5517 resultaten.
Ode aan moeder de vrouw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
863 te doen en hij
om koffie blèrt, TV zijn wereld doordraait
zij ook ‘s aan d’r eigen leven denken moet
afgepeigerd door haar cyclus en meteen daarna
weer plat, geen hoofdpijn meer mag hebben,
en hij het zo nodig vindt dat ze met haar
knietjes hoger kan
hij zalig naar beneden glijdt om te gaan paffen
ze doet de hele nacht geen oog meer dicht…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 met jou heb ik een eilandje geschapen
de golven flirten in extase met het zand
de dagen zijn zo groots - te groots om te verhalen
en in de verte uit de blauwe lucht daar klinkt de pastorale
jij vlecht jezelf in mij en ik poëtisch jou arcadisch in mijn sferen
zo dichten wij elkanders ogen en drinken nectar uit het hart
in jouw oksel lig ik naakt…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 M'n volle haar valt nog niet uit
de rode kleur is wel verdwenen
maar niet grijs, heel mooi wit
Soms schiet ik vol maar ook weer leeg
Bach helpt, voorziet in grote biggeltranen
En laat mijn keel als een paard hinnenken
Ik ben van God los, Hij ook van mij
Heeft ie veel tijd voor anderen
Ik zing letterlijk mijn tijd wel uit
Denken, dichten…
poëtica
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
338 een betekenisvolle compositie:
hermetisch, diepzinnig, gelaagd, gedragen
door de literaire traditie, archaïsch
en/of anarchistisch flierefluitend
vrije verzen verzinnen,
woordweven is een ambacht;
Ik ben een Bard,
ik dien de muze èn het publiek;
Ik schrijf mijn verzen voor de lol en bezing met veel plezier de liefde en het leven, dus ik dicht…
Mijn vriendin
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.052 En de bekentenissen werden stil aan heftiger, ik had geen vriend die zo dicht bij mij stond als zij. Vertelde ik dat ik zeker wist dat ik verliefd op haar zou worden als ik haar niet zo goed zou kennen. Waarna ze benieuwd was hoe ik zoende, ja dat zouden we nog eens doen, zoenen, omdat we zo'n goede vrienden waren.…
Vierkoningen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
980 Zo'n veertig jaar later kwam hij in een stad
en hoorde een stem die hij nooit meer vergat:
een dichter met woorden van liefde en lijden
en met heel veel mensen zo dicht aan zijn zijde.
Hij praatte wat langzaam in zandstenen straten
en zei dat de mensen niet meer moesten haten.…
LANGS DE DOORNENHAAG
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.248 .-
Aan het kirren kan ik horen,
Dat het minziek veldhoen al
't Kuiltje onder dichte doren
Tot zijn nest bereiden zal;
En nu zal 't niet lang meer duren,
Of het ruist hier in de haag,
In de dauwende ochtenduren,
Melodieën, hoog en laag,
Zachte, saamgesmolten koren
Met verschil van toon en wijs.
Doe uw best dan!…
lotgenoten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.563 Het was een bloederig gezicht,
daarom deed ik de ogen maar dicht
In mijn slip moet ik nu een absorberende mat
Anders plas ik mijn broek geheel zeiknat
En ik pers ook nooit meer een zaaddruppel
Van mijn eens zo stijve knuppel
Mijn eerst zo hitsig haasje
Hangt neer als een bloem in ’t vaasje
Ik was dan wel een ouwe vent
Maar ben nu ook…
Invalide? (Ach, welnee!)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 "Blijf liggen, rustig maar, zo meteen komt de brancard"
Ik kneep m'n ogen dicht, niet wetend hoe erg het was...
