inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Hartverscheurend

rouw bij lucht
kwelling bij zucht

verschrompelde kern
alarmbellen intern

warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen

leegte vult
verlangen brult

hersens die temmen
feiten die remmen

wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen

wij verbonden
parels ontstonden

waaraan ik lijd
is jouw afwezigheid

wonden zullen helen
pijn zullen we delen

ons bevielen
onze versmolten zielen
voor ons geluk zal ik eeuwig knielen

Schrijver: Momoeska, 17 aug. 2021


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

4,0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 60

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)