8372 resultaten.
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
Retraite
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 ikken
En niemand die hun nare dromen duidt
De klok zit hen voortdurend op de huid
Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken
Zij trachten tevergeefs zich op te krikken
Terwijl de informatie hen omsluit
De trein vreet elke ochtend vele ikken
Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken
Hij spuugt ze door de spuigaten weer uit
De ziel moet luchten…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
703 De ochtend is even grauw
Al is de lucht nog zo blauw.
Niemand die met je praat
Of jouw woord verstaat.
Het geluk van samen delen
Is er niet voor velen.
De uren kruipen door de tijd
Je zoekt naar wat gezelligheid.
Je vrienden kunnen die wel geven
Maar hebben ook hun eigen leven.
De dag kan veel beloven
Maar kan je daarin wel geloven?…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.567 precies;
evenwicht is ook zoiets, een vrouw
als ze, de handen gevouwen
om haar knie, met je praat, het tere
streepje dat ze heeft, een paar
stralen van de zon, perspectief geeft dat
aan een wolk, de lijnen die van sterren
beelden maken of van sommige
bloemen vijfhoeken, daarmee bedoel je
dan jezelf, een mol
ben je op de grens van aarde en lucht…
NIET BANG ZIJN
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.686 De grond
is hard, de lucht is scherp: maar zacht
zijn de momenten dat je om het kolderieke
lachen moet. Een glimlach, meer zit er
niet in. Er is een einde, er is een begin.
Niet bang zijn, niet bang zijn; stel het bang
zijn uit, en op het moment dat je bang zou
móeten zijn, sluit het water zich onherroepelijk
om je heen.…
Dat zwart oogt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 ik heb het woud gehoord
niet alleen zijn buitenkant
in het ritselen van bladeren
maar de oertaal van de vaderen
de krak waarmee hij
zijn jarenlange spanning
laat vieren in hervinden
van evenwicht en macht
het ven gezien dat zwart oogt
bij een helder blauwe lucht
en doodstil kleine bellen gas
aan de spiegel laat ontsnappen
bomen praten…
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 kruisen
van de blikken proef ik
de altijd durende strijd in
het spanningsveld der ikken
daar zijn geen sluiers
meer voorhanden worden
banden strakgetrokken
met ontblote tanden
ik lach terwijl
het altijd menens is
een schijnaanval omdat
jij naar meer info vist
uit de tent gelokt met
nog een grote schep erop
pareer jij gebakken lucht…
Mailbericht
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
962 Via mijn mail op internet vernam ik dat
mijn griezelverhaal in de bundel 'Enge
verhalen bundel' is geplaatst, mijn kat
sprong van geluk vier meter in de lucht
en daarna in mijn openstaande mond, waarna
ik hem heb uitgekucht en wij samen van
verbazing bij Bol.com voor zo'n 15 euro
deze bundel hebben besteld.…
De gastvrije doden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.745 Mezen buitelen dor de lucht of
pikken pinda's van een snoer.
Mensen stampen aarde
uit het profiel van
hun schoenzolen om
op de parkeerplaats
achter te laten.
------------------------------
uit: 'Na de vlakte', 2008.…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 . -
Eerst door de lege lucht
Dan door de bittere weerstand
Van klei en steen
Tot in het harde heil der diepste duisternis.
O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 we tooien je met de
veren van de sterke
arend die zo hoog
vliegt dat hij dichter
bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven…
Tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 O mijn schat mijn kind
laat ze wellen
laat ze voluit gaan
lucht je hart ga mij vertellen
waarom je zo bent aangedaan
daarna gaan we ze uitzwaaien
laten we ze toch verwaaien
en droog jij je ogen
in die zachte warme
alles wegwuivende
wind…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
IN ALLES ZIT LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 in
de deining van de zee
de geuren van de lucht
de warmte van de zomer
de geborgenheid van een gehucht
de mijmeringen van een dromer
in
een gesprek van vader tot zoon
die van een baas tot z’n knecht
het alledaagse zo niks bijzonders gewoon
de genegenheid tussen mens en dier
wat onwerkelijk lijkt maar toch zo echt
in
jouw bemoedigende…
Genietend van de herfsttinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Muffe lucht stijgt op van de grond.
