2410 resultaten.
ouderdom
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
712 er zit een oude man
op een bank in het park
hij kijkt rond
hij ziet jeugd
heel veel jeugd
jeugd,
dat was hij eens
ook hij zong, sprong en genoot
van die zekere onbezorgdheid
die jeugd heette
maar nu…
telt hij niet meer mee
hij is immers oud
zijn wilde haren kwijt
droevig is zijn blik
hij denkt:
waarom wordt men eigenlijk…
Ik poets de plaat
netgedicht
3.2 met 37 stemmen
1.898 er valt een scherf op de grond
gesprongen van een bord dat ooit
met liefde werd gedeeld
gebarsten was het schild al langer
maar de immer parate kleefpasta
wist breuken steeds weer te lijmen
nu ze eindelijk is uitgemoeid
poets ik al onze grijsgedraaide platen
en strijk haar kukident in de groeven
gelukkig zat er toch al geen
muziek…
Ja
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 vroeg ik zacht
vlak voor jij
de hoek om ging
je hoorde het
niet meer of
wilde het niet
verstaan
ik stond daar
niet wetend
stoeptegels te
tellen of misschien
landjepik te spelen
op het grasveld rechts
zelfs dat kon niet meer
het botte mes had jij
meegenomen om de laatste
woorden te snijden
weer was ik
te laat zoals
immer…
ik drink het najaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 wolken verwaaid in vlagen
de zon waterverft eindeloze kleuren
immer korter nu de dagen
steeds grondiger de geuren
de wind waait mij
in scherven uiteen
storm staat mij bij
ik ben alleen
ad fundum drink ik mijn glas
wachtend op warm wit winterdek
niemand maakt mij gek
ik weet wat er eens was…
Met de muziek mee
netgedicht
3.4 met 33 stemmen
2.671 er valt een scherf op de grond
gesprongen van een bord dat ooit
met liefde werd gedeeld
gebarsten was het schild al langer
maar de immer parate kleefpasta
wist steeds weer breuken te lijmen
nu schoonmama is vertrokken
poets ik alle grijsgedraaide platen
en strijk de kukident in de groeven
gelukkig zat er geen muziek meer
in de liefde…
Smisse je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
526 ik beukte, hamerde en sloeg
nagelde, spijkerde een schroef
krijtte, zaagde en spleet
kerfde, vijlde en sleep
ik pinde, boorde en trilde
schaafde, schuurde en schilde
lijmde, plakte en kleefde
verfde, lakte en zweefde
immer
totdat het niet meer klopte;
het geen hout meer sneed
en 't kind was dichtgetimmerd.…
tijd van leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 morgen gaat er immers weer een trein
Lejo van Kuijeren…
ik, als zuigende minnaar
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.132 ik zuig immer
zacht en traag
van het zoete bloed
zeg maar gerust,
óók liefdevol
zoals dat slechts
een echte minnaar doet
het is echter zo,
zucht de
stervende vlo
dat mijn tijd van
heengaan
is gekomen
steeds meer
tref ik de verzuurde mens
toen ik aan jou
was begonnen
wist ik het zeker
het chagrijn
is niet meer…
Struikel niet over je ego
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.386 je ego trippelt je haast voorbij
op hooggehakte sandaaltjes
verwaand loop je ernaast
in een poging ze bij te benen
elke stap opzij is enkel
om schooiers te ontlopen
want om aandacht bedelen
is immers je eigen specialiteit
hooghartig blik je lucht
en mist zo al het moois
dat onder diepere gronden
allang aan je voeten ligt…
Wolkenkind
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
823 Dans op de wolken mijn kind
met je door klanken wapperende handen
eeuwig draaiend door het oneindige
van het eigen immer mobiele wezen.
Ingesloten in een rondedans
van beweging, neuriënd
op golven van geluid
met de naar binnen gekeerde
glimlach, grijnzend van geluk.…
gefluister in de wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.201 in die eeuwig strelende wind
aanhoor ik jouw gefluister
raakt mij als lichte regen
tranen, immer zacht
schenken ogen hun diepste kleur
aan gebroken regenbogen
verdrijven zij de helderheid
als de nacht ze langzaam sluit
herleeft jouw lach in dromen
kleurt zij al het grijs
toch zal ik het horen
als de fluistering der wind…
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
Terecht toch?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
703 Misschien dat ik ooit nog
in een ander lijf verdwijn
in vreemd ding verschijn
dan ben ik immers gered toch?
Wat is er meer dan toen
en nu in weergeven doen
ja bij de belofte waken
van alles wat te maken?
