11834 resultaten.
Zomerse zondag
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
3.937 Maar hier schenken hun vrouwen bier
en kleppen hun kinderen
helder verwarde vespers.
Het gras geschoren; traag
en op niets geschraagd
tuimelt de aarde verder.…
Zo bleek zo moe
gedicht
4.2 met 4 stemmen
12.496 Zo bleek zo moe zo smalletjes
zo opgegeven
niet meer willen leven
ligt ze in haar sterfbed
moeder van mijn kinderen
pijn strijdt zijn gevecht
tegen haar laatste ademtocht
even lichten haar ogen fel op
in verzet tegen het leven
dat ik eenmaal op straat
daarentegen omhels
zelfs de fietser die me op een haar na aanrijdt
wens ik veel geluk…
One night stand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 zomernacht
Ontmoetten zij elkaar
Zij werd week van hem
En hij werd hard van haar
Ze kregen beiden zin
In een spannend avontuur
Al was het maar voor eens
En slechts van korte duur
Negen maanden later
Zag hij haar tot zijn schrik
Ze was nogal veranderd
Vooral haar buik was dik
Zij bleek acht maand zwanger
Dus hij rekende terug
Het kind…
Ik heb het stiekem nagedaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 een zonnegele paardenbloem
staat trots en stevig op één been
't bloemhoofdje hoog opgeheven
naar de zon, hij trilt heel even
als een bij met zacht gezoem
een rondje vleugelt om hem heen
zo zelfbewust in 't licht te staan
bezadigd deinend in de wind
ik heb het stiekem nagedaan
en voelde mij weer even kind.…
binnenzee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
559 op kousenvoeten verdween
het licht uit de haven
heel even hield de tijd
zijn adem in
dan groeide hij traag
terug in de duisternis
wie weet van
het vissersgezin van
de man die met zijn
houten botter de
Zuiderzee bevoer
van de vrouw die negen
kinderen baarde
ademt iemand nog de
diepste lagen van het
zoute verleden toen…
Graf
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.198 Aan Berta
Bij Gordonsbaai voor de duisternis
heeft ze kinderlijk gegist
waar de leliebloem kon zijn
die haar hart geneest van pijn.
Zoekende raken haar handen
aan het onkruid op de stranden
wordt haar iris zacht en blind
waait haar droom weg op de wind
hurkt ze roerloos vastgerankt
toegedekt door wier en zand.…
deining
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 alles is waarde gelijk van snijkanten
ik ben een harde lijn onder de mensen
mijn kinderen hangen aan de muur
op hoofdhoogte
de menigte een oeroude vijver
het vruchtwater tussen lege oevers
de deining rimpelend van geboortes
ook mijn moeder drijft tussen de cirkels
ik zal afkalven druipend op de hoeken
bedropen op de snijkant
de kaders vervagend tot…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...…
Lindebloesem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is tijd, geen kasjmier
meer, geen zijde, zachte
vachten en vanillelakens
niet mijn bloed laten koken
in een waterval met duizend
vingers koudvuur op mijn huid
maar onder zoete zoemende
lindebloesems echt kussen
achter wuivende gordijnen
samen verdwijnen
in een grenzeloos lichaam
dat niet langer bloedt
van verlangen
een kind…
Vlinderend gevoel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 ik voelde
de wind met
het kind in je spelen
het was niet
de vrucht
van je schoot
maar ze ontwaakte
als jij van het eerste
lentewiegen genoot
een vlinderend gevoel
van voorjaar en blij
in de bloemenwei
ontsnapt aan
de winter en
eindelijk weer vrij
je danst en
zingt het gras groener
dan voorgaande jaren
kleuren verschillen…
is het voorzien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 wat ik je zeggen wilde
verstilde
in de taal die ik liefheb
grenzenloos vervlogen
dat wel
het is de beweging achterwaarts
in een diep gevoel
ja, ik weet dat mijn bestemming
verloopt langs die ene weg,
een enkeling begrijpt wat ik bedoel
ik was nog kind toen het
zich openbaarde,
maar hoe te gaan
ik zat daar in het gras
wist van heg…
De maan herinnert me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De maan herinnert me
aan mijn dromen, het plezier
van het zingen, het spel
waarmee alles begon
Geen last op onze schouders
geen onderlinge wrevel
Het heilige moeten
is uit ons weggevloeid
de wereld in getrokken
dwingend en mateloos, kinderlijk
eisend dat het tijd is
om volwassen te worden
maar dat ben ik al
en de last van mijn leven…
zotteklap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
546 jonge partijleden
d66 waarom
niet
echter deze
brengt enorm
verdriet
hele gezinnen
van drugsverslaafde
kinderen lopen
gevaar
zij/onkundigen
willen het
legaliseren belachelijk
onzinnig/raar
als die
pillen uitwerken
worden mensen/dieren
in vele
huiskamers afgebroken
nu deze
enthousiaste partij
betaal ook
dan de
enorm aangerichte…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
Weten wie we zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik passeerde mijn ouders
van veel jonger tot anderhalf
keer ouder dan zij, serieuzer
werd ik, grootmoeder werd ik
Ervaring, mijn leven
herkennen in vrienden
en het terugzien
in de kinderen en kleinkinderen
Samen optrekken
onze lichamen vertrouwd
met mankementen, pijn
en rommelige herinneringen
En nu wil ik naar buiten
weg uit het…
levertraan
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
578 (een eetlepel per dag)
voor menig kind
was die grote
fles levertraan
destijds een gruwel
tegenstribbelen
hielp niet echt
wanneer je de mond
stijf gesloten hield
kneep men je neus dicht
en dan ging je mond
vanzelf wel open
trauma's werden pas
jaren later uitgevonden…
Passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 goede vrijdag
de klokken zijn naar Rome
het is stil in de sacristie
het kruis is bedekt
dat van het misdienaartje niet
pasen
de klokken zijn terug uit Rome
met eieren van chocolade
de kinderen zijn jolig
het misdienaartje heeft verdriet
beloken en gebroken
de klokkenluider mocht niet mee naar Rome
er zou gebeden worden
en vergiffenis…
Vlinders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 De vlucht van de vlinder
uit het oog
verloren
de grijze lucht wordt steeds grijzer
steeds witter
Eens was het vier uur in de middag
een zomer
in een zeer blauwe lucht
en vlinders
een vlucht vol vleugelkleuren
O kinderen der onwetendheid
het is langzaam heel langzaam wit geworden
enkel nog afwezigheid
vol tranen…
De wind is guur...
