10903 resultaten.
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?…
Toosten op ons geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje mag nog niet naar buiten
en wij zien onszelf terug
in Nina - Zij is steeds vaker weg
Op pad, op weg naar anderen
en tussendoor even thuis
We toosten erop
met oude…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Dubbelglas ben ik: het gezicht van de stad,
waar het jaar hangt aan mijn versleten mouw;
de toekomst lees ik in een oud gebouw—
steeds denk ik aan de flat die mij eens betrad.…
Dood aan, leven uit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
224 Drinkende en dansende dichters maken het de moeite waard oud te worden... Uit: Lieke Marsman haar gedicht TIJD EN EXPERTISE.
Fuck, fuck, fuck
Ik wil niet dood, uit
IN MIJN MAND van 5 jaar
Geleden
Zij wilde
Het leven aan, met
De dood uit.…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Overgave
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
142 je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
.
die is thans in zomerse pracht
waarachter het licht
onnavolgbaar leeft
en enige schaduw slechts
ijle zuchten weeft
.
terwijl zij en ik
uitzien naar het ochtendgloren
waar in ons hart en geopende hand ,
ons innerlijke weer landt
.…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.
Geen strijd meer tussen nacht en dag,
ik smeed ze tot een nieuw verbond.
Weer mens te zijn, hoe broos ook en hoe hoopvol,
diep geworteld in deze tranenbiotoop.…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.
De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
In de stilte van wat niet meer kan,
leeft de liefde die nooit verdwijnt.
Want wie je was en wie je bent,
is een licht dat zacht blijft schijnen.…
De ingang is ook een uitgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 We wandelden nog wat in Benidorm
mijn man en ik in de avondschemer
we naderde een kerk in de oude binnenstad
achteraf de bekendste van Benidorm
en de meest iconische en oudste
Rooms Katholieke kerk van Benidorm
Església de Sant Jaume i Santa Anna
kerken trekken mij maar deze....…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
31 De liefde heeft het leven menselijk gemaakt
het linnen doek wacht voorzichtig en verlegen
vol van verlangen naar een leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 En blijft de vraag:
Was mijn oude jas wel echt versleten?…
VERBOUWING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Verjongde muren omhelzen elke tijd
der wonderwerken, begeleiden altijd
oud én pas levend kunstklankengeruis.…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Niet meer hoeven schrikken,
voor het getal van onze jaren.
Toekomst is hier immer nu.
Tijdloosheid werd hier tijd.
Het hele grote in het kleine,
als wonderen ervaren.
Als stille heiligheid.
Onszelf ontdekken in ieder ander.
Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk…
Euridikè (denkend aan Nijhoff)
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.067 Ik vond je negatief, maar in het witte licht
Dat wreed en koud door je gelaat gericht
Was, werd weer geen oude wond geheeld.
Je ging. Niet omziend en niet weer voor mij gezwicht.
Toch bleef ons beider leven ongedeeld:
Nog krijg ik boodschappen gemaild,
Bouwstenen voor een nieuw gedicht.…
Onschuldig kind.
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.582 Maar schat, jij was een kind nog
van amper drie jaar oud
dit beeld uit mijn herinnering
het maakt me dagelijks nog koud.
Gelukkig was ik zelf dit kind niet
'k werd liefdevol op tijd verschoond
maar vraag me wel geregeld af
waar dit bedroefd klein meisje woont.…
Dromen op mijn dertigste
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
1.323 Dan ben ik vast heel oud!
Woon ik dan in een groot huis?
Helemaal alleen? Of ben ik al getrouwd?
En waar zal ik dan aan denken?
En verdien ik geld met wat ik heel goed kan?
Welke dromen droom ik dan?
Dromen op mijn dertigste
Stel je voor. Ik was toen tien!
Hoe was dat toch!
Wat deed ik toen?
