5887 resultaten.
Adviseuse van inclusie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
604 de ander uit New York
de een was op een mysterieuze wijze overleden
die ene kookte chicken curry honderd maal per jaar
voor wie, dat laat zich raden
voor haar eega hem en haar
Het jaar daarop was zij weer
met een derde inclusief
van plan te emigreren naar haar nicht in Amsterdam
ik vroeg haar tussen neus die fraai was en haar rode…
Amsterdam voor altijd in mijn hart
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
647 Op de Wallen gonst het van stemmen, van flarden taal uit heel de wereld,
waar het rode schijnsel niet alleen verleidt maar ook een schaduw werpt,
en verderop in het Vondelpark, vrij van rumoer en haastig gewoel,
ademt de stad in, als een moment van rust in de roes van het leven.…
Oogsten in de sociale tuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Bieten rood en geel, prei en knoflook, zo fris,
Een mand vol beloften, vers en puur.
Samen plannen we gerechten vol tuinleven,
Sla voor de lunch, andijvie voor de vrijdagstamp.
Elke groente kent z’n eigen dag en streven,
Een ritme van delen en dank op het groene land.…
Keuzevrouw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
574 en zij, gestoken in hun mooiste kleren
de ware gronden nimmer publiceren
dat is een kwestie van neutraal jureren
door daartoe aangestelde hoge heren
alsmede zeer deskundige meneren
in onberispelijk gestreken kleren
Doch ga je 't van een afstand observeren
dan zie je enkel heren dirigeren
en soms meneren die het pleit dicteren
zelfs in rood…
Pulmonaria officinalis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.012 Ze kunnen niet rennen, ze hebben te weinig ijzer en rood.
Op zeer zware en te grote worteltakken wiegen
deze kruiden in snertweer, in troosteloze regenavonden.
In zachte regens die ons verkoelen en die mijn verdriet opwekken.…
Elk halfjaar weer.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.523 En zonder een snoeprol op zijn behang
Met een Germaans kind op de poster al etend een rode appel.
Het was gruwel en martel.
Groene zeep en gespartel.
Het rook er naar Niels Bohr en naar chloor.
Ik geloof wel een lieve man die Niels Bohr.
Arm kind.
Onder hangende haken en sloten.
En ver weg mijn moeder aan de thee.…
zahnstraat 10
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 het stro
pa zijn aardbeien kweekte
in moestuin met konijnenhok
struinen wij doorheen de heg
terug naar de ruïne
van ooit de dorpsschool
waar tussen netels en cement
wij kevers en salamanders jagen
weeral hervinden wij ons
tussen varkens, koeien en paarden
in kasteelse stallen
rondom welke ijzer heint
waaraan in witte letters
diep rood…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 haar maar niet wakker maakt
venijnig plots dan viel ze aan
schichtte ze vastberaden naar
de brandende aderen in m’n nek
en net toen ze haar tengere tanden
in m’n hals of huig wou planten
rees ze tot net niet boven m’n hoofd
waar ze vloeiend als van levende liquids
in python-blanke vamp veranderde
haar ogen werden van doods fluwelen rood…
28 maart 2005 om 17.47 uur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.297 kies voor de linker roltrap
krijg een niet te bedaren
hoestbui mijn geblaf lijkt
mij eng en benauwend
voor de medemens schaars
aanwezig en voorzichtig
haal ik mijn hand van mijn
mond en wandel wankel
met schuchtere motoriek
hoor mensengeluid zie een
keurig geklede heer met wit
stroohaar in natte waaiers
op de zevende trede met rood…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 O blanke ziel, o rode bloed,
O hart verdwaald daartussen, -
Wie zal in slaap u sussen
Tezamen en voorgoed?
Mijn voet kan vóór de avondval
Nog vele mijlen reizen,
Wil één de weg mij wijzen
Naar Lethe's dal.
Wie over 't brandend blind bazalt
Brengt mij naar Lethe? -
O alles te vergeten
Eer de avond valt!’…
Heel eventjes
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.153 Op de grote bank in de kamer,
leg je dan je hoofd in mijn schoot,
jouw ogen kijken me verlangend aan,
je lippen zijn verleidelijk rood.
Als een explosieve lading,
zo voorzichtig streel ik jouw haar,
en zonder een woord te zeggen,
raak ik zacht de gevoelige snaar.…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 Een haarlok viel laag op haar rode kaak
en zij stak haar tong uit,
want zij schreef moeilijk die brief
en daaronder 'Dinska Bronska', haar naam.
Ze stak ook de penstok in haar mond
en zocht met haar ogen langs het plafond.…
BRIEF
gedicht
3.6 met 54 stemmen
21.612 Want komt ooit de rode tijd
door je slaven lang verbeid,
vóór nog dat je met je botten
bent gedolven, om te rotten,
dan word jij benoemd per se
om de piesbak en de plee
schoon te maken als het hoort
in de Beurs of Delftse Poort.
-------------------------------------------------------
uit: 'Verzen van vroeger' Antwerpen 1934…
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 voorbestemd
Voor de lauwe kudde
Onzichtbaar in spijkerbroek, flanellen hemd
Blonk hij enkel uit in zwijgen
Ze noemde hem Grombelijn de prof
Om van te proesten
Zou je er geen suf punthoofd van krijgen
Zoals hij mijmerde over maanstof
Hoe hij het galgenaas aan de drieste degen zou rijgen
Ma staarde zuchtend naar een luchtbel
Pa boog zich over rode…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 rode linten dansen in de zilveren armen
van wat lome golven, blozend
aan hun borst gevlijd leveren franjes avondrood
zich zachtvrijend uit aan hun kokkelende waterpartijen
uit de gespannen nachtboog langs de schemergordel
tuit dorstig langend scharlaken zonnegloor haar
schone lippen landinwaarts waar boven
duin een saffranen maan als luchtbaken…
parallel met de A44
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
882 A44 scheiden
Maar rechts van mij zie ik de berm een sloot
en de overkant met bosschage ruim bekleed
de berm en sloot met planten volgegroeid
en raak ontzettend eindeloos geboeid
ik zie margrieten, boterbloemen ridderblad
els braam reuzenvaren rietgras beukeboom
fluitekruid distel kleverklas en bitterkruid
de zuring koekoeksbloem en rode…
verbloeming
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
803 contact afgesneden
draag plastic huls om mijn hals
oh heer dat heb ik weer
altijd alle risico gemeden
mijn brein zoeft van consternatie
wat zingen kraai en kat hier vals
dit ja is een open hart operatie
witte zorgjas met worgmeneer
spreekt neerbuigend over mij heen
jullie denkt mysterie nu nee geen
bekijk het - wat u ziet zijn hard
rode…
Een dag niet gelachen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.520 We moeten rechts rijden, stoppen voor
rood licht
we moeten afblijven van andermans spullen
dus kijk uit dat je daar niet voor zwicht.
We moeten belasting betalen,
we moeten op de zebra lopen
we moeten zo waanzinnig veel,
dat je er moedeloos van zou worden.…
Klaasverdwazing
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.335 mijters prikten steil omhoog
gelijk honderden vulpennen
die rood en droog
nooit de inktpot zullen kennen.
de meeste Sinten schreden statig voort
andere zaten deftig op witte paarden
en spraken, door mij ongehoord
van tussen hun snorren en hun baarden.…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Bollen tot straat in een rood perspectief.
Weten dat lijnen in verten verdwijnen
alsof horizon oplossing biedt. Zij komt.
Haar lachende mond in het stralend gezicht.
Straten en pleinen tonen haar klasse.
Een wiegende weg verraadt sensueel,
soepel verend haar pas.
In bomen dromen woeste gedachten
wellustig de blaadjes jong groen.…
Haar masker af
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Nadat ze ’s avonds de gordijnen sloot
zag zij zichzelf in de spiegel even aan
Haar ogen, door ‘t lange schreien rood
volgden de natte sporen van haar traan
Een diepe zucht verliet toen haar keel
eindelijk mocht ze even..zichzelf zijn
Eindelijk stopte eventjes ‘t spel toneel
en kon ze even alleen zijn met de pijn
Een blik in de spiegel toonde…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 of bij uitgehooide koeien
zottig dansend over land
Hij was verre nog van wolf
en beslist nog geen coyote
draaide rondjes als een rolmops
losgelaten in mijn schoot
en hij likte alsmaar door
in plooien die ik hield gesloten
als een opgewonden schoothond
die te ver was doorgeschoten
In mijn ogen - in mijn handen
voelde ik zijn rode…
Een doodgewone winterdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
658 Kinderen stoeien en gooien sneeuwballen:
rode wangetjes, dikke jasjes, warme handschoentjes
dolle pret, ze voelen zich winters blij.
Wat verder op in 't bos
staan de bomen te rillen van de kou
hun takken zijn zwaar beladen
en hangen naar beneden
kreunend en zuchtend
verlangen ze naar zomerse dauw.…
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 En ieder op zijn hoofdje droeg
een vonkelend rode rozenhoed.
Eén enkele stond ter zij, alléén,
en waagde het niet vooruit te treên,
en zag met ogen vol getraan
van ver het slapend Kindje aan
die droeg op 't hoofd een doornenhoed,
zijn handen en voeten dropen van bloed ...
1890.…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Rood blinkt het vlammend zwaard dat ons verbant.
Toch had ge uw zegen, niet uw vloek beloofd.
Doch, doet ge alzo uw godlijk woord gestand,
't Is wel: wij gaan, met opgeheven hoofd
En hand in hand, lief, altoos hand in hand!…
De meid van hierover.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.350 Heur haar, dat is blond, hare wangen zijn rood,
Hare ogen, die weet ze te draaien!
Er slendren veel heertjes al pinkend voorbij,
Maar zij mijne plunje ook wat grover,
Toch kijkt ze naar hen niet zoozeer als naar mij,
Die lieflijke meid van hierover!
Ik heb haar zo lief!…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 En romigblank, gevlekt met rode stipjes,
Bloeit, verentêer, aan knoestig-bruine twijgen,
Bedwelmend-zoet, de meidoorn, - zacht al zijgen
De bloemeblaadjes, geurge liefdelipjes.…
Beter een goede vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
951 Met een lekke band
En al ben ik met mijn vrouw
Ik voel me elke dag alleen
Help me even uit de brand
Goede raad is duur
Vertel me eens wat moet ik nou
Ik geef je graag een goede raad
Zodat het beter met je gaat
Weet je jongen wat je doet
Kijk maar effe wat je doet
Ik heb mijn bazen opgelicht
Voor de kosten van bezoek
Aan dames achter rode…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 grimaskoppen die hij zich
uit de psychiatrie en de kerk
weet te herinneren, hij schildert ze onkundig
uit losse pols zonder horloge
geeft hij ze beeltenis aan tijd
zonder een waarom te beredeneren
maakt hij ze onafscheidelijk
van de dood die slechts vervaagt
in herinnering van zwijgen
en als het voorjaar straks zal komen
zingen er vreemde rode…
Ik ben de wereldonderzoeker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Een klein brandend lampje rood en geel met kleine fitting.
Turende oculairen.
Tonend gewormte en doorschijnende diertjes in alle vormen en maten.
Wemelend in onvoorstelbare dieptes. Geopenbaard aan het oog van de stille zuster met behulp van toverlenzen en prismadriehoek.
Ze onderzoekt de geheimen van de kanker.…