7024 resultaten.
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Wanneer zwart,
niet langer zwart meer is,
maar nog zwarter blijkt te zijn.
Wanneer het licht,
aan het einde van de tunnel,
dooft.
Wanneer diagnose dood betekent.
Wanneer we pijnlijk sterven moeten.
Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld.
Vertrouwen, tegen al ons denken in.
Dat wit zonder zwart niet kan bestaan.
Dat dood zijn de tegenpool…
Archief van lief en leed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 ik ben vandaag
het pakhuis ingegaan
vol afdankertjes uit mijn leven
heb er nooit
naar omgekeken zoals
anderen struinen in herinnering
toch kwam ik tal van
onverwachte zaken tegen
die mij niet goed zijn bijgebleven
met die oude kinderwagen
heb ik bij weten nooit gereden
was zeker ooit mijn oma’s heden
tussen stof en grijze raggen…
de tijd toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 je was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder…
Als een Arend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
997 Zondags nog
op bezoek in het verpleeghuis
zat ik naast hem
hij was al zwak en broos
de dag erna
is hij stil heengegaan
lang verwacht, maar nog te vlug
als een arend
die voor vliegen koos
voorgoed,
hij kwam niet terug.....…
Coma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
661 Emoties vullen de gedachten,
overmannen tezelfdertijd.
Stil op 't bed te wachten,
Zie de tijd verstrijkt,
tergend langzaam,
een witte klok, een grijze muur,
secondes tikken verder,
bewijzen ieder uur,
waarin ik verder glijd
Bedrukt voel ik mijn bonzend hoofd,
het bloed vloeit uit mijn oor.
Mijn ledematen zijn verdoofd,
en beweging is…
gesprek over lijnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 strakke lijnen van weleer meanderen
als rivieren in een delta: huizen en gebouwen
maken abrupt een slag naar rechts
veranderen in duizelingwekkende spiralen
waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens:
samengaan van hoofd en hand
laat zich voorlopig niet ontvouwen
plotseling roep je dat we schilfers zijn
in een oneindig universum, met…
elegie voor de elzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 Hoor de wind die jaagt over de vaart
en vogels, struiken noch bomen spaart.
De elzen houden zich nog kras
en vechten om hun bladerjas.
En zittend voor het beslagen raam,
op schoot twee warme katten,
kan ik, beroesd door jouw parfum,
de winter nog niet vatten.…
afstand van Kerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Sommigen kunnen geen afstand doen.
Hun kerstboom staat er nog.
Ik betrapte mijn buurman dat hij nog eens de lichtjes had aangestoken.
Met de gordijnen dicht, goed verdoken.
Bij hem is het Stille nacht, Heilige nacht,
langdurige nacht.
Wellicht tot lichtmis willen wachten
had ik zo in gedachten.
Neen, ik ben iemand die liever vooruit kijkt…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Dit is het laat seizoen. Mijn boom
draagt van zijn bloei de vruchten,
maar geen plof in gras die ruimte
maakt, bereikt mij achter het glas.
Ik dacht toch wel dat ik het was.
Het is voorbij. De dagen zijn op orde.
Herinnering zwerft als ziekte door het huis
(witte zeilen, blauwe zee, jij!).
Bemost…
Ik scheidde; onverstand was allerwegen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.296 Ik scheidde; onverstand was allerwegen,
van al mijn parels werd niet één geregen.
De dwazen! honderd dingen, nooit beseft
en nooit bereikt, zijn in mij doodgezwegen.…
True Love
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 Een bekraste ziel,
veilig, rustend, bedolven,
verborgen onder puin.
Puin ...
wat haar eens geschonken was.
Jij groef haar op
je poetste haar.
Raakte daaropvolgend
haar gevoelige snaar.
Opende haar hart
alsof het kasteeldeuren zouden zijn
maar
daar kwam haar oprechte hart
voor jou tevoorschijn.
Liefde, onvoorwaardelijk
zou het worden…
I.M. Dick Bruna
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
850 Dick Bruna's werk is
zoals een goed gedicht
zou moeten zijn
met een minimum
aan woorden
een verhaal vertellen
zonder franje
en toch zó innemend…
eeuwig pluis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 nijntje is verdrietig
huilt een dikke traan
want weet je
wat de mensen zeggen
dick is dood gegaan
gewoon in bed
lag hij de laatste keer
't was alsof hij lag te slapen
alle mensen huilen
zeggen hem ook gedag
ieder met eigen groet
vader, moeder, groot en klein
toch zegt nijntje
stop nu met die smart
want uit het oog
is niet uit het…
Reisgenoot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.064 Stormachtig etmaal
waait de wind rond dwarrelt blad
tot de juiste koers
als vriend tot de horizon
in het rijk van paradijs.…
voltooid leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.073 neem mij mee
kleine engel
in het doen en laten
hier ben ik voltooid
mijn vleugels zijn sterk
genoeg om te vliegen
van het tijdelijke nu
naar eeuwig zijn
hier ben ik
mijn koffers gepakt
dankbaar en tevreden
klaar in het nu
neem mij mee maar
naar de overkant
waar ik plaatsneem
in eeuwige herinnering
neem mij engel
op je vleugels…
‘k Hore tuitend' hoornen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.998 ‘k Hore tuitend' hoornen en
de navond is nabij
voor mij:
kinderen, blij en blonde, kom,
de navond is nabij,
kom bij:
zegene u de Alderhoogste, want
de navond is nabij,
komt bij:
‘k hore tuitend' hoornen en
de navond is nabij,
voor mij!