Toen de broeders kwamen wist ik het pas:
"een open dubbele beenbreuk" werd geconstateerd,
dus snel naar het ziekenhuis waar ik werd geopereerd.…
De kat Foxy
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
548 tranen met tuiten bij te wenen,
Maar neen, joh, dat is nu ook wel wat overdreven,
Want die katten zijn heel mak en komen uit Sara's handje eten,
Af en toe vangen ze een vlieg of mot en zitten er in hun vacht enkele teken,
Dan is het aan ons om ze vakkundig te opereren,
Ik weet het, ik ben hier aan het afdwalen,
Dus graag nog wat verder dichten…
De Zucht naar Onwetendheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.247 - Arm knaapjes in een woud, heel ver van 't huis,
die schreien om 't ontrustend vreemd gesuis
van al het onbekende dat rond hen is
in dat groot avondwoud, zeer zwart en dicht...
- O slapen! en vergeten alle kennis!
de nacht veeleer dan troebel schemerlicht!…
- Ik ben zo blij met jou mijn engel -
netgedicht
4.2 met 54 stemmen
2.007 Engel.. lieve zachte engel, zo dicht bij mij in deze volle glinsternacht..
ik voel jouw sterke veren engelarm rond mij, zacht strelend...
Engel, ik hoor je adem jij raakt mij met je pure zuiver witte vleugelslag..…
Haagsch Gevoel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
667 Scheveningse bos bezaaid met homo's
zaten zij gezamenlijk in de kast
rustten vele schollenkoppen
op Kerkhoflaan, schuin tegenover, wel zo gepast
Waar menig schrijver dichten zou
reed Tedje met van Es in 't bakkie voorbij
werd menig grootheid geboren
stemden we massaal op de Tegenpartij
Haagsch gevoel Haagsch gevoel
weet u wat ik hiermee…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 Terwijl in de altoos vruchtbre streken,
In ’t loofrijk bosje, op ’t eenzaam land,
Langs bochtige oevers, dicht beplant,
Het zacht geruis der zilvren beken,
En ’t veldmuziek onze oren streelt.
Gij houdt ons hart als opgetogen,
Door al uw gaêd’loos schoon bewogen,
Natuur, met zo veel glans bedeeld!…
Westenschouwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Hierna keerde Schouwes lot,
al haar vissers vingen bot,
schepen vol met lading zonken,
vele mannen verdronken,
Schouwes haven slibte dicht
d’ handel werd totaal ontwricht.
En bovenop deze rampspoed
dijkdoorbraak bij stormvloed.
Westenschouwe zonk in zee,
hoge golven sleurden alles mee.…
BENIDORM, DE NACHT EN DE OCHTEND; DE WEG, MIJN WAARHEID EN ONS LEVEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 WEG, DE WAARHEID EN HET LEVEN
De nacht was duivels geweest
met heel veel geloei, lawaai:
feestje Benidorm 700 jaar
heel veel gewoel, toch mijn doel
8.00 gebroken op voor de kerkgang
35 minuten lopen, mijn man brengt me weg
de weg was breed, niet smal, wel stijl
voerde uiteindelijk langs prachtige
vergezichten welke uitnodigen tot dichten…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
Engel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.413 De engel zwijgt en gebaart mij te kijken
De engel brengt me zwijgend terug naar huis
Nog een maal kijkt ze achterom en er vormt zich een glimlach op haar gezicht
Ik glimlach terug en met een laatste knipoog verdwijnt ze
Als of ze wil zeggen alles komt wel goed
Jullie zitten op de juiste weg
Ik draai me om en kijk naar jou
Je lichaam dicht…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 Ze timmerde met loden spijkers mijn mond voorgoed dicht.
Haar doodslagen waren verschrikkelijk,hard,meedogenloos, plichtsgetrouw.…
Spinnetje zo dapper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 Blad verkleurt weer
Regen valt neer
Herfst is in 't land
Paddenstoelen
Zie ze groeien
Leg ze in je hand
Alles in je en om je heen
Verandert steeds weer, tot zand of steen
Maar waar je bent, je bent nooit alleen
Dus als ik een dag droevig ben
Weet dan dat ik steeds jou nog ken
Koude dagen
Vele vragen
De gordijnen dicht…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 Doch, brommerig en slaaps, slaan zij de deuren dicht.
O wijde wereldrijk, weer zwerven mijne voeten,
Weer ga 'k, met tranend oog, uw wijde einder toe.
Och, mocht 'k dees avondstond die diepe rust gemoeten,
Die nimmer einde neemt: ik ben zo moe, zo moe.…
EERBETOON aan Johan, oprichter gedichten.nl
snelsonnet
4.8 met 18 stemmen
916 Gefascineerd door metrum, rijm, ritmiek
Wordt noest geworsteld met de eigen taal
Met humor geven wij de zinnen glans
En doen ons best voor Johan én voor Driek
Wij eren hen hiermee, wij allemaal
Creëren inhoud, vinden de cadans
Snelsonnet 3 (Coenraedt van Meerenburgh)
Creëren inhoud, vinden de cadans
Om wekelijks iets actueels te dichten…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 Higgs
het is een kwestie van hormonen
kom, zegt zij, blijf bij me vannacht
het licht is doodmoe, mijn bloed te traag
je mag niet gaan
maar hoe kraait 's nachts een zatte haan
hoe wij duisternis met tong en lippen
sprakeloos aten en de gaten die wij sloegen
in de nachten dat wij zwichtten
al tastend met fluisteringen dichtten
hoe zij…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Beween mij niet, maar zie de list waarmee mijn zicht
Vertroebeld als in dichte mist ontnomen werd,
waardoor ik minder scherp, diffuus en niet alert
mijn blik liet rusten op het valse feit gericht.
Beween mij niet.…
De dood van een jaar
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.880 Schud 't bruine doodsbed zacht en dicht,
Houd 't hoofd omkranst, laat lach en licht
't Om-zweven; -
'k Zal zeggen, als 'k uw broeder spreek:
Raak Hém niet aan: hij 's nu zo bleek.
Maar is zo blij gestorven: -
Die 't liefste leven
Mij heeft verworven....
Sterf nu vrij blij, oud-jaar.…
Send me the Pillow
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.442 ‘Gisteren hebben wij ook al heel de dag
met ze dicht gezeten moeder en dat terwijl de zon schijnt’
‘Luister jongen,’ zei zij terwijl zij haar bril op tafel smeet,
stond moeizaam op en begon aan de knop
van de grote grijze kachel te draaien
hoge oranje vlammen kwamen tevoorschijn.…
Elk halfjaar weer.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.523 De man van de jaren zeventig met zijn dichte ramen.
En zonder een snoeprol op zijn behang
Met een Germaans kind op de poster al etend een rode appel.
Het was gruwel en martel.
Groene zeep en gespartel.
Het rook er naar Niels Bohr en naar chloor.
Ik geloof wel een lieve man die Niels Bohr.
Arm kind.
Onder hangende haken en sloten.…
Vijftig jaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.105 Vijftig jaar, da's toch wel raar:
al heb ik nog een knap gezicht,
bekijk het toch maar niet te dicht.
Vijftig jaar, da's toch wel raar:
al lijk ik nog een topmodel,
de cellulitis is er wel.…
VOORZANG
poëzie
3.1 met 11 stemmen
6.097 Kom, wees niet schuw, ’t is hier zo luw,
Vol dichte Eglentiertjes*;
Mijn hart verheugt hier door de vreugd
Van die vrolijke diertjes.
’t Wild danst en springt, ’t gevogelt’ zingt,
’t Is hier vol blije lustjes,
Waart gij hier nu, ik zeg het u,
Gij kreegt wel duizend kusjes.…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 't Was buiten stoffig, warm en druk
Door 't hete zonneschijnen,
Maar ik zat neer in stil geluk
Achter de dichte gordijnen,
In 't rustig, gedempte licht
Dacht ik alleen aan mijn doel en mijn plicht.…