Soms dacht ik aan later.…
Later
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.155 Later praten we nog een keer
over alles wat er scheelde
Dan vinden we elkaar wel weer
warmen ons aan wat we deelden
Later zal lang verlangde troost
een lach toveren uit de traan
Al dansend brengen we een toast
want oude tijden breken aan
Later zal ik mogen weten
waarom je zo vlug gevlogen was
of jouw tijd goed werd gemeten
Kon opmaken…
oorlogstaal
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 metgezellen
de Russen waren eens ontzettend felle
en wrede communisten, zonder spijt
bedreven zij een krijg van haat en nijd
bloeddorstig, klaar om koppen te gaan snellen
je vader heeft de oostgrens toen bewaakt
tot eer en glorie van het vrije westen
de vijand gaf het op ten langen leste
ik heb het rode bastion gekraakt
dus houd eens op een oude…
LOF DER ZOTHEID
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.366 zwager
toen ik tien werd
of elf
het begin van het proces dat leidde
tot de status van boekenwurm via
het verdwenen parelsnoer met Pieter
Pikmans het zeegat uit Okke Tannema
wiens vader alcoholicus was
langzamerhand verlas ik mijn verstand
vernielde mijn ogen wijzer nu ongetwijfeld
geniet ik van de Lof der Zotheid vijfhonderd
jaar oud…
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.007 Ook schiet mij nu de oude belofte
door het hoofd dat vriendschap
altijd het licht zou laten branden,
en voel ik weer de stevige
stappers aan mijn voeten
want zo'n reis onderneemt
men niet op balletschoenen.…
Replay
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.204 Waren het je ogen, o zo ijzig blauw
of lag het verscholen in dat gebaar
waarmee jij iets schikte aan je haar
of deelden jij en ik dezelfde kou
Van een onstuimige liefde van weleer
die zelfs voorbij het absolute nulpunt
iets nieuws, geen verandering meer gunt
slechts herinnering aan geleden oud zeer
Liefde verandert in diepvriesspinazie…
't Hemeltje...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.697 Ze vierden feest
't was oude jaar,
maar voor de meesten daar
Was geen beschermgeest
en werd het geen
nieuwjaar...
De wonden zijn
erg diep geslagen
en menigeen
kon het niet verdragen
dat een zoon,
of dochter
in een kist werd
weggedragen...…
kolkende waterstromen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.837 een strijd verloren
de rode roos nog in mijn hand
godvergeten, het is balen
ze zag me staan en wist het
de deur werd dichtgeslagen
de dreun voel ik nog in me lijf
tranen van verdriet laat ik gaan
-de liefde van mijn leven-
heeft geen oren naar me
de rode roos laat ik vallen
op de kolkende waterstromen
voorover gebogen op de rand
van de oude…
cardialgie
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.410 ziel valt voor hart op knieën:
verklaar lichaam blitzkrieg
niet, lichaam noch oud noch zwak.…
Niet zomaar een gevoel.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.397 Maar dat gevoel geeft me nu kracht
een nieuw leven te gaan leiden
nu ik op de vrijheid wacht
het oude te vermijden.…
een hondenleven
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
921 gelaten volg ik aan een korte lijn
ik ben een oude hond onder de mensen
een surrogaat voor nooit vervulde wensen
van een bazin die ruikt naar terpentijn
ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze
aan de blikken als we 's avonds samen zijn
de opgekropte woede, het chagrijn
normale stilte wordt een heel intense
ik slik haar buien al zo lang…
Dans!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.856 Snik, door bodem gebroken...
’t Al oude geluid; haar hoofd geloken.…
MISVERSTAND
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
2.334 Dit is een variatie op een oud mopje; gezien het nieuwsfeit kon ik niet nalaten het te berijmen.…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 volkomen treurnis in het reservaat
gebogen lopen laatste exemplaren
van kudden die destijds gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een…
Woord van welkom
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.731 Welkom zijn
M’n oude man,
vergeten, hoe het leven zich verdraagt.
Hoe rook het toen? Komt het ooit nog dan?
Welkom zijn
M'n wazig spiegelbeeld
zoekend, naar iemand die ’t zegt
Hoe moet ik voelen? Hoe geloven? Als je met me deelt
iets van welkom zijn…