Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Balans

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
De balans, gaan van zwart en grijs naar wit. Balans is mijn vriend, die ik ben, die het verdiend.…

wil jij over mijn schaduw waken

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 721
wat ik jou vragen wilde deed de wind verlengen, op ieder ogenblik van omgrenzing met om ons heen het strand en de verwarring uit zee kon je mij verstaan en verder terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme dat jouw stem voedde mijn gefluister als een eiland insloot, dat daar moest sterven, smal en wit meeuwen legden een licht op die…

de belofte

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 901
in zilverglans laat de winterzon haar stralen glijden, langs de wit bevroren velden met daarboven als een lach de glinstering van rijp een vleugje warmte vlindert over kale koude tak, die glimmend van plezier, zich siert in druppels als glaskristal de vroege morgen licht op in vuur en helder als glazuur kleurt de hemel blauw hoog in…
lijda6 januari 2011Lees meer >

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden. Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar de sporen met zich mee op al haar reizen, tussen het bekeren van de werkelijkheid naar de zin tot bloei en zorgeloos leven. Het licht verstrengelt zich..…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

waarvandaan

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 570
klanken volgde van de wind, de verte waar niemand wil komen en nog trager vogels herleest dan de woorden, die zichzelf, nog in hun schaal, niet begrijpen het was meer dan een omhelzing de dag waarnaar jij en ik zochten we schoven hem aan elkaars vinger met een ring van zilverpapier * dat wat we niet zien raakt ons aan als wit…

BLOEMVERKOPERS

gedicht
1.7 met 112 stemmen aantal keer bekeken 17.364
En door de dag als met geheime schatten Gaan bloemverkopers in het wit gehuld, Met al de bloemen, opgerold in matten, Waarvan het Hooglied geurt en is vervuld. Soms draagt er een al Sarons rode rozen, Hoog op zijn schouders in een rieten mat; De open weerschijn doet de mensen blozen Die hem geheven kruisen op zijn pad.…

Tweezijdig ontleed

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik staar naar de letters die stemmingswisselingen beschrijven, de snelheid is een raadsel want mijn pas is louter traag verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart soms in mij een chemiepark weliswaar zonder witte pakken maar het beeld ervan splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder draagt…
elze18 mei 2011Lees meer >

Net een sonnet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Ineens moet ik aan Rembrandt denken en zijn streling van het dierbaar licht de inval waar ik telkens weer voor zwicht hoe hij schoonheid weet te schenken ik tracht te evenaren in beweging aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet als schaduw op ons witte liefdesbed waarboven ik zo af en toch nog spring jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…

Radio langs de zeelijn

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
En als ik me aan je koude witte voeten zet en je van mijn liefde vertel mompel je dat je liever in de achterhoek was gebleven en deze nederlaag met je vrienden en wat biertjes had gedeeld. Zo zijn er liefhebbers van zee en zand en zijn er liefhebbers van gras en kent de liefde meerdere wegen dan ik voor mogelijk heb gehouden.…

Ontwaken (3)

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 442
Wollige witte knoppen van magnolia's hoge kantvaren en monarchrozen sieren de nevelige openbrekende hemel. Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied. En met tijdloze blik sta ik ontroerd naar het ochtendwaken te staren gehuld in een blank, vochtig geworden kleed gedompeld in duizend mistparels voel ik mij de dag in gedragen.…
Katty19 juni 2011Lees meer >

Échte Liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik ben niet zwaar gespierd en ruigbehaard Ik ben geen sjeik en leid geen luxe leven Zoals dat in jouw boekjes wordt beschreven Ik ben geen prins, ik heb ook geen wit paard Toch weet ik jou nog altijd te bekoren Wát zei je schat, ik kon je nét niet horen. ---- Liefdesromannetjes leiden tot psychologische…

Ontdekt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Zoals iemand terugvinden, die verdwenen is zij bleef op dezelfde plek en de wereld veranderde Haar terugvinden, verdroogd en gemummificeerd vervolgens jezelf tegenkomen en jezelf gedeeld De tijd die je met haar was en gebleven omwille van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn De zwarte engel op de linkerschouder tekent op de witte…

in dit achtste jaar

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 553
heb ik jouw ogen gezien ze lieten sterren stralen, in het kleine kind dat lichtgebogen lieve lachjes bood boven dode jaren leefde dat, als zachte troost en warme handen zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud in witte bloemen, eeuwig waar hun naam zich noemt jij en zij bloeien in een ander uur, maar immer mooier dan de eerste dag…
switi lobi30 augustus 2011Lees meer >

Herfsttegenstellingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Geen witte bollende zeilen vriendelijke wollige schapen zwevend weidend door diep blauw maar rollend grauwe golven donkere draken blazen koude adem spuwen vuur over verdronken land flets waterig schijnen lichtstralen zwak pogend herinnering te bewaren worden door jagende schaduwen gewist die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen dat ‘…

Liefdesleed.