(8/8/1860)…
De eindeloze bloesem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
718 hoe lang kan een tel zijn
op 't moment van vertrek
je raakt dan aan de stille waarde
en leven met liefde wordt toegedekt
onderwijl we elkaars hand dragen
op weg naar daar, de rustende aarde
hoe lang kan een tel zijn
wanneer dichtbij, als nabijheid voelt
proef dan van zoete woorden
ook als een ervan al raakt aan overvloed
maar soms zegt zwijgen…
Teken van hoop?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 De sluier van de zomer waar wij middenin stonden,
als een kleed van mij afgegleden.
Vreemd genoeg lijken dagen langer te duren wanneer zonlicht ontbreekt.
De stilte…, die indringende stilte!!
Terwijl mijn hart het uitschreeuwt.
De avonden zo kil!
Vogels trekken weg, naar het zuiden.
Verdwijnen uit het gezichtsveld.
Jou achterna in vrijheid…
optelsom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
659 het leven als
een optelsom
bij elke tel
worden we ouder
en voelt het leven
wat vertrouwder
tot de uitkomst
aan de streep
daarop heeft de
mens geen greep…
Voor tante Marijke
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
936 Je hebt de deur
van het leven dicht gedaan
nu gaat er een andere open
waar het eeuwige licht wacht
daar is het goed
Lieve tante
rust zacht
en ik hoop dat je
allen die je lief waren
weer ontmoet…
voor je sterft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
889 Voor je sterft
Laat ik je nog even
In woorden herleven
Zoals jij bergen hoog
Opnieuw wou beginnen
De kanker overwinnen
Maar de eindmeet wenkt
Terwijl je ogen breken
En kinderhanden smeken
Laten we elkanders dromen
bevrijden van alle pijn
En over de dood tezamen zijn…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 Nu de dag vergeven is
aan regen en verschaalde wijn
wil ik enkel nog naast je zitten
en mijmeren over het nageslacht.
De katten aan onze voeten
ik schop ze noch streel ze
zie de kraaien zitten, soeverein
in de toppen van schurftige platanen
ik weet, geen mens zal ze verjagen..
Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige…
Op drift sentiment
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
734 In het vaarwater
van de stille oceaan
groeit de depressie
door op drift geraakt gevoel
dat tegen de klok beweegt.
In serene rust
onder toezicht van het oog
raast de pirouette
op passievolle ritme
gestaag naar koelere streek.
Als stervende zwaan
met onhoudbare windvlaag
stijgt de warmte op…
Verlegen rood
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Langs de kade zie ik het overzicht
dat naar jou leidt
de helder blauwe lucht ademt
jouw reinheid
getekend door schapenwolken
die duiden je ademhaling
wat zo aandoenlijk blijft bewegen
in mijn herinnering.
Dat gevoel is wat ik vanavond
weer omarm
om je verlegen te laten kleuren
tijdens zonsondergang.
De weg in perspectief maar…
Voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
734 mensen lopen gewoon voorbij
waarom staan zij niet stil
niet stil bij hen
die het leven lieten
nadat ze nodeloos hun leven
in de handen van mensensmokkelaars
hebben gelegd
voorbij
mensen lopen gewoon voorbij
wie zijn wij om te oordelen
om te zeggen ‘ eigen schuld ‘
een gezin onderdrukt en uitgebuit
opzoek naar vrijheid
vooral voor hun…
Zomaar ineens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
906 Zomaar ineens besef je hoe kracht verandert in kwetsbaar zijn
Zomaar ineens ervaar je het loslaten
Zomaar ineens zie je en help je waar mogelijk is...
En zomaar ineens sta je er samen voor
En naarmate de tijd verstrekt besef je
Dat het ook zomaar ineens voorbij is…
Mama
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
744 hou van jou’ zeggen
je niet gewoon
mama
jouw gezondheid ging achteruit
toch breidde je nog altijd, met jouw liefdevolle
handen vol jicht, truitjes voor kinderen in Wit-Rusland
mama
jouw hart was groot
tot in december bleek dat je hartfalen had
in januari werd er een einddatum bekend
mama lieve mama
je hebt jouw tijd genomen om afscheid…
oerknal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 ik liep in je passen, klopte
mijn hart in je lichaam
er stond een huis tegen
de leegte van de straat
we dronken uit onze stad
sliepen in ochtendnevel
groeven een tuin in
het dorpsplantsoen. Nu
weerklinkt ons kabaal als
sterrenstof met ruis
dempen grachten hun
achterstallig water
terwijl de getelde dagen
het verleden uitdijen…
haar dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
660 tussen troosteloze uren
kwijt ze zich
tot vaagheid
droomt de hemel blauw
lente die zich ontbloeit
tot zomer
haar dood tot sprookje…