4214 resultaten.
Tuin op komst
gedicht
2.9 met 31 stemmen
11.376 De bomen laten op hun naakte vingers kijken,
ze zijn gemaakt van stof waar honger uit ontstond,
de takken zijn verhuld beknopte fraaie blijken
van dorst die zich vertakt, zich hecht onder de grond.
---------------------------------
uit: 'Enkele gedichten', 1973…
De Posbank Rheden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
505 Aan de grond genageld
Gegrepen door het moment
De kracht in mijn schouders
Een vleugje geluk
Het hart dat straalt
Ogen die lachen
Volledig in het nu
Totaal onverwacht
op zomaar een dag
Gedeelde euforie
om drie wilde zwijnen…
De bladeren vallen.
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
845 Ze wervelen zacht
naar beneden
in de lage zonnestralen
en bereiken de grond.
Het begin van
de herfst is gekomen.
Het is stil om me heen
en ik blijf hier
met mijn weemoedige
gedachten alleen.....…
Zondag
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.847 Een cirkel om,
alles te beslissen
Angstzweet druppelt
op de grond, langzaam
seconden tikken voorbij,
de hond is ongeduldig
De koffie pruttelt
op het aanrecht
De cirkel is gezet
Het kruis volgt ferm
Drie op een rij,
Het is voorbij…
De boom en de bladluis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
500 De boom voor mijn raam is kaal,
als een bladluis,
de blaadjes liggen her en der verspreid
over de grond.
Een verdwaald achtergebleven blaadje,
zal vast en zeker
bij de volgende windvlaag naar beneden storten,
terwijl die bladluis,
zich vastklemt aan de stam!…
aum
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 Zomaar op de grond
mijn knieën
vallen neer
god val neer
Geen boek komt
geschreven voor
het leven
te laat
Hoe cynisch
dat ik
Wie?
rara psi
Poetica nascitur,non fit
dada rara…
LENTEBLOEI
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 (tanka)
Groene pijlspitsen
steken boven de grond uit;
dagen verstrijken:
slanke bladen omringen
die witte elfenmutsjes.
Het hierbovengenoemde beschrijft de ontwikkeling van de lelietjes der dalen, wat ons ieder voorjaar weer verwondert.…
In elkaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Soms is het
Allemaal net
Even te veel,
Dit leven,
De opgave om
Door te gaan
Even te zwaar -
De grond wijkt
Onder je voeten
Je valt uit elkaar
En dan kom je toch,
Niet meer verwacht,
Weer in balans en
Passen de stukjes
Toch weer in elkaar…
Voetbal is oorlog
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.423 Een stelling, gebaseerd op goede gronden.
Een doodschop, geblesseerden en gewonden,
Het voetbal is bepaald niet altijd fris.
Haast twintig geblesseerden bij Oranje,
De voetbalsport ontdoet zich van haar franje.…
Lente
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Met zijn voorspelling-van-de-koude-grond
“We zullen deze winter ervan lusten”,
Bleef weinig anders over dan berusten
En hamsteren van voorraad voor de mond.
Piet Paulusma wordt hartelijk bedankt,
Het is de lente die de beest uithangt.…
Differentiaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 zich ontschillen en uitschenken
over velden van onvermoede gronden
wegkruipen zonder de luwte te krenken
toen orkanen nog niet bestonden
zich wentelen in dekens van pijn
tot herstel van moederschoot
in geval van latent afwezig zijn
sterft hoop een zachte dood…
Wee hun gesteente
snelsonnet
2.2 met 5 stemmen
1.106 Er zijn twee soorten kogelspin gevonden
Zo tussen stenen en basaltblok in
En naast die twee uitheemse soorten spin
Een hooiwagen van even vreemde gronden
Dat hen -nu hun bestaan hier is gemunt-
Geluk op deze bodem is gegund…
huiverend hier
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
481 in diepe zwarte
aarde woelt verschrikking
verstard en koud
platte schrale grond
in bevroren onschuld waar
geen boom groeien kan
huiverend hier zijn
in verborgen duister
waar jij zo voelbaar bent…
Vondeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De grond waar ik was is zacht
dempte de loop van
jagers en het vluchtend hert
Ik stond er dikwijls
pakte het penseel
verfde de avond en de bladerval
Hij staat er nog
de kastanje in de wei
waar ze mij neerlegde
als een verloren kind…
Herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
en we vinden er ook bodem
na zwoele zomerse winden
we vinden er weer eikels
die zijn gevallen door koude
en het intieme van de nacht
we houden van zijn regens
in regelmatigheid van zwijgen.…
HIER WORDT GEWAAKT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
402 het was half twee in de
nacht toen ik opstond
om naar het toilet te gaan
en me realiseerde dat
zij altijd wakend voor
je klaar staan
God heel heel hoog
in de hemel
en vlakbij voor je bed
liggend op de grond
je trouwe altijd
waakzame hond…
Mol
gedicht
2.8 met 17 stemmen
6.247 Dat ik woon in de aarde,
woel door de grote moeder,
kind aan huis blijf bij haar,
en dat ik het gevaar
schuw van alles onder de zon –
goed, maar moet ik niet leven
zoals ik ben, blind
en met de onrust in de poten
van een grond doordrenkt van doden?