Bij mij zuchten van verlangen
ontsnapt mij een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een beetje sterven;
en doet mij denken aan het leven hierna.
Bij het verdriet om een afscheid
voel ik rouw om een voorbije tijding.
Mijn rouw nu kwijt te raken overstemt
het zomerfeest als een bevrijding.…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 make-up
Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet ik dat je aan de overkant bent
Ik luister naar de wind
Het is je stem
Ijskoud en je snaait soms
En je bent zo weer weg
Onzichtbaar , niets meer dan lucht…
Het zoetzere roze
netgedicht
2.5 met 35 stemmen
408 jij wist het aardse
als geen ander te
ontvluchten zonder
in verre luchten op
te lossen in de wind
waar loslaten het
welgemeende credo
was van alle volgers
haakte jij je lusten
diep in het willige vlees
striemde met de
zweep het zoetzere
roze dat in vochtig
rood dood of de
gladiolen wenste
met superieure lach
bezag jij de taferelen…
Woorden zullen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
831 de kamer waar mijn ingelijste land
aan muren haakt, legt het zwijgen op
het is er winterstil
ik kijk naar diepe velden
ik kijk naar hoge luchten
al wat hier leeft groeit uit mijn handen
er is geen wereld
er is alleen de dood zegt men
maar mijn kleuren blijven ademen
mijn woorden zoeken zinnen
ze reiken naar ongekende verten
het…
Wat mag nog komen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De jaren en maanden hebben al vele schaduwen
talrijke vogelvluchten en blauwe luchten
in ons en onze geschiedenis bewaard.
Waar ging dat alles steeds mee gepaard.
Wij zijn nog veel mens, bedacht nog niet verleerd
handen te vouwen en rozenkranskralen te tellen.
In koelte bewaren we onze gedachtenpracht.…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent na het eten
die eerst klein en donker was
vol benen van de volwassenen
maar vrolijk van hun stemmen –
mijn andere wereld
Ik streel er het droge gras
baan paden voor de mieren
en adem de vreemde lucht…
Imagine
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
620 Als er geen hemel is
En onder ons geen hel
Alleen de blauwe lucht
Zo is het niet, maar stel...
Een aarde voor de mensen
In het hier en nu
Geen landen dus geen grenzen
Zo is het niet, maar stel...…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De jaren gaan en komen als getijden,
Terwijl de wind de wolken in de lucht ontvoert,
Altijd herhaald en toch weer nieuw.
Het laat een mens die nader kijkt niet onberoerd.
Maar Janne toont ons waar het echt om gaat:
We leven nú. Ze blijft niet binnen,
Ze kijkt niet om en ziet het allemaal.…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 meer
spiegelt eenzaamheid van bomen
die verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt
in strakke blauwe hemel luchten…
Huid gevoelig maakt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 je scherpte lucht
sprankelde pigmenten
om naast vele
verbondenheden
uniciteit ook zijn
kansen te geven
juist de kleur kent
het onderscheid
voor niet alleen
het velletje maar
ook gerelateerd aan
het sociaal contract
waar dan in tal
van boekwerken
alle ins en outs
zo omstandig zijn
beschreven dat het
bijna lijkt op leven
nog…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 rouw bij lucht
kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Ruis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 de vergaderzaal
Stoelen weer in het gelid
Het scherm in de hoek spuit nog
de laatste nieuwsberichten
Ik ga op de ronde tafel liggen
rek me uit en geef me over
aan welbehagen, gestreelde
loomheid, oh, nu niet
aan jouw handen denken
niet aan genomen besluiten
plannen en actiepunten en
niet aan de ruis van buiten
het rimpelen van de lucht…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 April, En de lucht is droog als
de schouders van een waterbuffel.
Sprinkhanen krabben aan het vuil,
wrijven met dunne poten over hun vleugels
waaieren voor de ogen van de soldaten in een
lage boogvlucht uit hun vleugels een waas.…