7969 resultaten.
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 De regen die de hele dag viel,
heeft opgehouden te stromen,
de zon is weer doorgekomen,
verwarmend tot in mijn ziel.
Dankzij het zonlicht en zijn machtsvertoon,
heeft de natuur weer een andere toon.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw
mijn ziel…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte op de
verlossing
van de ware liefde
het maakte haar bang
haar hart een verraden hart
zo bang te worden bevrijd
ze liet los
wankelde weg
terug naar de veiligheid
van haar opgebouwde bestaan
de dans van het bevroren hart
de roep van de zielen…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 je ogen die mij spreken
door het donker van de nacht
als de schaduw laat verbleken
wat jij als een stilte dacht
liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 , laat zweven naar verre landen
met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese
geladen met geest en gevoelens
van oude culturen
omhels mijn lijf
verschrompeld tot vogelverschrikker
geef het leven en ziel…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Ik lag en weende om dromen, die vervlogen
Als kussen van een mond, nu koud en bleek,
En dat de godheid mijner ziele bleek
Stof als ik zelf en al mijn liefde logen.…
duizend bloemen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
944 hand
duizend bloemen raap ik bij elkaar het is
niet te veel gevraagd om te speuren naar
de blauwe korenbloem in de akkers
vergaar ik schoonheid voor jou alleen
duizend bloemen zo veelkleurig als je
nog niet eerder zag je zoveel rood voor
ogen als de dag dat ik je die papavers
bracht van de heuvels uit het verre land
wit is als jouw ziel…
keizersnede
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
716 toekomstperspectieven
desondanks
ontwikkelt hij vanuit diep genesteld engagement
- oh / cycloon van kolder
culminerend in
glorieus capitonnerende apotheose -
een paranormale non-verbale communicatiestrategie
die wordt gehonoreerd
met een universeel gesponsorde onontkoombaarheidverklaring
Christus te paard
Mohammed in bad
en Boeddha ter ziele…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 steeds
naar zeewier, zout en zand
ook al zijn er oceanen
aan jaren voorbij gegaan
toch is geen waarheid
hier ooit hetzelfde
vandaag schrijft de hemel
in een nieuwsoortig ijzig licht
waaruit sneeuw in welwillendheid neervalt
vanuit rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers
mijn ziel…
- Halfstok -
netgedicht
4.2 met 50 stemmen
673 In rouw wordt gehouden wat lot heeft genomen,
waar aardbeving heeft plaatsgevonden,
hebben mensen de vlag van de ziel op halfstok gehangen.
Gehuild,
terwijl de hele wereld toekeek,
zovele rechten werden voorbehouden.
Opschudding heeft vaak cruciaal grootschalig leed gezien,
terwijl smart en ongeluk vastte.…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
689 Hun zwerftocht trekt
mijn ogen dwalend door de lucht,
men ziet gekwetste zielen
het zwieren als linten en koorden
zonder een enkel geluid.…
- Pas als jij gaat -
netgedicht
4.0 met 57 stemmen
1.092 Vragen zoeken hun regelmaat,
kruipen in mijn ziel en nemen deel,
soms zelfs nog frequenter.
Volop op zoek naar spannende herinneringen.
Koortsdromen,
die duizend vragen hebben,
ijlen over onze onrustwekkende tijd,
jarenlange rouwervaring is dus niet vereist,
...pas als jij gaat.…
- De kracht van het zwijgen -
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
670 De kracht van het woord, de klank
eeuwenlang door heiligen gehoord
hun ziel opent zich, spreekt overtuigd,
"zelfs de prachtigste lotusbloem
kan opbloeien uit de modder"
hoort Om Mani Padme Hum klanken
bevat, zo wordt gezegd, totale lering.…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.
Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.
De Lindt is een zijtak van het Aduarderdiep.…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken
die hoge torens en
menig boom ernstig doen kwijnen
het antwoord ligt zo
voor de hand mijn waarde
en vraagt geen enkel diep
of wijsgerig betoog
toen eens dit donderend
geweld bedaarde
zag ik plots,
dat mijn ziel…
De aarde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
939 Telkens weer, komt het terug
telkens weer, langzaam of vlug
de wereld draait door ondanks pijn en verdriet
stoppen bij leed, dat doet de globe niet
maar in je hart, alsook in je ziel
is ’t soms net, alsof er een stukje afviel
van die mooie planeet
die gewoon ‘aarde’ heet
Telkens weer, komt het terug
is het niet langzaam dan gaat het wel vlug…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Alice, de ogen zedig neergeslagen
Moest lachen om de rol haar toebedeeld
Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld
Wat anderen nu eenmaal in haar zagen
Ze wilde Eddy du Perron behagen
Maar deze had een ander afgodsbeeld
Platonischer, en op zijn ziel veel eelt
Hij wist Alice te pesten en te plagen
Ze dreigde zich van kant te willen maken…
De dertigste keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.077 Het ongrijpbare is een hersenspinsel dat doorgeweven is in je ziel
De realisatie is net zoiets als het uitvinden van het wiel
Het is misschien niet zo big deal
Mocht je misschien denken voor je, voor de 30ste keer viel
Fietsen is toch even wat anders als je doordacht probeert te weven
Misschien moet je het daarbij laten en gewoon verder gaan…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust,
Kalm in mijn kamer binnen blinde muren,
In 't gemelijk genot van ledige uren,
Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust.
Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust
een ganse middag voor mij uit te turen,
En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren,
Bij korte teugen met verfijnde lust.…
Liefdesvlucht
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.219 De Zon laat zich niet zien als ik naar buiten kijk ……
De Zon zit van binnen, in Mijn Ziel ……..
Mijn Liefde voor Jou zwemt door mij …..
Met krachtige slagen naar het Ultieme …..
Ben je wakker, ogen open, ik voel het Nu ….
Zonder mist, Je bent Nu zo dichtbij ……
Je Hand raakt me aan ……
De Warmte gaat door mijn huid …..…
Nog bloeit de linde niet...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
752 Nog bloeit de linde niet, maar heimweezangen
vervoeren al mijn ziel die wacht en zucht
tot weldra weer de bloesems vrolijk hangen
en met aroma vullen ’t blauw der lucht.…
Evenwicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Hoge winden, zuiver mij van sexbeluste vrouwen,
laat mijn ziel in vrijheid blijven, eindeloos,
als een adelaar in vreedzame eenzaamheid,
wat zal ik nog op vuile moerasgrond bouwen,
voor het aardse leven ben ik vast te broos,
liever zweef ik daarboven, van chaos bevrijd!…
pesten is zo laag
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.137 ze hebben toch zo weinig kracht en moed
dat ik op kom voor deze arme zielen,
want ik vraag me af wat de pesters bezielen
om zo laag te zijn
de zwakkere te bedrukken
en ze emotioneel te onderdrukken.…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 in plaats van verzilting van
mentale aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
levenslang vragen bij zich
dragen en gekoesterde
littekens achterlaat in het
verstand met z‘n wonderlijke
inblazingen en dat het er op
neerkomt, wat slechts een
uitstel van executie is, raakt
iedereen, maakt alles relatief
en gelijk, toch in de ziel…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 De weg naar de ziel wordt met stilte bekleed,
hij slijt door de wanhoop, de angst en de weet.
De stilte spreekt tot mij en laat mij alziend,
daarom is de stilte mijn beste vriend.…
Verzoek aan Willem Kloos
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 Ga je eeuwige roes uitslapen, pokkendebiel,
opgedroogde hypochonder, mijn lever vervloekt
je en spuwt gif naar je dolende ziel. Pas op,
naarling, anders achtervolg ik je eindeloos
in dat bizarre schimmenland. Ik sleep je voor
de rechter, etterbak, Dante of zo, dus kijk
maar uit, pokkenmelanchool. Wurgengel. God?…
Van koraalrood naar ultramarijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
569 dodelijk lot
Facetten der vermetelheid
die het grootse hart
koperkleurig doen voortstuwen
verhinderen de aftakeling
naar een noodlottig leven en
verbazen vriend en vijand
Door kracht en zegen,
een Herculeske daad
in deze Titanenstrijd
zal op het scherpst van de snede
het hart aan beminnelijkheid winnen
als dansend licht
wiens ziel…
Zachte wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 de wind rond mijn vangsten
van de dag
over trekvaart en de wijdse tuinen van een ziel die ik ben
en daar is de harde wind
zij is geschoren
nog jong van hart
daar is de wind
een weinig drukverschil
in jouw zachte handen?
in het groeibeeld van onze cosmos
daar is de harde wind?…
Toewijding
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.864 Aan mijne moeder
Wat ik in 't diepst der ziel gevoelde,
Wat mij verkwikt heeft of gedrukt,
Wat zorg en vrees mijn hart doorwoelde,
Wat vreugd en hoop mij heeft verrukt,
Mijn denken, doen, geheel mijn leven,
Heb 'k aan deez' blaadjes toevertrouwd,
Ze spreken van mijn geest en leven,
En zijn met tranen soms bedauwd.…