801 resultaten.
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
Vriendschap naar liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 Een vriend als jij heb ik nooit gehad,
zo zou het nooit meer zijn.
Wat een vreemd gevoel is dat,
of is dat juist fijn?
Ik heb vaak gedroomd over jou en mij.
hoe het in de toekomst zou zijn.
Is het nog steeds ‘wij’,
of doen we elkaar alleen maar pijn?
Gaan we ooit dansen in het maanlicht
als hij helder schijnt tijdens Kerstavond?
Samen…
reunie
gedicht
4.1 met 165 stemmen
44.184 hing nog steeds de geur van natte jassen-
leidden onveranderd naar de klassen
waar ik zuchtte onder strenge regels
ik had gezworen nooit terug te keren
tot ik die lijst zag met daarop jouw naam
het stille meisje bij het hoge raam
dat mij geduldig hielp Latijn te leren
je ogen glansden vurig als voorheen
dezelfde zachte stem, nog steeds verlegen…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 De wind kleedt mij
luchtig blauw met
zorgeloze woorden,
verlegen kleur ik
de wereld open.
Ik wandel met het licht,
blaas een zoen naar
paardebloemen, oude
dromen gaan weer
zachtjes bloeien.
Ik strik mijn armen om de dag,
speelse handen fladderen
zonder vleugels op het
ritme van mijn lach.…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 En geen, die niet in 't moedeloze deelde
En gedwee mee-weende, en zich niet verlegen
Over zichzelf boog, want wie had gekregen
Zoveel blij's, dat binnen een vogel kweelde?
Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn,
Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten
Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn.…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 Wij mensen kennen vreemde begrippen
de bekendste daarvan is geheid de tijd
we staan erop maar zijn ‘m steeds kwijt
jagen hem na om te laten ontglippen
Bij afspraken wijst hij op zijn strepen
wij draaien verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut…
’S NACHTS
gedicht
3.2 met 76 stemmen
30.964 En wij wijzelf gaan wonderlijke wegen:
wij varen om de tropen van de noord
figuurlijk zelfs met ons figuur verlegen.
En staan op straat en lopen toch weer door ’t
noem mij desnoods noem mij desnoods dan regen.
De hemel zwijgt en zwijgt en enzovoort.
-------------------------------------------------
uit: 'Muziek voor kijkdieren' (1951)…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Een vader
is een onbehouwen vent, onzeker
met zijn lange lijf verlegen. Het lijkt
alsof hij een hol geraamte is, dat
enkel hangt aan absurde normen.
Wij kijken elkaar aan en besluiten
De jassen aan, de regen in naar buiten…
Het meisje van de stilte
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
930 Ze is heel stil
Ze praat niet
Ze doet kil
Het lijkt alsof niemand haar ziet
Ze lijkt klein
Maar van binnen is ze groot en sterk
Ze lijdt pijn
Ze heeft het altijd druk en doet goed haar werk
Verlegen is ze ook
Soms ook een beetje bang
Soms wou ik dat ik in haar gedachten dook
Hoe lang is dit al aan de gang
Ben ik de enige die haar…
Zang (Amaril, had ik haar uit uw tuitje)
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.477 Maar gij weet, had ik een van die wensjes,
Dat ik alle mijn lusten allensjes,
Waar gij mij nu om verlegen laat blijven,
Makkelijk weten zou dore te drijven;
En en wilt gij mij geen wapenen gunnen
Die u zelve veroveren kunnen.…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Zoveel taal en tekens van verlangen
vol verlegen. Zo vaak werd behagen
met omslagen overwicht behangen om
enkel greep op letters aan te dragen.…
Cartier Bresson
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 gespuis en semi hormonen
opgedrongen en nooit
stilstaande stelletjes
die nauwelijks de puberteit
ongeschonden zijn ontklommen
Vergeet de schurftige honden
en verenlatende verwilderde
duiven hijgend en koerend
tegelijk naar iets van eten
of geslachts gefixeerd naar
elkaar kruipen in het stof
van vele gepasseerde eeuwen
Ik sta alleen, verlegen…
stipje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
775 Een stipje dat is wat er over is gebleven
Een stipje klein onbeduidend en verlegen
Allemaal gaf ik ze een stukje van mij
Allemaal een beetje teveel ik was er zelf bij
Gevochten heb ik voor mijn kind
Gevochten zodat hij nu de juiste weg weer vindt
De rest van mij heb ik aan mijn werk en alle anderen gegeven
De rest van mij dat wat er over is…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 Duisternis dimt nacht tamelijk zacht
in een dromend woorden onderkomen
misschien een schim, in hem de ziel
zou deze twijfels thans herkennen
of toch een dweil, met tegenzin
die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen…
Een stilleven
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.331 Wezenloos starend in dit glas water,
naar een onbesproken onbewegen,
met deze ongekende krater van een kater,
wil ik dit glas in een teug der herinnering legen,
ben met terugwerkende kracht nu helaas te verlegen.
