8157 resultaten.
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Maar mens-zijn is voor ieder taak gebleven
en enkel wie het spel echt speelt, die waagt.…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.
Ooit werden hier horizonten verbreed,
de trein bracht grote steden dichterbij.
De dienstsluiting bracht de dorpelingen leed
en greep diep in in't plattelands leven.…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…
Zomer
poëzie
3.2 met 36 stemmen
9.452 ,
Het gonzelt in de bloesemstruiken,
het tintelt in de groene pruiken
Der berken bij de zoete vlagen;
De kool brandt op de peerse kluiten,
De blonde brem bloeit welig tegen
De mulle hel-beschenen wegen
Met volle gele honigtuiten, -
Hef over de aarde uw aangezicht,
Over uw ogen valt het licht,
Over uw lippen stort een lied -
Levend mooi mens…
Wie weet mij eindelijk
gedicht
3.1 met 22 stemmen
16.198 'Men mag een mens een leven niet ontschenken.
Ik hoop dat ik geen bommen maken zal.'
---------------------------------------
uit: '27 Gedichten en geen lied', 2000.…
Dag lieve, lieve Marcia
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.303 De tijd lijkt stil te staan
in koude kille uren
ik voel me een slecht verliezer
hoe dan ook
lijk er niet mee om te
kunnen gaan
met het aanvaarden van de dood
is het de angst
om zelf ooit te gaan
ik kan het niet benoemen
de tijd lijkt stil te staan
nu er weer een heel lief mens
is heengegaan
mijn fluister klinkt
heel verdrietig in de…
Oude regen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 vijfduizend jaar oude jager
ingevroren in het Alpenijs
teerlongen van ‘n zware roker
door bosbranden, vulkanisme
grotten vol rook, ‘n oermilieu
we evolueerden in zure regen
in mijn lijf en leden ontstaat
in korte tijd reumatische pijn
en roos die wijst op droge huid
ik denk aan de moderne mens
oermens en verstoorde balans
herstel…
Nieuwsgierig overleven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
828 Nieuwsgierig, ingeschapen
emotioneel gedrag leidt
tot onderzoek en studeren
het is de mens gelukt
er wetenschap van te maken-
die brengt gevaar in kaart
we worden niet verrast
door onbekende gevaren
de menselijke geest tast
het eindeloze heelal af
in ‘n nooit eindigend pogen
het eens te bevaren
Waren we niet nieuwsgierig
leefden…
Zomer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
725 Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd
Waarin de aarde z’n gewas weer geeft
Door Gods trouwe zorg en goedheid,
Zodat mens en dier de winter overleeft
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid
Maar toch springt de zomer er uit
Het geeft warmte en vrolijkheid
Waarbij de vogels met hun gefluit.…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Kan een mens zich zo goed voelen,
van alle negatiefs bevrijd?
De lucht lijkt naar anijs te geuren,
anijs, vanille en kaneel.
Het landschap schildert pastelkleuren,
lila, roze en zachtgeel.
Is dit een waanbeeld, een fantasie
van een te naïve ziel,
een gemoedstoestand, een euforie
die mij plotseling overviel?…
Een kouwe kermis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 Tussen jong en bejaard wordt
de werkelijkheid geopenbaard,
midlife crisis door 'n denkende
mens die ziet dat evolutie
misleidt, tijd veel sneller gaat
dan in z'n illusoire jeugd.
Voortplanting voltooid, laat de
natuur ons vallen, m’n vrienden
vervagen en weemoed m’n lot.…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 smart, tot de veerman
immer als terugkerend zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme verzet, moet
hiervoor de hoogste tol te betalen, het
leergeld om nooit meer om te kijken, in tijd
geloofd, wat geen enkel mens…
Aysha, zon en wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
559 verbiedt
het is een wet
verzonnen door de mannen
jezelf alleen tonen aan hem
dat kun je met je hart doen
vanuit liefde
trouw zit niet in een hoofddoek verpakt
want geloof me
juist die mannen die
zoveel verbieden
kijken lustig in het rond
laat je haren wapperen in de wind
laat ze strelen door de zon
Er staat toch ergens geschreven
de mens…
Van onder tot boven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 er steeds verrekken
ik vraag slechts om erkenning
van mijn wezen met gebreken
snak niet naar de winst van winnen
geliefd zijn is zo zalig niet
als daarmee wordt ontzegd
de vrijheid van het falen
eenvoudig dwalen om te leren
van je fouten en verdriet
maar voldoe de hunker
naar een verder vragen
vertrouwen zal mij lichten
en als mens…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 't ligt
op de lippen
van het onnoembare
't licht dat
de einder raakt
alles van goud maakt
zich purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets…
Verholen?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Uit de
zure regen van hand –
gespitte graven waaruit
de ochtenden zich laven
tot het morgen gloren,
worden nieuwe tranen
geboren, leggen zon en
maan een schaduw
over een geleefd gezicht,
lucht en water verhangen
zich aan nevelringen, de
mens wikt en schikt zich in
een aantoonbaar gewicht,
naar de maat van al die
overbodige…
NOSTALGIE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
640 Geen mens schrijft nog een nieuw Op Hoop van Zegen,
Geknechte Kniertjes kom je nooit meer tegen.