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.501
zonlicht glimt op je glazen wang breekbaar zacht in doorschijnend wit je lippen gesmolten en stil wezenloze, starende ogen die voor het laatst bewogen je leeft nog wel, maar ook weer niet ik denk aan vroeger en zie je niet ik zie het leven in je ogen die mij uit liefde bedrogen in je roep om creatief vertier je hartstocht kuste het…
J.J.v.Verre8 november 2011Lees meer >

De zwijgzaamheid

gedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 8.025
Eer maakt men lakens wit met inkt, Eer spreekt men schaak met bezemstelen, Eer vindt men nog een roos die stinkt, Eer ruilt men stenen voor juwelen, Eer breekt men ijzer met zijn handen, Eer zal men stijgen in valleien, Eer legt en een garnaal aan banden, Eer leert men geiten kousen breien, Eer plant men bomen op de weg, Eer zal men kakken…
Gerrit Komrij16 februari 2012Lees meer >

Ik had gedacht

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 16.860
Ik had gedacht dat ik je kon vergeten, en in de zachte nacht alleen kon slapen, maar in mijn onschuld heb ik niet geweten dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken: Dat ik de lichte trilling van je hand weer langs mijn sluimerende hals zou voelen - Ik dacht dat het vuur dat in me brandde als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.…
Ingrid Jonker29 februari 2012Lees meer >

Onvatbaar hoog

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 644
er is een weg die geen ander kan horen, een weg in het laatste licht van hun sterflijkheid het houdt mij in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek, het gloeiend ijzer van de dood buiten rouwt het wit terwijl de dag huilt om de zware boodschap van de boom die mij in zijn treurlied omhoog werpt naar de silhouetten van de wolken…

De Zwijgzaamheid

gedicht
2.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 13.558
Eer maakt men lakens wit met inkt, Eer speelt men schaak met bezemstelen, Eer vindt men nog een roos die stinkt, Eer ruilt men stenen voor juwelen, Eer breekt men ijzer met zijn handen, Eer zal men stijgen in valleien, Eer legt men een garnaal aan banden, eer leert men geiten kousen breien, Eer plant men bomen op de weg, Eer zal men kakken…

het mankement

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik heb gekozen, het bloed op de veranda vlekken op mijn witte sokken beuken stralen trots en het aquarium is inherent aan het verlangen om alle schoonheid te omhelzen oven zonder vuur de geur van verbrande cake een strak gespannen roede die de liefde niet meer herkent in de ogen van het werkelijk beleven een kind dat nooit zal lopen staat…
elze9 april 2012Lees meer >

Windesheim - Ommen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
knotten maken foto's het riet dat voor me buigt kieviten krijsen om het hardst zacht applaus van de wind paarse bloemetjes aanbidden de stam van een reus het mos ligt languit op de oever ik adem diep in en langzaam uit zie hoe een ooievaar groots opstijgt het felle geel verjaagt het groen een pasgeboren veulen met één pootje wit…

Gezichtsbedrog*

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.601
Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein van een klaaglied met vergeefse doelen raspend naar buiten, niet weg te spoelen met de beste rode of witte wijn. Steek ik niet onder tafels of stoelen dat wat zich verhuld heeft in schone schijn de laatste dag van de veertig mag zijn mij zonder vocht te laten afkoelen.…

WINTERS GENOT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Maartse sneeuw daalt zacht; pas aan 't eind van de winter zien we zuiver wit.…

stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
stilte zit soms vol met vragen brandend als een heftig vuur gedurende de dag de dagen ja voortdurend op elk uur als eens witte rooksignalen seinen op het verlossend uur dan is dat het mooiste teken einde van het vragenvuur 't antwoord dat wordt gegeven opent een poort ten leven er valt niets meer te verbranden er is iets moois op handen…

De sneeuw dekt alle woorden toe

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen want durft te vallen zonder vrees terwijl de bange mensen aarzelen om nu hun weg te gaan in wit dat enkel schittert en kristallen sterren schept waar wij niet kijken.…
Adeleyd7 december 2012Lees meer >

Geldbuidel

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.583
Telkens weer als Nieuwjaar komt denk ik eraan terug Mijn zoon die op de lagere school Natto*) verkocht en me met de opbrengst een grote geldbuidel cadeau deed Nieuwjaarsgeschenk, mama, voor jou zei hij Zijn handjes stijf van de kou Zijn adem wit Een stralende lach op zijn gezicht ik zal het nooit vergeten Die geldbuidel is me dierbaar…

Sneeuwklokjes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Groen en wit, heel feestelijk, al moeten de bomen nog eerst even rusten eer ze gaan juichen in hun bloesempracht. De sneeuwklokjes werkten al hard om hun tere blaadjes en bloempjes naar boven te krijgen, maar ze deden het toch maar, ook weer dit jaar.…
Adeleyd19 februari 2013Lees meer >

memoriam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.223
ik had erom gevraagd een kleine bloem in groot vertrouwen geplukt vanuit een twintigjarig strandgebied zuiver, slank en wit nu slechts nog een koestering heel stil rond virtuele blaadjes, uitgegroeid tot enkel nog herinneren waar moet ik beginnen?…
switi lobi27 februari 2013Lees meer >

Houden van mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Mensen groot of klein In een dorp of in de stad, de bus of in de trein Mensen zwart of wit In alle werelddelen, een mens waar pit in zit Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen Wie goed doet, goed ontmoet Mensen jong of oud In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud Mensen lelijk of mooi Van binnen en van buiten…

Russisch kerkhof [Amersfoort]

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
De eens witte kruizen op de graven zijn grauw geworden door de uitstoot van het verkeer op de snelweg dat voortraast van niets naar nergens in een soort perpetuum mobile en staan vergeten in rijen voor een al lang gesloten loket.…