Alle inzendingen over stil

8759 resultaten.

Sorteren op:

Uit de diepten

gedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.450
Bij een huis stond ik stil. Er brandde geen licht, noch zag ik ramen, wel klonk een stem als uit de diepten. Uit de diepten steeg een schraal gezang, was het dat dat mijn oor verdoofde? En vervolgens vervolgde ik mijn weg. Hoe klonk dit grapje in de zwartste duisternis?…
Kees Ouwens19 oktober 2019Lees meer >

Geheim

gedicht
3.2 met 69 stemmen aantal keer bekeken 21.097
Hij vliegt als een vogel of vaart als een boot maar houdt zich verschrikkelijk stil. Het geheim van de dichter is vaak zo klein dat hij zelfs soms vergeet waar het ligt Dan is hij haast bang dat het weg zal zijn of zich verstopt heeft in een gedicht. Daarom schrijft hij het op in onzichtbare inkt.…
Johanna Kruit25 november 2020Lees meer >

Ongelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 751
Hij vroeg aan ons toen klagend: “Hoe stil ik mijn honger, ‘k ben zo moe?” Wij antwoordden: “Zijn wij uw hoeder? Gaat u maar eten bij uw moeder.” En door de straat weerklonk zijn hoest, toen hij ons zo verlaten moest.…

Het beekje klatert mededogen

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 618
Het beekje klatert mededogen, de zon gaat elke dag weer gratis op en wil de wereld warmen die koud werd door onachtzaamheid, door veel te groot berekend leven dat altijd maar de zachte krachten doodt en stil doet staan wat sprankelend wil groeten.…
Adeleyd20 februari 2010Lees meer >

Nooit glijdt een verstandig woordje

poëzie
2.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.154
Ga ik aan het redeneren, Dra ben je het luisteren moe; Stil geeuw je achter je handje, En je kijkertjes vallen haast toe. Wil ik je dan duchtig brommen, Je zoent al mijn brommen weg, En je omtovert me zo met een lachje, Dat ik niet meer weet wat ik zeg.…

Gerijpt

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 877
Het kind slaapt naast de schelp, nóg ongebonden, nóg ongeschonden, voor haar de winnaar is een lauwerkrans geraapt, stil verschijnt licht in haar verhaal uit een versje op een kaartje, uit het hart verzonden, een ongeschreven taal, opent het inzicht dat een vers iets levends is in de schoot van het ongewisse, wat dat kind niet…
pama16 maart 2010Lees meer >

Laat me

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
sierlijk golven mee laat me inspireren door de wolken hoog in de lucht teken grote vogels op linnen begeleid ze op hun vlucht laat me zingen over de ongeschreven noten van weleer over het toen en het nu geronnen hartzeer laat me dromen over de onbezonnen liefde zo pril glimlachend ontwaakt het ochtendgloren houdt de zon zich roerloos stil…

Meisje

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Wanneer een meisje stil is, Denkt ze aan miljoenen dingen. Wanneer een meisje niet reageert, Is ze diep aan het denken. Wanneer een meisje vol met vragen naar je kijkt, Is ze benieuwd hoelang je blijft. Wanneer een meisje antwoord 'met mij is alles goed', is er iet goed mis.…

Knietje aan knie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 894
In een volle bus, knietje aan knie en daar tegenover elkaar gezeten Voor de blote benen dé inspiratie om er eens heerlijk van te vreten Zij bekeek hem, hij bekeek haar woordloos geschiedde het en stil In bochten raakten knieën elkaar en hij vermoedde haar..moedwil Flink rap reed hun buschauffeur en scheurde woest door bochten Haar knieën…

't Ontbijt des vogels.

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.002
‘Kleine, die zo aardig praat, En zo stil te luistren staat, En op alles let, 'k Heb ontbeten, al is 't vroeg; Daarom zing ik nooit genoeg: Zang is ook gebed.’ ‘Nachtegaaltje, goede buur, Wat toch vind-je in 't morgenuur Tot ontbijt zo gauw?’ ‘Wat ik vinde, jongen lief?…

De voordracht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
Hoe klonk haar ontzag in de stem van de haan voor de hond in de tweespraak gesproken trefzeker haar ogen in ‘t diepst van haar rol hierbij beurtelings blikkend bewogen tot het steeds mooier gespeelde slot waar ze langzaam voorover gebogen voor de toeschouwers langs kwam sluipen, stil de haan in het hok liet kruipen.…

Sfeerverpesters

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.034
dennenreuk, vlier en lijsterbes ….rust-verstorend hondengeblaf in de verte irritante stem roepend om gehoorzaamheid weg is de illusie van een sprookjeswereld door onverschilligheid en asociaal gedrag spat de werkelijkheid keihard in mijn gezicht al vier weggegooide etmalen van opgelegde rust verdomme, …nu moet ik weer een dag wachten op een stil…

Mijn liefste,...

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Ik kan je wel steunen Je een luisterend oor geven Een moment van stilte Om aan hem te denken En even stil te staan bij de mooie herinneringen Aan al die fijne en leuke dingen.…
leonie8 oktober 2010Lees meer >

Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
in de eerste kille ochtenden als voorlopers naar winterse donkerte af en toe schijnt er een waterige zon oktober spiegelt zich in goudgebladerte en grijze wolken die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde volgende lente weer zinnig groen oktober verdonkert zich in bewolkte nachten en benevelde aarde terwijl de maan aan de hemel staat stil…
Nadine12 oktober 2010Lees meer >

Achter bloemen van ijs

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 804
strooit wensen als sterren op steen een sneeuwwit tapijt bedekt grijs verlaten waar warmte verdween achter bloemen van ijs scheurt soms het gordijn kleuren dagen kouder dan ze werkelijk zijn tussen vroeger en nu wordt elk jaar ouder mijn rug naar 't verleden draagt een verhaal van eens...lang geleden bevroren in tijd, sneeuwt het stil…

O, dood geheime nachtegaal

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.699
O dood, geheime nachtegaal Die in de donkre hagen zingt Uw nooit ontraadselbaar verhaal Dat tot in ‘t diepst der harten dringt, En lokt ons beiderzijds van ‘t pad Over het dompe dove mos Voort van de wemellichte stad Naar ‘t ver en stil en duister bos, — Ik volg u, dood, zing gij mij voor, Ik zal niet talmen aan de zoom, Dat ik de laatste…

In herinnering aan Peter Post

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 970
Vandaag ben ik even helemaal stil Denk ik terug aan de jaren tachtig De Post-trein was destijds oppermachtig De TI-Raleigh-ploeg maakte het verschil Door het raam dicteerde Peter zijn wil Mijn helden luisterden dan aandachtig Dit ploegenspel was werkelijk prachtig Ik zag toen de koers door een roze bril Op de pedalen als idioten Ze reden…
René Turk15 januari 2011Lees meer >

Hij bleef nog even

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
Doch het landschap om hem heen desolater wanneer hij afscheid neemt ervan; Haar kleuren een beetje valer, de mensen die op haar leven, een beetje stil. Hun lach bitterzoet, minimaler. Hun tranen zouter, godswil. En de rimpels in het water herinneren aan gestorven gedachten.…
R.17 januari 2011Lees meer >

Kerkhof

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
27-01-2011 Kerkhof, Ik loop hierlangs de graven, Het is hier heerlijk stil, Hier stelt niemand moeilijke vragen. Hier kan ik dromen van wat ik wil. Op deze plek ben ik alleen, Denk wat wil ik met mijn leven, Waar gaat het leven met mij heen. Waar moet ik weer naar streven.…

Ik mijmer even mijn vriend

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
in een stil klassiek moment met deuren die van binnen het slot hebben gevonden is de koele dood die jou zal raken in een plastic omhulsel in het rood aanwezig jij was een vriend, trouw en oprecht doch het sterven nestelt zich telkens in bij iedere geboorte waarvan het bloot wordt bedekt met de kille glans van de herfst niet meer naar…
elze5 maart 2011Lees meer >

In het bos

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 679
in het bomenland door groen gras omgeven ligt stil en haast verscholen mijn huis van houten planken met groei en bloei verweven de tijd heeft het beschuttend lijf en de stenen pannen gevormd het geheel is aan inzichten van seizoenen te danken midden in een verlatenheid, van mystieke aard, waar enkel natuur zorgt voor ongedwongen klanken…

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

De weg van het hooglied

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Aan het begin van die weg heb ik eens gestaan gewacht op mijn liefste waarvan ik zeker wist dat ze hier langs zou komen op het midden van die weg ben ik eens stil blijven staan dacht dat ik haar zag komen waarop ik zolang had gewacht alleen nog van kon dromen op het eind van die weg heb ik nog eenmaal omgekeken ben bedroefd doorgelopen…

ontluikende liefde

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.479
Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een droom kan worden geboren slechts door zachtjes aan te raken en als een fluistering te horen als een ruisend riet of als de vleugels van een vlinder, net uit haar cocon bevrijd en langzaam groeiend in de tijd.…

Zonder tussenkomst,

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Aarde wacht heel stil omsluit mijn moede lichaam in zachte plooien. Nooit die daad gedaan, nooit ontvreemd mans eigendom, toch kleeft bloed aan mijn handen.…
pama30 augustus 2011Lees meer >

Voor de zwijnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Stil in het prille licht van een spoedig afmerende herfst lig ik verankerd aan een bonkige kade alleen de nachten passeren hier als dolende regendruppels ze baren een vage grens tussen waken en slapen verwarmd door een zwarte mantel wentel ik me in het vederlichte van de eenzaamheid omheind door een vaag blikveld kleuren kruipen kort…
Kees Keizer30 augustus 2011Lees meer >

wij zijn gezichten

gedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.977
wij zijn gezichten wij hebben het licht gestolen van de hoogbrandende ogen of gestolen van de rode bodem ik ben vuur veel vuur golven van vuur vissen die stil zijn als het gezicht dat alleen is ik ben veel van steen en vaag als vissen in watervallen ik ben alleen alleen beenlicht en steendood wij zijn gezichten open en rood zijn wij…
Lucebert19 november 2019Lees meer >

Babi Yar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
het ravijn… tot de rand gevuld met bloed tot kadavers vergane lichamen huizen van de ziel, nu verlaten ik ben er geweest mijn verstand verliet mij de lucht bezwaard van leed en pijn betreden deed ik niet uit eerbied honderdduizend mensenzielen vermoord wees stil luister naar de vogels…
enrico14 december 2011Lees meer >

De tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
De tijd staat nooit eens stil Ook al wil men dat wel eens graag De tijd vraagt naar niemands wil Of het nu snel gaat of soms traag. Alleen God kan de tijden beheren Hij staat boven alle tijden En zal in eeuwigheid regeren Hij wil ons in dit leven leiden.…
Fedde Nicolai30 december 2011Lees meer >

Ring

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.516
Bij het houden van haar lichaam, vast als een kind dat aandacht vraagt, maar dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik hoe een leven langzaam uiteenvalt tot stof, tot zand, door mijn vingers, als water in een rivier die rondgaat, eerst ondergronds, dan omhoog over land naar zee, het strand nu stil en rood. Zij traant, ik troost.…