Alle inzendingen over hemel

8236 resultaten.

Sorteren op:

Geen vrees

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
Woedende wolken scheuren kleuren uit een sprookjesboek terwijl het zand roerloos rust in aanzwellende zuidenwind trekken dennen kragen op weldra barst de toorn los het land zet zich schrap verankert de karige boedel de zachte glooiing biedt ruimte voor hemelse cascades en duivels vuurwerk het gewest kent de kuren en grillen van…
Kees Keizer15 september 2011Lees meer >

Lach om kennis

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 407
Ik heb eeuwen gedaan om onder de driedubbele rokken van een Spaanse schoonheid mijn ziel op te hemelen en mijn ruwe lichaam in de waagschaal te gooien als oude lompen. Ik slikte haar intieme sappen als honing, vloeibare heroïne. Ik verslikte mij.…

De dag gaat haast niet meer open

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Rorate, open u hemel, voor ons diepe verlangen.…
Adeleyd26 november 2011Lees meer >

NUL

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Gare dood ligt over vier uur met de poten ten hemel geheven op tafel Ik voorzie weinig tot geen fatsoen rondom dit gastronomisch grafje (de som van onrust en schijnheiligheid gedeeld door de tijdseenheid nul vermenigvuldigd met de massa van het gevogelte) Tenslotte is God al sinds enkele millennia van zijn taak ontheven door Willekeur…

VOGELVRIJ

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Vogeltje, o vogeltje in de lucht waarom heb jij toch zo’n haast Bedenk ik met een diepe zucht wijl jij hierboven over mij raast Vogeltje, o vogeltje in de wind snel je dan wellicht naar je nest Naar je vogelliefje plus je kind ga je daarom rapper dan de rest Vogeltje, o vogeltje uit het oog waarom bleef je nu niet bij mij Waarom toch in de hemel…
Ton Rijkers21 december 2011Lees meer >

WEG VAN ZIJN LIEF

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Toen de wind over ’t kerkhof gleed blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat Onbewust van het onmetelijke leed dat er restte na haar wanhoopsdaad Toen haar haar laatste zucht verliet zag de hemel grijsgrauw van kleur Reeds te laat voor het afscheidslied sloot achter haar rug de laatste deur Toen een blik naar ‘t lichaam keek bleek dat reeds…

LANGZAAM GAAN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Het schone morgenstrand ligt blank en leeg onder een vlucht zwanen laat hun zingende vleugels schuchter weergalmen steunt die weemoedige stem van teer wellend verlangen naar geheime verte de witte vogels vliegen tussen doffe zee en vroeg wolkengrijs vol onvoorspelbaarheid die rustig wacht waar hemel en water elkaar ontmoeten verdwijnen…
Han Messie24 februari 2012Lees meer >

Lof in liefde

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.579
weemoedige ogen die als een zee over onze naaktheid spoelt en zwoel trotseren wij het verleden in een omarming voorbij de oevers van de dood Mocht de zee je komen halen dan krans ik rozen op de deining van onze afscheidskus dan zal het gekrijs van de meeuw de parel nimmer breken Ook als mijn eenzaamheid jouw schaduw speelt in hemels…

Styx

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
De aarde staat minnelijk aan de hemel en kust het koude voorhoofd van de nacht.…
Iniduo14 augustus 2012Lees meer >

Er sterft een droom...

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
een toekomst samen, nogmaals in de handen van deze tere geest Al wat leefde tussen hen is vermomming Is de gedeelde discrepantie Een vacuüm der ontkenning Ditmaal zal de Hemel zich voorgoed van de Wereld scheiden De brug bezwijkt onder een torso van machteloosheid Want waar de herinnering aan beter ligt begraven rest slechts het kruim…

Als ik toch moet gaan…

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Mocht de hemel en de aarde, in mijn nabijheid toch vergaan, mag je vragen wat ik heb misdaan, sta me toe nog een keer van je lusten te proeven, dan kom ik voorgoed naast je in het naakte zonlicht staan.…
Pama12 februari 2013Lees meer >

PATRICK EN MARIA BRÖNTE (2)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Mijn oudste dochters stierven kort nadien Op kostschool heerste toen long tbc God nam mijn kinderen allen voor mij mee Zou ik ze in de Hemel wederzien?…

De zon en mijn balkon

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Zittend op mijn balkon, gezicht genietend in de zon, bedenk ik, dat ook nu ik moet genieten van de warmte van de zon, wetend, dat ie met een paar uur, weer vertrekt van mijn balkon, om plaats te maken voor het avondrood, overlopend in de donkere nacht, met aan de zwarte hemel de maan en hier en daar een ster.…

de hoge dag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
zon koestert rode schepjes in het zand vliegensvlug gaan berichten omhoog langs het vliegertouw licht van behuizing kleine wolken alles is gereed draadloos luisteren naar de hemel stemmen verdwalen in een droom vermengd met geur van zonnebrand slapers drijven naar een verste rand maar de golfslag van warmte spoelt hen weer…

aan C. ter LINDEN (02)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
De Hemelen zijn van een andere orde Veel esoterischer dan ooit verwacht Maar ja, er moest een sfeer worden bedacht Aannemelijk en nodig voor de horde Opdat het volk niet ontevreden morde Over het klerikale goud met macht Na ’t aardse tranendal wachtte de pracht Of Hel waar Lucifer het vuur opporde Nu weet ik er zijn vele werkelijkheden…

Smeltwoorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
letters klonteren aan elkaar tot zuurdesem van woordenbrij inkt is stroperiger dan vloeibaar lichtende wolken trekken voorbij als hemel van een gesluierde maan die mij zwijgend gadeslaat huid van poriën die openstaan is ontvankelijk voor weldaad ieders blik is naar buiten gericht weg van het vergeelde papier de nacht toont z’n glimmend…
Iniduo26 juli 2013Lees meer >

Koesteren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 737
Ik koester de vrijheid in heel het aards als hemels leven als een groot geschenk. Heel graag wenk ik naar nieuwe wijsheid, klein en groots: het leven is nimmer doods, sinds mijn komst!…

HERFST-IMPRESSIE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Soms in de vroege ochtend, kleurt De hemel zo geheimvol licht; Dan is ’t of gij een schoon bericht In ’t goud-gesponnen zonlicht speurt; En wie een donker lijden beurt, Hem wordt de last haast blij en licht; Wie fluist’rend vleit liefs aangezicht Is ‘t, of elk woord een sproke neurt.…

VOORLOPERS DER SPROOKJES

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Offervuren verteerden menig beest: gunst der hemelse wezens bleef gehandhaafd. Komende bloei werd met sterrenkracht gestaafd. Voor warende geesten, eens mens geweest, hield men wijs beraad, eerbiedig bevreesd. Bezinning werd door vertelling gelaafd.…
Han Messie10 november 2013Lees meer >

HET NIEUWE JAAR

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
De hemel kleurt zich grauw de vogelvlucht is nu in trek de wind blaast voort sneeuw, ijzel, koude front de zwanen aan het firmament spreken hun eigen taal de seinen vliegen heen en weer de sterksten zijn op kop de vissen en het waterdier de zuurstof door het wak de maanden duisternis de traagheid door de kou de mensen en de wintersport…
HANS UDING2 december 2013Lees meer >

Zondag

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.691
De stilte, nu de klokken doven, Wordt hoorbaar over zondags land En dorpse woningen, waarboven Een schelpenkleurge hemel spant. De jeugd keert weer voor d' in gedachten Verzonkene, die zich hervindt Een warm, van onbestemd verwachten, In zondagsstilte eenzelvig kind.…

Pasen 2014

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Een nieuwe aarde, nieuwe hemel, waar recht woont, vrede, vreugde en herkenning door de Geest, want Jezus leeft, de dood kon Hem niet blijvend overwinnen, niet knellen in de macht die sterker lijkt dan ’t volle leven. Hij blijft bij ons die hier nog pelgrimeren, die zoeken naar een zin, naar kracht en hoop.…
Adeleyd20 april 2014Lees meer >

Gevleugeld forum

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
De stad van voorheen schraagt het verleden in marmeren brokken de jaren hebben de treden van de keizer van het marktplein gewist luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden in oude kleuren begraven alleen de pilaren rijzen nog ten hemel de eerbied ligt gebroken en verborgen onder de alles vertredende voetstappen van heden elke…

Het leven is zo voos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
om te zien Of hij met wie je van doen hebt Geen stiekeme spelletjes speelt, Achter jouw rug om, Rug die je hem al hebt toegekeerd Zodra je hem ontmoette - Waar gaat dit leven over Dat werkelijk tot niets kan leiden Zolang mensen elkaar niet willen zien, Alles doen om elkaar te mijden Mensen zijn zo breekbaar, zo broos, In de hemel…

Erfenis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Vandaag liep ik in ‘t hofje naast de kerk Waar beukenbomen tot de hemel groeien De wilde bloemen in de paden bloeien En korstmos grijs de tijd schrijft op hun zerk Hun namen Pieternel en Adriaan Door zon en regen bijna weggesleten Zal ik zo lang ik leef niet meer vergeten Omdat ik zo veel moois van ze heb staan Een cabinetje van mahoniehout…

Het Gasthuis.

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.484
Hemel! welk een nare lucht! Wat voor genoegen, Geeft u dat zwoegen Dat gekerm, geklaag, gezucht? de z u s t e r. Broeder, kent gij 't heil nog niet Dat ons 't mededogen biedt? Dan moet gij hier veel verkeren, En aldus ontferming leren.…

Wemelbed op zondag

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 602
en Eva slaapt nog in haar hemels wemelbed.…

Broeiend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
In de dicht getrokken hemel schiet de spanning heen en weer. Luid klinken alle slagen, voor de zielen die zich in de lading wagen, is de rede er geen optie meer. Het ruist, broeit.. Door alle eigen waarden, is er niets meer te verstaan. Laat het gaan, vraag niet wat ons bind.…

Levenstaak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
de vogels vanuit de luchten Tortelen de duiven in de dakgoot Totdat hemeltranen weer in daken huilen En rode slagvelden zich aan ons opdringen De zieken de hongerenden en de mishandelden Een ononderbroken stroom leven kleuren en accenten Van al de goedheid en slechtheid die in ons mensen is Een naakte boom met uitgestrekte armen naar de hemel…