Alle inzendingen over immer

2410 resultaten.

Sorteren op:

ouderdom

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
er zit een oude man op een bank in het park hij kijkt rond hij ziet jeugd heel veel jeugd jeugd, dat was hij eens ook hij zong, sprong en genoot van die zekere onbezorgdheid die jeugd heette maar nu… telt hij niet meer mee hij is immers oud zijn wilde haren kwijt droevig is zijn blik hij denkt: waarom wordt men eigenlijk…

Ik poets de plaat

netgedicht
3.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.898
er valt een scherf op de grond gesprongen van een bord dat ooit met liefde werd gedeeld gebarsten was het schild al langer maar de immer parate kleefpasta wist breuken steeds weer te lijmen nu ze eindelijk is uitgemoeid poets ik al onze grijsgedraaide platen en strijk haar kukident in de groeven gelukkig zat er toch al geen muziek…

Ja

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 808
vroeg ik zacht vlak voor jij de hoek om ging je hoorde het niet meer of wilde het niet verstaan ik stond daar niet wetend stoeptegels te tellen of misschien landjepik te spelen op het grasveld rechts zelfs dat kon niet meer het botte mes had jij meegenomen om de laatste woorden te snijden weer was ik te laat zoals immer…
metha8 oktober 2005Lees meer >

ik drink het najaar

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
wolken verwaaid in vlagen de zon waterverft eindeloze kleuren immer korter nu de dagen steeds grondiger de geuren de wind waait mij in scherven uiteen storm staat mij bij ik ben alleen ad fundum drink ik mijn glas wachtend op warm wit winterdek niemand maakt mij gek ik weet wat er eens was…
Fred25 oktober 2005Lees meer >

Met de muziek mee

netgedicht
3.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.671
er valt een scherf op de grond gesprongen van een bord dat ooit met liefde werd gedeeld gebarsten was het schild al langer maar de immer parate kleefpasta wist steeds weer breuken te lijmen nu schoonmama is vertrokken poets ik alle grijsgedraaide platen en strijk de kukident in de groeven gelukkig zat er geen muziek meer in de liefde…

Smisse je

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
ik beukte, hamerde en sloeg nagelde, spijkerde een schroef krijtte, zaagde en spleet kerfde, vijlde en sleep ik pinde, boorde en trilde schaafde, schuurde en schilde lijmde, plakte en kleefde verfde, lakte en zweefde immer totdat het niet meer klopte; het geen hout meer sneed en 't kind was dichtgetimmerd.…

ik, als zuigende minnaar

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.132
ik zuig immer zacht en traag van het zoete bloed zeg maar gerust, óók liefdevol zoals dat slechts een echte minnaar doet het is echter zo, zucht de stervende vlo dat mijn tijd van heengaan is gekomen steeds meer tref ik de verzuurde mens toen ik aan jou was begonnen wist ik het zeker het chagrijn is niet meer…

Struikel niet over je ego

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.386
je ego trippelt je haast voorbij op hooggehakte sandaaltjes verwaand loop je ernaast in een poging ze bij te benen elke stap opzij is enkel om schooiers te ontlopen want om aandacht bedelen is immers je eigen specialiteit hooghartig blik je lucht en mist zo al het moois dat onder diepere gronden allang aan je voeten ligt…
Nina Laverona18 december 2006Lees meer >

Wolkenkind

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 823
Dans op de wolken mijn kind met je door klanken wapperende handen eeuwig draaiend door het oneindige van het eigen immer mobiele wezen. Ingesloten in een rondedans van beweging, neuriënd op golven van geluid met de naar binnen gekeerde glimlach, grijnzend van geluk.…
chatfant5 december 2007Lees meer >

gefluister in de wind

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.201
in die eeuwig strelende wind aanhoor ik jouw gefluister raakt mij als lichte regen tranen, immer zacht schenken ogen hun diepste kleur aan gebroken regenbogen verdrijven zij de helderheid als de nacht ze langzaam sluit herleeft jouw lach in dromen kleurt zij al het grijs toch zal ik het horen als de fluistering der wind…

wolk en winter

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 609
nog een paar woorden en dan zal ik gaan naar ver, verre herfstlanden omdat de tuin hier niet vriest zonder winter en het wit onberoerd blijft liggen in mijn hoofd zoals het oud linnen dat nooit tot wasdom is gekomen immer zwijgt in noord, noordenwind tot in de kleinste hoeken van kwetsbaarheid, uiteengereten door de…

Terecht toch?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Misschien dat ik ooit nog in een ander lijf verdwijn in vreemd ding verschijn dan ben ik immers gered toch? Wat is er meer dan toen en nu in weergeven doen ja bij de belofte waken van alles wat te maken? Wat is er meer dan ooit meer dan nu aan tijd strooit het leven volmonds te smaken en de loze dood te wraken?…

het Deerntje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Zij kokketeerde als volleerd in de regen haar parapluie hield immers het water wel tegen. Menig jongen, die school voor het buitje, reageerde instemmend met een zacht fluitje. Zij genoot zichtbaar en liet dit ook merken en begon elegant met haar heupen te werken.…

Volaan vooruit

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
de zon weer glanst in gouden regendruppels op het water deint een boot de golven spelen het spel van op en neer de wind rukt en trekt aan het roer de schippersdochter kapiteinse op eigen schip haar koers varend immer de horizon in zicht vol aan vooruit buldert de wind stevige handen aan het roer…
windwhisper7 november 2009Lees meer >

Kun je me halverwege ontmoeten?

