Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

INSULA FLE

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
Vlieland kende gure tijden Die van wind, water en vuur Die van drenckeldood, natuur Die van pure armoe lijden Die van schuimbekkende baren Die een kwetsbaar dorp verslonden Likkebaardend naar de blonde Duinen loerden, een strak staren Als een roofdier naar zijn prooi Naaldbos, helmgras en fazanten Meeuwen, ganzen, vis en vee Maken Vlie…

flesje baart kunstenaar

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ooit liep een kunstenaar bij Bergen’s hoogtij gewoon de zee in met 33 centiliter leidingwater in een limonadeflesje keerde zich naar strand en duin in golvend schuim ontdopte en ontdeed het oranje glazen omhulsel van ha-twee-oh vulsel het transparante vocht verdween in de woelige baren gelekt tot de laatste druppel de journalist…

Strijklicht

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.086
ruw, zoals de zee zwalkt over aarde, sluit ik mijn ogen op de einder, voel hoe duinen zich smal vouwen rond voetstappen waar dunner wordende dromen kijken in het aangezicht van leegte het schreien verbergen achter de ranke boog van rietlicht hoe kan je zeggen wanneer golven zich stil leggen op mijn adem dat je me niet loslaat…

tot in de oneindigheid

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.152
hij, de gekroonde de erfgenaam van tristesse schrijft met letters langs het licht als eeuwen nog moeten ademen in toekomst onbegrensd als zeewind waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed tussen duinen en het dwalen, druppels en rozen, geknield in een keel vol tranen waar hij de liefde verheft in schoonheid tot in de plooien…

Zaaitijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
waar de wind ergens uit waaien gaat tussen duin en zand en stengels gras waar het landschap op een kier staat ontbloot in wat aarde daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen schuchter verlangend zullen ze daar groeien gaaf en broos in ademloze uren in het zand van de tijd niet langer verstard door onzekerheden tot wat onverwacht en zacht…
Nadine16 maart 2010Lees meer >

Zintuigen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 952
Duinen van melk en honing het fluwelen strand van je buik dijken van dijen de zilte vrucht. Ik proef de zee van tranen ze spreken van de liefde die ik vond aan de kust van jouw mond woordeloos aan je lippen hangen tot je zwijgt in een schreeuw van verlangen.…
J.H. Booij4 oktober 2010Lees meer >

Een dagje wad,

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
We lopen door de duinen heen, het is lang geleden, dezelfde lucht, dezelfde golven, dezelfde halmen, knikkende zeepaardjes in de wind, daarbuiten de zee waant zich alleen, dezelfde kinderen hand in hand, maar anders, wikkend en gewogen op het inwaarts land, blootgesteld aan kritisch zand, daarboven de zeewolven, grijs van de tijd…
pama18 oktober 2010Lees meer >

HET ANTWOORD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Schagen Of zal de golfslag het me overdragen Of Carmen Sylva met wat goede wil Het zomert in november en ik tril Met helmgras mee gedurende wat dagen Inzicht heeft hier een goede kans van slagen Al krijg je het verkeersgeruis niet stil Gezeten op de hoogste uitkijkpost Zie ik weer badkoetsjes het zilt inrijden Piet Mondriaan schilderend duin…

Waar het land het water raakt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
stoot maar tot verzien wordt genood; waar de wind nog vrijuit waait, wasgoed aan de lijnen zwaait, zonlicht blauwe broeken aait; waar men ruimtelijk geniet, 't platste platteland beziet, 't allerhollandste gebied; waar nog menig monument als historisch element spreekt van vroeger bouwtalent; waar het land het water raakt, dijk of duin…

Mijn Nederland

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.469
Ik roem uw vrije blauwe luchten De vette weiden van uw polderland Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen En de oude toren blikt op het brede strand Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen De blanke zeilen op het spiegelend meer Het vredig landschap met de oude molen De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer Ik heb u lief mijn land om uw…

