9414 resultaten.
strijd
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.937 al een tijdje kijkt de reiger
op de vijver neer
en denkt ik krijg er
ook nu wel eentje weer
hij cirkelt boven het water
en ontwaart een stuk of tien
een paar tellen later
heeft hij genoeg gezien
hij duikt naar de aarde
als een racende raket
en schat de buit op waarde
maar ai, hij stuitert tegen het net
hij worstelt en komt boven
en…
echo's
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.154 Een klein verkrampt lijfje
strooit al zijn verdriet uit
over het stoffige land
Nog steeds hoopvol
het zout op de lippen
heeft het zijn schaaltje
zijn enig bezit
in de knuistjes geklemd
De grote ogen vragen
duidelijk
als vetgedrukte letters
geef mij eten, geef mij water
De lucht rondom hem
bevat louter nog echo's
van hongerige huilertjes…
Ware Liefde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.555 Het zijn jouw blonde haren
Die glanzen in het water
Die stralen in de zon
Die weerkaatsen in mijn schaduw.
Het zijn jouw ogen
Die mij en tachtig anderen
Laten verdrinken in het onuitputtelijke.
Het zijn jouw warme wangen
Waar mijn tranen over dwalen
Op zoek naar een bestemming.…
Buigen of breken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
776 Tot op 't water buigt het neer
als de stormwind komt met vlagen.
maar opnieuw na stil verdragen,
wuift het zachtjes heen en weer.
Wat vertelt ons nu het riet,
heeft het ons misschien te zeggen,
het bijltje erbij neer te leggen
als iets ons leven niet ontziet?…
Eet geen vlees
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Eet geen vlees van dode dieren
Eet geen product uit de slagerij
Wie een karkas op zijn bord wil
Is de spil van smeerlapperij
Eet geen kip, paard of varken
Is het immers dierenlot
Slechts te dienen voor onze maaltijd
Mensen dat is toch veel te zot
Levend door kokend water
Hangend aan een vleeshaak
Creperen in donkere hollen
Voor onze…
Week 18 in haiku
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
487 Allah is lief
vertaalt Kader Abdolah
heel creatief
Schiet de berm uit
raakt in zichzelf verstrikt -
de maagdenpalm
Op Soestdijk
achter de rododendrons
de krentenboompjes
Op hoge poten
verrekijkers op het duin -
geen kip te zien
Altijd en overal
is de verbeelding
niet aan de macht
Achter heel hoog riet
op het water…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Morgens op het witte laken
doet er een gelaat ontwaken -
dat ligt daar als een waterlelie
op een golf water, op de peluw.
's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan -
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
de rivier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 nachten verstommen in neonrood
een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties
wat flarden van overkantse muziek
rimpels in de tijd
blauwe vaandels
in de optocht van hebberige dwazen
misthorens blazen de aanval
dijken angstvallig op deltahoogte
slapen de eeuw uit
een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd
ze zeggen dat het water…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
Een dag op het land
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
671 Heel nieuwschierig sluimert de ochtend op
mijn ogen gaan over het land veel dauw erop
de dauw wordt meer naarmate de zon hoger staat
en verdwijnt als het avondrood zijn gloed straalt
Verhelderd wanneer de zon achter het water verdwijnt
dan komt de maan wat somber boven die half schijnt
gevoelstatig zo hoog daar achter de sterren
verdrietig…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 het regent weer pijpenstelen
ik zit me knap te vervelen
het weent in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke…
In de minne.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Afspraken, in passie snel gemaakt
beloftes, even licht en vlug gedaan
meegenomen in een zilveren wind
in banen van licht van zon en maan
Langs sterrenhemels en planetenstelsels
verstrikt, verward, verloren geraakt
tussen vele vertelsels
op heet zand, in heerlijk warm water
Schat, geloof mijn handen
geloof mijn lippen en mijn ogen
ik…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 zijn peilen quasi feilloos
komen soms terecht
in weggekwijnde harten
waar de bodem dor en droog
hem en haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
(In de spiegel)
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.892 Een kop draait op germanismen, narcismen,
zonaanbidders, ze steken net zo lief jouw voet
als een theezakje in kokend water.
