27292 resultaten.
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 Lente zit in de lucht
Wolken lijken blijer
De wind waait met een zachte zucht
Lente zit in de dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen…
Fotoboek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Kom m'n liefje, kijk eens even, kijk hoe wind speelt met je haren,
kijk, hoe fier ik naast je zit, kijk hoe fier, nog in zwart-wit.
Kijk hoe jong we toen nog waren.
Weet je nog toen bij het water waar we bootje wilden varen,
dat er van die eerste zoen iemand een foto maakte toen.
Kijk toch hoe verliefd we waren.…
O liefde!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
682 Maar nu niet, nu loop ik door de het stadspark
op zoek naar inspiratie, door te luisteren naar
de wind in de bomen en 't geruis van auto's
in de verte en hier in 't water 't kwaken.-…
De zegger van verzen
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.728 Want ik weet
Dat alle verzen langs uw oor gaan als
Het ruizen van water of ‘t gedruis
Van bomen in de wind: een vaag geluid
Voor niemand in het bizonder en waaraan
Geen luistraar – ’t zij dan dat zijn eigen hart
Toevallig in een eendre toon beweegt -
Een mededeelbre zin ontraadselt.…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 Te zwaar was het water, te
Licht is de wind
- O, Christofoor, waar is het
Kind, het kind -
Alom, toen, geheim en
Weg-stervende
- Blijf bij me, bij me
Zwervende -
En, eindelijk, stijgend de
Maan langs en heen,
Een bijna zwijgende
Wolk verdween.…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 Hiermee wordt verwezen naar de gedachte van Heraclitus dat alles in deze wereld steeds in verandering is: "Men kan niet tweemaal in dezelfde rivier stappen, want het is steeds weer vers water dat u tegemoet stroomt."…
Het ongelijk van tussentijd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Het ongelijk van een slag in de wind
en het schot voor de boeg
van een vluchtelingenschip,
drijvend naar rustige waters,
op drift waar stille gronden
zoet koraal over golven smijten.
Het ongelijk van zaden,
uitbottend in onvruchtbare grond.
De knoken in handen van de hongerigen
in het natte slib van de graven.…
stoer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 Bijna omver geblazen door de wind.
Mijn onderstel werd meerdere
malen op de proef gesteld
zelfs met grof geweld.
Kasseien wilden niet zwichten.
De modder zwolg me op tot mijn knieën.
Plassen water waren toch zo verraderlijk.
Maar… ik liet me niet kennen.
Net als een paard werd in gemend met harde hand,
tot mijn hart het begaf.…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het land bleef wachten
Seizoenen deden hun ding
Die er woonden
Wisten van geen haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 In de tuin van mijn Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De wind weeft patronen in
het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan
begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak
alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Zijn stem glijdt door
de open lucht als water dat niets vraagt, maar iets opent wat ik herken.
De straat houdt zich in,
alsof elk geluid zachter wordt en alles
wat leeft zich terugtrekt in rust. Alleen hij zingt en
laat tonen vallen die blijven hangen waar ik ze niet kan vasthouden.…
Vandaag
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
590 Een heel speciale
gewone dag
met iets meer van vrijheid,
ondanks regen en wind.
Soms vinden we iets terug
in de kieren van de
beginnende herfst,
in de herinnering.
Het is niet vast te houden
net zo min als de wind
of de wolken.
Het is goed zo.…
Verloren droom.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
704 Gedachten zweven zachtjes mee
op golven van de wind.
Woorden die werden gesproken
reizen door de tijd.
Waarin ik de wind hoor huilen
om een verloren droom.
Woorden die nooit de weg naar
jouw hart hebben gevonden.…
Sporen in zand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 Sporen in zand
Door golf, wind gewist
Op strand
Door niemand gemist.
Sporen in zand
Door zon, wind gewist
Op land
Door niemand gemist.
Sporen in zand,
Resten van leven
Zijn al vergaan
Voor zijn kon geven.
Dieho…
Vruchten plukken?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Zé vallen
je voor de voeten
door wind
uit alle richtingen
Bij glas...
heb je altijd
scherven, stukken
wind, een onbetrouwbaar sujet
Wij zijn
in onze sas
met de 'geraapte oogst'
van vruchten
In en met
de kleuren van herfst.…
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
Venetië
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.328 de gondel der liefde
voortgeduwd
door een
gondelier
trotseert hij
smalle grachten
schittert het water
als een zilveren rivier
luister hoe de
violen klinken
als geen ander bespelen
zij de liefde hier
rozenblaadjes
drijven op het water
tekenen van geluk
zo heeft ieder zijn manier
de avond kleurt
scharlaken rood
veroverd door…
De nacht rook warm
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.405 Wolken bespelen elkaar met vonken
Het licht is donker en het donker is licht
Heftig knallend en waterig warm
Vervormen zij elkaar tot in de nacht
Net zoals wij soms in elkaar zonken
Om daarna te varen zonder enig zicht
Varend in golvend water. Omarm
Mij dan als een opklaring, dromend zacht…
topper eend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 zwemvliezen beschilderen
het water schoner
in een rimpelende stilte.
camouflerend vederkleed
waggelt naar het donzen nest
uit haar borst geplukt.
kwaakt goedkeurig
naar nagelaten wending
als een zeefdruk in water…
zoals ze is
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 Ze hakt een gat in het dak
om in het licht een bad te nemen
bedrijft de liefde in een kolenkast
de wereld zal haar niet bevelen
Ze gooit de spullen in het rond
bezit bewaart ze niet voor later
een liefde die haar tegenstaat
gooit ze in het water
Ze kookt het water om de fluit
baart een kind zonder reden
voor haar geen hom of kuit
dansend…
in m'n wolken gesmolten
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
509 als de wolk
minder moment
maar meer tijd
verglijdt tot
zoete geuren
gevaren zijn
voor de held
zonder held
geen gevaar
zo zei hij
in het ware
spreek mee
om het tegen
voor te zijn
de leugen is
de drup die
nooit valt
zonder val
geen water
zo zei hij
woorden van water dat,
doet suiker smelten
zo zei hij ook
in…
Douche
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Om met schoon water en geurige aroma
samen door waarborg in harmonie te begeven.…
Ooglid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
602 Het water stijgt
mijn hand op jouw lijf
met haar nat gezicht
slaat zij op drift.
Immens zicht
de horizon verlicht
haar huid omlijst
in haar paradijs.
Het water stijgt
mijn hand van haar lijf
mijn laatste traan
die het raam beslaan.
Een verwaterd zicht
op jou gericht
de herinnering schijnt
door jouw paradijs.…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
635 in het water
gevallen.…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
het begon met een lach
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.439 het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag,
als een hoofdstuk afgesloten.
-----------------------------
uit: 'Tirade', 419 -2007…