Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

De lucht was als een perzik

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.614
Over de donzen heuvels lokte een ver verschiet; wij wilden zwervend worden, zwervend en anders niet. De voeten gingen samen, de hand lag in de hand, de harten opgedragen; aarde, waar is uw band?…
J.H. Leopold18 februari 2023Lees meer >

Als 't uit de stilte spreekt!

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Hoor toe, ver van het slaggewoel, ‘Als 't uit de stilte spreekt!’ Wat bede om zieke- en stervensspond, Wat beet in brein en hart, Wat kreet bij nieuw geslagen wond, Wat snik van oude smart: Herinring van een laatste groet En van een oog dat breekt....! Hoor toe - ge ontvangt licht troost en moed - ‘Als 't uit de stilte spreekt!’…

On-weer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Staak het zogenaamd geschenk van gerief, haal de tijd uit zijn theoretisch bestek, niet het statisch middelpunt van relatief onuitgesproken gedachten – zo diep ze gaan, zo ver ze reiken – maar de dynamiek ontdekt toen de wereld sliep.…
Emma12 februari 2013Lees meer >

De knotwilg

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.616
Al staat hij krom en armelijk ontwricht ergens alleen, ver van de blanke vlieten, door iedre nieuwe lent gedreven schieten lenige twijgjes naar het heilig licht. Gans uitgehold en meer dan half gekloofd, verwint zijn taaie leven alle wonden: zijn gulden bloesems geuren in het ronde, een zilvren blarenkrans omstraalt zijn hoofd.…
Th. van Ameide22 september 2020Lees meer >

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
hij ging midden in de nacht nog ver van ’t ochtendgloren sloot de deur haast beminnelijk zacht doch enkel om de echo niet te horen stapte opnieuw het heelal tegemoet waar chaos geen weet heeft van rede en zoet met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het…

WAAIENDE STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Teruggetrokken, peinzende eenlingen, joelende zwemmers en woelig verkeer geven alle 't vere verleden eer; kunnen ze verdraagzame geest bezingen?…
Han Messie26 augustus 2013Lees meer >

Als een prachtig mooie zwaan.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Vliegend op haar trage vleugelslag naar een land hier ver vandaan vloog ze, vastberaden, als een prachtig mooie zwaan.…
HH. Uitdewaard19 september 2013Lees meer >

Enkel muizenissen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
schemerschimmige klanken cirkelen als een notenslinger bereiken de leeglopende straten een enkeling doolt daar verlaten net als ik… in diepe gedachten leid ik mezelf naar het plein ik wil mijmeren bij de lichtbron gewoon wat zitten peinzen op de koele steencirkel rond de fonkelfontein twijfels passeren gelijk de wind ik dicht er mezelf een vers…
Hilly Nicolay23 september 2013Lees meer >

Schulden uit het verleden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Wat probeerde je toch Met mij in contact te Komen, jij die dag In dag uit naast mij Was, met lieve, dan Weer met boze woorden Mij wakker te schudden Uit mijn boze droom Die vierentwintig uur Per dag zonder ophouden Doorging, en zelfs in Mijn slaap jouw en mijn Rust te gronde richtte - Nu, zes jaren later pas, Zie je hoe ver…

Ieder uur van mijmering

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.806
Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

Fabels van Wilders

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
~Ik ben beslist niet anti Marokkaan, -al zijn de meesten toch van huis uit boeven- ze mogen in de wereld blijven toeven, het liefst ver weg, uit Nederland vandaan. Hun kleding staat me helemaal niet aan. Ik vind de Burka danig provocerend en ook de hoofddoek werkt op mij frustrerend. Ik jaag ze uit ons Vaderland vandaan~.…

4 mei

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Maar helaas zien we ver weg van ons nog steeds mensen die leven in een oorlog. Mensen die nog altijd dagelijks proberen te overleven en strijden voor hun vrijheid. En laten we ons iedere dag weer afvragen waarom dit telkens weer gebeurt. Twee minuten stil zijn uit respect voor alle oorlogsslachtoffers in de wereld.…

De wet van de sterkste..

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Niet ver van mij vandaan brult een leeuw heel luid en trillen mijn ledematen. Aasgieren in de lucht en op vlakten uit- gestrekt ligt hun prooi verspreid dat de overlevingstocht niet heeft gehaald. Ik zie hoe een aasgier op de rug van een verscheurde bizon landt. In een wereld van overleven dan is de wet van de sterkste een gegeven.…
martin valk25 september 2014Lees meer >

schitterende herfst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
De hemel is ver de lucht nog zacht. Maar de horizon weeft met stilte-akkoorden een web, om te vangen een ieder die bidt, danst of vecht. Donder vanuit de hemel weerkaatst op luchtkastelen. Tranen van de kleine mensen vallen nog, nog een paar seconden, nog een jaar, nog wat eeuwen! Dooft het vuur nooit uit?…

