798 resultaten.
Erotiek ...III
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.567 Bevrijding zoekt ontsnapping
in nooit gesproken taal, heftige
kreten worden gevangen in zwoel
zuchtend genot, geloken ogen
zoeken geen antwoorden meer,
doch rusten ademloos in geopende
vrijheid, onze lichamen verdrijven
verleden, smelten samen in heden,
ontvangen verloren verlangen en
willen geven, meer, ja meer, tot de
dageraad het…
Thuis in eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.352 even op visite kwam, haast teder
langs haar gezicht streek, om weer
te verdwijnen in het holst van de
nacht, gordijnen wil zij nog niet
sluiten, gedachten zoeken het licht
verdiepen de glans in haar ogen waar
warmte bijna tastbaar is, gevoed door
de liefde in haar leven bloeit zij op
in geopende handen, verlangt niet meer
naar de dageraad…
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.879 Zou ik staren in jouw ogen
vergelijken met zomers,
de zon zien ontwaken
in de gerimpelde weerspiegeling
van het golven van de dageraad,
diep in de Adriatische zee.
Ik zou jouw hand in de mijne laten vloeien,
zoals het getij aangrijpt op het strand.
Jouw woorden zou ik rond zien waaien
op de zilte adem van een verlegen zuidenwind.…
Ontwaken van de geest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
690 In nog slapend leeg land breekt de
zon dwars door sluiers ochtendnevel;
sporen wijzen op de mens hier in
de oertijd tijdens de dageraad van
z'n geest; hij spreekt er de eerste
zin om zijn verwondering te uiten.…
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 Nu is de dageraad, de zon nabij.…
Herhaalde argumenten
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
789 in herinnering door heimwee
een waas uit het verleden
tussen jouw ooit zo zwarte haren
boven blauw priemende ogen
en die nog grappigere achternaam
die ik hier liever niet wil noemen
om geen vliegen aan te trekken
in ondergrondse dromen
begraven tussen de doden
krioelt het van de wormen
omdat jij niet gek was
net zo min als ik
de dageraad…
Rebecca
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 gevlochten in de staande avond draagt
zij mijn witte huid, het rode haar naar
dageraad in mandoline krullen een vleugje
naam van gospels en geloof als ik haar roep
ze lacht oneven ronder dan het hart van hem
de strak gespannen baskast van zijn stem zingt
hoger door als ik erken, zij is een winterkind
van keer op keer en laagjes liefdessneeuw…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde
torst men mee en weegt
evenredig zwaar aan zijn
menselijk karakter,
evenredig ruig aan zijn
menselijke geest
Hij hervindt zijn evenwicht
na een forse strijd,
na een koene daad of
een verzoening na
een innerlijk verraad
Dan gloort aan de geestelijke
horizon de dageraad…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar
een wereld die lijkt verglaasd
haar stralen strijken over land
verlichten de lange grijze sluiers
vochtige wolken slieren weg
verdwijnen hand over hand
opgestaan uit de dageraad…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron
in de gele trein gestapt bestemming onbekend
kleurde dageraad blauw met schapenwolken
ontlook ze voorzichtig als een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter…
Een nacht in de verzonken tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 nacht
waarin we zilveren harten smeden
uit kleurloos licht
Er wordt geen haast gemaakt
om nieuwe gedaanten te wisselen
in de spiegeling van diepe wateren
Alles blijft bij het oude –zo lijkt het-
in jonge, maar bedachtzame ogen
De rimpeling der gedachten
is voelbaar voor de half geopende bloemkelk
die verlangend uitziet naar de dageraad…
Duizend druppels
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
821 verbeurd
de stroming zingt kussend
zowel ter linker- als rechter zijde
de strelende oeverkant
fluistert zacht over het groen
dat wacht in het verschiet
kilte verliest een ondoorzichtig vlies
het is zonnelicht
dat barende warmte biedt
ontelbare fladderende wieken
verspreiden de geuren
die steeds sterker naar de verte rieken
alwaar de dageraad…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…
Gerucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 terwijl ik verlangen weer
verberg achter mijn
verfoeide rokershoest
deze morgen echter verschijnt
de dageraad opnieuw
het draagt een verschoond
lichtblauw gewaad
zo wordt de tijd overbrugd
en schildert weer vragende ogen,
toekomstgericht
ook gister lijdt, zo blijkt
aan een vergankelijk gerucht…
VAN NACHT NAAR DAG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Reine dageraad treft het oude kunstwerk,
wiens spitsbogen spreken als lange snorren
van wijze denkers onder oosters zwerk.
Vele gedachten helpen de Grote Kerk,
mogen daarbij eens krimpen, verdorren,
zijn steeds weer levendige lentetorren.…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen,
Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen:
Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên,
Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên,
Daar in het tegendeel de glans der schilderverven
Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…
Laat me, vijver, waar ge ontwaakt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
877 Laat me, vijver, waar ge ontwaakt,
- daar, ten dagerade aan 't rozen,
naar uw nacht de morgen naakt, -
laat mijn aanzicht, week en naakt,
eigen bleekheid tegen blozen.…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Als een kleine golf op een rustige zee
telt en neemt juist deze maand je mee
heel gedwee op weg naar de zomer,
klinkt de dageraad als stem uit de natuur
puur als glimlach die het gemoed goed doet.
Schijnt nu april dat gewoon kan en kon de zon.
De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.…
Dieren haiku's #2
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 Hoog in een boom
zingt een vroege vogel
de dageraad bijeen.
Een mier met een
boomstam op zijn rug
bouwt aan zijn toekomst.
Vlinders klapwieken
zacht met hun vleugels
geluidloos applaus.
Vogel op telefoondraad
luister gesprekken af
lacht en vliegt weg.
Mensen en mieren
werken zich in de nesten
ze willen te veel.…
Het kabouterlied
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
442 Dan gaan ze aan de slag
Er zijn al gauw twee zakken vol
De oogst van slechts één dag
Ze werken nacht na nacht
Aan pijn en nodeloos getob
Razendsnel en heel vakkundig
Ruimen ze alles op
Ze maken plaats
Voor blijdschap en geluk
Als de mensen wakker worden
Kan hun leven niet meer stuk
Wat zou het heerlijk zijn
Als er bij elke dageraad…
Stille getuige
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 We reizen samen naar de stilte
zonder intellectuele conflicten
het liefdesspel lijkt oneindig
mysterieus tot aan de dageraad
in alle bewegingen van liefde
teder in de taal van de nacht
dauwdruppels spiegelen ochtendlicht
het belooft een warme dag te worden
jouw liefde ligt nog in mijn armen
kom je bij me in mijn bonzend hart
het…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 Rouwbeklag doods beleven
bezoekrecht bij zwijgende graven
kisten in de grond, verbrand, verdwijnen
smeulen...wachten op betere getijden
't hart wil kloppen
tikken in winterse tijden
dageraad opstaan uit de aarde
vruchtbaar zijn blijven ontwaken
wordt wakker,
einde van het inslapen.…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Het hart, dat beest, hakt zich los in ijskoude schemer, bloedt sterren en gif,
smelt smart in een vlammend behang van dageraad—
toch, onbreekbaar,
rijs ik op, een storm van eeuwig vuur.…
vertaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
137 trompetten
van oor tot oor, zelfs het minuscule geluid
van de blokfluit huilt als een windorgel
door het slakkenhuis
de pret wordt verzekerd wanneer het carillon
zich zetelt in de carrousel van welbehagen
en benen zich klemmend strekken onder
de buik van een opgetuigd houten paard
zo draaft de nacht richting de
reeds aangeschoten dageraad…
Oranje licht - hoop voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Oranje als zonsopkomst, de dageraad na de nacht,
een uitroep, een stille schreeuw, een kracht die ons ontredderd.
Wij dragen de kleur van verlangen om werkelijk veilig te zijn,
voor wie te vaak nog vreest, in eigen huis, op de grens van het zijn.…
Maria
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.340 Gezegend is de maagd de kroon van alle maagden,
De tempel van Gods Zoon en wezenlijke kracht,
De schone dageraad waardoor ons nu toe-lacht
De Zonne waar zo dik de Vaderen naar vraagden.…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 nieuwe morgen
meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt
ademen uren in alle rust de tijd in en uit
de wind waait tijdloos door alle dagen
glimlachend schrijdt de klok wijselijk
voorbij verloren gewaand verlangen
waar het gewonde hart weken snijdt
splijt een eerste narcis de aarde in licht
bevroren grond, haar hart zoekt juist
de dageraad…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 vingertoppen
Die aarzelend mijn haar vinden
Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek
Een lied van lust en vreemde kusten breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen
Soms word ik blind bij dageraad…
Laat aan mijn nederlaag...
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.953 Mag ik, in onmacht neergelegd door wonden
voor in de borst, in erelijke strijd
ontwapend en ontmomd,
met deze dageraad van nieuwe horizonnen
nu eindelijk tot nooit behaalde morgenkracht
genezen?:
wat menskind kan alleen
van uit zijn eenzaamheid
de hemelen vermeestren?…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind lacht en de lach wordt rook
alle klokken smelten tegelijk
hun wijzers worden wormen
die de aarde doorboren tot
er ergens een nieuw oog opengaat
dat oog ziet niets en alles
het ziet hoe de nacht
zijn handen wast in de dageraad…