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.241
ik ontmoet je dan precies op de grens dat is dan waar ik wacht, op jou ik zal naar je uitzien, dag en nacht Het brengt mijn hart tot het uiterste dit is waar ik zal zijn ik kan niet verder gaan dan dit ik wil dat je zo graag, het is mijn enige wens Trouwens: De Zwart Oog Erwten hebben het ons immers al voorgezongen…
Peterdw.23 september 2010Lees meer >

Voorbij de hemisferen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Dit is de plek waar mijn ziel brandt waar de boombladeren fluisteren in diffuus licht waar ik mijn hielen licht als de tijd gekomen is als ik voorgoed naar binnen keer verdwijn in een innerlijk vergezicht slaap ik hand in hand met zilverster, zo ziele-zacht levend in nalatenschap zo anders dan gedacht immer weer…

De verstrengeling van engelen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
Ik lach het buiten uit dat in mij wil Het reine deel dat leeft van u, vernielen: Mijn leed, uw beeld staat immers eeuwig stil, Het is van glas & spiegelt onze zielen.…
Dirk Vekemans26 november 2010Lees meer >

Blijf

hartenkreet
2.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.988
Ga niet op reis, immers niemand weet waar deze naar toe zal gaan. Blijf hier blijf naast me staan.…

Ruïne

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
ik schrijf mijn tekst hier op de muur in de hoop dat op den duur u het lezen zal de woorden staan er kil en kaal de achtergrond verbrokkeld vaal teken van verval doch eens, keek ik vanaf de toren lachend immer recht naar voren zeker van mijn tijd maar nu de brug is neergelaten straten stoffig en verlaten ga ik in vergetelheid…
Jareru11 september 2011Lees meer >

Pak mijn hand.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
Ik loop immers met je mee, ook al zit je niets meer mee. Pak mijn hand vertouw op mij zet je zorgen maar op zij. Ook al wil je niet bestaan, uit dit leven willen gaan. Pak mijn hand ja, doe het maar want wij horen bij elkaar. Ja, het vechten is voorbij, je kunt nu schuilen dicht bij mij.…

Permanente wintertijd

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Hart in alle Kleppen en kamers Verijsd, bevroren Machinekamer die Mijn leven op gang Moet houden - Want dat is Immers haar taak - Dan zie ik mezelf Weer zitten bij Muziektherapie, Aanzwellende muziek Die doordringt In het binnenste, Mijn diepste kern, Die het ijs van Binnen smelten laat En zie dat het voorzichtig…

lief zout

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
onderhands zilt gevonden vingers dragen het, welgevormd nu naar mijn rug en heen- en teruggewreven dit leven voelt de geur van olie uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht in eendracht met wat korrels aangebracht om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen en zo draag ik, immer als een jas jouw liefde warm, weldadig in de pasvorm…
switi lobi7 februari 2014Lees meer >

Wurggreep ontworsteld

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Wapengekletter maar ook cimbalen in een tijd met die van ons ver in 't verschiet Discriminatie met vervolgens moord interbellum dat zich niet laat ringeloren Geen mondiale vrijheid zonder strijd wapenbroeders in gevecht geenszins duel Gestreden strijd die niet kan worden die niets goeds gaat brengen daar tijd toen meer dan immer…

Op verdorde aarde

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
Leven niet meer zichtbaar, Verzonken in verdorde aarde, Oppervlak alleen nog dor en doods - Slaapt ongezien nog in de diepte, Waakzaam tot het uit de dood Weer op zal staan - opstanding Die immers mogelijk blijkt Als grote volle druppels Vallen op het verschroeide land En het nieuwe leven ontkiemen zal Vanuit het allerdiepste dal…

Weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik zal mijn weg gaan mijn weg vervolgen de bocht in gaan Misschien uit de bocht vliegen niet jokken, liegen Ik zal mijn pad gaan boos soms zelfs wel verbolgen Want het pad blijkt niet altijd geeffend .......vrij baan Zon noch maan zullen 'n onbegaanbaar pad ...immer verlichten.…

voortschrijdend op onafgewerkte tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd met zijn valse wimpers immer voortschrijdend knipperend en wij achterop hinkelend door het leven zonder houvast echter benevens de heipaal van de ambacht die we in ons bestaan gedreven hebben om wat tijd te ankeren en voor een paar stonden lijkt het alsof we weten waarmee we bezig zijn…

VERANTWOORDELIJK

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
elkaar jij naar mij ik naar jou zij naar ons wij naar hen maar niemand heeft ’t gedaan toch is het door iemand ontstaan echter niemand wijst naar zichzelf iemand is verantwoordelijk die iemand heet ‘wij allen’: jij en ik zij en ons wij en hun we blijven tegen beter weten in geloven dat God wel iets zal regelen hij heeft ’t immers…
catrinus6 augustus 2020Lees meer >