Alle inzendingen over donker

6829 resultaten.

Sorteren op:

Kerkhof

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.946
Zo daalt nog soms een losgerafeld blad Bij wat ik lang diep in mijn hart begroef, Waarnaar 'k mij zelve nooit meer, nooit meer vraag; Ver dooft in 't donker nog een paardenhoef, De scheemring zinkt op 't ritselende pad, - Achter mij valt de nacht om 'n dodenhaag.…

Kraai (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
je een vreemd nest leeg Mijn vingers worden milde kogels waarmee ik je schenden wil Je bent wreedaardig zoals je een rafel van me scheurt een door vliegen omzwermd kadaver aan de rand van onze snelweg Ik hurk in jouw nest in een vork van twee takken Hier heb ik mijn dorst gelest Het blauwgroen ei waarop jij broedt glanst op met donkere…
Wim Veen4 september 2005Lees meer >

Duister licht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
De lange donkere gang verstopt in een lucht van natte jassen vochtige sjaals en bont gevoerde wanten toont nog even duister en somber alhoewel het welkom warm is wensen, hartelijk en oprecht worden door de kamer gesmeten als waren het pepernoten stemmen gaan door en langs elkaar, met af en toe een glimlach langszij dan weer een schitterend…
metha2 januari 2006Lees meer >

Heet verlangen

hartenkreet
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.313
Je vriendelijke zachte donkere ogen begeerlijk op mij gericht mijn schoonheid zichtbaar makend in volledige overgave geef ik mij. Mijn hele ‘zijn’ samengevat in het nu jij, voelbaar, tastbaar helemaal man jou opwindende hete adem maakt van mij een sensuele vrouw.…
Jasmien24 maart 2007Lees meer >

Zomergedicht

gedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 13.753
men woorden laat drijven en zinken hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen men herkent zich, staat op om te stelpen hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os zich laat slachten, als vlees zich laat strelen hoe de vogel ontvleugelt, het huis niet meer woont het brood niet meer eet, de stoel niet meer zetelt later in donker…

Steeds dieper in jouw ogen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Als ik in jouw donkere ogen kijk, dan zie ik mezelf ik verdwaal zo ver, maar ik hoef niet meer terug Daar waar ik dan ben Daar hoor ik thuis Als jij naar mij lacht Dan lachen jouw ogen mee Jij bent de zon, ik ben de maan Je verduistert me als je wilt Met jouw ogen waar ik in verdwaal Dat ene momentje als jij naar mij kijkt Dan...…

Wit hing en stil...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.822
Boven de wereld zaten we; en we schrokken, Als om ons in besliste vaart een tor Een kromme draad trok van donker gesnor, Wegbuigend in dempende nevelvlokken. Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad: Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen, En deed mijn handen en mijn lippen branden Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.…

van moeders doe overdrijven en voorbijgaan

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 762
regensluiers, ogen zonder wimpers, wervelend in elkanders adem bij de nocturne in G – minor fluistert de stilte klimmen mijn aanslagen tegen de onvergetelijke armoede van een heldere hemel, braakliggende zeeën waar luchtschepen laveren tussen ijswolken het klavier stottert, mijn Steinway verkrampt in de schoot van een oude berg als het donker…
Rieg14 augustus 2008Lees meer >

En kust de dood

hartenkreet
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.419
die een weg zoeken In ogen die zo angstig staren Mijn krullen nat van het zweet Langzaam begin ik te rennen op zoek naar alles wat is geweest Bang om niets meer te herkennen De stilte lijkt mij te omsluiten Door schemer wordt ik gevangen Struikelend, trillend val ik neer Verstikt in het laatste restje verlangen Langzaam wordt het donker…
car27 november 2006Lees meer >

Schilderij van een mij onbekende vrouw

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Maar met een rank, gebogen been onthoudt zij ons daarop het zicht en laat ons in het ongewisse hoe zij daar is: donker, licht? Het bleekblauw haar wekt geen verbazing: het hoofd blijft koel, verdwazing ongewenst. Kan op haar worden geboden in een ’huis clos’ waar de genooden rijk zijn en verflenst?…
boeuck4 januari 2007Lees meer >

Nachtelijke inkijk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Herinner hoe we ontstelen het hart in dat intense voelen haar eerden aan welvingen, om rondingen van dageraad, bij zacht licht intens donker, dat te bedoelen inzicht van welkom. Ze liet mij haast identiek en steeds meer naakt, ik, ik ben ik spiegel mij in weinig. Ik was aan en af als zij, weet niet waartoe, hoe vol.…

Natuur

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
klein stroompje door het woud Het is er lang, heel erg oud Krakende takken, oude bladeren De manier waarop we het benaderen Het groene gras, de ruige zee We gaan er steeds weer in mee Golven maken je weer kalm Het gras geeft een zoete walm De duistere bergen, de rotsen hoog In de lucht een mooie regenboog De heldere kleuren heffen het donker…

perron vijf

netgedicht
4.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.766
geef mij maar de vijf, zei ik tegen jou niet dat jij van plan was ooit er een te geven je keek mij niet eens aan, dat zat in je aard och dacht ik we komen er wel doorheen die blik van jou zal mij herinneren als een schilderij met onbekende kleuren, meestal donker geverfd zo neem ik ze althans waar; daar het grijs naar jou toe daar het altijd…

Decemberdagen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Ze schilderen het fluwelen wit vloksgewijs over het grijs van de kaalgestroopte akkers de steeg wordt een ijspaleis terwijl stakkers en andere stervelingen de uit weelderige woningen wegsijpelende warmte behoedzaam en teder oplepelen Ze zijn scheutig met donkere uren gierig met het licht van de dag dragen een mantel van schemer en beelden…
Kees Keizer3 december 2007Lees meer >

Groene kerst?