-----------------------------------------------
uit: 'De laatste metamorfose', 2004.…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit altijd zó zal zijn:
verrijzenis na nacht van dood,
het licht door duisternis omgeven,
en water borrelend ten leven
en bloed vergoten, rood.
En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.…
Rustiek bladeren
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
803 ik kon ze niet zo snel tellen
maar hoorde er minstens vier
ze kwaakten een symfonie
gedragen over de zeven sloten
die ze net hadden besprongen
pauzeerden in mijn zicht
zodat ik de overige stilte
in alle rust kon proeven
mijn blik gleed over het water
waar een paar witte waterlelies hun
lichtrode zusjes tegemoet dreven
om samen verder…
Hartstocht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.728 Mijn hart staat letterlijk in vuur en vlam,
Wat door heel wat water werd verdoofd.
Het werd geraakt door iets wat plotseling zomaar kwam,
Wat ik nooit had willen weten of wat ik eerder had geloofd.
Mijn gevoelens zijn vaak dubbel en tegenstrijdig,
Wil vaak teveel maar soms ook te weinig.…
de dag na de Nach
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
4.887 de ongesteldheid na een drinkgelag
-zo noemt meneer Van Dale droog een kater-
spoelt u niet weg met zeven glazen water
het beest heeft u volkomen in zijn mach
de dag erna: een luide jammerklach
u speelt de hoofdrol in een hels theater
en nimmer was uw toestand desperater
u sprokkelt laatste restjes levenskrach
na uren, als u diep heeft…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.029 De reiziger staat stil
Zijn blik overwelft de gehate vlakte
Hij wikt de taal van zijn geheugen
Het lied des vaderlands
De reiziger leeft in gemeenschap
Met auto, bus en trein
Groet de nederige passanten
En de bloemen aan het venster
De reiziger is een held gelijk
Loopt gezwind over het water
Peilt de weemoed van de vissen
En de achterdocht…
GEHEIMEN VAN DE ZEE.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 De golven worden opgeworpen
een muur van spattend water.
Het gooit zijn tranen op het strand
de drogende zon komt later.
De zee met al z'n geheimen
die ik zozeer bewonderen kan,
het blijft altijd een raadsel
en niemand weet er het fijne van.…
ik sfinx je voeten
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.001 ik breek geen muren meer
zoek zand in de woestijn
door wind gedragen
vluchtig in herinnering
het is een nieuw begin
waarin ik bergen breek
dalen aarddiep erodeer
met water van vergeten
de zon mijn toeverlaat
weet hoe jouw sarcofaag
zich toekomst graaft in
een piramide zonder zicht
ik sfinx je voeten
met geschiedenis
weet dat de tijd…
Mijn Vecht ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.622 Gracieus slingerend
langs statige gebouwen
door mijn geboortegrond
geflankeerd door wijze heren
stroomt zij water
Mijn Vecht
gevangen in vocht
haar grillige oevers
zacht kreunend
van vurig verlangen
Konden zij verhalen over het laven
der zinne op gries groene grond
waar toekomstige herinneringen
werden ervaren
zij vonden de woorden…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Bestemming
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 Zachter mijn toon, korter mijn tenen
gewoon zeggen ‘ik heb me vergist’
kost tijd, nu meteen de benen
genomen als jij vist in troebel water.
Maar ik win deze strijd
al wordt het later dan ik me ooit
had voorgenomen.…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
WATERBALLET.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
819 Golven met schuimkoppen op de toppen
rollen speels het strand op
en leggen een schelpentapijt
in een kleurig patroon op het zand
Dan jaagd de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormende water
doorbreekt de sirene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een niets ontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele…