825 resultaten.
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Er waren muren met dingen
deuren en ramen die open konden
en ook weer dicht gingen
aan stoelen zeker geen gebrek
een eettafel en kasten
twee fauteuils én zo’n skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om…
Droomvlucht
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
971 Zwevend door de ijle lucht
Dansend op de druppels van gister
De druppels van de dauw
In mijn zwevende vogelvlucht
Stemmingen van diepe rouw
Niemand in de buurt
Zachtjes strijk ik neer
Niemand die mij stuurt
Over dit spiegelgladde meer
Zonder twijfel zet ik stappen
In de ongenaakbare grond
Als de treden van de trappen
Waar ik gister nog…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
Volslagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.691 Met volle teugen op adem komen
Met wortel en al jezelf ontsporen
Met open ogen durven dromen
Erop terug komend beginnen we van voren
Opgedroogde poelen aanboren
Met ochtend dauw jezelf klaarstomen
Het geloof laten we aan de vromen
De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen
De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.474 Voor wie draagt uw gezicht, in ’t morgenlicht
Die schittertranen van dauw?
Och weet je dan nog van de oude tijd
Toen de tedere nachtegaal zong,
Toen de elven dansten op ’t mostapijt.
En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld zo vreemd en jong?…
modelvrouw
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.933 neem nu een vrouw keurig in de vouw
woonachtig in windrig westlijk Frysia
sexy gespierd gelijke wel godin Freya
het komt van Fitness Grou te Grouw
vóórdat dagen lichten om te dauwen
begint steppen roeien rekken strekken
zweet ze uit poriën op secrete plekken
geen moment zal haar inzet flauwen
dan boent sopt lapt ze ex- en interieur
stralend…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 stapelt jaren zuigt het bloed van
haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen
‘s avonds ’s nachts dagen van zwijgen
zij verdraagt zijn gaan en komen met
een nattige blik leeg van vermoeden
het krakende bed de giftige honing
de kruimels waarmee hij vogels voert
buiten bloeit de kamperfoelie geurt
het gras naar dauw…
voor het slapen gaan...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.211 Na de wekker te hebben gezet,
sla ‘k een kruis en vouw m’n handen,
dan spreek ik tot god, heel nauwgezet,
de volgende woorden mijner verlangen:
God, lieven heer, als ik morgen ontwaak,
Zie dat het gras dauw op zich heeft,
Dat den kikker in de verte kwaakt,
En dat alles t’rug wakker wordt wat nu nog leeft,
Laat de vogels in de vroege ochtenduren…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Eerbaarheid ligt in iedere schaamte
die zichzelf de koning voelt,
de wanhoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw,
bij het verlaten van de woning,
voor dag en dauw, een bekroning
in het pochen van een pauw, een kort
verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
Dag en Nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
623 Het licht trekt langzaam over velden
waar zich nu nog dauw bevindt
en tjilpende vogels, zij vermelden
dat een nieuwe dag begint.
De zon heeft nu haar hoogste punt bereikt
en ook haar grootste kracht,
de hitte trilt zo ver het oog reikt
de natuur is in volle kracht.…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.652 Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij erven zonglans en dauw.
Zo zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen,
verstommen zijn weemoedstaal.…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Het licht trekt langzaam over velden
waar zich nu nog dauw bevindt
en tjilpende vogels,zij vermelden
dat een een nieuwe dag begint.
De zon heeft nu het hoogste punt bereikt
en ook haar grootste kracht
hitte trilt, zover het ook rijkt
de natuur is in volle pracht.…
Jonge Lente
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.384 Terwijl ik zo langs de straten dwaal,
Heb ik m’n heel kapitaal,-
Ach, welk een pret,-
In de hemelse dauw gezet
En hoop dat hij, in de jonge Lente,
Me bezorgen mag talrijke renten,
Zwaar door de grote persenten.…
Zomertuin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
767 In mijn zomermorgen-tuintje
als het glinstert van de dauw,
komt de zoete geur mij tegen,
zoet van thijm en blauwe regen
en het krieken van de dag
schildert zacht lavendelblauw.…
Zuurstofrijk
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
567 Ach die tijd, onze tijd
van ondergang en overgang,
scheidt de dag de dauw die
we vertrapten, in de middag al
verdampt, klampt zich aan
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen,
wat in elke seconde start en
eindigen kan, in de avond ligt de
overvloed met ivoren plaveisels
ingelegd en in de kristallen nesten
waarin we rouwden…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 En in de nacht, wanneer het vreemde duister
Mij met zijn broze sluiers had omhangen,
Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw,
Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister
Van liefde en teerheid en een zacht verlangen
Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
Inspiratiebronnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Rondom wijdheid van het vlakke polderland
en aan de horizon, bos gehuld in nevelig blauw
over velden nog parelend van dauw
aan dit decor heb ik mijn hart verpand.
Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie
hier hoor ik roep van de natuur
geen andere omgeving biedt mij compensatie
hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 Ze varen hoog, ze varen gauw,
een zuiv're sneeuw van zee en dauw.
Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 weggevaagde beelden strepen
zicht voort door mist en dauw, het
verglaasde weten kauwt aan de jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
Kleur en Kerven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
442 raam van
nachten waarin in het voetlicht
van de maan het verleden
werd hertreden
uit de ogen van een hemels lichaam
waarin de sterren helder schenen
onvermijdbaar van wat de dichter wil
het aanschouwen van contouren
door de voile van het fijnste linnen
verend op een bed van slapend mos
de zon z’n bron te doen ontspringen
in stromen dauw…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen,
Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen:
Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên,
Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên,
Daar in het tegendeel de glans der schilderverven
Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…
EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN
poëzie
4.2 met 4 stemmen
933 Ik offer vermiljoene rozen,
En leliën en violetten
En bloemen vers geplukt, die blozen,
Waar op de dauw haar paarlen zetten;
En strooi ze met gewassen handen
Op uw altaar, o lichte veugels!…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
Inspiratiebronnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
473 Rondom wijdheid van het vlakke polderland
en aan de horizon bos gehuld in nevelig blauw
over velden nog parelend van dauw
aan dit decor heb ik mijn hart verpand.
Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie
hier hoor ik roep van de natuur
geen andere omgeving biedt mij compensatie
hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Met haar kroost omringt
volwassener in de herfst
keert herinnering
als dauw aan de waterplant
wat zij liefst links laat liggen.
Koud in de zomer
sneeuw aan Middellandse Zee
leeft gevoelens op
met een geopende hart
nu dwarrelend blad stil ligt.…
niet bekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 troosten is mij onbekend
zoals de lariks diep buigt
tegen iedere tegenwind, hun kruin
raakt de mijne wanneer
de dauw mistroostig
langs de lessen van het leven druipt
een zweem van ontkenning
haakt zich vast in het licht
van vandaag die vol kluwen
uit het verleden zichzelf
tracht te ontknopen
het is het wazige verlangen
dat aan de deurpost…
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 pak je kameel
twee kruiken
één voor links
en de andere
voor rechts
gevuld met vloeistof
van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 ooit liep zij langs de randen
van de wereld
een stille wolf
de vacht vol nacht
ogen die niemand lazen
de wind wist haar naam
de mensen niet
zij trok zich terug
in bossen van denken
in sneeuw van stilte
waar elke stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht…
Het regent zonnestralen
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
66 Over het gras ligt gouden stilte,
een deken van geduld en groen,
waar dauw nog even blijft vertellen
van het donker van daarnet.
De bomen staan als oude wachters,
hun stammen diep in mist gehuld,
maar door de nevel valt het licht
waarmee de wereld wordt gevuld.…