10496 resultaten.
Verloren hart
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
775 Op zoek naar mijn verloren hart
ging ik de lange weg terug
naar het waarom en hoe
en wat en waarom toch ik
tot ik ten langen leste besefte
dat de antwoorden uiteindelijk
niet in het verleden liggen
maar in het nu en straks
nu vestig ik elke dag records
beschouw alles zo veel mogelijk
als nieuw na de dag van het verlies
hoop op den duur…
Brussels lof
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 Brussel zit op slot morgen,
dat zal voor een hoop ellende zorgen,
vluchten worden omgeleid,
mensen komen zeker en geheid
later of helemaal niet op het werk.
Brussel zit op slot morgen,
de bezuinigingen komen de Belgen de strot uit,
maar dat slot morgen,
dat kost ook een forse duit,
das echt geen Brussels Lof morgen!…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 even zwegen ze de velden
moegestreden uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht…
Nadat haar man begraven was
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.701 nadat haar man begraven was
liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit
hem opgraven
en trok hem een ander zondags pak aan
‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder
‘ik zou niets liever willen dan
daar bij die hoop grond te gaan graven
net zolang totdat ik bij je vader ben
tot bij waar hij is en hem
aan zijn schouders optil
die onontkoombare…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
jij, mijn kind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…
zinloze brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
527 je kunt brieven schrijven
naar de grote poëten die zullen
trachten naar eer en geweten
antwoord te geven op al uw vragen
tenminste dat hoop ik maar
doch dikwijls zullen de dichters
het af laten weten blijven in stilte
verzonken ze zijn het vergeten
poëzie is zoeken en vinden
zoals braille bij blinden steeds
op de tast van muurtje naar…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom
in de hoop…
op de markt van Foshan (1)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
447 Wang Yue
hoop op
een leven
dat lang
mooi en
gelukkig
mag zijn
je naam
een liedje
van letters
die zacht
dansen zonder
elkaar los
te laten
onder de
indigo hemel
verkennen je
dribbelende
voetjes de
markt van
Foshan
flarden van
stemmen specerijen
en kleuren
vissen slippers
schoenen en oh
dikke kikkers…
Vervuiling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Ik laat er gras over groeien
over m’n gele tapijt
Ik laat m’n huis versloffen
'op hopen' stoffen
In hoeken en gaten
kasten, keuken en laden
In kamers en hokken
zelfs in bekers en mokken
..........................................…
MEEUWEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 meeuwen zullen
blijven zweven
aan een heldere lucht
want ze blijven hopen
dat we ze ooit eens
zullen hebben begrepen
ze zullen blijven krijsen
dwingend schreeuwen
kijk en lees ons lees ons
het enige wat we eisen
lees de onnoemelijke
veelheid aan gedichten
die we voor jullie
in het luchtruim
hebben geschreven
tijdens onze vlucht…
De jaren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
619 gisteren
zag ik
jaren
alle jaren vleugels krijgen
hoger
dan de
hoogste
allerhoogste wolken stijgen
vandaag
staan ze
heel even
op de grote aarde
stil
ze zijn voor nu
bereikbaar
niet meer buiten
onze wil
en morgen
doen we
onze
onze warme handen open
de jaren zullen vliegen
en wat rest aan ons
is hopen…
De pijn van toen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 ik zag
je hand op
het behang
ogen die wegdroomden
vingers die de tijd
nog voelden in
de pijn van toen
die even krampten
toen je weer de
stemmen hoorde
van het twistgesprek
op de overloop
waarvan je in de
toon alle hoop verloor
nooit is het
meer goed gekomen
de lat was veel te
hoog gelegd wat restte
bleek het laatste op de…
Even nog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
699 een jonge Cruijf in de dop
speelde met anderen
in een speeltuin in de buurt
nog even balletje trappen
afgelopen woensdagavond
keerde jij op de afgesproken tijd
niet huiswaarts, velen gingen opzoek
in de hoop je te vinden
verleidt door mooie woorden
liep je te goeder trouw
de verkeerde kant op
slechts negen lentes mocht je worden…
Beknopt sonnet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
506 Door liefde kunnen wij hopen,
zal de lente zich openen
en ons leven bezielen!…
De prijs van ideeën
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
256 Wat begon als hoop,
werd bevel,
werd schot,
werd stilte.
De ideeën zelf —
ze stierven nooit,
ze trokken zich terug
in de schaduwen van boeken,
wachtten tot iemand
ze weer tot leven riep.