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
986 De wind is guur
goede raad duur
verliezen is zuur
op dit late uur
De zon schijnt goed
ze doet wat ze moet
en verschuilt zich niet
in een donkere hoek
De koers is onvast
een kind doet de was
de wereld is van glas
de buren hebben kunstgras
Een schorre haan kraait
de wind aan zee waait
hij is niet gebonden
maar voelt zich genaaid.…
Aandacht [2]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
260 Aandacht krijgen
Als kind voelen
Dat er op je gelet wordt
Daarop moeten letten
En daarmee ook
Aandacht krijgen
Voor hoe het allemaal werkt
Tussen mensen
En de rest van de wereld
Anders roepen je hersenen
De Staat van Verveling uit
Want je ontgroeit speelgoed
En school is ook niet alles
Je hebt aandacht nodig
Die jou helpt
Te…
Brieven aan N. 9 t/m 16
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.429 Dat mag niet gebeuren
N, jouw kind moet leven zoals kinderen
uit de Sahel dik en rond geboren worden
terwijl hun moeder uitgeput en nauwelijks
zogen kan; wreed en schoon is het leven
dat zich klaar maakt om in ons huis
te wonen, onze kinderen
ze maken dezelfde fouten of andere
ze gaan gebukt onder ons verleden
maar ze zullen rechtop staan…
Haar Mooie Zwarte Haar...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
4.452 Ik mis mijn oma dagelijks nog
Bij haar kon ik zijn een kind
die thuis niet bijster was verwend...
Ik was dus echt, met recht, een oma's kind...…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 Hij schrijft verhalen en gedichten voor kinderen en volwassenen, waarvoor hij een aantal prijzen kreeg.…
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
poëzie
3.8 met 34 stemmen
4.531 Want ik bemin, u, vrouw; en zo mijn dralend schromen
slechts de ogen toe uw tegen-lachen is genaakt:
zo was ik als een kind dat, gerens-blij gekomen
naar glanz'ge vruchten-pracht in lomende avond-bomen,
beducht om zoveel schoons, geen enkle vrucht en raakt.…
Verloren geluk
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.239 Veel verdriet heeft dit gebracht
voor jou, de kinderen, maar ook voor mij.
We hadden dit geen van allen verwacht,
zovele jaren een gezin en dan ineens is het voorbij.
Ik hoop dat jij met jouw kinderen en ik met die van mij
toch weer opnieuw een leven op kunnen bouwen.…
Delicatesse
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.032 Een kind dat zat te likkebaarden
en'k zag dat hij dat oog wel wou
Ik vroeg of ik het weg mocht geven
en voor het antwoord kwam,
gaf ik het weg, héél gauw!!!
Mijn ogen rolden zowat uit mijn kassen
Toen het kind begon te slurpen
het klinkt niet erg volwassen
Maar nooit zal ik me meer zó laten verrassen...…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Wil mij als een kind behand'len,
dat alleen de weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind.
Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand
loop ik met gesloten ogen
naar het onbekende land.…
spitst oren van passanten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
757 ze kijken naar het kind dat zingt
dat meezingt met herboren zangers
ruggen recht, hun ogen
stralend langs het lied
de dirigent verstout zich een orkest
de rijen vullen zich tot koor
theater is het plein, gevuld als nooit te voor
de magie van samenzang
van samenzijn is weer voorbij
zangers, mensen en het kind
krijgen applaus van
gevels…
Kleine Dingen
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.533 Je zult nooit gelukkig zijn,
als je niet blij kunt zijn
met je gezondheid, je man, je vrouw,
je kinderen of, als je alleen gaat,
met een eenvoudige eerlijke vriendschap.
Je zult nooit gelukkig zijn
als je geen vreugde kunt vinden
in de zon die schijnt,
in de bloem die bloeit,
in het kind dat naar je lacht.…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…