Zinderende warmte

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren, de zon de wereld doet zinderen en leven de zee en haar golven en de duinen doet blinken hoe ver kun je dan in gedachten verzinken. De wolken de zee de zon en de zwoele wind ze spelen haasje over gelijk een kind.…

Figuurlijke bokswedstrijd

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
nu weer boeren boos op minister vrezen straks melkloze koe campinghouders alvorens boos op boeren kapen klanten weg roepen hard BOE hooligans knokken graag met ME nare toestanden in de stad achter Duin en zee groepjes viruswaanzinmensen eisen STOP anderhalve meter virologen vrezen nieuwe uitbraak…

Warmere gedachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
Wil ik alleen wonen in een duin die de zee remt kinderen en hazen verstopplaatsen kan bieden, kan ik niet liegen maar alleen hardop denken. Er is zegt de maan nog genoeg tijd voor mij over met ooit een eindpunt genoeg om van te genieten ik heb namelijk geen hoog opgetrokken schouders.…

containerramp op mijn Wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
ingeprent laait de dag op nieuwe doch versleten schoenen net als gisteren weer op, reeds ingelopen schrijden stappen achterwaarts met gerafelde veters onnavolgbaar de tijd met zoete elementen het Wad besmeurt met ons vermaak, bekostigt met het loon dat ons nu toekomt watert zich in zoute tranen en containert sprakeloos van strand tot duin…
elze11 januari 2019Lees meer >

loeide als vuur

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.001
ik zag de bui die zich wendde op het hoogst van het duin het strand dat de zee met zijn golven weer keerde ik raakte je huid de spanning ontlaadde wij die eeuwen versmaadden het verlangen uit eerdere levens bonkte er uit loeide als vuur in een droge savanne de rook trok niet op zelfs de tijd bleef stil hangen had ons in uren gevangen…
wil melker1 februari 2005Lees meer >

Chaudfontaine

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 943
Langzaam streelt je tong mijn heuvel van genot, als een slang ritsend doorheen de duinen, op zoek naar een volgende prooi. Lekker voelt je warme adem op mijn lippen, als een toetje geserveerd op een zomeravond. Tintelingen voel ik tot in de toppen van mijn tenen, als het briesje dat mijn haren streelt, die avond.…
Valerie27 januari 2021Lees meer >

in golven wiegt je lach

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
nog zomert het in golven wiegt je lach je ogen stralen branding jij bent de warme zee die ik deze nazomer zag je kleurt zon in zomerbruin, haar oogst is voelbaar op het zand waait nog groen in goudkleur langs het duin het blauw loopt vol met zachte herfsttinten geel dat zongerijpt een koele ode klinkt aan eerdere volheid in bezinken…
wil melker3 september 2004Lees meer >

Aanpassen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Het is zo anders dan weleer het is niet minder ook niet meer nog steeds voelt toch hetzelfde ik houd echt van jou steeds weer ‘k voel mij nog steeds blij als die keer dat je tegen me zei dat je hart tot de hemel welfde toen ik vroeg, kom vrij met mij en samen in die mooie tuin daar aan zee achter die hoge duin lagen we gelukkig en tevree…

Khabar angin

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
Vertel ons eens van Bali Timor Flores Van Havelaars Saidjah en Adinda Van Borneo Celebes Ambarawa Van Oeroeg Ambon Duinen van Van Dis Kortom, geen reden voor een non-sceance Gedurende je Indische vacance!…
Maxim31 juli 2024Lees meer >

Jouw hart op mijn spoor

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
door Ik zag je lopen vanaf de toren aan de overkant met je prachtige vrouwelijke passen Ineens liep je die zijweg in en ging je richting strand je verdween achter de struikgewassen Haastig verliet ik de toren drong tussen de mensen door het steegje in waar je verdween En achter de struiken vond ik een voetspoor dat ik volgde door de duinen…

Wiking Harald

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 988
Hij houdt op Vlaandrens duinen, Met ijzren arm de wacht. De Noren naken snorkend, Als everzwijnen wild; De Vlamings zwaaien zwaarden, En rammlen op hun schild. En schreeuwen schor de Noren, Als ruwe ravenzwerm... Ze tuimlen dra en deinzen, Met vloekend doodsgekerm.…
Emanuel Hiel13 december 2016Lees meer >

De kaartlezers

gedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 14.466
Als duin zou het in ons huizen. En al vielen meeuwen vaak uit wolken, het was er, naderde en naderde. Zoveel wisten wij. Het pad, zeker, we tekenden het. Zo zou het zijn. Alles was in kaart gebracht en dan zouden we gaan. Veters gestrikt. Fiets mee. Naar zee, naar zee waar alles begint. Zoveel wisten wij.…

Herfst-serenade

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoor het naderen van de herfst en het ruisen van de bomen Kleuren bladeren in de zon dwarrelen vrolijk door de stad Takken van de beuken zwiepen krakend hout de eeuwen door Stormen razen door het bos regen valt met wilde sprongen Vergaan is weer een zomertij de warme gloed in avondlicht Sranden stil en uitgewaaid de duinen moe ze slapen…
G.T.Scholtens21 november 2003Lees meer >

Zefir en chloris

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.965
Als hij vrolijk aan komt zweven, Langs het scheemrig duin. O, hoe geurt het van rondom; Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen! Chloris lokt, vol zoet verlangen, Hare Bruidegom. Zie, daar zweeft hij 't lover uit! Door de struiken afgezegen, Plengt hij dartlend bloesemregen In de schoot der Bruid.…

Chanel

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.772
Het droomhuis achter de duinen (Dat wij lentebries noemen Omdat we het niet meliger konden verzinnen) Is door man en muis verlaten Haar flanellen bloes over de armleuning Begin ik al grondig te haten De mouw ruikt nog naar vrouw Ik kuch De hoveling die haar met ingetogen zwier Uit de sluimer sleurt Het huis geeft geen kik In het omgewoelde…
Wim Veen5 februari 2005Lees meer >

Waddencultuur

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.791
In het gulle mooi zand Bij de zoute zilte zee Sta ik aan de waterkant Waaiend met de wind mee Turend door de duinen Naar een robbengevecht Die hun geluid rondbazuinen Zie dit schouwspel is levensecht Waddenhoppend vervolg ik mijn weg Langs de vloedstroom En de geurende algendreg Zie ik in de verte mijn droom Een land vol met voedselrijkdom…
Paula24 oktober 2005Lees meer >

Zeeblik

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Zie de zee gestaag het land verleiden door haar lippen vochtig langs de rand te strelen van het maagdelijke strand om in diep verzinken te verglijden en hoe het avondlicht blozende brand als de zon zich drenkt in de getijden wolken nevels weven als verscheiden duinen zwijgen in hun rust verzand hoog op de keienkade zit een vrouw haar…
sacrajewa14 november 2012Lees meer >

Met gods zegen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
wij hebben het land verdeeld een tuin geschapen waar ieder zijn deel van de schepping kan maken met groene vingers zwarte aarde strelen knoppen en verwarde bloemen nog even stelen in hun openen naar de zon ik wilde stuifzand duinen en veel wind dacht mij een kind met grote zwarte hond en zee als vagebond alleen het helm is blijven…
wil melker7 februari 2018Lees meer >

Hopen

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Het is een soort zitten op een bankje, boven op een duin. En dan: turen in de verte, kijken naar de hemel, turen in de verte. Een blik op het horloge getuigt van optimisme over. Er klinkt getoeter. Een schip, een schip met een anker. Oh, teken van. Dit is een test, een toets, een oefening in geduld. Zou hij dezelfde wolkjes zien?…
Jan de Bas25 februari 2006Lees meer >

Geschoten goudplevier

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 820
Een mysterie fluistert door de duinen op wiekslag en verpakt in glinsterend zand over kale rotsen, langs weelderige tuinen vast gestuurd door een onzichtbare hand Dromerig glijdend door de lage delta verlaat de vlucht de zware wolken aangezogen door zee en laaglandflora komt de plevier de pier bevolken Het gepolijste glas op een verlaten…
Kees keizer21 september 2006Lees meer >