is lichter dan verdriet Ik heb jou te lang gekend…

Betrouwbaar.

hartenkreet
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.167
Daarom blijft ons schip zeewaardig, kan het menige storm trotseren. En wat een ánder daar van vindt, ach, wat kan het ons ook déren. We weten wat we aan elkaar hebben en dat is voldoende, vindt je niet? Op elkaar kunnen rekenen zeg nu zelf, waar of je dat tegenwoordig dan nog ziet?…
an terlouw6 november 2003Lees meer >

S t r o o m

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.010
zwemt mijn weten - papieren blaadje van een vlinderbloem - jou zal ik zijn, in jou wil ik heten een nieuwe naam nooit eerder genoemd in mij kabbel jij je klaterend lied - snaterend spel van klanken - in mij woon jij in verborgen gebied en biedt mij je grazige flanken stroom,wees water en houd niet op met zijn - bolle zeilen van mijn schip…

De ontdekker

poëzie
4.5 met 1009 stemmen aantal keer bekeken 4.294
Er diep aan denkend stond hij dromende Voor op de plecht en als de boeg zich hief Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog Onder de verten, waarin 't sluimerde, Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende, Op de aanbrekende geboort' toevloog. Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…

DE ONTDEKKER

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.964
Er diep aan denkend stond hij dromende Voor op de plecht en als de boeg zich hief Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog Onder de verten, waarin 't sluimerde, Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende, Op de aanbrekende geboort' toevloog. Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…