8236 resultaten.
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
Lach om kennis
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
407 Ik heb eeuwen gedaan om onder
de driedubbele rokken van een
Spaanse schoonheid mijn ziel
op te hemelen en mijn ruwe
lichaam in de waagschaal te
gooien als oude lompen.
Ik slikte haar intieme sappen
als honing, vloeibare heroïne.
Ik verslikte mij.…
De dag gaat haast niet meer open
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 Rorate, open u hemel, voor ons diepe verlangen.…
NUL
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.127 Gare dood ligt over vier uur
met de poten ten hemel geheven op tafel
Ik voorzie
weinig tot geen fatsoen
rondom dit gastronomisch grafje
(de som van onrust en schijnheiligheid
gedeeld door de tijdseenheid nul
vermenigvuldigd met
de massa van het gevogelte)
Tenslotte is God al sinds enkele
millennia van zijn taak ontheven door
Willekeur…
VOGELVRIJ
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
697 Vogeltje, o vogeltje in de lucht
waarom heb jij toch zo’n haast
Bedenk ik met een diepe zucht
wijl jij hierboven over mij raast
Vogeltje, o vogeltje in de wind
snel je dan wellicht naar je nest
Naar je vogelliefje plus je kind
ga je daarom rapper dan de rest
Vogeltje, o vogeltje uit het oog
waarom bleef je nu niet bij mij
Waarom toch in de hemel…
Sterrenstof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 ‘k Hoop het niet
Hemel?…
WEG VAN ZIJN LIEF
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Toen de wind over ’t kerkhof gleed
blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat
Onbewust van het onmetelijke leed
dat er restte na haar wanhoopsdaad
Toen haar haar laatste zucht verliet
zag de hemel grijsgrauw van kleur
Reeds te laat voor het afscheidslied
sloot achter haar rug de laatste deur
Toen een blik naar ‘t lichaam keek
bleek dat reeds…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de oevers
van de dood
Mocht de zee je komen halen
dan krans ik rozen op de deining
van onze afscheidskus
dan zal het gekrijs van de meeuw
de parel nimmer breken
Ook als mijn eenzaamheid
jouw schaduw speelt
in hemels…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 De aarde staat minnelijk aan de hemel
en kust het koude voorhoofd van de nacht.…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 een toekomst samen, nogmaals
in de handen van deze tere geest
Al wat leefde tussen hen is vermomming
Is de gedeelde discrepantie
Een vacuüm der ontkenning
Ditmaal zal de Hemel zich voorgoed van de Wereld scheiden
De brug bezwijkt onder een torso van machteloosheid
Want waar de herinnering aan beter ligt begraven
rest slechts het kruim…
Als ik toch moet gaan…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 Mocht de hemel en de aarde, in
mijn nabijheid toch vergaan, mag
je vragen wat ik heb misdaan, sta
me toe nog een keer van je lusten
te proeven, dan kom ik voorgoed
naast je in het naakte zonlicht staan.…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 Mijn oudste dochters stierven kort nadien
Op kostschool heerste toen long tbc
God nam mijn kinderen allen voor mij mee
Zou ik ze in de Hemel wederzien?…
De zon en mijn balkon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Zittend op mijn balkon,
gezicht
genietend in de zon,
bedenk ik,
dat ook nu ik moet genieten
van de warmte van de zon,
wetend,
dat ie met een paar uur,
weer vertrekt
van mijn balkon,
om plaats te maken
voor het avondrood,
overlopend in de donkere
nacht,
met aan de zwarte hemel
de maan
en hier en daar een ster.…
de hoge dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 zon koestert rode schepjes
in het zand vliegensvlug
gaan berichten omhoog
langs het vliegertouw
licht van behuizing kleine
wolken alles is gereed
draadloos luisteren naar
de hemel
stemmen verdwalen in
een droom vermengd
met geur van zonnebrand
slapers drijven naar een
verste rand maar
de golfslag van warmte
spoelt hen weer…
aan C. ter LINDEN (02)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 De Hemelen zijn van een andere orde
Veel esoterischer dan ooit verwacht
Maar ja, er moest een sfeer worden bedacht
Aannemelijk en nodig voor de horde
Opdat het volk niet ontevreden morde
Over het klerikale goud met macht
Na ’t aardse tranendal wachtte de pracht
Of Hel waar Lucifer het vuur opporde
Nu weet ik er zijn vele werkelijkheden…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
Koesteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Ik koester de vrijheid in heel het aards als hemels
leven als een groot geschenk.