Het is te stil,
als in een stilleven,
sneeuwstil,
windstil,
gedachtenstil,
zit eens stil?
Stil lief,
stil mij...…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Waarom verleg je steeds je grenzen,
Lok je me steeds verder weg?
Is je onrust niet te begrenzen,
Is ’t niet genoeg wat ik je zeg?
Steeds tracht ik je te bereiken.
Nooit kom ik dichterbij.
Steeds zie ik je weer wijken,
Denk ik; “Je ontloopt mij!”.
Ik heb je in mijn brein gesloten.
Met mijn ogen volg ik jou.…
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 Als - in spot - uit de witte hemel een
meeuw op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
Vergriept
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
843 Van vakantie terug
wilde ik haar spontaan kussen
zo gingen we met elkaar om
maar nu kwam er iets tussen
ze kuste liever niet
en ik dacht vlug
o ja natuurlijk wat dom
op mijn werk kwam ik
een collega tegen
ik stak spontaan mijn hand toe
maar hij schudde nee verlegen
ik dacht waar is die warme
hartelijkheid toch gebleven
had je veel zon…
roveraar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
477 zo verstomde in stamelende woordjes vol lievigs
dat je grote Vikinglijf
zo omzichtig mijn kleine feestheid omknelsde
dat je gretig zuipende lippen
zo behoedzaam mijn mond aftastten
en me vertintelden met verkennende kussen
ben in tastige wondering
dat je je ruige begeerte
zo hoffelijk aanbood
en je zinnelijke minnevoorspelling
zo verlegen…
Zo groen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.166 Kom toe kus mij - zei jij guitig
lippentuitend van de kant
waar ik verlegen naar je keek
jouw lippen zacht liet zegevieren
ik jouw ademen kon voelen
losse knoopjes wat liet vieren
want een sprookje is nooit weg - dacht ik
al was het wel genant
dat jij met sprongen vanuit stand
mij naderhand nog wou plezieren
als een kunstje voor ons al…
Mijn diëtiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.071 Mijn diëtiste
als ze eens wist
wat ik soms
uitvreet allemaal
was ik al veel
eerder op dieet
kundig legde ze uit
de hoe's en waarom's
ze noemde vreselijk
heerlijke dingen
waarvan ik al
vermoedde dit brengt
veel gewicht
in de schaal
eet je dat wel eens
vroeg ze met
aangedikte strengheid
die ik in haar ogen las
aarzelend en verlegen…
Aanbidding
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
744 Doe me geen pijn
ik heb al pijn genoeg in mij
Straf mijn ware woorden niet af
ik ben al veel mishandeld
Kom gerust alsmaar verder
ik heb je zoveel te vertellen
ik kan je zoveel liefde schenken
als je daar nog om verlegen zit
ik ben natuurlijk Jotie niet
maar een andere dichter
zeker niet meer
eerder minder
maar met net zoveel tedere gevoelens…
het duikzwempak
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
972 tenen
Zwemmen zonder badpak
Naakt mag je niet zwemmen
Later in het water een glijdende zak
Korte pijpjes; zonder remmen
Een walrus als gebogen aal
Klom op en af het vlot
Dook kopje onder met dof kabaal
Spetterend naar mijn strot
Kopje onder was geen succes
Lachen ging niet meer
Mijn eerste zwemles
Het gebeurde een keer
Verlegen…
Muerte
gedicht
3.6 met 8 stemmen
3.439 Alleen de Dood schoffelt wat verlegen
in de schedelperken. De rest staat te bekomen
van het volle leven en terdege dood te zijn.
-O te luchten in de daverende stilte, 't zwijgen
vanjewelste, bevrijd van zeurderige, picknick-
manden slepende zaligen! - Mondje ferm toe
is het motto.…
In de wolken...
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.186 Een droeve snoet treft mijn guitige ogen en ach
't Gezichtje ontspant in een verlegen glimlach.
Pruilen of piekeren hebben zelden wat geholpen
Genieten van het kleine brengt je in de wolken!…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich te bewegen
naar waar de liefde wacht
waar zon en maan verlegen…
Een gesprek
gedicht
4.2 met 13 stemmen
14.254 '
'Ziek, vals en verlegen.'
'Wat zullen wij zeggen?'
'Wij zullen het niet weten.'
'Wat zullen wij denken?'
'Was het maar gisteren, morgen of nooit.'
'Zal een van ons gelijk hebben?'
'Geen van ons zal gelijk hebben.'
'Zullen wij elk een andere kant uitgaan?…
Restschuld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
657 Ik leun met mijn geheugen
Tegen de muren van het huis
Niet dat ik nou zo verlegen zit om ondersteuning
Want ik ben eigenlijk onderweg
Naar een plaats juist ver van hier
Ik heb nog stapels ongelezen berichten
Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt
Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan
Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen…