Alle inzendingen over dauw

825 resultaten.

Sorteren op:

muren met dingen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 174
Er waren muren met dingen deuren en ramen die open konden en ook weer dicht gingen aan stoelen zeker geen gebrek een eettafel en kasten twee fauteuils én zo’n skai-leren bank ze sliepen in schone bedden aten netjes met bestek van borden en kregen horden aan cadeautjes ze gingen op vele vakanties moesten er voor dag en dauw op uit om…

Droomvlucht

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 971
Zwevend door de ijle lucht Dansend op de druppels van gister De druppels van de dauw In mijn zwevende vogelvlucht Stemmingen van diepe rouw Niemand in de buurt Zachtjes strijk ik neer Niemand die mij stuurt Over dit spiegelgladde meer Zonder twijfel zet ik stappen In de ongenaakbare grond Als de treden van de trappen Waar ik gister nog…

Pril

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.643
De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw omwonden door nevelige wolken neer de maan bleekt stil door de atmosfeer als ‘n troebel oog befloerst met dauw flinterdun verliest het duister haar git als sluier zich mengt met zwemen van licht volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit wellende…

Volslagen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.691
Met volle teugen op adem komen Met wortel en al jezelf ontsporen Met open ogen durven dromen Erop terug komend beginnen we van voren Opgedroogde poelen aanboren Met ochtend dauw jezelf klaarstomen Het geloof laten we aan de vromen De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…

Het liedje van de kleine Johannes

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.474
Voor wie draagt uw gezicht, in ’t morgenlicht Die schittertranen van dauw? Och weet je dan nog van de oude tijd Toen de tedere nachtegaal zong, Toen de elven dansten op ’t mostapijt. En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd En de wereld zo vreemd en jong?…

modelvrouw

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.933
neem nu een vrouw keurig in de vouw woonachtig in windrig westlijk Frysia sexy gespierd gelijke wel godin Freya het komt van Fitness Grou te Grouw vóórdat dagen lichten om te dauwen begint steppen roeien rekken strekken zweet ze uit poriën op secrete plekken geen moment zal haar inzet flauwen dan boent sopt lapt ze ex- en interieur stralend…

Gesloten ogen

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.082
stapelt jaren zuigt het bloed van haar lippen vastgebeten in elkaar bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen ‘s avonds ’s nachts dagen van zwijgen zij verdraagt zijn gaan en komen met een nattige blik leeg van vermoeden het krakende bed de giftige honing de kruimels waarmee hij vogels voert buiten bloeit de kamperfoelie geurt het gras naar dauw…

voor het slapen gaan...

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Na de wekker te hebben gezet, sla ‘k een kruis en vouw m’n handen, dan spreek ik tot god, heel nauwgezet, de volgende woorden mijner verlangen: God, lieven heer, als ik morgen ontwaak, Zie dat het gras dauw op zich heeft, Dat den kikker in de verte kwaakt, En dat alles t’rug wakker wordt wat nu nog leeft, Laat de vogels in de vroege ochtenduren…

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Eerbaarheid ligt in iedere schaamte die zichzelf de koning voelt, de wanhoop van een stijve, voor de spiegel of voor een vrouw, bij het verlaten van de woning, voor dag en dauw, een bekroning in het pochen van een pauw, een kort verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
pama5 maart 2009Lees meer >

Dag en Nacht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels, zij vermelden dat een nieuwe dag begint. De zon heeft nu haar hoogste punt bereikt en ook haar grootste kracht, de hitte trilt zo ver het oog reikt de natuur is in volle kracht.…

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.652
Of in de voegen schijnen te bloeien bloemetjes blauw, zij zullen, zij moeten verkwijnen: zij erven zonglans en dauw. Zo zingt in dorrende twijgen een eenzame nachtegaal, Dra zal, - daar de echo's zwijgen, verstommen zijn weemoedstaal.…
Emanuel Hiel29 september 2025Lees meer >

Dag en Nacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels,zij vermelden dat een een nieuwe dag begint. De zon heeft nu het hoogste punt bereikt en ook haar grootste kracht hitte trilt, zover het ook rijkt de natuur is in volle pracht.…
H.J.Breuren26 november 2009Lees meer >

Jonge Lente

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.384
Terwijl ik zo langs de straten dwaal, Heb ik m’n heel kapitaal,- Ach, welk een pret,- In de hemelse dauw gezet En hoop dat hij, in de jonge Lente, Me bezorgen mag talrijke renten, Zwaar door de grote persenten.…

Zomertuin

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
In mijn zomermorgen-tuintje als het glinstert van de dauw, komt de zoete geur mij tegen, zoet van thijm en blauwe regen en het krieken van de dag schildert zacht lavendelblauw.…

Zuurstofrijk

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 567
Ach die tijd, onze tijd van ondergang en overgang, scheidt de dag de dauw die we vertrapten, in de middag al verdampt, klampt zich aan het tempo van elke hartenklop waarin we mochten hopen, wat in elke seconde start en eindigen kan, in de avond ligt de overvloed met ivoren plaveisels ingelegd en in de kristallen nesten waarin we rouwden…
pama1 december 2010Lees meer >

WEELDES HERDENKING

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.283
En in de nacht, wanneer het vreemde duister Mij met zijn broze sluiers had omhangen, Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw, Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister Van liefde en teerheid en een zacht verlangen Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…

Gebed in 't Duister

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.617
In haar ogen staat bepereld met uw eigen dauw de bloem van een onverwelkbaar minnen uit de grond der ziel geteeld. En geen stervling zal bezinnen op het eeuwig Aanvangsbeeld lijk uw knecht, die hare leden in het schemerlicht onthult, die zich, stamelend gebeden, aan háár wil alleen vervult.…

Inspiratiebronnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Rondom wijdheid van het vlakke polderland en aan de horizon, bos gehuld in nevelig blauw over velden nog parelend van dauw aan dit decor heb ik mijn hart verpand. Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie hier hoor ik roep van de natuur geen andere omgeving biedt mij compensatie hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…

Liefste, kom uit

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Ze varen hoog, ze varen gauw, een zuiv're sneeuw van zee en dauw. Wolken en zon in 't frisse blauw. Liefste, kom uit, de harde stenen uit. Elkander tegen door het kruid! Is de aarde niet als ik: een bruid?…

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
weggevaagde beelden strepen zicht voort door mist en dauw, het verglaasde weten kauwt aan de jonge ent die zich veilig voelde in de luwte van het begin stakende takken zonder blad schrapen met lange halen het vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
elze29 januari 2014Lees meer >

Kleur en Kerven

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
raam van nachten waarin in het voetlicht van de maan het verleden werd hertreden uit de ogen van een hemels lichaam waarin de sterren helder schenen onvermijdbaar van wat de dichter wil het aanschouwen van contouren door de voile van het fijnste linnen verend op een bed van slapend mos de zon z’n bron te doen ontspringen in stromen dauw…
Pama26 mei 2014Lees meer >

Schilderkunst.

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.789
O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen, Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen: Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên, Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên, Daar in het tegendeel de glans der schilderverven Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…

EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 933
Ik offer vermiljoene rozen, En leliën en violetten En bloemen vers geplukt, die blozen, Waar op de dauw haar paarlen zetten; En strooi ze met gewassen handen Op uw altaar, o lichte veugels!…

Herfstgenot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn De frisse ochtenddauw over het vlakke veld De zon rijzend boven verre horizonlijn De glans van de laatste ster die wordt geteld Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen Die schitteren als diamant, smaragd of robijn Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen Van kralen of van edelsteen die…

Inspiratiebronnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Rondom wijdheid van het vlakke polderland en aan de horizon bos gehuld in nevelig blauw over velden nog parelend van dauw aan dit decor heb ik mijn hart verpand. Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie hier hoor ik roep van de natuur geen andere omgeving biedt mij compensatie hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…

Getroffen herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Met haar kroost omringt volwassener in de herfst keert herinnering als dauw aan de waterplant wat zij liefst links laat liggen. Koud in de zomer sneeuw aan Middellandse Zee leeft gevoelens op met een geopende hart nu dwarrelend blad stil ligt.…

niet bekend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
troosten is mij onbekend zoals de lariks diep buigt tegen iedere tegenwind, hun kruin raakt de mijne wanneer de dauw mistroostig langs de lessen van het leven druipt een zweem van ontkenning haakt zich vast in het licht van vandaag die vol kluwen uit het verleden zichzelf tracht te ontknopen het is het wazige verlangen dat aan de deurpost…
elze3 oktober 2019Lees meer >

Een twee -zonder mij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
pak je kameel twee kruiken één voor links en de andere voor rechts gevuld met vloeistof van eigen maaksel en trek de woestijn in lief zonder mij met je ogen vol zand in ‘t dorre land en laat het schone argeloze bloeien groeien tussen de koeien van het lage land in het met dauw bedekte gras vredig dwalen op ongerepte…

In de roedel

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 456
ooit liep zij langs de randen van de wereld een stille wolf de vacht vol nacht ogen die niemand lazen de wind wist haar naam de mensen niet zij trok zich terug in bossen van denken in sneeuw van stilte waar elke stap een echo was langzaam keerde zij om niet luid of met trompetten met kleine stappen door het woud, dauw en ochtendlicht…

Het regent zonnestralen

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 66
Over het gras ligt gouden stilte, een deken van geduld en groen, waar dauw nog even blijft vertellen van het donker van daarnet. De bomen staan als oude wachters, hun stammen diep in mist gehuld, maar door de nevel valt het licht waarmee de wereld wordt gevuld.…