7685 resultaten.
In Memoriam S.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 Ze had echt van die heel charmante ogen,
die keken me intens verlangend aan,
dus kon ik de verleiding niet weerstaan
al strelend haar voldoening te verhogen.
Helaas, die diepe vreugde is vervlogen,
onlangs is zij heel vredig heengegaan.
Ze had het al een tijd laten verstaan.
De tekenen, die hebben niet gelogen.…
Wandeling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
ratio in een oase van rust
gedachten in een zomers verlangen
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen…
In het zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 wonen in de schaduw
hoort bij mij, ik ben
dan niet schuw of dood
de ziel luistert naar de stem
of naar een verlangen in nood
gevangen als zij is tussen
vandaag en ongekende morgen
het is gaan in een laag
waar de wil zijn kracht mist
en ik mijzelf draag met
zorgen en dan weer
hoop dat de illusie
ooit wordt opgevist
door die kwetsbare…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongewis prikkeldraad
draden kleverig van angst,
geaard verlangen.
Waaraan houvast kleeft
detail van grote bubbel,
als men in een zeepbel leeft.
Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
Fantasie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
533 Het is een paar minuten voor zevenen
ik kan niet wachten tot de klok zeven slaat
en jij zal aanbellen om te blijven logeren
ik verlang al naar je geur, je wapperende haren
het bed heb ik zeer feestelijk opgemaakt
om vooral alvast indruk te maken voor de morgen
want in de nacht zal ik het zelf mogen bewijzen
mijn liefde, mijn hartstocht voor…
Ons spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Jij beteugelt jouw verlangen
naar andere vrouwen met pruiken
en kleren die je me thuis
voor het diner uit laat pakken
rusteloos in je nopjes
om mijn aarzeling
om mij het spel
dat jij in je hoofd hebt
eigen te maken en te ontdekken
wie ik nog meer ben
dan jouw eerste liefde
die ik nog goed ken
uit een vorig leven vol
verwachtingen…
Niet naar school
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
726 Ik zit nu thuis net als iedereen
En heel soms voel ik me alleen
Ik verlang naar mijn vrijheid
Dat was een leuk tijd
Thuiswerken voelt heel raar
Aan het einde van de dag ben ik gaar
Gelukkig staat mama altijd voor mij klaar
Dat maakt mijn thuiswerk minder zwaar
Op school was het leuk
Ik lag vaak in een deuk
Ik tel de dagen dat ik mijn…
1,5m vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 .....je steekt mijn fantasie aan
.....er breken brandjes uit
.....de rook benevelt me
.....en ik wil daverend laaien
.....tot er niets van mij over is
.....en dan herrijzen, opnieuw
.....springen in het vuur
.....van verlangen
.....dansen in de vlammen
.....eeuwig samen gloeien
.....Waar zullen we afspreken?…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 ruimte als een
pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als
niemand kijkt of luistert
zoals Mandela schetser achter tralies
van een verlangend…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim dat met een zucht jouw naam bekent:
de aarde breekt, barst, brult de gezangen.…
Samen beleven we de natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
447 Ik kan er zo naar verlangen.
Wat geniet ik er toch van.
Jij met je gloeiend rode wangen
merkt dat je hier ook genieten kan.
Lopen kun je helaas niet zo lang.
En je voeten worden ook nat.
Ik word warm als ik jouw glimlach vang.
Wat een plezier hebben wij gehad.…
De Horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Lijkt ver weg
Wel gezien, toch onhaalbaar
Brengt duistere gedachten licht
Dieptepunten brengen verlangen
Naar het punt dat verlicht
Mooie zonsondergang
Gratis advies; geniet ervan
Verzacht de gevreesde ondergang
Vanwaar toch zo bang
Voor onzekerheid die net zo vaststaat
Als de ondergaande zon
Het feit is hij zal onder blijven gaan…
Liefde volgens Elizabeth Barrett Browning: Sonnet 43
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
949 Ik heb je lief, van dag tot dag, gewoon
bij zon en kaarslicht, vervuld van kalm verlangen,
als vrije mens met recht op liefdesloon,
Ik heb je lief, zo puur als kerkgezangen.
Ik heb je lief met passie voor het helen
van oud zeer, en mijn geloof als kind.…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of voor overbrugging zorgt
naargelang de roerende wind in mij waait,
en het onnoembare als eeuwig weerlegt
totdat het natte vuur zicht weer doet gelden
en dat verlangen…
Uit mijn boekenkast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Nu pas durf ik ervoor uit te komen,
het verlangen bestond al langer,
Ik kocht nieuwe boekenkast.
Vol met lieve boeken.