En telkens opnieuw
begint het
met een mens
die denkt dat hij weet.…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Toch ritselt hoop in dit gemis.
Ik zag een late aster op je graf.
Straks wordt het geruimd.
Maar liefde is nooit af.…
Oude Kat r.i.p.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.345 Je verloor heel snel je kracht
Kon niet meer op je pootjes staan
En we besloten, je mag gaan
Vanaf vandaag is ons verdriet
Dat jij ons voor altijd verliet
Wat ons nu rest, is naast wat as
Herinnering aan hoe jij was
Toch liet je ons niet in de steek
Toen het leven uit je week
Je mocht net gaan, het was je tijd
Nu rest de rouw, ik hoop…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 ze vinden hun mogen zijn
blijkbaar zo ontzettend fijn
en om God ter wille te zijn
en hem dankbaarheid te tonen
gaan ze hem met een kerkgang belonen
allen trekken in het zwart samen op
naar de eredienst even verderop
in het vaste vertrouwen en hoop
het water te bereiken voor hun eerste doop
~~~~
*De eerste keer…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Tussen afgrond en hoop, tussen stilte en storm
heb ik duizend gedachten geklopt.
Mijn hoofd is een razende vlakte vol vragen:
Wat is leven? Wat is goed? Wat is waar?
Geluid, licht en aanraking botsen binnen,
waar muziek of natuur soms antwoord geven.…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 In elke glimlach, half gevat,
ligt hoop verstopt als fijn garen in een jasje
draad voor draad met liefde gesneden,
niet van wol of katoen, maar van geduld, liefde en trots.…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis
Het is voor mij nog even dromen
dan reeds is de tijd al aan gekomen
dat voor de nacht mijn kracht verbreekt
en dan tevergeefs om lieve woorden smeekt
Ik tot de Hemel roep om mij nog te bouwen
omdat de aarde mij spoedig bergen moet
En ik mij neerbuig, naar die plek, in vertrouwen…
Onderbekende voorraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.104 een onderbekende voorraad
van bovenhoofdse begrippen die zwellen
als de vrijheid stroomt
die woorden zijn versierd
eerlijker dan groepse praat
waar ze palen stellen aan
stroming en open deuren
rijker dan plastische prentboeken
met vetzucht bedreigde grenzenloosheid
als de kracht verloren gaat in trillend vlees
dieper dan band en vertrouwen…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan
de schittering in
je kleine ogen
diep en vol vertrouwen…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat…
Groei
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.241 Het leven gaat door
Wat je ook doet, wat je ook laat
Wat je denkt of denkt te denken
Waar je tegen bent, waar je voor staat
Je liefde en genegenheid
Warmte, vertrouwen en interesse
Alles groeiend met de dagen
Groeiend met de zuiverste finesse
Je onzekerheid en al je angsten
Zenuwachtig en koortsachtig blijf je vechten
Een beter bestaan…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.834 Vriendschap is praten in vertrouwen
Dat de ander zijn mond kan houden.
Vriendschap is delen in iemands geluk
En dan bidden; ga nooit stuk!
vriendschap zit in kleine dingen
Die je tot wedervriendschap dwingen.
Aan goede vriendschap komt geen end
Waar ter wereld je ook bent.…
Ga weg
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.995 Vertrouwen doe ik bijna geen.
Bang dat mijn hart weer wordt gekliefd.
Jij bent bang om te verliezen.
Maar jij krijgt mij nooit.
Ik ben te bang en te verstrooit.
Uit teveel mensen en liefdes moeten kiezen.
Ga naar een andere man.
Ga naar een ander hart.
Maak met iemand anders een nieuwe start,
want voorlopig bak ik er niets van.…
Raar....
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.453 Vertrouwen is waar het allemaal om gaat,
en dat ik nou net dat gevoel mis is raar,
maar ik moet stoppen met piekeren, ik hou van haar......…
Kind van rekening
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.312 Vertel mij eens hoe ik kon slagen
waar m'n ouders zo in hebben gefaald
Nu ik in liefde een prijs heb betaald
voor hun onvermogen om te dragen
Wat betekent vertrouwen voor een kind
dat steeds in twee kampen moest leven
Al het gezegde betekende munitie geven
slecht woede wat het gezin nog bindt
Niemand meer die nog weet hoe het was
in schaarse…