Plek van zand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
in het duin een dal Een mystieke plek van zand Werd grond voor grote Liefde Van hem en haar Dat niemand ooit overtreffen zal Daar, ergens in het duin dat dal In de middagzon op blauwe sprei Staarde zij naar waar verwant Alwaar hij Voor altijd haar eigen ziel stal Die zandige plek in de duinen Het moment gekoesterd in hun brein Zo ver…
Bardy Holein18 november 2014Lees meer >

Winter

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
Onderweg naar datgeen ik heb lief Mijn stoomfluit gloeit en blaast kokend Wagons die ratelen over rails IJspegels hangend aan het gezicht Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels Achter mij een slinger van licht Ik ploeg langzaam maar zeker voort Vastberaden door het besneeuwde land Zijn glooiende witte heuvels noord Ontelbare lampjes, ver…
Bardy Holein26 november 2014Lees meer >

Dichter tot elkaar

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
We duwen molenstenen over een rulle wereld de grond wordt zacht van de aarde die we helen Het kompas geeft de geschatte afstand in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde beelden die ver over hun horizon gedijen De zon richt zijn pijlen op de roos van de geschatte tijd zijn oog ziet het vertrek tot aankomst die we in alles delen…
Pama15 december 2014Lees meer >

Vederlicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Uit het dorp komen de lichten aanwandelen geesten uit kerken en hoeves geen keuze voor een richting schijnsels zonder schaduw ergens loeit nog een vergeten koe de kille winterdagen in een landweg rust zonder passerende last - wat voorbijtrekt is vederlicht - ver weg blijft een illusie achter op zolder staan de schapen geschoren en dicht…
Kees Keizer30 december 2014Lees meer >

De genen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 728
Zijn tweede zoon, als schrijver ook begaafd al bleef dat heel beperkt tot poëzie-albums en ander speels vermaak, heeft toch maar mooi zijn liefde in een vers verwerkt. Hij had gedicht: ik was zijn klein prinsesje fijn en dat ik dat voor altijd maar mocht blijven.…
Lisa Leyten12 februari 2015Lees meer >

3 maart 2015

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
Ik hoor u zeggen: ~Kerel, klets nou niet, die denkbeelden zijn ver de wereld uit, geen land dat heden nog een lied verbiedt. Nou niet dat ik het u echt euvel duid . . . U bent dus Pussy Riot al vergeten?…

Aan de gracht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 766
Ik vloek, ik roep nog "eikel", maar te laat, Hij is al ver weg in de mist vertrokken. Mijn foto’s vallen op de natte straat. Mijn hartelieve kan de stront in zakken. Ik ga de kroeg in, lekker biertje pakken.…

Op de Caraïben.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.501
Daardoor trekt hij het jaar rond en drinkt elke dag een verse cocktail. Hij waant zich in het paradijs. Doch wordt hij misschien niet oud met al zijn grillen en vereis krijgt hij het vlug koud. Kan hij de ballen niet meer tillen. Maar wat kan hij nu nog meer willen?…

GOEDE VRIJDAG

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Het laken door de voorjaarmist geweven Bedekt nog water, weilanden en veren De bloemen, nu nog dicht, zullen floreren Wanneer de zon het sein daartoe zal geven Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even Het wordt snel stil en roze bloesems eren De maand april zoals talloze keren Al werd bezongen en is neergeschreven Het levensbidsnoer zegt…

Danklied

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Eens, niet ver van hier, zal op het kruispunt aller wegen het feest van de ontmoeting zijn, dan vloeien droom en daad, als milde regen in elkaar tot één, niet zichtbaar leven.…

Lenteland

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
Ja, u zal uit de veren moeten. Zodra de zon weer heersen gaat, krijgen mensen jubeltenen. Met licht doe je meer dan met gezeik over megaschuld en gigaboete. Beginnen met een wit bewustzijn, tonen dat dat ruimschoots kan. Krachten staan op uitbarsten als wij ze durven ondergaan... En dan komt het: Distantieer u van het geijkte.…

Dagje aan 't water

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.095
zon en wind als gezworen kameraden riet beweegt in swingende bewegingen op de aanlandende golfjes langs de oeverrand de blauwe lucht, slechts onderbroken door dunne regels hoge bewolking, waartussen een natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt ver voor ons uit, op het woelige water, het silhouet van een slank wit zeiljacht langs de…

Cadans

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 779
mee, het rijm gaat twee aan twee Waartegen je je makkelijk kan verzetten Wat heel belangrijk is, is dat sonnetten lopen Dat is een kwestie van je onderdopen In ritmische muziek, cadans en dynamiek Totdat die doorzingt in je zenuwknopen Wat je dus niet moet doen is lettergrepen tellen Maar voel hoever de spankracht op wil zwellen Van ’t vers…

druppels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
de druppels de druppels die jij ons liet – van druilige buien mistig grauw en grijs – van klaterend gelach gul en welgemeend – van zeeën die jij bevoer heinde en ver – van overwonnen stormen zwart en dreigend – van gehuilde tranen om verdriet of geluk – van het kabbelend genieten stil en intens de druppels de druppels die jij ons liet…