Netgedichten

netgedicht (nr. 88.828):

Gaandeweg

Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven

Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Houdbaarheid verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?

En zijn de jaren er slechts om te verdrijven
Omringt door steeds minder echte vrienden
Tot alles en niets meer zal verstijven
En je je afvraagt waaraan je het verdiende

Aan de tijd die er eigenlijk niet toe doet
En over lijken banjert omdat het moet