Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Schoonheid van het leven

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 546
Wanneer onverwachtheid straalt in de open hemel waar ik kennis maak met stukjes taal van aantrekkingskracht en creativiteit tot zowaar de zintuigen verblind worden door hun schoonheden Een voor een ongekende composities als een stille nadering voor mijn verloren liefde.…
CB13 augustus 2022Lees meer >

Kerstmis voor iedereen

netgedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 916
Het mooiste geschenk voor mij is nog altijd de natuur die binnenkort het land weer in zijn greep gaat houden zodat ieder tijd zal nemen om alvast stil te staan bij deze prachtige winterse taferelen die komen gaan Al is het niet overal groen en wit, kerst blijft altijd iets magisch en wonderlijks; stille nacht nabij.…
CB14 december 2022Lees meer >

Ode aan mijn muze

netgedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 553
Mijn honger is maar niet te stillen doordat mijn hart ook nog eens warm wordt gehouden door een bijzonder unieke stem die enig lyrische poëzie vertelt tezelfdertijd neem ik een mooi lichaam waar die in het licht weerkaatst zodat je niet in de schaduw staat van een ander.…
CB30 maart 2023Lees meer >

Als een blad

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Elke dag eigenheid power schoonheid uitstralen maar ook de eerste tekenen van verval zijn zichtbaar waarbij huid begint te ontgroenen en verliest enige zacht Lichaam neemt grillige vormen aan tegelijk ben ik stille getuige van een bewogen tijd.…
CB28 april 2024Lees meer >

Mijn liefste, jij, het meer en ik.

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
Mijn liefste, deze morgen bij mijn eenzelvig mijmeren, luisterde ik naar de wind, bij het stille rustige meer, hoorde ik je zwoele stem fluisteren, heen en weer. De warme wind aaide me, ik zocht naar je lief gelaat, verstomd en sprakeloos miste ik onze samenpraat.…

Zo is het, zo gaat het en zo is het goed genoeg!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Het is half acht, de ochtend van 18 april 2025 gebroken, brak word ik wakker het is vrijdag: de goede vrijdag na witte donderdag voor stille zaterdag de dag van de kruisiging, de dood van Jezus Christus de zoon van God ik droomde van Golgotha, de schedelplaats van de genagelde Christus met 2 misdadigers ter weerszijde de dood en verderf zaaiende…

de tuin in mij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
er ligt een tuin in mij verborgen van klei en hoop en ochtendlicht waar dromen zaden mogen worden en elke wortel waarheid zoekt een stukje land, ooit met liefde bewerkt waar prei en passie samen groeiden waar ik met aarde werd versterkt en groenten stille namen droegen toen viel het stil, mijn lijf, mijn land de schep stond werkloos in…

Traagzaam onder vreemde zon

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 244
Onder ’t zeil — een adem minder, onder ’t hout — een naam te klein, en de paarden, stille kinderen, kijken of het anders kan zijn. Navond ligt al in hun ogen, hoewel ’t morgenlicht nog brandt, alsof dag en nacht vermogen samen vallen in dit land.…

de houten bank

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 152
Onder haar voeten, mos zacht als een tapijt, waar paddenstoelen groeien in hun stille strijd. De zon werpt haar schaduwen als een tedere kus, terwijl de bank zucht van geluk, in de avondstilte. Ze herinnert zich de kinderen, spelend in de buurt, de oude man die zijn gedachten stuurde.…

maart

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Samen strelen we onbekende planten in het hart van de duisternis.…
Wimper18 juni 2003Lees meer >

Waar heeft het me toe gebracht?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Stuur mij het Licht want deze duisternis Is leeg, koud,maar vol vuur van groot gemis. Red me Heer dat ik dat ooit nog zeggen zou, Wist ik dan niet wat het betekend, dat Help me nou? Waarschijnlijk is dat hetgeen ik moest ervaren. Veel te veel voor niks gehad, niks hoeven te versmaden.…
jessie vogels18 december 2010Lees meer >

Verrotte kleuren.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 777
Straks is alles stil en doven de kleuren door duisternis. Grote insecten en kleine dieren verzamelen zich nu Voor etenstijd, ik wandel fluitend verder naar morgen.…

Verwachting

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.896
In helse duisternis verloren, Geteeld tot broedsel van de nacht, Gedoemd, in deze damp te smoren, Waartoe een donkre trek te horen Die naar 't ontwijkend daglicht tracht? De schrikbre noodstorm moet bezworen Door Goddelijke wonderkracht.…

Verwachting

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.664
In helse duisternis verloren, Geteeld tot broedsel van de nacht, Gedoemd, in deze damp te smoren, Waartoe een donkre trek te horen Die naar 't ontwijkend daglicht tracht? De schrikbre noodstorm moet bezworen Door Goddelijke wonderkracht.…

Dodende liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
Twijfel en ongeloof dat een relatie zo kan gaan, in een afgrond, mijlen diep ben ik gevallen, duisternis is het oord waar ik verblijf, immense leegte rest in mijn hart. Langzaam ontgaan mij de vier jaargetijden, slechts één weet van mijn bestaan, “winter” heeft zich in mij genesteld, want de anderen keerden hun rug naar mij.…

Wie We Werkelijk Zijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 298
Onbezoedeld, strevend naar perfectie, maar duisternis omhult mij als een mantel van schaamte. Ik verlaat daarom mijn angst dit keer, opdat ik weer kan leren om te staan, aan de vooravond van een nieuw begin. Authentiek door zelfbeschikking— soeverein zijn in de puurste vorm doet zelfs de sterren beven in mijn licht.…

Il barbiere di Siviglia

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
hunner splitternackte geliefde engelen met wie zij in dolce far niente hun quasimodo avonturen beleven dan dat zij zich vertonen in hun maliënkolder, er is geen ridder meer die zijn nacht doorwaakt te velde, onder het toeziend oog der maan, overgeleverd aan de ongenadigheid des hemels en het onverwacht ruisend gespuis in de duisternis…

VERWACHTING

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.317
En de Aarde schaart, als stille wachten, De reuzenbergen op hun post, Door jaar- noch eeuwkring afgelost, Wier kruinen ijs en sneeuw bevrachten. Zij zien op, zij zien uit Naar het Oost, naar het West, naar het Noord, naar het Zuid, Bij dagen, Bij nachten, Bij stormen, bij stilte, bij bloei, bij verval.…

meisje

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.627
Ik zat al met mijn gedachten bij wat ik later kon verwachten de bomen te beluisteren, die fluisterden dat de koele bries hun rusteloze takken suste Ik rust in stille naaldendekens onder nul nu, het ruisende rumoer ver weg…
kuirinck16 februari 2005Lees meer >

Liedeken

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.084
's Nachts rusten meest de dieren, Ook mensen goed en kwaad, En mijn Lief goedertieren Is in een stille staat: Maar ik moet eenzaam zwieren, En kruisen hier de straat. Ik zie het zwierig drijven, Ik zie de klare maan, Ik zie dat ik moet blijven Alleen mistroostig staan.…

Weet je nog

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.147
ik weet nog goed ik schreef je uren, zwevend in een wereld, waarin de tijd bleef hangen, ik heb ze nooit, nee nooit, durven versturen naar jouw hart, die stille woorden van verlangen Dat niemand van je zou houden, zoals ik dat kon, en niets zou me weerhouden, want de wind verjaagt de storm, weet je nog...…

De laatste symfonie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 994
Het orkest stort in een grijs gedraaid en krakend verleden met als enige zuivere van die avond een traan gevuld met het stille verlangen naar die laatste symfonie…
pandorra24 april 2003Lees meer >

BLIJDE VERWACHTING

netgedicht
2.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 9.367
We geloven nog in bewondering: Kijk hoe de walvis pronkt met zijn staartvin Duizel van de stille kille diepte die hij zoekt. Waar is de manestraal die dwaalt langs de bloemknoppen die speelt met de weerhaan? Het zalig moment komt zomaar als een aardschok of springvloed. De hartslag ontsluiert de begeerte.…

Het huis mijns vaders

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.533
- De dagen hadden mij de vreemde vreugd gegeven te weten, hoe een vlucht van grote vooglen hing, iedere avond, in de teedre zomer-luchten die zeegnend om de ziel der needre mensen gaan, als de avond daalt, en maalt in avond-kleur de vruchten die rustig-zwaar in 't loof der stille bomen staan. ...Toen kwaamt gij zacht in mij te leven, en…

Heimwee

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Koude handen, stille nachten, warme handen, mooie nachten. Ik mis je je warmte je gezelligheid je uitstraling je....…
Ann Victor15 oktober 2002Lees meer >

Aan mijn partijgenoten

poëzie
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.497
Hun licht hangt over blinde zeeën Gerust gericht, Hun stille schijn houden zij tweeën In evenwicht. De boorden en de naven stampen, Haar bodem kraakt - De aarde barst uit alle rampen, Haar koers bewaakt! Ons wordt de schemer der gevaren Eén harmonie, Ons wordt het lied der witte baren Eén melodie!…

Wachten we af?

hartenkreet
2.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 5.133
gewone conversatie, daarvoor is het nog te pril 't Is een nieuw gevoel voor me, dat je los wist te maken Maar eerlijk moet ik zeggen, da'k nog niet precies weet wat of ik wil Moet ik afgaan op wat mensen zeggen, hamert door mijn hoofd almaar Dat mijn gevoel mijzelf beheerst en vind ik het zelf ook nog raar Het praten of juist niet, het stille…
an terlouw13 september 2007Lees meer >

Melancolia

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.118
Toen ik u hier wachten vond En met stille schrik In de peilloos diepe grond Staarde van uw blik, Toen ik zwijgend binnentrad En in zwarte schauw Uwer vleuglen nederzat, Zwartgewiekte vrouw, Heb ik, met uw hoofd gevleid, Liefste aan mijn hart, Zachtkens met u mee geschreid Om der dingen ijdelheid Om onze oude smart. -…

soecke nie so ferre (iegene taole)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
ende betrouw siet ghie mie anne dun enst raoke oew gesichte mere oawer dun least dien skouder gedraeghe un ganse lief is oe an te siene als geliecke verskole piene die werme skout sich slegts in wienig telle as diene oge glaense doch seltsame kere gelieke die klostertuune omrinkt ut oewe siele alwaere ut oe self ut is er so stille…

Zin in braderie

gedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.703
is geen terechtwijzing dit is geloof grote woorden waar we bang voor moeten zijn dacht het niet roep de macht uit over je eigen woordenboek voel je niet schuldig als je de agenten een grote mond geeft neem de verantwoordelijkheid voor je geluk geen gevangenen zoek je eye candy dan krijg je this site is still…
Tsead Bruinja18 september 2026Lees meer >