En ééndagsvliegen zijn niet van de lucht.…
Doerak
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
886 Je kreupelt al een week
zonder een kik te geven
het leven laat je in de steek
ik moet je zeilen reven
tussen het hoge gras
kijk je naar de reigers
het wordt nooit meer wat het was
mijn kerk staat in de steigers
Je ogen tarten mijn geloof
in het goede van de mens
er gaapt een catastrofale kloof
in jouw allerlaatste wens
ik gooi een…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Een mens is geen machine, een individu is uniek en echt.
Onrecht of onrechtvaardigheid, het is van deze tijd
Dit pijnigt me, warmte en capaciteten negeren, het doet me spijt!…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 Verscheurd breng je verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt…
Verhef mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
681 Leer mij verstaan hoe alles van het leven
eenieders hart een eigen kloppen laat,
geen enkel mens iets zomaar wordt gegeven
maar dat het om verbondenheid steeds gaat.
Zo wil ’t bestaan hier zelf een mantel weven,
beschutting bieden, warme toeverlaat.…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt –en stoot af, naar gelang
de honger, warme troost kan niet ontvangen
worden, waar woorden verdeling brengen
in het schreeuwend hart van onbegrip
de teneur van het zoekende heimwee
als maatstaf voor de mens…
Nieuw Begin
hartenkreet
2.1 met 94 stemmen
7.086 Nieuw Begin
Het Einde is voor Ons in Zicht …
Het Einde van het Oude …
Een Nieuw Begin dient zich aan …
Een Begin van het Nieuwe …
De Dag voor ons breekt nu snel aan …
Onze Verbintenis, de Hemel Binnengaan …
Als een nieuw geboren Mens …
De Ontmoeting op Hetzelfde Pad …
Vanaf die Tijd heb ik je Liefgehad …
Dit Moest gebeuren, voorbestemd…
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 De weg van het hart is de weg van liefde
Wie kiest om deze weg te gaan
Die ziet het leven in een ander licht
En komt in een andere levensbaan
Wie in dat licht de wereld ziet
Die weet dat plant en dier en mens
Bedoeld zijn om als één te leven
Zonder afscheiding of grens
Wij delen allen Moeder Aarde
En dienen allemaal te leren
Onze dierbare…
Zwerfkat
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
529 Tot hij wist wat hij
wilde, een kluizenaar worden
die alleen als een zwerfkat
zijn boontjes dopt, eenzaam
kon hij kijken wat de mens
zoal doet, ongestoord met
zijn ogen en oren open,
en gedichten vangend als
huismussen, kort en een-
zaam en voedzaam en toch
op de een of ander manier
zinvol dit rare leven, zo
ging hij, zo sloop…
Ik zag het weer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
828 [Toch denk ik dat de ziel van zo’n mens faalt
in de zoektocht naar een volgende fase
maar dat is dan weer mijn eigen arrogantie]
Ik zie het zo vaak
en op een soort sadistische manier
doet de onwetendheid mij plezier.
Dus…
doe maar fijn arrogant zijn.
Ik ben liever onzeker
dat weet ik heel zeker.…
ik zag het weer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 [Toch denk ik dat de ziel van zo’n mens faalt
in de zoektocht naar een volgende fase
maar dat is dan weer mijn eigen arrogantie.]
Ik zie het zo vaak
en op een soort sadistische manier
doet de onwetendheid mij plezier.
Dus…
doe maar fijn arrogant zijn.
Ik ben liever onzeker
dat weet ik heel zeker.…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…
Zorgeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 Geheel zorgeloos kan niemand zijn
Ieder mens heeft wel problemen
Die je de vreugde soms ontnemen
Het is niet altijd rozengeur en maneschijn.
Graag zou ik zonder zorgen zijn
Zoals het vroeger was als kind
Dat elke dag opnieuw begint
Zonder zorgen, verdriet of pijn.…
Het vervolg van de duivel.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 Kijk me maar in de ogen
en je zult zien dat ik het meen:
Alleen voor de liefde zal ik knielen.…