876 resultaten.
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar sporen
worden aangewakkerd door hol
uitgevreesde monumenten
zielloos draaft de zon langs dijk…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 Ik herinner me goed
de zilte geur van de zee
Min of meer droeg ik haar
als een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 ik ken de storm
weet dat hij zal
groeien tot een orkaan in
het dragen van jouw naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt
met regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Import-Canadezen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 Ons peil dat stond garant voor laatste prijs,
dus: met het telefoonboek in de hand
op zoek naar sterke Canadese spelers
met namen als De Vries, De Jong, Van Dijk.
Zo werd van keepers en van spelverdelers
de nationaliteit ge-copy-pastet
en zo werden de kansen meer gelijk:
van cruciaal belang voor vlees en geest…
SCHENDINGEN VAN DE RECHTEN VAN HET KIND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 het kind
De onderste steen moet boven komen
hoe vaak is dit al niet gezegd, beloofd:
"De onderste steen moet boven komen"
Maar Nederland is gebouwd op drijfzand
die onderste steen, de onderste steen
zakt en zakt, verder en verder weg
zodat de bronnen van de oorzaken niet gevonden kunnen worden
Nederland
een delta van verdriet
dijken…
A.Hitler
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Nietzsche's Übermensch
Zich een roekeloze roeping aanmetend
Met ons stilzwijgend medeweten
Elke wettelijkheid overschreed en grens
En in ruil voor een kansloos toekomstplan
Van totalitaire Teutoonse oppermacht
Met een boze snode overtuigingskracht
Zijn volk verkwanselde aan Satan
En om één of ander duizendjarig rijk
Alle Joden zette aan de dijk…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Zou ik je missen
als de wilde wind door lege steden raast
het water de top van de dijken bereikt?
Als een gans het luchtruim zoekt en de
ekster een azend oog heeft voor alles wat blinkt
zou jij mij missen?
Zouden wij het missen
als de wereld op slot zit
en wij met lange adem haar ontstoppen?…
Verborgen poort*
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
410 Het zwerk zit vol hongerige vogels
de dagen vertragen in rap tempo
gekken worden aanbeden als goden
het smalle zeegat kiest het ruime sop
De glazen dansen totdat ze breken
afgesneden bloemen zoeken een vaas
de kroegen van vroeger hebben heimwee
maar de oude tijden hebben geen haast
Achter de dijken boven de hemel
huilen de wolven in de…
Zuiderduintjes
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
742 Bewijs te over dat Grönnen
door ook maar een beetje Wad
niet serieus wordt ingeschat
zijn de Zuiderduintjes - eiland
tussen wadden en dijken
In stad en ommeland
denken ze niet eens zozeer
klinkt niet als één
het zijn er vast meer
Eerder wordt verder gezocht ten zuiden
doordouwers zelfs tot voorbij Arnemuiden
niemand komt op het idee…
Wenend landschap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
818 door het geweten
ze dansen als doffe geluiden
die breken op eenzame boeien
drijvend naar de uitgestrektheid
de kust ver achter zich verlaten
enkel het wegsterven van vuurtorens
nog net in zicht maar onbereikbaar
patronen golven in mijn hoofd
kom nader tot het baken
droog de tranenvloed van wanhoop
zet voet aan de oever, loop over de dijk…
Wat kan ik vertellen?
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
891 Wij willen communiceren over van alles en nog wat
maar brengt dat zoden aan de dijk?
Of horen we zo graag onszelf oreren?
Wat is toch taal? Wat zinnen, woorden,
een middel om jezelf te laten zien,
te laten kennen, aandacht op te wekken?
En toch kunnen we het niet laten.…
Rust
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.288 Lachen als voor ’t eerst
De ogen zijn het zelfde,
al zien ze alles anders
Het leven vloeit voort,
echter voor het eerst beheerst
Het heden heerst,
de toekomst lonkt,
verleden tijd verdwijnt in alles branders
Met achterom kijken kan ik niets bereiken
Het beheersen van de nieuwe inzichten moet nog blijken
Ik verbreed mijn dijken
Het afleren…
Droogte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
925 Nederland verzoop toen de regen met bakken neerviel
de dijken braken door en iedereen was nat en in paniek.
Nederland vergrijst want de jeugd van toen is middelbaar,
dus worden banen niet meer ingevuld.
Nederland verhard, niet alleen op mentaal gebied,
want ook de aardkorst snakt naar vocht.…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Toen is een dijk gebroken. Wij lagen in het slijk,
Twee padden sleepten zich nog parend, weg,
buiten bereik van het koudvuur in onze handen.
Wij zochten elkaars halsslagader, maar onze beet
was bot. De nacht komt nader.
-----------------------------
uit: 'Taalmachine', 44.…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.
Ik proef de zee van tranen
ze spreken van de liefde die ik vond
aan de kust van jouw mond
woordeloos aan je lippen hangen
tot je zwijgt
in een schreeuw van verlangen.…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Dageraad
met spatels
in een zak geschept
en op de dijk gezet.
Om golven te stoppen.
Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.…
Chaos en goden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
841 Wanneer de aarde langzaam zal verdrogen
en grote bomen bij bosjes vallen,
pas dan zal men bidden gelijk vazallen,
er de hemel smeken om mededogen
De donkere wolken zijn allang gezien,
uiteen gedreven boven de schapen
die lamlendig hun helling afschrapen
en zich niet houden aan paragraaf tien
van het wetboek -verboden te graven
in dijken…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 Aan het einde
van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger bouwtalent;
waar het land het water raakt,
dijk…
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 't Water dreigt, maar krijgt ons niet
Achter onze dijken,
En de verste zeeplas ziet
Onze vlaggen prijken.
Dankbaar dienen we onze God,
Eren onze koning;
Slechts op trouw aan 't hoogst gebod
Wachten wij beloning,
Helden zijn wij voor het recht;
Niet in 't oproer schreeuwen;
Aan de Oranjevaan gehecht,
Nederlandse leeuwen.…
de namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Eibergen
wie heeft ooit
die plaats
Eibergen genoemd
in de Achterhoek
wie dacht ooit voor het eerst
en hoe kon het blijven:
Eibergen in de Achterhoek
ooit achteloos zeg je eens iets
dat is er iemand van de bakker
hij is van achter de dijk
en zij woonde bij dat ven
en diep door het veen van Drenthe
liepen de vaarten en liepen…
Pinksteren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
589 Die pinksterdag was nat van tranen,
mijn ziel verzonden in die vloed
die door geen dijk geleid in banen
naar waar haar 't licht weer rijzen doet
die met zijn vuur de aarde zuivert.…
Voor vandaag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Voor vandaag is het genoeg geweest: het lezen en
om antwoord zoeken dat er toch in woorden niet
te vinden is, dat dijken van verlangen enkel hoger
maakt maar straks de vloed niet tegen houden kan.…
Zwemmen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Zwemmend achter het basalt
op de dijk van het Ijsselmeer,
voel ik me zo rijk, ik kom er altijd weer,
en hoewel niemand hier
voer ik, al lijkt het gek,
zwemmend een gesprek,
(vroeger met mijn ex, toen W, met R,
later met een P en nu met K,
maar hoe hij of zij ook heet)
'k vertel hoe mooi en stil het hier nu is,
hoe ik geniet, je veel vogels…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,
reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos
van strand tot duin van kwelder
tot aan dijk…
MOE IS KWAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 moe is kwaad
en dat zullen we steeds meer merken
en ook al dachten we ze laat ze laat
ons in alle vrede lekker doorwerken
beseft ze steeds meer dat het zo
niet langer gaat
ze kromt haar rug
en wat moeder nooit doet
ze slaat ze slaat
ze slaat keihard terug
ze zal ons met tranen overladen
ze zal ons hitte en kou geven
kusten dijken oevers…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 ik heb op de
mooiste plaats gezeten
een vergeten steen
bij het einde van de pier
om ongestoord
naar het concert van
de wind te luisteren
in grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles…