Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

De zang der zee.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Ik teken het leven Inwendig gegeven Inwendig gebleven Vol vorstlijke trots. 't Onkenbaar gekende; 't Onweetbaar gewende 't Onschendbaar geschende Der heerlijkheid Gods. In paarlende randen Langs fulpene stranden; In kuivende branden Op rotsige kust. In zwijgende nachten Van star'lende prachten Vol donkre gedachten…

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
het hoofd vol van het water drijvend tussen grachtenpand en duinenrij, de nieuwe brug het oude strand de zee met zeilen op haar rug doorweekt in ’t witte zomergoed de huid omhult met nevel bij stilte tussen eb en vloed de tram rijdt door het raam dwars door ’t glas ik weet dat het een leugen is er zijn geen scherven toch is daar…

Zee zonder einde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
Heb het land inmiddels wel gezien, Alle continenten zoetjes aan Achter mij gelaten - Ben eigenlijk wel uitgekeken Op die eindeloze wisseling Van zomer en winter, Lente en herfst, Ben de zee nu ingelopen, Drink me laveloos aan water En ga met volle tevredenheid De oneindigheid in, in deze Zee zonder einde…

diep in de zee

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
waar zal ik nog te vinden zijn als uit de zee geen dromen komen woorden zich losweken niet anders meer kunnen dan sterven kromgebogen en altijd in de wind waarheen zal ik de meeuw nog dragen die een duinrug tot metafoor vervaagt onbegaanbaar, hoger dan het gehoor van het opgetilde water dat voorgoed zijn stem verliest mij…

nachtzee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
de zee kwam als een rimpelend vel naar het strand toe glijden mantels dekten momenten gedachten sloegen over het talmen een lange golf de zee vloeide uit de open ruimte van de hemel zee veegde tijd aan plooide die tot ruisende ogenblikken geduldig uitlopend in dunne zomen de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid naar het strand toe…

De oude man op zee (Deel I)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Santiago een oude visser, heeft al 84 dagen niets naar boven gehaald Ouders van leerjongen Manolin willen dat hij zijn geluk bij één der andere vissers beproeft Hij weigert, die Old Man niet meer te zien. Bezoekt en helpt hem waar hij maar kan Gezamenlijke passie: honkbal, en zeker Joe DiMaggio De oude man zal de vol- gende dag…

Jouw blonde zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Over jouw blonde zee waait een stille wind met een gebaar van diepe innigheid jij slaapt omdat je licht bent op een wolk ik zie jouw dromen overdrijven je werpt een kushandje naar mijn onderbuik ik vaar een eindje in de verte waar een meeuw vliegt boven jouw akkergolven.…

Het zout van de zee

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik ruik het zout Van de zee, Zie het duingras Dat moeiteloos Meebuigt in de wind - En even, Heel even maar, Voel ik me weer Een veilig kind…

Zee en zand (2)

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
Jaren geleden heb ik je voor het laatst gezien Mijn geliefde zee met je schuimende golven die troostend over me heen dansen alles wegspoelen dat niet meer in mijn leven hoort Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld Mijn geliefde zand dat mij doet aarden natte klei tussen mijn tenen vaste grond verwarmend poeder dat het harde eelt…

Beeld aan zee

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 791
Mijn moeder is nog altijd aan zee bij een frisse zon en een tintelend windje Genoeg stilte om haar weer te horen Ze is hier niet geboren maar hoort hier wel Ze ziet me niet ze ziet me wel…
Inge M22 september 2015Lees meer >

voltooid verleden tijd van een zeevaarder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 681
En langzaam kwam het schip tot stilstand. Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt. Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand. Als een onbekend object waar mensen omheen lopen..... Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist. Lelijk geworden door de tand des tijds. Met grote…

Ademloze Huivering

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
mij in werkelijkheidsdromen geen zuurstof krijg ik dan door jou sprakeloos ben ik want jij bent mijn spreken sidder bij de muziek van je stem waar ik zo van hou door je ogen verruimt mijn blik naar oneindig jij lieve ziel zuivering zo zijn we elkaars onderkomen stort je gedachtenstroom maar in mij dan word ik onze zee…

licht marine blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
als schering dwars op de stroom geslagen langzaam wordt het patroon naar de kust gedragen de trap van het duin telt witte treden zand stil smal gesneden tot de halve trede de meeuwen verkennen hoog een wijd plan vanwaar ze een koers boven zee richten of ze over een lot beschikken.…

Ter inzage

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
De golven slaan haar logboek open Ik mag de glazen letters lezen Hoe stemmingen daalden en rezen Hoe krabbetjes het strand opkropen Hoe zij genoot van schepen slopen Om zeebanketten werd geprezen Maar ook hoe zij werd nagewezen Door tevergeefs op terugkeer hopen Van schipper, stuurman en matroos Maar buiten dat trakteerde zij Op schelpen…

