10329 resultaten.
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
Eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
319 Eik manifesteert zich nadrukkelijk
als stoere eenvoud in het landschap
waar stilte in zingeving eenzaam voelt
eik bereidt zich voor op eikeltjes
zodra de zomerzon is verdwenen
trekt hij zijn mooiste kleren aan
in rood en bruin en wakend geel
eik maalt niet om weer en wind
is nu boom en voelt zich loom
eik is volwassen, was ooit kind.…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
170 Stilte die om hen is neergedaald,
Is oorverdovend,
Wordt door het einde ingehaald,
Zonder toekomst belovend.
De wachter staat gereed,
Biedt nochtans geen vergezicht,
In ’t duister van de nacht,
Hun liefde overwint elke tegenslag,
Is onoverwinnelijk,
Duurt voort tot in hun eeuwigheid.…
Liefdeshonger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
292 Die hunkering, de liefdeskoorts,
Die mijn verlangend hart
Doet overslaan,
Mijn hete adem doet stokken,
Mijn wezen verlamt,
Tot zij mijn liefdeshonger stilt.…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er iemand naast je
in de stilte…
De strandjurk oplichten
gedicht
2.1 met 1499 stemmen
131.174 Stilte.
Het droge zand schelpt je nog omstandig haar nee maar de weerstand
in de scène is een kronkeling van eerdere acteurs, het ritmische breken
van de bruisende golfslag wil al dat springtij van ons, een hoogwit ruisen,
het kabaal, namelijk, van de stilte beukend op het witte, mensvreemde strand.…
Als stormen woeden !
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
740 Er viel 'n bizar nare stilte
in een mooi lijfje stil en klein.
Nu is daar een doodse stilte,
waar een druk leventje moest zijn.
Onbegrijp'lijk dat gebeuren,
waar was God nu, op zo'n moment?
Wij vragen dat steeds; en treuren,
hij was toch onze kleine vent.....
Deze vraag, die hoor je vaker,
het antwoord krijg je zeker, ooit!…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 van gedachten,
onbekende, kosmische krachten onthullen
wie jij was, wat is, wat komt,
kortom, wie jij bent, nu en altijd,
die nachtelijke stilte doet je huiveren,
je kruipt nu snel zo ver mogelijk weg,
diep in een onbekende holte van je ziel,
en je wacht en wacht en wacht en denkt…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Dus nu even niet denken aan dat wat was,
als zware stilte wederom volstrekt nog spreekt,
het felle gemis zwijgend preekt en het bestaan
zelfstandig zelf doorgaan nog echt te pijnlijk is.
©12-7-2018…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Stenen onder voet
een vleugel streelt de stilte
niemand die het merkt
Hij zit niet op applaus
te wachten, schuifelt zacht tussen de
voegen van de straat, alsof de stad voor hem alleen werd
uitgetekend. Een windvlaag tilt zijn veren op — een fluistering van herinnering.…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Ik voel jouw stilte
zonder dat je iets zegt
mijn hart antwoordt al
Er zijn ochtenden waarop de
wereld te luid binnenkomt, waar elke stem
snijdt, elk gebaar een echo achterlaat, en zelfs stilte te vol
lijkt om in te schuilen—dan zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht mag zijn.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Tere bloem ontvouwt
stilte buigt zich naar het licht
wortels zingen zacht
In het buigen van
het licht opent zich een tere kelk
haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen
stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Bloem opent zich zacht
licht streelt zacht het groene blad
stilte ademt mee
De middag ligt open in
een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht
over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt
als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
Waar de wind mijn ziel ontmoet
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
267 Jouw innige klanken trillen
door mijn huid en hart, ontvouwen zich als
bloemen in de eerste ochtendzon, vullen de omhullende stilte
met ademende, diepe rust, en laten mijn ziel resoneren in lagen van licht en gevoel.…
Een persoonlijk pad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 En zo begint het pad
van verkennen, ontvangen, loslaten,
een dans van lichaam en ziel,
van aanraking en stilte,
een intiem gesprek
dat begint bij mij.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Ze dalen neer op
mos, in stilte die niet koud is maar vol van berusting, als
een zacht gebaar van afscheid dat niets vraagt, alleen terugkeert naar het licht.
Ik zie hoe één druppel op
de hoed van een paddenstoel blijft liggen.…
De zin van het leven
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
558 Klanken en stilte
dansen samen in liefde en schoonheid en tonen dat niemand ooit echt alleen is.
Ongefilterde emoties drijven als
lichte bladeren over water. Gevleugelde beelden
worden in stilte opgenomen. Het gevoelige onvolmaakte lichaam
verlangt en herinnert zich alles wat kwetsbaar is – stukjes leven die nooit vervagen.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Mijn zintuigen drinken de
stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.
In het trage stromen van
de beek openbaart zich een verborgen
waarheid van stilte. Ik voel de wijde wereld zonder
vaste woorden, als een lichte adem die zich vrij over het water verspreidt.
Eenvoud toont zich door
enkel te bestaan.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Zware ademloze stilte roert
de lucht met de scherpe roep van een kraai,
hoog boven de bleke hemel, zijn vleugels scheuren door het
dunne licht, en ik merk hoe mijn gedachten zich spiegelen in de koele wijdte.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Licht vervaagt sluipend
op natte paden, broos en onherroepelijk,
en ik blijf staan, hoor het langzame weken van stilte,
merk hoe mijn gedachten meedrijven op het ritme van wat eindigt.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.
Dan breekt er iets open tussen
de naakte takken, een trilling die niet vraagt
om ruimte, maar haar neemt. Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 En in de diepe stilte die
hangt als alles tot rust komt draagt het
bos een zwijgende, onuitgesproken aanwezigheid, iets
dat voortduurt zonder aandacht te vragen, alsof ademend leven zelf genoeg is.…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 waar eenzaamheid zachtjes bloeit
en stilte door de kamers groeit
komt zij als zon op iemands dag
met warmte, woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 in azuurblauwe lucht
drijven wolken, zacht als wol
een vlam blaast warmte
in het bollende doek
een mand vol mensen
zweeft langzaam omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.
de tijd eet geld met hopen
en af en toe
zich rond.
------------------------------------
uit: 'Een dode speelgoedvogel', 1969.…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 Mijn diepste wezen steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste fluisterend en fris
de ander razend door de stilte…