6829 resultaten.
De vreemdeling
poëzie
5.0 met 4 stemmen
5.708 wij zullen eens de zwarten wijn
van dood en donker uit één beker drinken,
wij zullen stromend in elkaar verzinken
en eeuwig zijn.
vaarwel.
ik keer niet weer.
maar gij komt zelve, later.
vaarwel. het water
roept voor de derde keer.…
Als reizigers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Toen alles in goud verandert was,
werd het kil en donker om hen heen.
De weg terug,
zij waren het spoor kwijt.
Zij hesen nog wel het zeil van hun levensdroom
maar de wind kreeg het niet meer bol.
Gestrand in een wereld die verworden was tot hun wereld.
Verloren gedacht werd het land
waar graan groeide op de akker.…
onschuldig vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
871 Vergeten doe je nooit
Haar verbinding met de navelstreng is voorgoed doorbroken
Hun jonge leven wordt nooit meer voltooid
Houdt moed in deze donkere moddervloed.…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 groenwater klissen
zuchten spiralen naar houvast
dwalen opgeschoren hagen
tuinen van sierlijke pluimen
een bewegend lijf
zonder verblijf
dag aan dag
rijzig van stemming
trouw aan hun inhoud
die ze als koningen met
lange veren beheren
waar ze aan de weg staan
overvoerd de hemel beroeren
wat eigen is hevig schrijven
slaat een donkere…
Onbreekbare tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.350 Informatief was
hoewel - toen ik -
voor even, tafels zag zweven
stemmen werden gesmoord
en licht uit mijn ogen verdween
gestrekt en evenwijdig aan
een deel van de bureaus met stoel
minuten werden
uren, en uren daarop
volgend werden dagdelen
van donker en licht
dat na twee etmalen terug was
na onbreekbare tijd zonder be-
geerte
handen…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Refrein:
Weg is de toekomst,
donker het gat.
Ik hoop dat je terugkomt,
maar die hoop is vals.
'k Weet dat je daar woont,
bij hem in de straat.
Soms loop ik er langs
als een dief in de nacht.
Hoop ik je nog eens te zien,
je schaduw, een glimp van je gezicht,
misschien.…
verlost van de ketenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
680 de pijn van de slavernij hebben we
langzaam opzij gezet
door het te vervangen
liefde kwam ervoor in de plaats
jij donker en ik blank
kijk naar wat wij gaan achterlaten
een hele nieuwe generatie
onze nazaten , ze zijn vrij.…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Haar blik kruipt op naar mijn emaillen gelaat
En tracht door 't scherpe split der donkere ogen
Binnen te dringen tot mijn heersershart.
Ik ben de huismacht, gunst van heer en goden
Moet door mij stromen en de bloesems drijven,
Die ik genadig ritslend reegnen laat.
Ik denk: het is vandaag een goede dag.…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf alleen daar weervindt
verbonden met de natuur
waar de golven blijven stromen
door wind weergekeerd en meegenomen
het evenwicht in de sterren om naar te reiken
de maan in mijn donkere…
nachtzee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 vloeide uit de open ruimte van de hemel
zee veegde tijd aan
plooide die tot ruisende ogenblikken
geduldig uitlopend in dunne zomen
de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid
naar het strand toe lijden
geen teken werd in de nacht gegeven
dan het licht van de mast van het schip
geen vorm was diep genoeg om het geheel
te omvatten dan de donkere…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
WEEN MAAR LIEVELING
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
719 Ween maar lieveling, ween nu maar
kom toch en schrei gerust maar even
Donkere wolken maakten je ’t zwaar
laat je vreugde echter weer herleven
Ween nu maar lieveling, huil gerust
laat al die tranen gerust maar vloeien
Schei maar tot je in slaap bent gekust
laat de liefde in je hart maar bloeien
Ween maar lieveling, doe ’t nu maar
ik ga die…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 wagons uit mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen met geboorte en jeugd
rijtuigen met beslagen ramen
de kussen en afscheid in tranen
ik hoor en voel de lucht
al dikker worden bij
zijn nadering van het station
maar in lichte flitsen
van ogen en gezichten razen
wagons in volle vaart voorbij
laten mij alleen
gestrand op een donker…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Het zat al in de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste…
In the power of my mind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 zo aan gewend,
jij bent het zonnetje dat licht in mijn duistere hoofd straalt
Mijn best zal ik doen, om de pijn te overleven
Mijn best zal ik doen, om naar geluk te blijven streven
Mijn best zal ik blijven doen, om er alles voor te geven
Toch zullen er momenten zijn, wanneer ik mezelf eventjes verlies
Dan wordt ik terug gevonden in het donker…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 Vanmorgen om 8 uur vertrokken
Ontbijten in het donker, heb ik droge sokken?…
Instemmen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
512 heel aandachtig
Mijn hoofd breng ik tot rust, dat is niet oppermachtig
Jouw lied, mijn dierbaar hart, reist met de bloedbaan mee
En elke lichaamscel weet van ons wel en wee
Het weefsel resoneert in beelden en in kleur
Je dringende appél klopt op mijn binnendeur
Wees maar gerust, ik wacht geduldig op berichten
Op kleine vonkjes die het donker…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.