Vers uit de zee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Aangespoeld lag daar deze broze schat aan liefde Tussen warme korrels waddenzand Vers uit zee Het was Oerol dat ik me weer één voelde met het mooie Schylge Omgeven door de golven en de eilanders, de zilte lucht…
Sanne1 december 2015Lees meer >

Ademloze Huivering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
mij in werkelijkheidsdromen geen zuurstof krijg ik dan door jou sprakeloos ben ik want jij bent mijn spreken sidder bij de muziek van je stem waar ik zo van hou door je ogen verruimt mijn blik naar oneindig jij lieve zielezuivering zo zijn we elkaars onderkomen stort je gedachtenstroom maar in mij dan word ik onze zee…
Cor van Vliet10 februari 2016Lees meer >

Parnassus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 410
ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven dan komen dagdromen vanzelf boven op schervenkusten, op zeehoogte, langs de koorde van vervreemdbaar licht wanneer verdwijnt mijn schip achter het gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht deze maten zijn zo onmeetbaar alleen zij kunnen tijd of genade doven tijdens de zondvloed blijft niets…
Iniduo22 april 2016Lees meer >

nu.... fluisterde zij

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.191
weet je - vroeg ze zacht hoe laat de meeuwen wakker worden hij dacht na terwijl het antwoord groeide als een paal boven water torende het machtig uit boven het witte schuim en diep in de buik van de zee bruiste verlangen nu... fluisterde zij…

dode hitte

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
de blauwe groenheid van de zee het schuim en geratel tegen stenen torens van de stad gewicht van luchtkastelen tastzin van een grottenolm het dunbezaaide lentepad naar een paradijs om er te verblijven niet om te wonen…

Behouden thuiskomst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Als het strand en de zee waren wij met zijn twee We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen. Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof. Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…

keergrens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
ergens voorbij het keerpunt, in verhoogde staat, als de stilte stormachtig zwijgt, op het uur van bombastisch wilde wolken grauw, grijs, chroom, groots, van golven met hun woeste koppen hun haren wapperend in de wind schuim op de bek geen vaste vorm te zien nergens grond om te staan driftig op drift met nog een lange reis te gaan…
Iniduo22 februari 2017Lees meer >

Stil strand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
ons mooie strand en levendige dorp heeft uitgestorven straten de zee is kalm alsof ze vredig zo verlaten haar golven van gemoed kan laten stromen uitgerust aan een rustige kust ons stille strand blijft onvermoeibaar wachten niets veranderd wat is verankerd in ons hart zo dromend langs de lijn weten we waar we trots op zijn…

Parel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
kanten Diep kijk je bij mij naar binnen Net of je weet van het hoe en wat Je weet er is altijd een omdat Een oorzaak een reden Voor de toestand in het heden Voor het verdriet Dat niet kan verdwijnen Dan maar in de samenleving wegkwijnen Maar toch overeind op een bepaalde manier In je houding Je lach Ben je fier Een parel in een oeverloze zee…
ebba30 mei 2017Lees meer >

Ver

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik stond aan de kust En kuste de wind Streelde de golven Met mijn ogen Zout water prikte In mijn open wonden Schelpjes staken In mijn blaren In de verte zag ik Een schip varen En ik voelde me Ver weg Wolken trokken weg En mijn adem steeg Er bovenuit Een zucht ontsnapte Ook vissen Bubbelen hun adem Tot boven het Oppervlakte…
Mae14 juni 2017Lees meer >

Avond aan zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Hier stempelen wij voetafdrukken in door zout water geschoond zand hoeden wij schelpen in onze hand als waren het schatten concerteren schuimende golven onweerstaanbaar en dominant mooie sonates voor het strand lopen wij betoverd gevangen en aan de verre kim danst verlangen voorbij de uitersten van ons zicht onder flonkerend sterrenlicht…

zeeën voelen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
door bruine waterlopen drijft plastiek met hopen alles komt terecht in zee blikken, bussen, flessen thee olie, smetten, allerhande vetten spannen synthetische netten vissen sterven onnatuurlijk zeeën voelen onaanvaardbaarheid maar mensen blijven instinctief herhalen stomme dingen positief ik blijf hopen en ga opzij de verloedering...…
metske18 maart 2019Lees meer >

[ De zee sluit me in ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 414
De zee sluit me in zodat mijn schreeuw terugkeert – hij kan niet zwemmen.…
Zywa15 april 2019Lees meer >

Van eb naar overvloedig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Zinnenstrelend deinend en prikkelend opzwepend en groots veranderde de wereld van eb naar overvloedig Liet zij zich gaan en hij in haar werden ze samen zee...…

de monotone galm van vergeten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
toen het licht veranderde en tijd bijna onzichtbaar schreeuwde het verweesde dier zijn weeklacht naar het onbekende golven omarmden hoopvol nog zichzelf ebden weg en verdwenen in een zee van verlatenheid waar de angst stierf en vanuit een onmeetbare leegte naderde de monotone galm van vergeten…
Kees Visser12 december 2021Lees meer >