------------------------------------------
uit: 'Natuurgedichten en andere', 1970.…
Omdat ik niet kon zwemmen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
562 Omdat ik niet kon zwemmen
Ben ik visser geworden,
Veilig aan wal
Met de grond onder
Mijn voeten
Kan ik genieten
Van al het moois
Dat het water te bieden heeft,
En leer ik mezelf
Beter kennen doordat
Zijn glanzende oppervlak
Mij zo naadloos weerspiegelt,
Mij zonder gewicht dragen kan…
In het arboretum
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
487 je was een fiere boom
spreidde je takken
voor vele vogels
die in jou nestelden
in het Arboretum
staat jouw essentie
als sierlijk kunstwerk
geworteld in de grond
ik buig voor jou fiere boom
bewonder je vorm…
Blote Voeten Pad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
592 langs het blote voeten pad
jij en ik die elkaar
op de hielen zitten
als een vleugje erotiek
van de nog koude grond…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 verzuilt in melancholie
emoties die me de grond in trekken
gevoelens die bedwelmd worden
meegesleurd door de zware stroming van de zee
totdat ik opgeslokt word door de fouten
die we door de vingers zagen
En nu als een anker om mijn enkel de dood zegeviert…
Woorden Zeggen Soms Niet Genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 bedankt voor je mooie
weloverwogen woord
grote problemen die je
daar misschien wel
de grond mee
hebt ingeboord
de doden die je
daarmee hebt weten
te voorkomen
helaas het was niet genoeg
voor de eeuwig
bezoedelende dromen…
verlammende stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 er is daar de traag wurgende
omhelzing van de slang
de ijzeren klauw uit het
gapende ravijn
het zinken in de giftige grond
van het walmende moeras
de inktzwarte duisternis die
het bevende licht verslindt
er is daar de verlammende
stilte in de angstdromen
van de nacht…
witte landingsbaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
579 ik hou van pauzes
ik hou van wachten
vóór ik naar de witte
landingsbaan vlieg
en dan met een
smak op het matras
op de grond beland
ik hou van landen
ik hou van pauzes
ik hou van wachten
heel even maar
nog een keer? nog een keer!…
kruiselingse sporen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
338 een reis vangt aan
naar de innerlijke uithoeken
op mis te verstane
gronden in den vreemde
zich neder te zetten
in afwijking van, waarbij
zij doelen op een
eikenhouten wereld
waarin het lichaam
de adem ontzegt;
niet van hier
doch dichter bij elkaar…
Vrede
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
81 Hoor de snerpend hoge zoemtoon
Drie jongetjes op de grond
Opa staat er bij
Achter hun rug zweeft een drone
Armen op de schouders van de middelste
Ogen op de smartphone
Niet in Oekraïne, Gaza of Qatar
Maar in Hoorn…
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
114 Als er een roodborstje
Langs je heen vliegt
Of vlak voor je op de grond landt
Dan heeft dat een reden
Het is een overleden dierbare
Dat jouw pad komt betreden
Die als boodschap jou wil laten weten
Dat diegene jou nooit zal vergeten…
We rijden samen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.269 de grond stijgt op, de hemel valt
een zacht gordijn van morgenstond
blaast ons schoon, verbreekt het tweespalt
we rijden samen
op een één geworden blik
we rijden samen
de ridder van zoeven, dat ben ik…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 IJle lentelucht
knoppen trillen op de rand
licht breekt door de grond
Wind glijdt teder door takken die
nog dromen van winter. Hun knoppen trillen op het
randje van openbreken alsof ze zich nog niet durven toevertrouwen
aan het bleke licht dat zachtjes over de akkers strijkt en de koude grond verwarmt.…
Boom
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
7.333 Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken,
een lentelach en een traan op de grond,
woorden van haat uit een bijtende mond,
gestorven vriendschap heb ik gedronken.
In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam
tussen talloos veel stammen in eendere grond
graaiend met grillige takken in ledige lucht.…