-------------------------------
uit: Brahman I (1919)…
Verjaardag (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Maar ze gooit de wintermantel van zich af
zij treedt uit de donkere dagen
haar jurk breekt de ban der seizoenen
haar meischater vult de ruimte
warm als vuur straalt de oogstgloed in haar ogen
een midzomernachtdans is haar lenig lijf.…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donkere regenwolken en kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.459 Ik was gaan liggen, 't hoofd dicht bij de steen;
En die, in 't langzaam dieper donker, scheen
Een monument, Egyptisch oud en groot.
Een kleine ster erboven. 'k Dacht: zijn licht
Vertrok toen 't graf van Ramses werd gesticht.
En 'k voelde duidlijk: 'k was zijn tijdgenoot.…
O lippen...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.030 O donkere ogen, zachte grondeloze
ogen, zó rein als nooit mijn ogen zagen,
Ogen, waarin geen sprank is uit den Boze,
Maar waar Gods englen d'eigen blik in wagen!
O jong glad voorhoofd, geestdriftvol en edel,
Omkranst van blijde zijden kroezellokken,
Zwart aureool om lichten dichterschedel!…
Hans en Grietje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.290 natuurlijk was er geen snoephuisje
waarvan jullie konden snoepen
en geen heks die jullie
gevangen nam en probeerde
op te eten knibbel knabbel
knuisje wie knabbelt er aan mijn huisje
hadden jullie kunnen ontsnappen
moest er iemand zijn om te beginnen
maar er was alleen het bos
en het verdwaald en alleen zijn
de hallucinaties in het donker…
Verlokkend bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 de avondzon
kleurt bloedrood
ik zie al glimpen
verlokkend bloot
bij schikgodinnen
in het donker aardse
diep van binnen
maken kobolden
en kabouters zich klaar
voor het feest van het jaar
elven feeën en wat
heksen op een rij
bezemen hun straten
in vrij entree voor magiërs en
tovenaars in rood scharlaken
ridders rovers en bandieten…
VERLANGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.509 Er brandt een huis in 't donker van de nacht,
ik zie de vlammen aan de horizon,
en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht,
die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,-
zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht
met luttel water, of dit doven kon
van 't vuur de brede, majestueuze kracht,
waarmee het rossig blank ten hemel klom!…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 op weg van het meer naar de duinen
verdwaal ik in haar huis
ze heeft haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen…
Hartzeer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.011 In de donkere kamers
staar ik naar de wanden,
die vol met wonden zijn.
Soms staat het op instorten,
rommelen de fundamenten,
kraken de zolderbalken.
Mijn hart heeft vele stormen
doorstaan en het verdraagt
zelfs marteling en onrecht.
Er gingen diverse gifpijlen
dwars door mijn rikketik
en nog pompt hij door.…
Met jouw mysterieuze glimlach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Vanuit de donkere middeleeuwen
geef jij aan de renaissance jouw
eigen sensuele start.
Met jouw mysterieuze glimlach
claim jij iets van een eigen
vrouwelijke identiteit.
Geef je uiting aan iets goddelijks,
maar verover je voor het eerst iets
eigens voor de menselijkheid.…