Heel graag wenk ik naar nieuwe wijsheid, klein en groots:
het leven is nimmer doods, sinds mijn komst!…
HERFST-IMPRESSIE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 Soms in de vroege ochtend, kleurt
De hemel zo geheimvol licht;
Dan is ’t of gij een schoon bericht
In ’t goud-gesponnen zonlicht speurt;
En wie een donker lijden beurt,
Hem wordt de last haast blij en licht;
Wie fluist’rend vleit liefs aangezicht
Is ‘t, of elk woord een sproke neurt.…
VOORLOPERS DER SPROOKJES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Offervuren verteerden menig beest:
gunst der hemelse wezens bleef gehandhaafd.
Komende bloei werd met sterrenkracht gestaafd.
Voor warende geesten, eens mens geweest,
hield men wijs beraad, eerbiedig bevreesd.
Bezinning werd door vertelling gelaafd.…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De hemel kleurt zich grauw
de vogelvlucht is nu in trek
de wind blaast voort
sneeuw, ijzel, koude front
de zwanen aan het firmament
spreken hun eigen taal
de seinen vliegen heen en weer
de sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport…
Zondag
gedicht
4.0 met 5 stemmen
14.691 De stilte, nu de klokken doven,
Wordt hoorbaar over zondags land
En dorpse woningen, waarboven
Een schelpenkleurge hemel spant.
De jeugd keert weer voor d' in gedachten
Verzonkene, die zich hervindt
Een warm, van onbestemd verwachten,
In zondagsstilte eenzelvig kind.…
Pasen 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 Een nieuwe aarde,
nieuwe hemel, waar recht woont, vrede,
vreugde en herkenning door de Geest,
want Jezus leeft, de dood kon Hem niet
blijvend overwinnen, niet knellen in de macht
die sterker lijkt dan ’t volle leven. Hij blijft
bij ons die hier nog pelgrimeren, die zoeken
naar een zin, naar kracht en hoop.…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 De stad van voorheen schraagt het verleden
in marmeren brokken
de jaren hebben de treden van de keizer
van het marktplein gewist
luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden
in oude kleuren begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke…
Het leven is zo voos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 om te zien
Of hij met wie je van doen hebt
Geen stiekeme spelletjes speelt,
Achter jouw rug om,
Rug die je hem al hebt toegekeerd
Zodra je hem ontmoette -
Waar gaat dit leven over
Dat werkelijk tot niets kan leiden
Zolang mensen elkaar niet willen zien,
Alles doen om elkaar te mijden
Mensen zijn zo breekbaar, zo broos,
In de hemel…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Vandaag liep ik in ‘t hofje naast de kerk
Waar beukenbomen tot de hemel groeien
De wilde bloemen in de paden bloeien
En korstmos grijs de tijd schrijft op hun zerk
Hun namen Pieternel en Adriaan
Door zon en regen bijna weggesleten
Zal ik zo lang ik leef niet meer vergeten
Omdat ik zo veel moois van ze heb staan
Een cabinetje van mahoniehout…
Het Gasthuis.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.484 Hemel! welk een nare lucht!
Wat voor genoegen,
Geeft u dat zwoegen
Dat gekerm, geklaag, gezucht?
de z u s t e r.
Broeder, kent gij 't heil nog niet
Dat ons 't mededogen biedt?
Dan moet gij hier veel verkeren,
En aldus ontferming leren.…
Wemelbed op zondag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
602 en Eva slaapt nog
in haar hemels wemelbed.…
Broeiend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 In de dicht getrokken hemel schiet de spanning heen en weer.
Luid klinken alle slagen,
voor de zielen die zich in de lading wagen,
is de rede er geen optie meer.
Het ruist,
broeit..
Door alle eigen waarden,
is er niets meer te verstaan.
Laat het gaan,
vraag niet wat ons bind.…
Levenstaak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de vogels vanuit de luchten
Tortelen de duiven in de dakgoot
Totdat hemeltranen weer in daken huilen
En rode slagvelden zich aan ons opdringen
De zieken de hongerenden en de mishandelden
Een ononderbroken stroom leven kleuren en accenten
Van al de goedheid en slechtheid die in ons mensen is
Een naakte boom met uitgestrekte armen naar de hemel…