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.121
Ik sta bij stergeflonker in 't naaldbos vol met pijnen en laat er in het donker m'n zaklantaren schijnen. Een boom heeft pijn geleden. Het is te zien: heel laag vertoont de stam een snede, afkomstig van een zaag. Ik doe boom geen pijn. Het is een mooi gezicht. Hij vindt het zeker fijn, dat ik de pijn verlicht...…
Aubrey11 december 2007Lees meer >

'L'enfant c'est moi'

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 595
Er lichtte een gezicht op van beneden uit de zwarte moddergrond ik zag een donker trappenhuis nog onbetreden en het kind dat daar stond voelde zich nergens thuis.…
pama14 januari 2008Lees meer >

vurige liefde

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.510
De vlam uit de pit deint en wuift mij toe slechts het ik donker op de muur projecterend. Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken, smijt ik het geheel door mijn gesloten raam; "ik haat je!" Een regen van vonken en was sputteren tegen en doen de vloer uit wraak oplaaien, niet langer vlam maar vrouw.…
vengelv9 april 2004Lees meer >

Elke keer valt het tegen

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Verdwijnt de zon weer achter die donkere wolken. Weg is weer dat gelukkige gevoel met al haar pracht. Het vertrouwen in de mens wordt steeds weer beschadigd. Voor het kan helen krijgt het dan alweer een deuk. Een deuk in m'n zelfvertrouwen en in m'n ziel... Het leven is echt niet meer leuk...…
iris17 juli 2004Lees meer >

dan doden ogen in een eerste blik

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 906
woorden schreeuwen stilte ogen die geen blikken geven echo's dwalen rond, kaatsen tot herhaling gaat vervagen glimmend spoken schaduwen langs licht, raken aan het ronde zicht onder de lantaarnpalen dat regen vangt in striemend dalen muren kijken uit de hoogte neer met grauwe steen van lang geleden donkere ramen weten weer hun binnenkant…
wil melker14 januari 2004Lees meer >

Beaujolais primeur

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 967
Kijkt u maar alles is donker.’ ja alles werd zwart opeens nacht, waarin ik weende in misère met de Beaujolais de bloemkool de portier en zijn kruiswoordpuzzel toen ben ik gaan lopen het begon zacht te regenen langs de maas die koude maas…
erik20 februari 2006Lees meer >

Hyena’s

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.550
We zoeken elkaar op en pissen in het donker, een slachtoffer, gauw gevonden, ja, die is de lul! We wrijven ons in de handen getverdegetver, wat lekker zo’n kans laten wij niet lopen zo’n kans krijgen we misschien nooit meer.…
Peterdw.24 september 2008Lees meer >

Met het oog op leesgemak

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 729
De zéér knappe Wil uit Wolfheze, die liggend in bed niet kon lezen, was blond en ze dacht, dat de donkere nacht er de oorzaak van zou kunnen wezen. Naar een oplossing heeft ze gezocht en die kwam, dacht ze, want na een tocht in de bus naar Roermond, waar ze 'n bedlampje vond, heeft ze dat voor een schijntje gekocht.…
Aubrey13 november 2008Lees meer >

Opa

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.155
Als ik naar ‘t huis in Marken ga en langs de dijk het laatste stuk insla weet ik mijn kleinkind aan de einder Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht Dan kan het regenen of schijnt volop de zon; stormt het of slaakt de wind geen zucht Als ik naar Rotterdam toe ga mij langs…

Voor mijn lieve kinderen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Als het soms erg donker is zal zij er voor je schijnen, al lukt dat niet altijd,want soms zal zij achter de wolken verdwijnen. Oma zal voor ons altijd stralen, en met haar lichtje de weg wijzen, zodat wij niet verdwalen. Soms is oma ook de speelse wind. Ren met haar mee, en speel met haar, mijn lief kind.…

Nacht in de tropen

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Het eiland beeft en bleke vogels trachten het donker te ontvluchten. Haastige vrouwen sidderen onder de schemersluier verlangend naar het veilige dorp. De geur van wierook en het gemompel van gebeden kringelt op uit tempeltjes langs het pad. Dan stopt het krijsen der vogels!…

ZONDER

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.475
(na een opofferings-dagje) Een dagje zonder zonnestraal, Een nachtje zonder stergeflonker, Wat zijn ze donker! - Een lente zonder nachtegaal, Een bloemknop, waar geen dauw op druppelt, Een beek, waar geen koeltje* huppelt, Hoe doods en kwijnend allemaal! Maar o!…
J.P. Heije4 augustus 2006Lees meer >

Herfstafwikkeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 712
‘Waarom houden ze dan toch niet van het donker?’ Wegvliegende plukjes wol plakken nu in de bomen en zijn het web waar de lentezon rustig aan haar winterslaap begint.…

Plattelandsstoet

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.864
Op die donkere dag bespraken we de kist, de kaarten en de cake Vandaag voert de stille tocht langs achteloos weggeworpen boerenhoeven langs verlaten erven waar geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte…
Kees Keizer28 september 2006Lees meer >

Waarom ?

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Maar nu lig ik hier in het donker op de grond te huilen als een verwaarloosde hond. Het bloed druipt uit mijn polsen op de grond. Ik zie het licht: het komt dichtbij. Niemand heeft meer last van mij!…

Cordon Sanitaire

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 889
een Cordon Sanitaire cellen waarin rollen veelal grijs getint of zo de gezetene bemint zacht en lieflijk bedrukt, nadat de stoelgang is gelukt, het strijken ondersteunt soms in vaart, met haastige spoed doch vaak, zo niet steeds meer, nadat er eerst hortend en stotend lijfelijk is gekreund op wat in donkere…