Wat is er meer dan ooit
meer dan nu aan tijd strooit
het leven volmonds te smaken
en de loze dood te wraken?…
het Deerntje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Zij kokketeerde als volleerd in de regen
haar parapluie hield immers het water wel tegen.
Menig jongen, die school voor het buitje,
reageerde instemmend met een zacht fluitje.
Zij genoot zichtbaar en liet dit ook merken
en begon elegant met haar heupen te werken.…
Fluisterend gewas
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.035 Plukkend als toen
fluistert ze kussend:
Eventjes maar,
peultjes zijn immers
toch zo klaar.…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Kun je me halverwege ontmoeten?
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik ontmoet je dan
precies op de grens
dat is dan waar ik wacht,
op jou
ik zal naar je uitzien,
dag en nacht
Het brengt
mijn hart tot het uiterste
dit is
waar ik zal zijn
ik kan niet verder gaan
dan dit
ik wil dat je zo graag,
het is mijn enige wens
Trouwens:
De Zwart Oog Erwten
hebben het ons immers
al voorgezongen…
Voorbij de hemisferen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.118 Dit is de plek
waar mijn ziel brandt
waar de boombladeren
fluisteren in diffuus licht
waar ik mijn hielen licht
als de tijd
gekomen is
als ik voorgoed
naar binnen keer
verdwijn in een
innerlijk vergezicht
slaap ik hand in hand
met zilverster,
zo ziele-zacht
levend in nalatenschap
zo anders dan gedacht
immer weer…
De verstrengeling van engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
766 Ik lach het buiten uit dat in mij wil
Het reine deel dat leeft van u, vernielen:
Mijn leed, uw beeld staat immers eeuwig stil,
Het is van glas & spiegelt onze zielen.…
Blijf
hartenkreet
2.8 met 30 stemmen
1.988 Ga niet op reis,
immers niemand weet waar deze naar toe zal gaan.
Blijf hier
blijf naast me staan.…
Ruïne
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
490 ik schrijf mijn tekst hier op de muur
in de hoop dat op den duur
u het lezen zal
de woorden staan er kil en kaal
de achtergrond verbrokkeld vaal
teken van verval
doch eens, keek ik vanaf de toren
lachend immer recht naar voren
zeker van mijn tijd
maar nu de brug is neergelaten
straten stoffig en verlaten
ga ik in vergetelheid…
Pak mijn hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 Ik loop immers met je mee,
ook al zit je niets meer mee.
Pak mijn hand
vertouw op mij
zet je zorgen
maar op zij.
Ook al wil je niet bestaan,
uit dit leven willen gaan.
Pak mijn hand
ja, doe het maar
want wij horen
bij elkaar.
Ja, het vechten is voorbij,
je kunt nu schuilen
dicht bij mij.…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
lief zout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 onderhands zilt gevonden
vingers dragen het, welgevormd nu
naar mijn rug en
heen- en teruggewreven
dit leven voelt de geur van olie
uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht
in eendracht met
wat korrels
aangebracht
om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen
en zo draag ik, immer als een jas
jouw liefde
warm, weldadig
in de pasvorm…
Wurggreep ontworsteld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
459 Wapengekletter
maar ook cimbalen
in een tijd met
die van ons
ver in 't verschiet
Discriminatie
met vervolgens moord
interbellum dat
zich niet laat
ringeloren
Geen mondiale
vrijheid zonder strijd
wapenbroeders
in gevecht
geenszins duel
Gestreden strijd die
niet kan worden
die niets goeds gaat brengen
daar tijd toen
meer dan immer…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…
Weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Ik zal
mijn weg gaan
mijn weg vervolgen
de bocht in gaan
Misschien
uit de bocht
vliegen
niet jokken, liegen
Ik zal
mijn pad gaan
boos soms
zelfs wel verbolgen
Want het pad
blijkt niet
altijd geeffend
.......vrij baan
Zon noch maan
zullen
'n onbegaanbaar pad
...immer verlichten.…
Kwintessens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Keer op keer verfraaiend
Jij, ik, wij: immer laaiend…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
VERANTWOORDELIJK
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
435 elkaar
jij naar mij
ik naar jou
zij naar ons
wij naar hen
maar niemand
heeft ’t gedaan toch
is het door iemand
ontstaan echter niemand
wijst naar zichzelf
iemand is verantwoordelijk
die iemand heet ‘wij allen’:
jij en ik
zij en ons
wij en hun
we blijven tegen beter
weten in geloven
dat God wel iets zal regelen
hij heeft ’t immers…