Gelukkig begrijp ik allang,
als dichtend bioloog,
dat ik Homo ben.…
Middeleeuwse po
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 Het plafond van de woning was wit
in het bed lag een oude vrouw
haar gezicht in een grimas
een masker naast haar hoofd
onder het bed stond
een Middeleeuwse po
gewoon po te zijn
in volledig po verlangen
ze prevelde onzinnigheden
onvolledige zinnen
over maagden en helden
en sprak soms heldhaftig
tegen po onder bed
maar po zei niets…
EEN DAG ZONDER LICHT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.398 Treurig, treurig als de wolken hangen
de ziel vergrijst door het morgengrauw
‘t eenzaam hart kent ook geen verlangen
als niemand het nog zegt: ik hou van jou.
De hemel draagt een zware loden mantel
met verharde tranen die nooit uitgewist
waar alleen de somberheid doorwandelt
en nergens schuilt een blij of lief gezicht.…
Borsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 Op herinneringen drijf je naar de zee
via de rivier die men het leven noemt
alsof je in een lied van Bob Dylan bent gaan wonen
je trekt de zoete lakens over jouw verlangende borsten
op de achtergrond klinkt muziek uit de oude transistor
belangrijk dat je het nu gaat voelen, die gouden toverdoos
nu je bent afgebeeld op een schilderij van Picasso…
welbehagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
434 het gaat niet in de regen
die ik zo mis, het water van
welbehagen dat ik dronk
wanneer ik dorstig, ja
dorstig naar jou was
ademhalen in de plooien
van jouw o zo goddelijk
verschijnen, jaren maken
wijzer maar die kleine momenten
waar we elkander tijdloos
verkenden
edoch, het verstrijken van
gebeurtenissen wisten het
verlangen uit,…
Als broedzorg ontbreekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
451 De vogel zit in een antieke kooi
Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren
Zit hij te dutten of te contempleren
Hij is nu niet bepaald van laag allooi
Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt
Verloren aan een onbestemd verlangen
Zijn zang zit in een dikke keel gevangen
Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd
Wil buiten zitten…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 in de twijfelzone van de zo
op het oog nog winterse dagen
en het verlangen naar de zon
(in dit geval het voorjaar)
is de dichter degene die zich
verschuilt in één van zijn gedichten
'alleen in mijn gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 op blote voeten schuifel ik
door eeuwenoude gedachten
in de zekerheid dat niets
de erbarmen kan dragen
die de schoot der liefde
in een welkome verlangen
kan behagen
nu zit zij aan mijn zijde
terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar zwart
jouw schaduw onderschepte
het kierende fragiele licht
doofde wat wilde groeien
een naamloos verlangen…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.
Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.…
Zijn Muze
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
645 Zij was zijn Muze
helaas zag zij hem niet staan
zijn liefde werd alleen maar groter
hij kon zijn Muze niet laten gaan
Het verlangen naar haar bleef groeien
ook al kwam er een nieuwe liefde in zijn leven
hij deed zijn best niet te vergelijken
maar die ander kon ‘het’ hem niet geven
De Muze was gewend haar zin te krijgen
en hij deed alles…
Het komt nooit niet meer terug
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 spelende kinderen laten me denken
waar is die tijd, waar is mijn jeugd
kan ik nog een bloemetje schenken
zo voel ik liefde, zo voel ik deugd
de jaren vliegen en staan soms stil
ik denk dan aan plezier en pijn
mijn hart voelt oud, mijn woorden kil
waar is het leven vol zonneschijn
mijn groot verlangen is nooit vertrokken
bergen beklimmen…
zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 wie is toch die zon
die elke dag velen
verblijdt met haar
zinderingen die
verlangend doch
kuis in ieder vindt
dat wat ze zoekt
wie is toch die
gele ploert die
schrijnend de
aarde vloert met
haar schermutselend
riant vermogen om
zonder gedraal
met één ieder
aan de haal gaat
wie is toch dat
ding die daags
naar beneden
loert,…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 dacht
de zware pigmenten
hadden nog zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet te verre
horizonnen kwam er
verlangen…
De muren spreken niet,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
363 De aarde spaart de mensen vooralsnog,
doch verlangen de grote verliezers
hoop tegen de klotsende klippen op;
rollen zijn nou eenmaal omgedraaid,
de vrouwelijke voorzienigheid
verdraait het uitgesprokene
intens ten lange leste.…
Verdrietige makker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
307 glimlach zorgen
vaak zo oppervlakkig
dom en naïef
terwijl de natuur wegkwijnt
de puurheid verdwijnt
de massa een eenheidsworst
wordt door criminele psychologen
zakenlui en crisismanagers
niets kan jou nu troosten
alles wat je had is weg
door politieke stroming meegenomen
zelfs jouw tranen vonden een weg
naar zilte oceanen vol verlangen…