Alle inzendingen over weleer

621 resultaten.

Sorteren op:

De wig

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.006
zwijgend de overeen komst te laken Dat vriendschap nimmer zou verzaken Voorzichtig probeert men tij te keren Wrijving echter ongemeend gestaag Geen woorden van raad aangenomen Lijdzaam berusten hier de beste raad Het gevaar van niet te lijmen breuk Poging tot inzicht lijdt tot wandaad Staat immers niet geschreven In de woorden van weleer…
Ivan Grud31 december 2004Lees meer >

Kinderkersttijd

netgedicht
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.152
als Kerstmis nadert herinner ik me weer die tijd van lang geleden de jaren van weleer koude, korte, donkere dagen voor het eindelijk Kerstmis werd en vlak voor kerst werd dan de boom door mijn vader opgezet die kerstboom stond bij ons in huis vlakbij de warme haard heel stevig op een houten kruis mam schonk chocola met koek erbij en…

Gezelligheid

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.180
van velen wetend dat zij nog wel wat lust Soms is er dan een goudvink en laat zij dorstig verwennen de glimlach rond haar oude mond een hand trek aan de bel zo leert een ieder haar kennen zij is de joker in het droevig spel Weer moet zij dan ervaren de smaad en hoon van hen die handen die haar betasten zoekend de schoonheid van weleer…
Ivan Grud28 januari 2006Lees meer >

Het armenhoekje

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 975
hoekje liggen begraven de minvermogenden in lagen de bloemen lijken voor het hele graf omdat in de regen het kaartje het begaf zonder al te veel weelderige bloemen zetten zij behandeld als verdoemden hun leven in armoe na de dood voort hun enige hoop is nog de hemelpoort in groteske pompeuze familiegraven liggen de invloedrijken van weleer…

tachtigjarige oorlog op tv nagespeeld

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.120
veld blijkbaar niet Van Oldenbarnevelt geen hoofd beuls afgehoven op schavot wel weer veel schreeuwers hot bij de pot ene Davids schoot ten langen leste alsnog een bres in Alckmaers veste alwaer echter de victorie is aangevangen Alva's zoon uit benauwenis op het hazenpad nu voor het ontzet geen kokend teer brandende takkenbossen van weleer…

De begraafplaats

netgedicht
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.491
vanuit mijn venster kijk ik neer op de levenden van zeer weleer ze liggen onder zware zerken aan hun toekomst te werken die hemelvaart beslist beperken maar hoor nu eens de berken en zachtjes ruisen rare populieren en de wilg bezingende dieren hoe spelen ze het ruisend klaar zo heel ver van nu vandaan de lijken willen blijven leven al…
Rikus Kiers27 februari 2008Lees meer >

De Nacht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
geesten langs me zweven als ik over hoofden ren moet ik duizend doden leven want de schilder van de nacht heeft ze in mijn huid verborgen en de geest die op mij wacht kan niet voor mijn twijfels zorgen 's Avonds als ik zwetend woel kruipen rupsen door mijn cellen als ik mijn emoties voel moet ik droomprinsessen bellen want de hoedster van weleer…
sephus10 juni 2010Lees meer >

Speelgoed van mijn kinderjaren

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.070
Speelgoed van mijn kinderjaren, 'k Vraag u niet wanhopig weer: 'k Hield nog enkle wilde haren Van mijn zorgeloos weleer, En, bij 't rijpen van mijn leven, Heeft des Hemels trouwe gunst Hoger rijkdom mij gegeven: Dromen, zangen, liefde en kunst! Ik heb meisjes om te stoeien, Voor de vlinders van 't terras!…

Oma's wijze woorden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
Oma is niet meer, ze kan niet meer raden, ze kan niet meer zeggen, niet met volle mond praten, ze zegt niet meer, was je handen elke keer, ze kijkt me niet meer over haar brilletje aan, maar Oma, met haar goede raad, het is me nooit duur komen te staan, de wijze woorden van weleer, ze spelen nog steeds ‘n rol telkens, telkens weer.…

Oma en haar wijsheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Oma is niet meer, ze kan niet meer raden, ze kan niet meer zeggen, niet met volle mond praten, ze zegt niet meer, was je handen elke keer, ze kijkt me niet meer over haar brilletje aan, maar Oma, met haar goede raad, het is me nooit duur komen te staan, de wijze woorden van weleer, ze spelen nog steeds ‘n rol telkens, telkens weer.…

MATROZEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
kade zijn aangemeerd zij hun arken aan de trossen hebben gekeerd zoeken ze hun vertier in het dronken havenkwartier van de kleine stad waar de nacht giert golven van muziek gaan op de deining van de wind door de ramen over de stille stad ze drinken hun bier en maken vertier tot in het late avonduur dronken matrozen en vissers van weleer…

Op weg naar eindeloos

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 736
nimmer meer in een diepe gedachte dat gaat allengs aan mij voorbij een vierend touw slingert thans met eeuwige bewegende beelden of draagt een haast uitgerekte veer mij nu doorheen het verleden, de mij toegevallen wonden en weelde, doorzakkend naar een verlengde diepte en traag terug langs gestapelde ramen van verlangens en tranen van weleer…

TERUG-BLIK

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.520
Maar de grijze zonk neer, En de knaap van weleer, Buigt het hoofd nu als grijze ten grave. 'k Heb de rustplaats gezocht Voor mijn oudren gewrocht, Op de vruchtbare akker der doden; Maar de plek was mij vreemd, Want de terp werd een beemd, Overdekt door een dekbed van zoden.…

Vakantie-ontmoeting

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Op de heuvel, in de Waldecker Hof van weleer, gelegen in de schaduw van de burcht, vertoeft nu Moeder Meera en geeft darshan in deze fel geflipte era. Zij vaart als een Avatar, zij mint als een Godin en geneest van ieder zijn gekrenkte snaren. Zij ontwart de knopen, zodat alles kan verlopen. Zij heelt mijn hart dat heftig klopt.…
René Roumen24 november 2014Lees meer >

In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.671
Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens, De flitsen over het wrange water van weleer, En draagt de eigenschappen van hem Die zelfs de pijnen van november schuwt. Ellendig, lijf en droom ontkennend, wijk ik Naar de onderwereld van mijn ongeloof. Geen grenzen, geen bakens, geen horizont.…

Parelduikers

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 865
De makkers van weleer, een paar zijn nog gebleven en vertellen graag van 't jeugdig paradijs dat twee andere seizoenen kende...…

druppels

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
waar onze levens zouden lopen langs een totaal verschillend pad de afstand vormde de scheiding tussen land van Maas en Waal en het akkerdorp Klaaswaal in een ontmoeting, een gesprek aan een vuil verweerde tafel zou ik splinters uit onze zielen trekken kan er geen touw aan knopen aan de rafels van de flarden van het bruidskleed van weleer…

Verdwenen verdriet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
En even keek ik door de winkelruit van de speelgoedwinkel van weleer en ik zag dat ik lachend danste met de tragische Harlekijnen. Samen vierden we feestend het verdwenen verdriet. Momenten later liep ik door met de eerste warme zonnestralen op mijn gezicht…
WouterLAM23 september 2019Lees meer >

Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.179
verleden Ik zie wel plaatjes in de boeken maar dat is eigenlijk niet zo echt en ik luister naar de verhalen over wat men van vroeger zegt Het heeft wel wat die nostalgie al proeven we alleen de buitenkant wij weten niet echt meer hoe het was, dat geploeter op het ruwe land Het doet soms pijn als ze verdwijnen de mooie boerenhuisjes van weleer…

triangolo

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 960
weer breekt een zomer aan zonder ons praten van weleer in de tuin blik ik over de krant aan m'n tequila nippend naar m'n vrouw mijn blik glijdt naar de glanzend- blauwe pot met witte roos die jij haar schonk met een stamelende brief - met z'n drieën was toch wennen eigenlijk was het een teken van ons verbond, nog samen waren we: zij…
eli stater2 augustus 2004Lees meer >

Zo droomde zij haar Camelot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Er bloeide een nieuwe belofte in haar blozend hart en lichtstralen tekenden een jonge gloed op haar rozige koontjes Het beeld had iets vrooms door het stille ademen boven het onbeweeglijke meer Zo droomde zij haar Camelot, over de koningen van weleer over riddereer en de hoofse liefde - even ontwaakt zij, ziet zij de wereld om haar…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
En toch, weerhoud de vloed om weer En telkens weer naar ’t strand te keren – Ik kan niet mijn gedachten weren Steeds af te dalen naar ’t Weleer. En zo ook dát me in ’t eind verzwond, Wat had mij ’t leven nog voor waarde? ‘k Boog lijdensmoede ’t hoofd ter aarde En stierf in die onzal’ge stond.…

Mijn Laura kwam

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.909
Men zegt, dat Venus zo weleer ten oordeel kwam. Zij naderde mijn koets; wat hart was niet bewogen Geworden, door zo schone en goddelijk een zwier?…
Jan Luyken16 februari 2019Lees meer >

Wetenschap

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.199
Gij zoekt op ‘t marmer en de steen ‘t geheim van vroeger dagen: gij vindt de rassen van weleer, de sporen van de schepping weer, gij gaat aan ’s hemels sterrenheer zijn eeuwge wetten vragen.…

mijn 'oude' oom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.025
In je gedachten terug te varen naar de tijden van weleer Al wat karakter kan verklaren, een herinnering en nog veel meer Een glimlach terug naar al die jaren, de geur en smaak van toen, die keer...…
iede K19 september 2011Lees meer >

bij het luisteren naar muziek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
M ijn diepste demonen draven op U it de voorgoed verdrongen vergeetput Z onder zeelucht zonder zoetwater I n verschrompeling na verdriet van eerder E n wilder en woester dan weleer K omen ze opniew aan de oppervlakte I s muziek dan mijn verraadster als S oms mijn innerlijke ik bovenpiep M isschien ... wel, misschien ... niet I n mijn ondoorgrondbare…
jessica19 januari 2013Lees meer >

Robert-Enke-Strasse

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
Mijmerend over de zoete herinnering Van mijn weken als gastdocent in Hannover - In tijden van weleer - Lopen we samen over de boulevard in het Maschseepark, Genietend van het groen dat ons aan alle kanten omringt.…

De kozak en zijn meisje

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 892
" Mijn gezang, weleer zoo teder, Zwijgt; mijn oog zinkt treurig neder, Doch zie ik U eenmaal weder, Dan zal 't anders zijn. Schoon ook al de frisse verwen Op uw bruine wangen sterven, Wonden U het voorhoofd kerven, Eeuwig zijt ge mijn!…

De hupse boer

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Gij sprak weleer, ik wil hier buiten wonen. Toen vond gij uw vermaak in dit lieve stille veld. Wat vriendschap wou gij mij toen al betonen! Wat hebt gij mij toen niet al moois verteld!…

Herfststemming

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 904
De prachtige blauwe hemel van weleer wordt gekleurd met grijzige grauwheid, een zon voelt zwaarder aan Zo diep en intens dat fracties vermoeidheid en weemoed zich beginnen te manifesteren in het lichaam waar ze onderweg zijn naar mijn breekbare-en-kwetsbare.…
CB13 november 2021Lees meer >