35281 resultaten.
Emmer zonder bodem?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van de tijd,
die uitmondt in een belegen zee,
schep ik ongenoegen in een emmer,
waaruit de bodem is geslagen en de
dromen ongestraft blijven komen,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der sterren mee,
verkoos mijzelf te overschatten…
Weet je nog?
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
2.435 glimlach
ja we gaan
stevige stappers aan
we deden het al vaker samen
er is verbondenheid
jij loopt wat harder
ik moet de pas er in zetten
maar het maakt niet uit
zo’n dag met jou
waar die ook heen leidt
geeft zoveel moois
en zoveel kleurrijke herinneringen
dat de dromen er over
later nog wekenlang
fluisteren in het meanderen
van de zee…
De ziel, een kudde schapen
gedicht
2.6 met 46 stemmen
14.345 Leuke ziel met krullen wol en suffe kop,
veelstemmig omlaag stromend naar zee.
Dan weer verplicht de bergen op.
Valt het onze jongens niet mee
in het doel van hun missie te geloven.
-----------------------------
uit: 'Het waait' (2008)…
het schip van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Vaart
hebben we gemaakt
eerder met de stroom mee
dan tegen
Wind is opgestoken
wakkerde aan
wind uit
uiteenlopende richtingen
Het voerde
ons naar zee
de golfslag kalm
dan golven,huizenhoog
Van averij
weten wij en droever:
het zoekraken
van riemen
Maar aldoor
is er
kant en wal
veilige ree en oever.…
Incognito
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Mijn kreupele hart
zoekt een stok om van verveling naar de zee
te gaan ( mijn voorvaderen hadden meer te
doen, Spanjaarden of Engelsen de pan inhakken )
om wrakhout te worden, drijvende, dat is mooi
hoor als je dan aanspoelt op een puffende
blote-borsten-dag zonder dat iemand weet
dat jij een vermomde, opgewonden voyeur bent.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
vrouwelijke hormonen
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.670 Je bent net een ruwe zee,
Wat moet je daar nu mee.
Het ene moment denk je zus,
Het ander moment denk je zo,
Je bent nog erger dan een jojo.
Mijn hersens en hart liggen niet meer op één lijn,
En dat is beslist niet fijn.
Waarom moet mijn lichaam zo’n flipperkast zijn.
Waarom moet het zo’n strijd zijn
Frustraties vieren hoogtij.…
Voettocht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 te voet volg ik de wetten der wegen
tussen het lieflijke groen
en rimpels van licht
maar veel sneller dan de voeten
wordt het hoofd lichtzinnig
en in een lome omhelzing
gaan mijn gedachten als vogels zwenken
langs de wetteloosheid der paden
mijn woorden breken als golven
schreeuwen met de meeuwen
tegen de branding
de zee kan mijn onrust…
wildebeest van onrust
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
602 opnieuw besluipt het
wildebeest van onrust
de poorten van mijn ziel
en maakt zich in mijn botten breed
jaagt grenzeloos verlangen
voor de secondewijzer uit
tikt de dagen voorbij
laat je drijven - tikt ze
ga maar mee
op golven van passie en zee
geef je over aan aarde en vuur
op' t kompas van je hartstocht
zolang als je adem je draagt…
linkshandige waanzin
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
638 wat je ook beweert
de zee is geen gezichtsbedrog, geen verzonnen
signaal van mijn gekte
tussen mij en het uitgevouwen
getij
-elk ogenblik beschreven-
geen zoutige analyse
opdat ik zou kunnen genezen van de stilte
of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld
die met stukjes spiegelglas de verte
van een rivier nabootsen
wanneer ik…
hou van me
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
714 mijn opa was een machinist
de zee trok hem en hij vertrok
na ieder volgend kind
zijn vele dochters wachtten
op zijn gunst
was er één uitverkoren?…
Met elke golf
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.243 Ik wandel langs het leven heen
verzacht van aard, maar nooit verlost
van het verleden, want hoe bemost
een steen ook is, het blijft een steen
zo staat het hier in mij geschreven
met ouder worden zelfs gegrift
de duinen, zand, de zee, de drift
die overging, in overleven
in vasthouden aan wie jij was
voor mij dan toch, en aan de sporen
die…
Onze harten stromen samen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.093 De zonnige avondstilte
van de zee en het strand
laat de muziek van de
liefde klinken.
En witte wolkjes aan de hemel
glimlachen ons aanmoedigend toe.
Onze harten stromen samen
en kussen alles wat leven is.
De stille avond heeft
onze harten met schoonheid gevuld en
zijn zo vrij gelijk twee vogels
in een bloeiende boomgaard.…
waterlander
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen
het zachte ruisen van het blad
waarop ik voor de wind langs kwam
een korte tijd in stilte zat
nu ben ik thuis en zal ik rusten
vissen zag ik in duizendtal
meren, beken en rivieren
ik draaide in de waterval
ik kwam in zee, ik kwam in wolken
en regen bracht mij weer naar huis
nu rest mij rust, rest mij…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 herfststilte
Bruin grijs in je volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend boven de kammende zee…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 Ik hoef geen standbeeld
nu ik niet meer leef
'k wil ook geen bloemen
op mijn vers gedolven graf
valse tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
het volle leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
652 in die zee van ellende
borrelen emoties op
die dan weer meer onheil veroorzaken
dan een storm in een glas water.…
Wenken
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.364 Witte wolkjes met doorgloeide randen,
boven zee,
wenken als een zacht paar blanke handen
Kom toch mee!
Blauwe plekken, in de blaadrenbogen
van 't prieël,
wenken als een zacht paar vriendlijke oogen
Min haar veel!
Reuzenletters, in de kristallijnen
schaatsenbaan,
wenken als een beeldspraak door haar lijnen:
Wil toch gaan!…
zon op, zon af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 lang was de aarde plat
en draaide de zon, overuren
in de zomer waar de dageraad
overging in nachtelijk
buiten westen
ondergedompeld in de zee
zij verdween en dacht
ik schenk u de nacht
zodat ik u morgen weer
mag oplichten langs de grens
want, allicht ben ik uw wens
nog eenmaal steeg zij ter kimme
in vlammend betoog
maar omdat de mens…
Waarnemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
603 hoe gezegend zijn we in 'n wereld
waarin wij kunnen horen
hoe beperkt zijn zij als ze
zonder gehoor worden geboren
hoe gezegend zijn we bij
het horen ruisen van de zee
hoe geïsoleerd raken ze, tellen ze
zonder gehoor wel mee
een operatie stemt tot hoop
doch garantie minimaal
emotionele achtbaan
is geluid nu ineens kabaal
de hoop…
Zo morgen...
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.772 Zo morgen tussen u en mij
De zee lag met haar vloed onmeetlijk,
Gij waart mij even onvergeetlijk
Als nu, nabij...
Geen tijd, geen afstand scheiden wat
De Liefde zó te zaam gebracht heeft;
Zij is het, die de ziel een kracht geeft
Als zij nóoit had...…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
Mijn vleugels der wind...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 Een passiestorm nam mij mee,
op mijn vleugels der wind,
niets kon mij tegenhouden,
ver over de woelige zee.
Ontoereikend, onbegrepen,
op mijn vleugels der wind,
verloor ik veer na veer,
liet het maar aanslepen.
Hoop in innerlijk verlangen,
op mijn vleugels der wind,
fluisterde hij mijn naam,
in zijn stille lofzangen.…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Smalle schelpen zijn haar handen
om een eeuwge zee te horen,
in zijn wieg en broze wanden
zingt haar hart mijn wee verloren.
Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.…
"Bij jou"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.069 als door een stormwind gedragen
valt de regen in vurige vlammen op mij neer
het giert het gutst het schreeuwt en gilt
en elke nieuwe dag doet het zeer
steeds dichter bij de afgrond
golven hoger dan welke zee
mijn voeten zijn te zwaar om te lopen
door dit veld van klei
voorzichtig hou ik me aan het leven vast
zodat ik niet weer…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 koude bergstroom
met af en toe een waterval
dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd water
langs kaden en de dijk
de zee…
BOOTVLUCHTELING (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De oude man, het kind kan mee
Mag wonen gaan in een kasteel
Met uitzicht op zee en struweel
Ze wennen er van lieverlee
De kleding is er informeel
Pyjama, kamerjas, oké
Hij woont nu in de U.S.A
Zijn kleindochter is een juweel
Hij mist zijn blanke vriend, dat wel
Sans Dieu maakte hij van haar naam
Ze groeit als kool, slaapt lang en diep…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…